II SA/Wa 1522/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania (spr.), Sędziowie WSA Adam Lipiński, Janusz Walawski, Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Wiechowicz, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi E. L. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] W. z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia uchwały w sprawie zatwierdzenia listy dodatkowej osób zakwalifikowanych do zawarcia umowy najmu lokalu, zmiany uchwały w sprawie skierowania do zawarcia umowy najmu lokalu oraz nie wyrażenia zgody na zawarcie umowy najmu lokali zamiennych i odmowy umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu. - oddala skargę - Zarząd Dzielnicy [...] miasta stołecznego Warszawy podjął w dniu [...] czerwca 2015 r. uchwałę nr [...], mocą której, na podstawie m.in. § 5 ust. 1 pkt 1 uchwały nr LVIII/1751/2009 Rady miasta stołecznego Warszawy z dnia 9 lipca 2009r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. Nr 132, poz. 3937), dalej: "uchwała Rady m.st. Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r.", uchylił uchwałę nr [...] Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] września 2014 r. w sprawie zatwierdzenia listy dodatkowej nr [...] na rok 2014 osób zakwalifikowanych do zawarcia umowy najmu lokalu z mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy (§ 1), dokonał zmiany uchwały nr [...] Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] listopada 2014 r. w sprawie skierowania do zawarcia umowy najmu lokalu z mieszkaniowego zasobu m.st. Warszawy osób umieszczonych na liście nr [...] w ten sposób, że wykreślił pozycję [...] w załączniku do ww. uchwały (§ 2), nie wyraził zgody na zawarcie umowy najmu lokali zamiennych i rozstrzygnął o niezakalifikowaniu i nieumieszczeniu na liście osób oczekujących na najem lokalu z mieszkaniowego zasobu m.st. Warszawy E. L. i I. L. (§ 3), wykonanie uchwały powierzył Naczelnikowi Wydziału Zasobów Lokalowych dla Dzielnicy [...] Urzędu m.st. Warszawy (§ 4), określił, że uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia (§ 5). W uzasadnieniu ww. uchwały organ wskazał, iż E. L. oraz jej córka – I. L., zamieszkujące w lokalu nr [...] przy ul. [...], wystąpiły w dniu [...] września 2014 r. z wnioskami o zawarcie umowy najmu dwóch lokali komunalnych z uwagi na decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] nakazującą Miastu Stołecznemu Warszawa usunięcie nieprawidłowości dotyczących stanu technicznego budynku mieszkalnego wielorodzinnego w [...] przy ul. [...] oraz zakazującą użytkowania lokali mieszkalnych w tym budynku do czasu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. W dniu [...] kwietnia 2014 r. Zakład Gospodarowania Nieruchomościami w Dzielnicy [...] złożył do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego odwołanie od ww. decyzji. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Organ podał, że lokal mieszkalny nr [...] przy ul. [...] składa się z 1 pokoju, kuchni i wc o powierzchni użytkowej 27,20 m2 w tym powierzchni mieszkalnej 15,60 m2, wyposażony jest w instalację wodno-kanalizacyjną i elektryczną. Zarząd Dzielnicy [...] uchwałą nr [...] z dnia [...] września 2014 r. zatwierdził listę dodatkową nr [...] osób zakwalifikowanych do zawarcia umowy najmu lokalu z mieszkaniowego zasobu m.st. Warszawy, na której umieszczono E. L.. W dniu [...] października 2014 r. zaproponowano E. L. wynajęcie lokalu nr [...] przy ul. [...] składającego się z 1 pokoju, kuchni i łazienki o powierzchni użytkowej 32,05 m², w tym powierzchni mieszkalnej 18,32 m², wyposażonego w instalację wodno-kanalizacyjną, gazową i elektryczną, na co zainteresowana wyraziła zgodę. W dniu [...] listopada 2014 r. Zarząd Dzielnicy [...] podjął uchwałę nr [...] w sprawie skierowania E. L. do zawarcia umowy najmu lokalu z mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy osób umieszczonych na liście nr [...]. Wymieniona została umieszczona na tej liście pod pozycją [...]