II SA/Wa 1005/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium za osiągnięcia w nauce postanawia - przywrócić termin do wniesienia skargi – Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 26 czerwca 2012 r., sygn. akt II SA/Wa 1005/12 odrzucił skargę M. W. na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium za osiągnięcia w nauce, z uwagi na fakt wniesienia jej z przekroczeniem terminu określonego w art. 53 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Odpis postanowienia doręczono skarżącemu w dniu 3 lipca 2012r. W dniu 9 lipca 2012 r. M. W. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na powołaną wyżej decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego. W uzasadnieniu wniosku podał, że przesyłkę zawierającą zaskarżoną decyzję odebrała jego matka H. W. Nadesłanie powyższej przesyłki zbiegło się z konfliktem pomiędzy nim a matką, który zakończył się w okresie Świąt Wielkanocnych. Skarżący oświadczył, że przedmiotową przesyłkę ojciec przekazał mu dopiero w dniu 7 kwietnia 2012r. z informacją, że została ona odebrana przez matkę w dniu 27 marca 2012 r. Na potwierdzenie powyższych okoliczności skarżący załączył oświadczenie H. W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie zaś do treści art. 87 § 1 tej ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). W okolicznościach rozpatrywanej sprawy moment ustania przyczyny uchybienia terminu do dokonania czynności procesowej należy odnieść do dnia doręczenia skarżącemu postanowienia Sądu z 26 czerwca 2012, z którego treści strona dowiedziała się o uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Składając wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności w dniu 9 lipca 2012 r., M. W. zachował termin przewidziany w art. 87 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W sprawie bezsporne jest, iż adresowana do M. W. przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję została odebrana przez matkę strony – H. W. Doręczenia dokonano zatem w trybie zastępczym (art. 43 kpa) i było ono skuteczne, niezależnie od tego czy osoba, której wręczono pismo za pokwitowaniem w stosownym czasie oddała je adresatowi. Zauważyć jednak należy, że sama prawidłowość doręczenia przesyłki nie wyłącza wykazania, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy adresata, w szczególności z przyczyn leżących po stronie osób, do których rąk doręczenie nastąpiło. Dotyczy to także doręczenia przesyłki dorosłemu domownikowi adresata, jeżeli nie doręczył on pisma adresatowi lub uniemożliwił adresatowi zapoznanie się z treścią tego pisma (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 stycznia 1973 r., sygn.akt I CZ 157/72, OSNC 1973/12/215). Do przyczyn, które mogą uzasadniać przywrócenie uchybionego terminu, niezależnych od strony, można zatem zaliczyć także zawinione działanie lub zaniechanie osoby, która nie przekazuje adresatowi doręczonego jej pisma, mimo iż do tego się zobowiązała. Strona nie może bowiem ponosić konsekwencji procesowych takiego zachowania się tej osoby, na które nie miała żadnego wpływu i które może być wynikiem jej celowego działania (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 lutego 2002 r., sygn. akt III KZ 85/01, OSP 2002/10/130, postanowienie NSA z dnia 24 lipca 2009 r., sygn. akt I OZ 742/09, postanowienie NSA z dnia 15 lutego 2010 r., sygn. akt I OZ 92/10, postanowienie NSA z dnia 17 sierpnia 2010 r., sygn. akt I OZ 605/10). Zdaniem Sądu, przedstawione we wniosku okoliczności uzasadniają przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Skarżący w sposób wystarczający uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminu wskazując na fakt nieprzekazania mu w terminie przesyłki zawierającej zaskarżoną decyzję, a następnie błędnego poinformowania go o dacie jej odbioru, na dowód czego przedstawił stosowny dokument. Załączone do wniosku oświadczenie matki skarżącego w sposób dostateczny wskazuje na prawdopodobieństwo braku winy strony w uchybieniu terminu. W ocenie Sądu okoliczność, że H. W. nie wywiązała się z obowiązku doręczenia adresatowi decyzji organu, nie może obciążać strony. W tej sytuacji należy przyjąć, że skarżący bez swojej winy uchybił terminowi do wniesienia skargi, bowiem nie miał świadomości, że zaskarżona do Sądu decyzja została doręczona w trybie art. 43 kpa w dniu 23 marca 2012 r. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 86 § 1 ww. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.