II SA/Wa 1293/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Waldemar Śledzik (spr.), Sędzia WSA Piotr Borowiecki, Sędzia WSA Łukasz Krzycki, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 22 lipca 2021 r. sprawy ze skargi W. L. na postanowienie Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] lutego 2021 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia oddala skargę Przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Warszawie jest postanowienie Komendanta Głównego Straży Granicznej (zwanego dalej także jako: "Organ odwoławczy"; "KGSG") z dnia [...] lutego 2021 r., nr [...] wydane na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 z późn. zm., zwanej dalej: "k.p.a.") na podstawie którego Organ odwoławczy utrzymał w mocy postanowienie Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej z dnia [...] listopada 2020 r. r. o odmowie wydania W. L.: 1) zaświadczenia o pełnieniu służby bezpośrednio przy zwalczaniu fizycznym terroryzmu w okresie o [...] września 2008 roku do dnia [...] listopada 2013 roku; 2) zaświadczenia o pełnieniu służby bezpośrednio przy zwalczaniu terroryzmu w okresie od [...] września 2008 roku do [...] maja 2018 roku, ewentualnie od [...] kwietnia 2011 r. do dnia [...] maja 2018 roku; 3) zaświadczenia o przebiegu służby w WOP/Straży Granicznej zaliczanej do wysługi emerytalnej w wymiarze za jeden rok półtora roku służby w okresie od [...] września 2008 do [...] grudnia 2012 roku. Do wydania zaskarżonego postanowienia doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym. Wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2020 roku W. L. (zwany dalej także jako: "Strona"; "Skarżący") zwrócił się do Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej o wydanie dwóch egzemplarzy zaświadczeń potwierdzających, że w okresie od [...] września 2008 roku do [...] grudnia 2012 roku pełnił służbę w warunkach powodujących zaliczenie do wysługi emerytalnej w wymiarze za jeden rok służby półtora roku służby oraz, że pełnił służbę w warunkach określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 roku w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, ABW, AW, SG, BOR, PSP i SW (Dz.U. Nr 86, poz. 734 ze zm.), przy bezpośrednim zwalczaniu terroryzmu. Ponadto W. L. wniósł o wydanie dwóch egzemplarzy świadectwa służby obejmującego okres od [...] września 2008 roku do dnia [...] maja 2018 roku. Kierownik Archiwum Straży Granicznej pismem z dnia [...] września 2020 roku przesłał Stronie świadectwa służby za okres od [...] września 2008 roku do [...] maja 2018 roku oraz zaświadczenia potwierdzającego pełnienie służby przez Stronę w okresie od [...] września 2008 roku do [...] grudnia 2012 w warunkach zaliczanych do wysługi emerytalnej - jeden rok służby za półtora roku służby, którą to przesyłkę Strona odebrała w dniu [...] września 2020 roku. Następnie, w wyniku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego, w dniu [...] listopada 2020 roku Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej wydał zaświadczenie nr [...] potwierdzające, że Strona w okresie od [...] listopada 2013 roku do dnia [...] maja 2018 roku pełniła służbę w warunkach określonych w art. 15 ust. 2 pkt 1 ustawy z [...] lutego 1994 roku o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy . Jednocześnie, postanowieniem z dnia [...] listopada 2020 roku, odmówił wydania zaświadczenia potwierdzającego pełnienie przez Stronę służby w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury w okresie od [...] września 2008 roku do dnia [...] listopada 2013 roku. W uzasadnieniu wyżej wymienionego postanowienia wskazano, że w ramach prowadzonego postępowania o wydanie wnioskowanych zaświadczeń, przeprowadzono szereg czynności, w tym w szczególności dokonano przeglądu teczki akt osobowych Strony, zwrócono się do innych komórek Straży Granicznej, w tym do Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej, [...] Straży Granicznej, Komendanta Placówki Straży Granicznej w [...]. W wyniku przeprowadzonych czynności ujawniono, że [...] SG W. L. ukończył w okresie od dnia [...] kwietnia 2011 r. do dnia [...] kwietnia 2011 r. szkolenie specjalistyczne z zakresu rozpoznania minersko – pirotechnicznego oraz ukończył w okresie od dnia [...] października 2013 r. do dnia [...] listopada 2013 r. szkolenie specjalistyczne z zakresu działań minersko - pirotechnicznych i nabył uprawnienia do wykonywania tych działań. Analizując uzyskane informacje i dokumenty, Organ ustalił, że w dniu [...] listopada 2013 r. nastąpiło pierwsze zdarzenie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r., które kwalifikowało Stronę do uznania, że pełnił służbę w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury z art. 15 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy. Wobec powyższego, Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej wydał w dniu [...] listopada 2020 r. Zaświadczenie nr [...] o okresach służby pełnionej przez Stronę w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury w okresie od dnia [...] listopada 2013 r. do dnia [...] maja 2018 r. Jednocześnie organ ten Postanowieniem z dnia [...] listopada 2020 r. odmówił Stronie wydania zaświadczenia potwierdzającego pełnienie służby w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury