II SA/Wa 1451/12

PostanowienieWSA w Warszawie2012-12-06

Skład orzekający: Jacek Fronczyk, Eugeniusz Wasilewski, Adam Lipiński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na uchwałę organu gminy, dotycząca tej samej kwestii prawnej, która była już przedmiotem merytorycznego rozpoznania przez sąd administracyjny i została oddalona, jest dopuszczalna na podstawie art. 101 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym?
Ratio decidendi
Skarga na uchwałę organu gminy, dotycząca tej samej kwestii prawnej, która była już przedmiotem merytorycznego rozpoznania przez sąd administracyjny i została oddalona, jest niedopuszczalna na podstawie art. 101 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym. Przepis ten stanowi szczególny przypadek powagi rzeczy osądzonej, ograniczając możliwość ponownego zaskarżenia uchwały przez inny podmiot, jeśli sąd już orzekał w przedmiocie zgodności uchwały z prawem i oddalił skargę.
Stan faktyczny
Skarżący S. T. wniósł skargę na uchwałę Rady W. dotyczącą ustalenia wysokości miesięcznego odszkodowania za zajmowanie lokalu bez tytułu prawnego, zarzucając niewłaściwe naliczanie opłat. Skarga została wniesiona po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa. Rada W. wniosła o oddalenie skargi, wskazując na brak interesu prawnego skarżącego lub niezasadność skargi. Pełnomocnik organu na rozprawie wniósł o odrzucenie skargi.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Fronczyk, Sędziowie WSA Eugeniusz Wasilewski (spr.), Adam Lipiński, , , Protokolant specjalista Elwira Sipak, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi S. T. na uchwałę Rady W. z dnia [...] października 2008 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości miesięcznego odszkodowania za zajmowanie lokalu bez tytułu prawnego, w części dotyczącej § [...] załącznika nr [...] do wyżej wymienionej uchwały postanawia odrzucić skargę. S. T. w dniu [...] lipca 2012 r., po bezskutecznym wezwaniu Rady W. do usunięcia naruszenia prawa, na podstawie art. 101 i art. 101a ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j.: Dz. U. z 2001 r. nr 142, poz. 1591 ze zm.) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady W. z dnia [...] października 2008 r. nr [...] w przedmiocie uchwalenia wieloletniego programu gospodarowania mieszkaniowym zasobem miasta [...] na lata [...], w części dotyczącej § [...] załącznika nr [...] do tej uchwały, który ustala wysokość miesięcznego odszkodowania za zajmowanie lokalu bez tytułu prawnego. W uzasadnieniu skargi podniósł, że Wydział Zasobów Lokalowych [...] dopuścił się naliczania opłat odszkodowawczych w sposób niewłaściwy i niezgodny z art. 7 ust. 1 i art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (t. j.: Dz. U. z 2005 r. nr 31, poz. 266 ze zm.), czym naruszył jego interes prawny. W odpowiedzi na skargę Rada W. wniosła o jej oddalenie z uwagi na brak interesu prawnego S. T. w zaskarżeniu ww. uchwały, ewentualnie ze względu na niezasadność skargi. Na rozprawie w dniu 6 grudnia 2012 r. pełnomocnik organu wniósł o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego i to z przepisami obowiązującymi w dacie jego wydania. Innymi słowy, sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Skarga S. T. jest niedopuszczalna. Legitymacja procesowa do zaskarżania uchwał organu gminy do sądu administracyjnego wynika z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j.: Dz. U. z 2001 r. nr 142, poz. 1591 ze zm.). Zgodnie z jego treścią, każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Przepisu tego, w myśl art. 101 ust. 2 ustawy, nie stosuje się jednak jeżeli w sprawie orzekał już sąd administracyjny i skargę oddalił. Przedmiotem skargi S. T. w niniejszej sprawie jest § [...] załącznika nr [...] do uchwały Rady W. z dnia [...] października 2008 r. nr [...], określający wysokość miesięcznego odszkodowania za zajmowanie lokalu bez tytułu prawnego. Zdaniem skarżącego, ustalony przez Radę W. sposób naliczania opłat odszkodowawczych jest niewłaściwy i niezgodny z art. 7 ust. 1 i art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (t. j.: Dz. U. z 2005 r. nr 31, poz. 266 ze zm.), czym naruszono jego interes prawny. Wskazać jednak należy, iż przepis § [...] załącznika nr [...] do uchwały Rady W. z dnia [...] października 2008 r. nr [...] był już przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który prawomocnym wyrokiem z dnia 18 lipca 2012 r. o sygn. akt I SA/Wa 2363/11 oddalił skargę K. S. i A. S. na tę właśnie uchwałę. Z akt sprawy o sygn. I SA/Wa 2363/11 wynika, że zarzut skarżących dotyczył – jak w niniejszej sprawie – błędnego sposobu naliczenia odszkodowania, ustalonego w § [...] załącznika nr [...] do ww. uchwały. Wyrok ten nie zawiera uzasadnienia, jednak na rozprawie w dniu 6 grudnia 2012 r. pełnomocnik organu – radca prawny [...] podała, że reprezentowała organ także w sprawie I SA/Wa 2363/11. Oświadczyła, iż WSA w Warszawie uznał istnienie interesu prawnego skarżących K. S. i A. S. (upatrując go w tym, iż uiszczają oni odszkodowanie za bezumowne zajmowanie lokalu na podstawie § [...] załącznika nr [...] do przedmiotowej uchwały) i rozpoznał sprawę merytorycznie. Z powyższego wynika, że przedmiot tych samych praw i obowiązków, o jakich mowa w skardze S. T., był już kontrolowany przez sąd administracyjny, który – co należy podkreślić – rozpoznał sprawę merytorycznie. Z uwagi zatem na tożsamość przedmiotu skargi w niniejszej sprawie z przedmiotem skargi K. S. i A. S., którą Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 18 lipca 2012 r. o sygn. akt I SA/Wa 2363/11 oddalił (co istotne, oddalenie skargi nie było spowodowane brakiem interesu prawnego po stronie skarżącej), należy uznać, że w myśl art. 101 ust. 2 cyt. ustawy o samorządzie gminnym skarga wniesiona przez S. T. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. W tej sytuacji mamy bowiem do czynienia ze szczególnym przypadkiem powagi rzeczy osądzonej, który cechuje wyłącznie tożsamość przedmiotowa i który wynika bezpośrednio z art. 101 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym. Jeżeli zatem w kwestii zgodności uchwały z prawem orzekał już merytorycznie sąd administracyjny i skargę oddalił, to kolejna skarga na tę samą uchwałę musi być potraktowana – w świetle ww. przepisu – jako niedopuszczalna, pomimo tego, że została wniesiona przez inny podmiot (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 czerwca 2008 r. o sygn. akt II OSK 1883/07, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 września 2008 r. o sygn. akt I OSK 1117/08 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lipca 2010 r. o sygn. akt II OSK 1207/10, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 101 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło