I SO/Wa 16/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. R. o wymierzenie grzywny Komendantowi Stołecznemu Policji za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy postanawia: oddalić wniosek. K. R. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie Komendantowi Stołecznemu Policji grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143) dalej: "p.p.s.a." za nieprzekazanie w terminie skargi wraz z aktami sprawy. Wskazał, że w związku ze stanem sprawy I DK 59/24, tj. upływem ponad roku od doręczenia organowi odpisu skargi o odszkodowanie, wnosi o nałożenie na organ grzywny. W odpowiedzi na wniosek Komendant Stołeczny Policji wniósł o jego odrzucenie, ewentualnie o jego oddalenie. Wskazał, że 12 lipca 2024 r. do Komendy Stołecznej Policji wpłynął wniosek K. R. o odszkodowanie od Policji. Dokonana przez organ analiza treści pisma wskazała, że nie stanowi ono skargi kierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego składanej w trybie p.p.s.a,, lecz wniosek o zapłatę w związku z szeregiem wskazanych przez wnioskodawcę postępowań karnych, czy też wykroczeniowych. Organ podniósł, że wnioskodawca nie wskazał, iż przedmiotowy wniosek stanowi skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, nie wskazał postępowania administracyjnego, którego dotyczyć miałaby przedmiotowa skarga oraz sprawy która mogłaby być rozpoznana w postępowaniu sądowo administracyjnym w świetle art. 3 p.p.s.a. Podkreślił, że treść pisma jednoznacznie wskazywała, że stanowi ono swoiste wezwanie do zapłaty (zatytułowane wniosek o odszkodowanie) kierowane w związku z wymienionymi postępowaniami nie mającymi charakteru administracyjnego. Wnioskodawca żądał odszkodowania od Policji [...] i [...]. Komendant podkreślił, że w związku z powyższym Wydział Kontroli Komendy Stołecznej Policji niezwłocznie, bo już za pismem z 16 lipca 2024 r., znak: l-lll-3489/456/24/MW przekazał, zgodnie z właściwością, do Komendanta Powiatowego Policji w [...] korespondencję K. R. z 11 lipca 2024 r. w celu nadania sprawie właściwego biegu, przesyłając pismo do wiadomości wnioskodawcy. Organ wskazał, że 5 września 2024 r. wpłynęło pismo z 30 sierpnia 2024 r., sygn. I DK 59/24 za którym Sąd przesłał pismo z 11 lipca 2024 r., które w związku z powyższym, bezzwłocznie (pismem z 6 września 2024 r.) przekazał, zgodnie z właściwością, celem nadania sprawie właściwego biegu do Komendanta Powiatowego Policji w [...]. Podkreślił, że nie pozostawił wniosku bez rozpoznania, przekazał go niezwłocznie zgodnie z właściwością do organu wskazywanego w treści, jako tego z którym dochodzone są roszczenia wskazane w piśmie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 54 § 1 i § 2 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W myśl z kolei art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym Z przywołanego wyżej przepisu wynika, że wymierzenie grzywny nie jest obligatoryjne, ma charakter fakultatywny i uzależnione jest od dokonania oceny, czy grzywna spełni swoje funkcje. Zdaniem Sądu do wymierzenia organowi grzywny nie wystarczy jedynie opóźnienie w przekazaniu sądowi skargi. Niezbędne jest także dodatkowe ustalenie obciążających organ przyczyn w zaistnieniu tego faktu. Odpowiedzialność organu z art. 55 § 1 p.p.s.a. nie jest odpowiedzialnością powstającą w sposób automatyczny. Ustalenie, iż w sprawie nastąpiło nieterminowe przekazanie skargi nie przesądza o konieczności zastosowania sankcji wobec organu, który tego uchybienia się dopuścił. Sąd administracyjny, rozpoznając wniosek o wymierzenie organowi grzywny bierze pod uwagę specyfikę i charakter okoliczności danej sprawy, w tym przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. Orzeczenie sądu ma charakter uznaniowy, co oznacza, że sąd nie ma obowiązku orzeczenia o grzywnie w sytuacji naruszenia przez organ art. 54 § 2 p.p.s.a. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wielokrotnie zwracano uwagę na fakultatywny charakter grzywny wymierzanej na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA: z 26 czerwca 2025 r., sygn. akt III OZ 345/25, z 12 września 2018 r., sygn. akt II OZ 821/18; z 15 listopada 2011 r. , sygn. akt I OZ 841/11; z 30 marca 2011 r., sygn. akt II OZ 207/11). Przede wszystkim wskazuje się, że Sąd, rozpoznając wniosek o wymierzenie organowi grzywny, nie wymierza jej automatycznie, lecz bierze pod uwagę specyfikę i charakter okoliczności danej sprawy, w tym przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 31 marca 2009 r., sygn. akt I OZ 274/09; z 24 marca 2021 r., sygn. akt II OZ 134/21). W rozpoznawanej sprawie wniosek o wymierzenie organowi grzywny dotyczy nieprzekazania pisma z 11 lipca 2024 r. zatytułowanego "wniosek o odszkodowanie od policji". Pismo to skarżący złożył zarówno w tut. Sądzie oraz przesłał do Komendanta Stołecznego Policji. Jak wynika z akt sprawy ww. pismo wraz z aktami oraz odpowiedzią na powyższy wniosek zostało nadesłane przez organ do Sądu 12 grudnia 2025 r. (prezentata na odpowiedzi na skargę - wniosku o odszkodowanie od policji - karta nr 83 akt I SA/Wa 2027/25, pod którą zarejestrowana została skarga z 11 lipca 2024 r.). W ocenie Sądu okoliczności sprawy nie wskazują, by działania organu były nakierowane na celowe niedopuszczenie do szybkiego rozpoznania sprawy. Wprawdzie ostateczne przekazanie akt sprawy do Sądu było konsekwencją złożenia przez skarżącego wniosku o wymierzenie organowi grzywny, w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a., jednakże podkreślenia wymaga, że organ nie pozostawił złożonego pisma bez rozpoznania. Na każdym etapie K. R. otrzymywał pisma do wiadomości, informujące o podjętych przez organ czynnościach. Natomiast analiza treści pisma z 11 lipca 2024 r. nie wskazywała, że stanowi ono skargę do sądu administracyjnego. Skarżący zawarł w nim żądanie odszkodowania od Policji w [...] i w [...]. Z pisma nie wynikało także, aby toczyło się postępowanie administracyjne, którego konsekwencją byłoby złożenie skargi do sądu administracyjnego. Organ nadał pismu bieg i przekazał je, zgodnie z właściwością, do Komendanta Powiatowego Policji w [...]. Uwzględniając zatem wszelkie okoliczności sprawy, uznać należy, że wniosek o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a., nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu instytucji wymierzenia grzywny, w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a., nie można traktować tylko w kategoriach matematycznego przekroczenia ustawowego terminu załatwienia sprawy. Stan zwłoki organu musi bowiem polegać na takim uchybieniu terminu, które w sposób widoczny oddziałuje na czas oczekiwania strony na ochronę sądową i z tego powodu strona ponosi wymierne szkody. Sąd uznał, że taki przypadek nie miał miejsca w niniejszej sprawie. Skarżący nie poniósł żadnych negatywnych konsekwencji związanych z nieprzekazaniem skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Postanowieniem z 20 marca 2025 r., sygn. akt I SA/Wa 2027/25 Sąd odrzucił skargę K. R. na Komendanta Stołecznego Policji w przedmiocie odszkodowania. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.