z art. 15 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. w okresie od dnia [...] września 2008 r. do dnia [...] listopada 2013 r., gdyż [...] SG W. L. uzyskał kwalifikacje [...], o których mowa w § 2 pkt 2 lit a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r., dopiero w dniu [...] listopada 2013 r. Organ podkreślił, że pierwsze zdarzenie, które stanowiło spełnienie przesłanki określonej w § 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r., miało miejsce [...] listopada 2013 roku i dlatego też dopiero w tym dniu [...] SG W. L. spełnił kumulatywnie przesłanki określone przez ustawodawcę w ww. rozporządzeniu. Powyższe postanowienie zostało doręczone Stronie w dniu [...] listopada 2020 r. W dniu [...] listopada 2020 r. [...] SG W. L., z zachowaniem przewidzianego prawem terminu, złożył w placówce operatora pocztowego zażalenie na przedmiotowe postanowienie, w którym zarzucił mu: 1) naruszenie § 2 ust, 1 pkt 2 lit. a i b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej (Dz. U. z 2020 r. poz. 1611) poprzez odmowę wydania zaświadczenia o pełnieniu służby bezpośrednio w zwalczaniu fizycznym terroryzmu; 2) błąd w ustaleniach faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, a polegający na stwierdzeniu braku podstaw do wydania zaświadczenia o przebiegu służby w WOP/Straży Granicznej zaliczanej do wysługi emerytalnej w wymiarze za jeden rok służby półtora roku służby; 3) naruszenie art. 107 § 3 kpa przez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego i załatwienie sprawy bez uwzględnienia słusznego interesu skarżącego, które to uchybienia mogły mieć istotny wpływa na wynik sprawy; 4) naruszenie art, 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. przez nierozpatrzenie sprawy dostatecznie wnikliwie z uwzględnieniem wszystkich okoliczności sprawy oraz zgromadzonego materiału dowodowego; 5) naruszenie art. 15 ust. 2, 3 i 6 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. i analogicznie ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych i ich rodzin (Dz, U. z 2020 r. poz. 586); 6) naruszenie art. 10 ustawy z dnia 11 maja 2012 r. o zmianie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin, ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin oraz niektórych ustaw (Dz. U. z 2012 r. poz. 664); 7) naruszenie art. 14 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 grudnia 2018 r. w sprawie trybu postępowania i właściwości organu w zakresie zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Straż>' Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Celno - Skarbowej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2018 r. poz. 2373 ze zm.); 8) naruszenie § 4 ust. 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2002 r. w sprawie świadectw' służby i opinii o służbie funkcjonariuszy Straży Granicznej (Dz. U. z 2018 r. poz. 1610); 9) naruszenie przez Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej art. 63 i następnych ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz. U. z 2020 r. poz. 305 ze zm.), poprzez odmowę wydania wnioskowanych zaświadczeń. Wskazując na powyższe, Odwołujący wniósł o: 1) uchylenie Postanowienia Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej z dnia [...] listopada 2020 r.; 2) wydanie zaświadczenia o pełnieniu służby w bezpośrednim zwalczaniu terroryzmu w okresie od dnia [...] września 2008 r. do dnia [...] maja 2018 r., ewentualnie od dnia [...] kwietnia 2011 r. do dnia [...] maja 2018 r.; 3) wydanie, w dwóch egzemplarzach, zaświadczenia o przebiegu służby w WOP/Straży Granicznej zaliczanej do wysługi emerytalnej w wymiarze za jeden rok służby półtora roku służby w okresie od [...] września 2008 r. do dnia [...] grudnia 2012 r.; 4) wydanie, w dwóch egzemplarzach, świadectwa służby za okres od dnia [...] września 2008 r. do dnia [...] grudnia 2018 r. Ponadto Strona wniosła o przesłanie jednego egzemplarza zaświadczenia o pełnieniu służby bezpośrednio w fizycznym zwalczaniu terroryzmu, zaświadczenia o przebiegu służby w WOP/Straży Granicznej zaliczanej do wysługi emerytalnej w wymiarze za jeden rok służby półtora roku służby oraz jednego egzemplarza świadectwa służby na adres Komendanta Oddziału [...] Żandarmerii Wojskowej w [...]. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2021 r., o którym mowa na wstępie, Komendant Głównego Straży Granicznej utrzymał w mocy postanowienie Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej z dnia [...] listopada 2020 r. W uzasadnieniu Organ odwoławczy podniósł, że zarzuty Strony dotyczące naruszenia art. 7, art. 77, art. 80 oraz art. 107 § 3 kpa nie zasługują na uwzględnienie, gdyż Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej podjął niezbędne czynności w celu zbadania czy możliwe jest wydanie żądanego zaświadczenia, zebrał dostępny materiał dowodowy i prawidłowo zastosował przepisy materialne regulujące kwestię pełnienia służby w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury. W ocenie organu odwoławczego, organ pierwszej instancji należycie ocenił materiał dowodowy w sprawie i słusznie odmówił wydania Stronie żądanego zaświadczenia. Podkreślił, że postępowanie w sprawie wydania zaświadczenia jest postępowaniem uproszczonym i w znacznej mierze odformalizowanym, przez co nie należy pojmować go jako postępowania administracyjnego sensu stricto. Skutkiem powyższego w stosunku do postępowania o wydanie zaświadczenia ogólne reguły dotyczące postępowania administracyjnego stosuje się w ograniczonym zakresie., zaś ustaleń niezbędnych do wydania żądanych zaświadczeń dokonano na podstawie teczki akt osobowych Strony. Podniesione przez Stronę zarzuty naruszenia § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. za okres od dnia [...] września 2008 r. do dnia [...] maja 2018 r. są bezpodstawne, gdyż jak prawidłowo ustalił organ pierwszej instancji, pierwsze zdarzenie, które stanowiło spełnienie przesłanki określonej w § 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. miało miejsce [...] listopada 2013 r. W związku z powyższym dopiero w tym dniu [...] SG W. L. spełnił kumulatywnie przesłanki określone przez ustawodawcę w ww. rozporządzeniu. W związku z powyższym, w ocenie Organu odwoławczego, Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej słusznie odmówił Stronie wydania żądanego zaświadczenia za okres od dnia [...] września 2018 r. do dnia [...] listopada 2013 r. Podkreślił przy tym, że w pozostałym zakresie wnioskowanych zaświadczeń , Skarżący otrzymał je zgodnie ze swoim żądaniem. Od powyższego postanowienia Skarżący wniósł do tu. Sądu skargę, zarzucając wydanemu postanowieniu naruszenie: 1) postanowień art. 15 ust. 2 pkt 1) ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin, poprzez odmowę wydania wnioskodawcy zaświadczenia o pełnieniu służby - pełnionej bezpośrednio w zwalczaniu fizycznym terroryzmu, w okresie: a) od dnia [...] września 2008 r. do dnia [...] listopada 2013 r., b) od dnia [...] września 2008 r. do dnia [...] maja 2018 r., ewentualnie c/ od dnia [...] kwietnia 2011 r. do dnia [...] maja 2018 r., 2) postanowień §2 ust. 1. pkt 2) litera a) i b) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej, poprzez odmowę wydania wnioskodawcy zaświadczenia o pełnieniu służby - pełnionej bezpośrednio w zwalczaniu fizycznym terroryzmu, w okresie: a) od dnia [...] września 2008 r. do dnia [...] listopada 2013 r., b) od dnia [...] września 2008 r. do dnia [...] maja 2018 r., ewentualnie c) od dnia [...] kwietnia 2011 r. do dnia [...] maja 2018 r.; 3) postanowień §2 pkt 2) litera a) i b) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej, poprzez odmowę wydania wnioskodawcy zaświadczenia o pełnieniu służby - pełnionej bezpośrednio w zwalczaniu fizycznym terroryzmu, w okresie: a) od dnia [...] września 2008 r. do dnia [...] listopada 2013 r., b) od dnia [...] września 2008 r. do dnia [...] maja 2018 r., ewentualnie c/ od dnia [...] kwietnia 2011 r. do dnia [...] maja 2018 r., 4) postanowień §2 pkt 2) litera a) i b) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 października 2012 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej, poprzez odmowę wydania wnioskodawcy zaświadczenia o pełnieniu służby - pełnionej bezpośrednio w zwalczaniu fizycznym terroryzmu, w okresie: a) od dnia [...] września 2008 r. do dnia [...] listopada 2013 r., b) od dnia [...] września 2008 r. do dnia [...] maja 2018 r., ewentualnie c) od dnia [...] kwietnia 2011 r. do dnia [...] maja 2018 r., 5/ postanowień artykułu 10 ustawy z dnia 11 maja 2012 n o zmianie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin, ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2012 r. poz. 664), poprzez odmowę wydania wnioskodawcy - przez Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej w [...]- zaświadczenia o przebiegu (pełnieniu) służby w WOP/Straży Granicznej zaliczanej do wysługi emerytalnej w wymiarze za jeden rok służby półtora roku służby, tj. o pełnieniu przedmiotowej służby, w okresie od dnia [...] września 2008 r. do dnia [...] grudnia 2012 r., 6) postanowień art. 107 §3 k.p.a., przez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego i załatwienie sprawy bez uwzględnienia słusznego interesu skarżącego, które to uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 7) postanowień art. 7, 77 i 80 k.p.a. przez nierozpatrzenie sprawy dostatecznie wnikliwie z uwzględnieniem wszystkich okoliczności sprawy oraz zgromadzonego materiału dowodowego tj. pobieżną i wybiorczą, a tym samym dowolną ocenę dowodów; 8) postanowień art. 217 §2 pkt 1 i 2, art. 218 §1 i 2 k.p.a., poprzez wadliwe przeprowadzenie postępowania o wydanie zaświadczenia, o żądanej treści, a także zaniechanie przed wydaniem zaświadczenia, obowiązku przeprowadzenia, w koniecznym zakresie, postępowania wyjaśniającego, w którym to postępowaniu istniał obowiązek zapoznania się z teczką akt osobowych wnioskodawcy, przed wydaniem wnioskodawcy zaświadczenia o pełnieniu służby - pełnionej bezpośrednio w zwalczaniu fizycznym terroryzmu, w okresie: a) od dnia [...] września 2008 r. do dnia [...] listopada 2013 r., b) od dnia [...] września 2008 r. do dnia [...] maja 2018 r., ewentualnie, c) od dnia [...] kwietnia 2011 r. do dnia [...] maja 2018 r. oraz zaświadczenia o przebiegu (pełnieniu) służby w WOP/Straży Granicznej zaliczanej do wysługi emerytalnej w wymiarze za jeden rok służby półtora roku służby, tj. o pełnieniu przedmiotowej służby, w okresie od dnia [...] września 2008 r. do dnia [...] grudnia 2012 r.; 9) postanowień §14 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 grudnia 2018 r. w sprawie trybu postępowania i właściwości organu w zakresie zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Celno-Skarbowej oraz ich rodzin (Dz.U. z 2018 n poz. 2373 ze zm.), poprzez wadliwe przeprowadzenie przedmiotowego postępowania administracyjnego w sprawie o wydawanie zaświadczenia, gdyż w/w rozporządzenie stanowi m.in., że zaświadczenie o okresach służby pełnionej w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury sporządzane jest m.in. na podstawie akt osobowych funkcjonariusza,. Ponadto Skarżący zarzucił Komendantowi [...] Oddziału Straży Granicznej w [...] naruszenie: 1) postanowień §4 ust. 