. Na podstawie ww. uchwały, w dniu [...] listopada 2014 r. zostało wydane na rzecz E. L. skierowanie do zawarcia umowy najmu lokalu nr [...] przy ul. [...] - nr rejestru skierowań [...] (lokal zamienny na okres 1 roku - za lokal aktualnie zajmowany). Wymieniona złożyła jednak oświadczenie, że rezygnuje z zawarcia umowy najmu ww. lokalu z uwagi na fakt, że lokal jest za mały dla niej i jej córki. W dniu [...] listopada 2014 r. zaproponowano wymienionej wynajęcie lokalu nr [...] przy ul. [...] składającego się z 2 pokoi, kuchni i łazienki o powierzchni użytkowej 26,52 m2, w tym powierzchni mieszkalnej 17,69 m², wyposażonego w instalację wodno-kanalizacyjną, centralne ogrzewanie, instalację gazową i elektryczną. E. L. odmówiła przyjęcia ww. lokalu ze względu na jego położenie oraz niedostosowaną dla dwóch osób strukturę lokalu. W związku z powyższym, w dniu [...] grudnia 2014 r. Zastępca Burmistrza Dzielnicy wystąpił do Dyrektora Zakładu Gospodarowania Nieruchomościami w Dzielnicy [...] z pismem o skierowanie do sądu pozwu o przymusowe opróżnienie lokalu nr [...] przy ul. [...]. W toku postępowania ustalono, że Zakład Gospodarowania Nieruchomościami nie złożył pozwu do sądu powszechnego, bowiem na skutek skargi Miasta Stołecznego Warszawy - Zakładu Gospodarowania Nieruchomościami w Dzielnicy [...] na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...], Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 19 marca 2015 r. sygn. akt VII SA/Wa 2003/14 uchylił zaskarżone postanowienie. Mając zatem na względzie, że postępowanie w sprawie rozpatrzenia ww. odwołania nadal się toczy, a decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] nie jest ostateczna (prawomocna) i nie podlega wykonaniu, organ stwierdził brak podstaw do zawarcia umowy najmu lokali zamiennych na rzecz lokatorów zamieszkujących w budynku przy ul. [...], co skutkowało podjęciem przedmiotowej uchwały. Pismem z dnia [...] lipca 2015 r. E. L. wystąpiła do Zarządu Dzielnicy [...] m.st. Warszawy z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa w uchwale z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...]. Wskazała, że wbrew twierdzeniom organu decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] jest nadal obowiązująca. Brak jest zatem podstaw do skreślenia jej z listy osób oczekujących na najem lokalu zamiennego. Podniosła również, iż pierwotnie wyraziła zgodę na zawarcie umowy najmu lokalu przy ul. [...], ponieważ pozostawała w przekonaniu, że jest to lokal przydzielony wyłącznie dla niej. Odmówiła natomiast jego przyjęcia, gdy dowiedziała się, że jest to lokal przeznaczony do zamieszkania przez nią oraz jej córkę, bowiem powierzchnia lokalu jest zbyt mała dla dwóch osób. Z kolei drugi z zaproponowanych lokali, położony przy ul. [...] m. [...], nie uwzględnia wymogów określnych w § 27 uchwały Rady m.st. Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r., który stanowi, że realizacja listy osób zakwalifikowanych do zawarcia umowy najmu lokalu polega na złożeniu wnioskodawcy kolejno dwóch propozycji najmu lokalu odpowiedniego dla struktury rodziny wnioskodawcy, z uwzględnieniem jego specyficznych, uzasadnionych potrzeb, w szczególności takich jak inwalidztwo lub podeszły wiek. Przedmiotowy lokal ma powierzchnię mniejszą od dotychczas zajmowanego. Skarżącej przysługuje dodatkowa powierzchnia mieszkalna ze względu na II grupę inwalidzką. Schorzenia i podeszły wiek uniemożliwiają skarżącej chodzenie po wysokich schodach. Skarżąca wskazała, że w dniu [...] maja 2015 r. do Zarządu Dzielnicy przekazane zostały nowe wnioski o najem lokalu złożone przez nią oraz jej córkę, podkreśliła, iż oczekuje przydzielenia lokalu dwupokojowego dla niej i dla córki, bądź dwóch oddzielnych lokali. Pismem z dnia [...] sierpnia 2015 r. E. L. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] m.st. Warszawy z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...]. W motywach skargi podniosła argumenty analogiczne do tych, przedstawionych w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa akcentując, że wbrew twierdzeniom organu decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] pozostaje w obrocie prawnym, a to oznacza, że po stronie organu istnieje obowiązek zapewnienia jej lokalu zamiennego. Skarżąca podniosła również, iż organ bezpodstawnie odmawia jej zawarcia umowy najmu lokalu komunalnego na czas nieoznaczony. Wskazała, iż w jej ocenie Gmina nie zamierza remontować budynku przy ul. [...], bowiem w okresie gdy toczyło się postępowanie w sprawie odzyskania nieruchomości przez byłych właścicieli, nie prowadzono żadnych prac remontowych. W odpowiedzi na skargę Zarząd Dzielnicy [...] m.st. Warszawy wniósł o oddalenie skargi jako nieuzasadnionej. Organ wskazał, iż w dniu [...] września 2014 r. skarżąca złożyła w Urzędzie Dzielnicy [...] m. st. Warszawy wniosek o przyznanie jej lokalu zamiennego z tytułu decyzji PINB i jednocześnie o zamianę lokalu, określając, że chodzi jej o dwa lokale - dla niej oraz dla córki. W tym samym dniu córka skarżącej – I. L. złożyła wniosek o przyznanie jej lokalu zamiennego z tytułu decyzji PINB. Uchwałą nr [...] z dnia [...] września 2014 r. wpisano skarżącą - jako najemcę - na listę dodatkową osób zakwalifikowanych do zawarcia umowy najmu lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. [...], a następnie wydano na jej nazwisko skierowanie do zawarcia umowy najmu, wskazując, że do wspólnego zamieszkania uprawniona jest również jej córka I.. Pismem z dnia [...] października 2014 r. skarżąca zwróciła się do Zarządu Dzielnicy [...] m.st. Warszawy z oświadczeniem, że przyjmuje wskazany jej lokal, jednocześnie pytając o sprawę wniosku córki. W odpowiedzi na powyższe organ wyjaśnił, iż prawo do lokalu zamiennego przysługuje tylko najemcy, a osoby z nim zamieszkujące będą dopisane do umowy najmu. Pismem z dnia [...] listopada 2014 r. skarżąca odwołała swoje oświadczenie woli o przyjęciu lokalu nr [...] przy ul. [...], wskazując, iż nie chce tam mieszkać razem z córką. W dniu [...] listopada 2014 r. Zarząd Dzielnicy [...] podjął uchwałę nr [...] oddalającą wniosek I. L. o przyznanie jej lokalu zamiennego, a następnie uchwałą nr [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. oddalił wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W dniu [...] stycznia 2015 r. E. L. i I. L. zwróciły się do Dyrektora Biura Polityki Mieszkaniowej Urzędu Miasta o "udzielenie pomocy w zawarciu umowy najmu lokalu" składając jednocześnie nowe wnioski o zawarcie umowy najmu lokalu. Dyrektor BPL pismem z dnia [...] stycznia 2015 r. skierował sprawę do Burmistrza Dzielnicy, celem "ponownej analizy sprawy". Organ ponownie zaproponował skarżącej najem lokalu nr [...] przy ul. [...], lecz nie podjęła ona żadnych działań celem sfinalizowania sprawy. Organ wskazał, iż w tym okresie powziął informację, że decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] nie jest prawomocna i nie podlega wykonaniu. Potwierdza to skierowane do skarżącej pismo PINB z dnia [...] sierpnia 2015 r. znak: [...]. Powyższe oznacza, że skarżąca utraciła prawo do ubiegania się o lokal zamienny, bowiem przysługuje ono tylko najemcom lokali obciążonych prawomocną decyzją PINB, nakazującą ich opróżnienie. W związku z powyższym, Zarząd Dzielnicy [...] m.st. Warszawy uchwałą nr [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. nie wyraził zgody na zawarcie ze skarżącą i jej córką – I. L. umowy najmu lokalu zamiennego mieszkalnego z zasobów m.st. Warszawy. Jednocześnie uchylił uchwałę nr [...] z [...] września 2014 r. w sprawie zatwierdzenia listy dodatkowej na 2014 r. kierującą skarżącą do zawarcia umowy najmu zamiennego i zmienił uchwałę nr [...] w sprawie skierowania skarżącej do zawarcia umowy najmu lokalu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647), dalej: "p.u.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (§ 2). Zgodnie z art. 147 § 1 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności. Zgodnie z oceną prawną wyrażoną w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lipca 2008 r. sygn. akt I OPS 4/08 (publ. https://orzeczenia.nsa.gov.pl), uchwała zarządu dzielnicy m.st. Warszawy w przedmiocie zakwalifikowania i umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu z mieszkaniowego zasobu gminy, w tym także lokalu będącego pracownią służącą prowadzeniu działalności w dziedzinie kultury i sztuki, jest aktem z zakresu administracji publicznej, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a. Uchwała ta dotyczy bowiem działań organów gmin, podejmowanych w innej niż umowa prawnej formie działania administracji, a mianowicie w drodze nienormatywnych aktów ogólnych organów jednostek samorządu terytorialnego, podejmowanych w sprawach z zakresu administracji publicznej. Przepis art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a. stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. W przedmiotowej sprawie znajduje również zastosowanie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r., poz. 1515 ze zm.), dalej: "u.s.g.", zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Stosownie do art. 101 ust. 3 u.s.g., w sprawie wezwania do usunięcia