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2002 r. w sprawie świadectw służby i opinii o służbie funkcjonariuszy Straży Granicznej (Dz.U. z 2018 r. poz. 1610); 2) Art. 63 i następne ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej, poprzez odmowę wydania Skarżącemu wnioskowanych zaświadczeń: 1/ zaświadczenia o pełnieniu służby - pełnionej bezpośrednio w zwalczaniu fizycznym terroryzmu, ewentualnie zaświadczenia, potwierdzającego pełnienie służby w Straży Granicznej, jako służby pełnionej w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury funkcjonariusza Straży Granicznej, na podstawie z art. 15 ust. 2 pkt 1 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy, 2/ zaświadczenia o przebiegu służby w WOP/Straży Granicznej zaliczanej do wysługi emerytalnej w wymiarze za jeden rok służby półtora roku służby, a także 3/ świadectwa służby (odpisu świadectwa służby) w Straży Granicznej - za okres od dnia [...] września 2008 r. do dnia [...] maja 2018 r. Wskazując na powyższe Skarżący wniósł o: 1) uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia wraz z poprzedzającym go postanowieniem organu pierwszej instancji; 2) wydanie wnioskodawcy, przez właściwy organ, w dwóch egzemplarzach, zaświadczenia o pełnieniu służby - pełnionej bezpośrednio w zwalczaniu fizycznym terroryzmu - na podstawie właściwego aktu prawnego, w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy m.in. Straży Granicznej — pełniących służbę bezpośrednio w zwalczaniu fizycznym terroryzmu, ewentualnie o wydanie wnioskodawcy zaświadczenia, potwierdzającego pełnienie służby w Straży Granicznej, jako służby pełnionej w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury funkcjonariusza Straży Granicznej na podstawie art. 15 ust. 2 pkt 1 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy, w okresie: a/ od dnia [...] września 2008 r. do dnia [...] listopada 2013 r., b/ od dnia [...] września 2008 r. do dnia [...] maja 2018 r., ewentualnie c/ od dnia [...] kwietnia 2011 r. do dnia [...] maja 2018 r. 3) przesłanie wnioskodawcy dwóch egzemplarzy, zaświadczenia o pełnieniu służby - pełnionej bezpośrednio w zwalczaniu fizycznym terroryzmu — na podstawie właściwego aktu prawnego, w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy m.in. Straży Granicznej terroryzmu, ewentualnie o wydanie wnioskodawcy zaświadczenia, potwierdzającego pełnienie służby w Straży Granicznej, jako służby pełnionej w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury funkcjonariusza Straży Granicznej na podstawie art. 15 ust. 2 pkt 1 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy, w okresie: a/ od dnia [...] września 2008 r. do dnia [...] listopada 2013 r., b/ od dnia [...] września 2008 r. do dnia [...] maja 2018 r., ewentualnie c/ od dnia [...] kwietnia 2011 r. do dnia [...] maja 2018 r.. pełniących służbę bezpośrednio w zwalczaniu fizycznym, 4) wydanie przez Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej w [...] oraz przesłanie wnioskodawcy, dwóch egzemplarzy, zaświadczenia o przebiegu (pełnieniu) służby w WOP/Straży Granicznej zaliczanej do wysługi emerytalnej w wymiarze za jeden rok służby półtora roku służby, tj. o pełnieniu przedmiotowej służby, w okresie od dnia [...] września 2008 r. do dnia [...] grudnia 2012 r., 5) wydanie przez Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej w [...] oraz przesłanie wnioskodawcy, w dwóch egzemplarzach, świadectwa służby (odpisu świadectwa służby) w Straży Granicznej - za okres od dnia [...] września 2008 r. do dnia [...] maja 2018 r. Ponadto Skarżący wniósł o: 6) rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym lub poza kolejnością, 7) zasądzenie na rzecz skarżącego, kosztów postępowania według norm przypisanych, 8) przeprowadzenie postępowania także w nieobecności strony. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej o oddalenie w zakresie odmowy wydania zaświadczenia potwierdzającego, że Skarżący w okresie od [...] września 2008 roku do [...] listopada 2013 roku pełnił służbę bezpośrednio przy zwalczaniu terroryzmu, zaś w pozostałym zakresie o jej odrzucenie z uwagi na wydanie żądanych zaświadczeń. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, że złożona w niniejszej sprawie skarga została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym stosownie do obowiązującego od dnia 15 sierpnia 2015 r. nowego brzmienia przepisu art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. - Dz.U. z 2019r., poz. 2325 ze zm. – zwaną dalej "p.p.s.a."). Zgodnie z tym przepisem, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy stronie zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Stosownie natomiast do art. 120 p.p.s.a., w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Zgodnie z art. 184 Konstytucji RP, w związku z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. - Dz. U. z 2021 r., poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a. stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (oraz odpowiednio na postanowienia). W wyniku takiej kontroli decyzja (postanowienie) może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) p.p.s.a.). Sprawując kontrolę w oparciu o powołane kryterium zgodności z prawem sąd administracyjny orzeka na podstawie akt sprawy administracyjnej, biorąc pod uwagę stan faktyczny i prawny istniejący w dacie wydania ocenianej decyzji, nie uwzględniając okoliczności, które zaistniały w okresie późniejszym. Należy przy tym podkreślić, że sąd administracyjny nie ustala stanu faktycznego, a jedynie wskazuje, które ustalenia organu zostały przez niego przyjęte, a które nie (por. wyrok NSA z dnia 6 lutego 2008r., sygn. akt II FSK 1665/06, opublikowany - podobnie jak pozostałe przywołane w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych - w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://cbois.nsa.gov.pl). Jednocześnie, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym od dnia 15 sierpnia 2015r.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a p.p.s.a. (który w nin. sprawie nie ma zastosowania). Badając legalność zaskarżonego postanowienia w świetle wskazanych kryteriów, Sąd uznał, że skarga podlega oddaleniu albowiem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, zaś zarzuty skargi są bezpodstawne. Istota sporu w rozpoznawanej sprawie sprowadza się in meriti do rozstrzygnięcia kwestii zasadności odmowy wydania żądanego przez Skarżącego zaświadczenia potwierdzającego pełnienie przez Skarżącego służby w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury w okresie od [...] września 2008 roku do [...] listopada 2013 r., zaś oś sporu między stronami koncentruje się wokół kwestii wykładni § 2 pkt 2 lit. a) i b) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej (Dz. U. Nr 86, poz. 734, ze zm., zwanego dalej "Rozporządzeniem), w kontekście poczynionych przez Organ ustaleń faktycznych. Zdaniem Skarżącego, odmowa wydania "spornego" zaświadczenia potwierdzającego pełnienie przez niego służby w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury w okresie od [...] września 2008 roku do [...] listopada 2013 r., narusza przepisy prawa materialnego – tj. art. 15 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy oraz, w szczególności, § 2 ust. 1 pkt 2 lit a) i b) Rozporządzenia, gdyż wynik wykładni powołanej regulacji nie powinien budzić wątpliwości, iż prawo do podwyższania emerytury przysługuje funkcjonariuszowi, który nabył uprawnienia i kwalifikacje do udziału w zadaniach bojowych, realizowanych przez jednostkę antyterrorystyczną Policji lub przez Straż Graniczną, zaś zawarte wtrącenie "w tym także w zakresie antyterrorysty minera - pirotechnika", powiększa jedynie krąg funkcjonariuszy uprawnionych do podwyższenia emerytury o funkcjonariuszy tej właśnie wąskiej specjalności. Dlatego też, w opinii Skarżącego, "odkodowując konkretną normę prawną dodatkowo należy pamiętać o tym, iż w nauce prawa i piśmiennictwie wyróżnia się różne rodzaje wykładni m.in.: wykładnię gramatyczną, celowościową, funkcjonalną, systemową lub logiczną. Jeżeli więc określony przepis nastręcza problemów interpretacyjnych, zaś sama wykładnia językowa lub gramatyczna nie wystarcza do jego właściwego odczytania, winny być zastosowane inne rodzaje wykładni." Taka sytuacja, zdaniem Skarżącego, zachodzi w niniejszym postępowaniu, gdyż z punktu widzenia wykładni celowościowej, "jako uprawniona jawi się konkluzja, że zwiększenie wymiaru emerytury policyjnej wiąże się nierozerwanie z udziałem w określonych działaniach bojowych przy zwalczaniu terroryzmu przez funkcjonariusza, który posiada odpowiednie uprawnienia i kwalifikacje, do udziału w takich działaniach, a poprzez użycie sformułowania "w tym także" nastąpiło zrównanie z nimi uprawnień i kwalifikacji antyterrorysty minera - pirotechnika." Tymczasem zarówno Komendant [...] OSG w [...], jak i Komendant Główny Straży Granicznej w [...], w swoich rozstrzygnięciach w sposób nieuprawniony przyjmują, że przywilej (uprawnienie) opisany w przepisie: § 2 pkt 2) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie (...) przysługuje funkcjonariuszowi dopiero "od momentu spełnienia obydwu przesłanek łącznie". W związku z tak zakreślonymi granicami skargi oraz skonstruowanym zarzutem, Sąd porządkowo przypomina, że przedmiotem postępowania było postanowienie Komendanta Głównego Straży Granicznej utrzymujące w mocy postanowienie Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej w [...] o odmowie wydania zaświadczenia potwierdzającego wykonywanie służby przez Skarżącego w warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu. Postępowanie w sprawach wydawania zaświadczeń regulują przepisy działu VII K.p.a. Postępowanie to jest uproszczonym i w znacznym stopniu odformalizowanym postępowaniem o charakterze administracyjnym. Zaświadczenie wydaje się, jeżeli: urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa (art. 217 § 2 pkt 1); osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego (art. 217 § 2 pkt 2). Stosownie do art. 218 § 1 K.p.a. w przypadkach, o których mowa w art. 217 § 2 pkt 2, organ administracji publicznej obowiązany jest wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Organ administracji publicznej, przed wydaniem zaświadczenia, może przeprowadzić w koniecznym zakresie postępowanie wyjaśniające (art. 218 § 2 K.p.a.). Z powołanych przepisów wynika, że zaświadczeniem w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego jest urzędowe potwierdzenie w formie pisemnej obiektywnie istniejącego (aktualnie lub w przeszłości) stanu rzeczy (faktycznego lub prawnego), dokonane przez organ administracji publicznej na żądanie zainteresowanej osoby, której interes oparty jest na prawie (por. Z. Kmiecik, Charakter prawny zaświadczenia a możliwość ustalania weryfikacji jego treści, PiP, 2004 r. nr 10, str. 58). Zaświadczenie jest aktem wiedzy, a nie woli organu i nie ma charakteru prawotwórczego, nie rozstrzyga żadnej sprawy, nie tworzy nowej sytuacji prawnej, ani też nie kształtuje bezpośrednio stosunku prawnego. Nie jest zatem dopuszczalne dokonywanie, w trybie dotyczącym wydawania zaświadczeń, jakichkolwiek ustaleń faktycznych i ocen prawnych niewynikających z prowadzonej przez organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Co do zasady, wydawanie zaświadczeń jest oparte na danych posiadanych przez organ. Konieczne postępowanie wyjaśniające odnosić się może do zbadania okoliczności wynikających z posiadanych przez organ ewidencji, rejestrów i innych danych, czy też wyjaśnienia, czy dane te odnoszą się do osoby wnioskodawcy, faktów, stanu prawnego, którego poświadczenia domaga się wnioskodawca. Postępowanie wyjaśniające spełnia bowiem jedynie pomocniczą rolę przy ustalaniu treści zaświadczenia, a jego przedmiotem powinno być ustalenie, jakiego rodzaju ewidencje, rejestry i inne zbiory danych mogą zawierać żądane przez wnioskodawcę okoliczności i ustalenie ich dysponentów. Postępowanie to ma zatem na celu usunięcie wątpliwości co do znanych, bo istniejących już faktów lub stanu prawnego (por. dla przykładu wyroki NSA: z dnia 26 lutego 2013 r., sygn. I OSK 1778/11, Lex nr 1311429; z dnia 28 sierpnia 2013 r., sygn. I OSK 605/12, Lex nr 1369011). Postępowanie wyjaśniające ograniczone jest zatem do badania dokumentacji o charakterze określonym w art. 218 § 1 K.p.a. ( zob. wyrok NSA z dnia 3 lutego 2015 r., sygn. akt I OSK 1813/13, Lex nr 1956429). Należy też podzielić pogląd zawarty w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie z dnia 22 czerwca 2006 r. sygn. akt VI SA/Wa 292/06 (publ. Lex nr 214079), że "jeżeli problematyka, której dotyczy żądanie strony jest sporna, to wydanie zaświadczenia zgodnie z żądaniem nie jest możliwe". Posiadane przez organ informacje nie mogą bowiem być uzupełnione przez stwierdzenie okoliczności, których ustalenie i ocena następują w postępowaniu jurysdykcyjnym w sprawie rozstrzyganej w drodze decyzji administracyjnej (tak wyrok NSA z 16 września 2005 r. sygn. akt II OSK 36/05, publ. ONSAiWSA 2006, nr 2, poz. 64). Przenosząc powyższe ogólne uwagi na stan prawny rozpoznawanej sprawy należy uznać, iż odmowa wydania żądanego zaświadczenia była zgodna z prawem. Jak już wskazano wcześniej, Skarżący domagał się wydania zaświadczenia o pełnieniu służby bezpośrednio w zwalczaniu fizycznym terroryzmu za okres od [...] września 2008r. do [...] listopada 2013r. motywując to tym, że wykładnia celowościowa przepisu art. § 2 pkt 2 lit. a) i b) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. powinna prowadzić do wniosku, że zwiększenie wymiaru emerytury wiąże się nierozerwanie z udziałem w określonych działaniach bojowych przy zwalczaniu terroryzmu przez funkcjonariusza, który posiada odpowiednie uprawnienia i kwalifikacje, do udziału w takich działaniach, a poprzez użycie sformułowania "w tym także" nastąpiło zrównanie z nimi uprawnień i kwalifikacji antyterrorysty minera - pirotechnika. W ocenie Sądu, "zaproponowana" wykładnia powyższego przepisu przez Skarżącego jest oczywiście wadliwa. W tym miejscu Sąd porządkowo przypomina, że stosownie do § 2 pkt 2 cytowanego wyżej rozporządzenia, emeryturę podwyższa się o 2% podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej bezpośrednio w fizycznym zwalczaniu terroryzmu, jeżeli funkcjonariusz spełnia łącznie następujące warunki: a) nabył uprawnienia i kwalifikacje, w tym także w zakresie antyterrorysty minera - pirotechnika, do udziału w działaniach bojowych, realizowanych przez jednostkę lub komórkę antyterrorystyczną Policji lub przez Straż Graniczną, b) brał udział, w ramach obowiązków służbowych, w działaniach bojowych Policji lub Straży Granicznej lub w procesie szkolenia, mającym na celu przygotowanie do takich działań, określonym przez Komendanta Głównego Policji lub Komendanta Głównego Straży Granicznej. W ocenie Sądu, prawidłowa wykładnia brzmienia przepisu § 2 pkt 2 w jego ujęciu całościowym, prowadzi do wniosku, iż warunki określone w § 2 pkt 2, tj. zarówno warunek określony pod lit. a), jak i pod lit. b) rozporządzenia, muszą być spełnione łącznie, co jednoznacznie wynika z treści komentowanego przepisu (poprzez użycie wyrazów: "jeżeli funkcjonariusz spełnia łącznie następujące warunki:"). Jednocześnie Sąd stwierdza, wbrew poglądowi Skarżącego, że stosowanie przepisów dotyczących uprawnień funkcjonariuszy do zwiększonego świadczenia emerytalnego w związku z faktem służby pełnionej bezpośrednio w fizycznym zwalczaniu terroryzmu nie może abstrahować od wykładni gramatycznej i odbywać się według wykładni rozszerzającej, do czego w gruncie rzeczy zmierzają tezy skargi. Sąd przypomina, że – co do zasady - prymat wykładni językowej w zestawieniu z innymi możliwymi do zastosowania metodami wykładni wynika między innymi z faktu, iż język, jego słowa i gramatyka jest jedynym nośnikiem informacji o woli prawodawcy, formą przekazu trafiającego do adresatów norm prawnych; poza tym prawo dociera do adresata w postaci tekstu przepisów prawnych i mogą one oczekiwać, że ich obowiązki czy uprawnienia są kształtowane treścią aktu prawnego. Podkreślenia wymaga, że prymat wykładni językowej nad pozostałymi rodzajami wykładni, tj. systemową i celowościową jest niesporny tak w doktrynie, jak i orzecznictwie sądowoadministracyjnym. Jednocześnie przyjmuje się, że w tylko w wyjątkowych sytuacjach wolno odstąpić od literalnego znaczenia przepisu (por. L. Morawski: Wykładnia w orzecznictwie sądów. Komentarz, Toruń 2002, s. 20 i nast.) . Może to mieć miejsce, gdy wykładnia językowa pozostaje w oczywistej sprzeczności z treścią innych norm, prowadzi do absurdalnych z punktu widzenia społecznego lub ekonomicznego konsekwencji, rażąco niesprawiedliwych rozstrzygnięć lub pozostaje w oczywistej sprzeczności z powszechnie akceptowanymi normami moralnymi (por. np. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 28 czerwca 2000 r. K 25/99, OTK Zb.Urz. 2000, nr 5, poz. 141 oraz wyroki Sądu Najwyższego z 8 stycznia 1993 r., III ARN 84/92, OSNC 1993, nr 10, poz. 183, z 8 maja 1998 r., I CKN 664/97, OSNC 1999, nr 1, poz. 7, uchwały z 3 listopada 1997 r., III ZP 38/97, OSNAPiUS 1998, nr 8, poz. 234, z 8 lutego 2000 r., I KZP 50/99, OSNKW 2000, nr 3-4, poz. 24 i uchwała składu siedmiu sędziów z 25.04.2003 r., III CZP 8/03, OSNC 2004, nr 1, poz. 1). Powyższe pozostaje w zgodzie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego podjętym w uchwale składu siedmiu sędziów z 23 czerwca 2003r. w sprawie FPS 2/03 w której zaakcentowano na tym tle zakaz wykładni prawotwórczej. Tak więc to językowa granica wykładni ma być narzędziem pozwalającym ocenić, czy rezultaty interpretacji dadzą się jeszcze pogodzić z tekstem, czy też znajdują się już poza sferą, którą tekst legitymizuje; zmierzać należy bowiem – co w tej sprawie należy podkreślić - do obiektywizacji rozstrzygnięć i ograniczenia swobody interpretatora (por. A. Bielska-Brodziak: Orzecznictwo NSA w sprawach podatkowych. Językowa granica wykładni; Radca prawny nr 2 z 2006r, strona 81). W tym miejscu Sąd wyjaśnia, że jakkolwiek zwłaszcza przywołana wyżej uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego odnosi się do wykładni przepisów prawa podatkowego, to jednak w ocenie Sądu, dyrektywy z niej wynikające mają również odpowiednie zastosowanie do przepisów przyznających "dodatkowe" uprawnienia, jak choćby w niniejszej sprawie - podwyższenia emerytury funkcjonariuszowi z tytułu służby pełnionej bezpośrednio w fizycznym zwalczaniu terroryzmu, które to pojęcie nie może być intepretowane rozszerzająco. W niniejszej sprawie bezspornym jest (nie kwestionuje tego także Skarżący), że ze zgromadzonych dokumentów wynika, iż Skarżący "dopiero" dniu [...] listopada 2013 roku ukończył szkolenie specjalistyczne z zakresu działań minersko-pirotechnicznych i nabył uprawnienia do wykonywania czynności w tym zakresie, zaś pierwsza czynność, w jakiej brał udział przy wykonywaniu takich zadań, miała miejsce w dniu [...] listopada 2013 roku. Takie ustalenia faktyczne mają swoje potwierdzenie, w szczególności, w zgromadzonej dokumentacji w Teczce Akt Osobowych nr [...] – W. L. (sygn. arch. [...]). W aktach tych ujawniono kopię Zaświadczenia nr ewidencyjny [...] oraz nr ewidencyjny [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r., wydanego przez Komendanta Centrum Szkolenia SG w [...], z którego wynika, że Skarżący ukończył szkolenie specjalistyczne z zakresu rozpoznania minersko-pirotechnicznego, które odbywało się w terminie od dnia [...] kwietnia 2011 r. do dnia [...] kwietnia 2011 r. Ponadto ujawniono Zaświadczenie nr ewidencyjny [...] z dnia [...] listopada 2013 r., wydane przez Komendanta Centrum Szkolenia SG w [...], z którego z kolei wynika, że Skarżący ukończył szkolenie specjalistyczne z zakresu działań minersko-pirotechnicznych, które odbywało się w terminie od dnia [...] października 2013 r. do dnia [...] listopada 2013 r. i nabył uprawnienia do wykonywania czynności w tym zakresie. W zawiązku z tym, Organ przeprowadził analizę ujawnionych w Teczce Akt Osobowych dokumentów, pod kątem ustalenia, czy potwierdzają one - zgodnie z § 2 pkt 2 lit. a rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy nabycie przez Skarżącego uprawnień i kwalifikacji minera pirotechnika. W tym miejscu Sąd zauważa za Organem, że kwestie uzyskiwania uprawnień w zakresie działań minersko-pirotechnicznych w omawianym okresie zostały uregulowane w Zarządzeniu nr 75 Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia 13 października 2009 r. w sprawie szkolenia w zakresie działań minersko-pirotechnicznych oraz uzyskiwania przez funkcjonariuszy Straży Granicznej uprawnień w tym zakresie (Dz.Urz.KGSG z 2009 r.nr 12, poz. 74 z późn. zm.). Zgodnie z treścią § 2 w powołanego Zarządzenia, przed skierowaniem do wykonywania działań związanych z rozpoznaniem minersko-pirotechnicznym, neutralizacją materiałów wybuchowych lub urządzeń wybuchowych, lub przeprowadzania szkoleń w tym zakresie funkcjonariusze podlegają odpowiednio następującym szkoleniom specjalistycznym z zakresu rozpoznania minersko-pirotechnicznego; z zakresu działań minersko-pirotechnicznych; instruktorsko-metodycznym z zakresu działań minersko-pirotechnicznych. Z kolei z przepisu § 4 ust. 1 tegoż Zarządzenia, wynika, iż funkcjonariusze, którzy ukończyli powyższe szkolenia i zdali egzamin z wynikiem pozytywnym, otrzymują zaświadczenie uprawniające ich do wykonywania czynności określonych w tym zaświadczeniu. W świetle powyższych regulacji Sąd podziela pogląd Organu, że funkcjonariusz przeszkolony w zakresie rozpoznania minersko-pirotechnicznego nie posiada uprawnień odpowiadającym uprawnieniu minera-pirotechnika, te zaś uprawnienia i kwalifikacje uzyskują funkcjonariusze, którzy uczestniczyli w szkoleniu specjalistycznym zakresu działań minersko-pirotechnicznych oraz ukończyli powyższe szkolenie i zdali egzamin z wynikiem pozytywnym. Z Zaświadczenia nr ewidencyjny [...] wynika, iż Skarżący nabył takie uprawnienia (minera-pirotechnika) w dniu [...] listopada 2013 r. oraz, że w świetle przesłanych przez Komendanta Placówki SG [...] materiałów, pierwszym po nabyciu uprawnień przypadkiem udziału w działaniach minersko-pirotechnicznych przez Skarżącego był dzień [...] listopada 2013 r., co zostało potwierdzone w "[...]". W zawiązku z powołanymi okolicznościami, w ocenie Sądu, zaskarżone postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia potwierdzającego pełnienie służby przez Skarżącego w Straży Granicznej w okresie od dnia [...] września 2008 r. do dnia [...] listopada 2013 r. bezpośrednio przy zwalczaniu fizycznym terroryzmu odpowiada prawu, gdyż w stosunku do Skarżącego we wskazanym okresie nie wystąpiły przesłanki określone w § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytury jako służby w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury funkcjonariusza Straży Granicznej zgodnie z art. 15 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy. Końcowo Sąd zauważa, że wniosek dotyczący uproszczonego charakteru postępowania wyjaśniającego w sprawach wydawania zaświadczeń i jego pomocniczej roli przy ustalaniu treści zaświadczenia, wynika z literalnej wykładni art. 218 § 2 k.p.a., który daje organowi wyłącznie możliwość, ale nie obliguje, do przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, i to nie w niezbędnym, ale koniecznym zakresie. Implikacją powyższego jest to, że organ, w celu ustalenia danych niezbędnych do wydania zaświadczenia o treści żądanej przez stronę, nie jest uprawniony do stosowania wprost szczegółowych przepisów k.p.a., a zwłaszcza przepisów o postępowaniu dowodowym. Główną rolę przy ustalaniu treści zaświadczenia pełnią bowiem dane z ewidencji, rejestrów i zbioru dokumentów będących w posiadaniu organu właściwego do wydania zaświadczenia. Organ wydający zaświadczenie nie prowadzi postępowania dowodowego, lecz potwierdza fakty albo stan prawny wynikający z prowadzonej przez organ dokumentacji znajdującej się w jego posiadaniu. Dlatego też, w ocenie Sądu, jako chybione należało też uznać zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 77 i art. 218 K.p.a., polegające na "niewyczerpującym rozpatrzeniu materiału dowodowego (...)". W ocenie Sądu, materiał dowodowy zgromadzony w niniejszej sprawie oceniony został w sposób właściwy, z uwzględnieniem specyfiki postępowania dotyczącego wydawania zaświadczeń. Organy wydając postanowienia w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o żądanej przez Skarżącego treści, podjęły wszelkie niezbędne czynności mające na celu wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy i w sposób wyczerpujący zebrały i rozpatrzyły cały materiał dowodowy, opierając swoje rozstrzygnięcia na posiadanej dokumentacji, która nie dała podstaw do wydania zaświadczenia o żądanej przez Skarżącego treści. Końcowo Sąd zauważa, że pozostałe zarzuty skargi nakierowane na podważenie wydanego Skarżącemu świadectwa służby (obejmującego okres od [...] września 2008r. do dnia [...] maja 2018 r.) oraz zaświadczenia potwierdzającego pełnienie służby (w okresie od [...] września 2008 roku do [...] grudnia 2012 roku w warunkach powodujących zaliczenie jednego roku służby za półtora roku służby), nie mogły być objęte w ramach nin. postępowania kontrolą legalności albowiem rozstrzygana sprawa dotyczy postanowienia w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia z dnia [...] lutego 2021 r., a ponadto wskazane wyżej dokumenty zostały przesłane wnioskodawcy przez Kierownika [...] Straży Granicznej w dniu [...] września 2020 r. (Skarżący przesyłkę odebrał w dniu [...] września 2020 r.). Reasumując dotychczasowe ustalenia i rozważania, ponieważ zarzuty skargi dotyczące naruszenia tak prawa materialnego, jak i procesowego, są bezzasadne, Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. obowiązany był skargę oddalić.