naruszenia stosuje się przepisy o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym. Jednocześnie art. 102a tej ustawy stanowi, że w sprawach, o których mowa w rozdziale 10 ustawy o samorządzie gminnym, nie stosuje się przepisów art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy E. L., przed wniesieniem do tutejszego Sądu skargi na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] m.st. Warszawy z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...], wystąpiła do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie to okazało się bezskuteczne, bowiem organ nie znalazł podstaw do zmiany stanowiska wyrażonego w ww. uchwale. Zatem skarga, wobec spełnienia ww. wymogu o charakterze formalnym, jest dopuszczalna, jednak merytorycznie nie jest uzasadniona. W ocenie Sądu, zaskarżona uchwała odpowiada prawu. Zgodnie z art. 10 ust 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2014 r., poz. 150 ze zm.), jeżeli rodzaj koniecznej naprawy tego wymaga, lokator jest obowiązany opuścić lokal i przenieść się na koszt właściciela do lokalu zamiennego, jednak na czas nie dłuższy niż rok. Po upływie tego terminu właściciel jest obowiązany udostępnić lokatorowi w ramach istniejącego stosunku prawnego naprawiony lokal. Czynsz za lokal zamienny, bez względu na wyposażenie techniczne, nie może być wyższy niż czynsz za lokal dotychczasowy. Z kolei w myśl § 5 ust. 1 pkt 1 uchwały nr LN/lll/1751/2009 Rady miasta stołecznego Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. Nr 132, poz. 3937), do osób którym Miasto na mocy ustawy zobowiązane jest zapewnić lokale zamienne, nie stosuje się postanowień § 4 uchwały, określającego kryteria (metrażowe i dochodowe) do zawarcia umowy najmu lokalu z mieszkaniowego zasobu m.st. Warszawy. Z akt sprawy wynika, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy decyzją z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...], na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 2 i 3, art. 66 ust. 2 w zw. z art. 61, art. 62 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.), nakazał Miastu Stołecznemu Warszawa usunięcie nieprawidłowości dotyczących stanu technicznego budynku mieszkalnego wielorodzinnego w [...] przy ul. [...] w terminie 1 roku od daty, kiedy decyzja stanie się ostateczna oraz zakazał użytkowania lokali mieszkalnych w tym budynku do czasu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...], powołując w podstawie prawnej art. 134 w zw. z art. 129 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), dalej: "k.p.a.", stwierdził uchybienie terminu do wniesienia przez Zakład Gospodarowania Nieruchomościami w Dzielnicy [...] m.st. Warszawy odwołania od powyższej decyzji. Zarząd Dzielnicy [...] m.st. Warszawy, uznając, że ww. decyzja z dnia [...] kwietnia 2014 r. jest ostateczna i podlega wykonaniu, podjął działania w celu zapewnienia lokalu zamiennego E. L. - najemcy lokalu nr [...] przy ul. [...]. W dniu [...] września 2014 r. Zarząd Dzielnicy podjął uchwałę nr [...], mocą której zatwierdził listę dodatkową na rok 2014 osób zakwalifikowanych do zawarcia umowy najmu lokalu, na której umieścił E. L.. W uzasadnieniu tej uchwały organ podał, iż Miasto jest zobowiązane zapewnić ww. lokal zamienny, bowiem jest ona najemcą lokalu w budynku wyłączonym przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z użytkowania do czasu usunięcia nieprawidłowości. Następnie, uchwałą z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] Zarząd Dzielnicy [...] m.st. Warszawy skierował osoby umieszczone na liście nr [...] do zawarcia umowy najmu lokalu z mieszkaniowego zasobu. E. L. została skierowana do zawarcia umowy najmu lokalu zamiennego przy ul. [...] m. [...]. Wobec nieprzyjęcia ww. lokalu przez skarżącą organ, mając na względzie treść § 27 ust. 1 uchwały nr LVI 11/1751/2009 Rady miasta stołecznego Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r., zaproponował skarżącej lokal nr [...] przy ul. [...]. Skarżąca odmówiła przyjęcia ww. lokalu. W toku powyższych działań Zarząd Dzielnicy uzyskał informację, iż na skutek skargi Miasta Stołecznego Warszawy na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...], Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 19 marca 2015 r. (sygn. akt VII SA/Wa 2003/14) uchylił ww. postanowienie. Wyrok ten stał się prawomocny, co oznacza, że po stronie organu odwoławczego istnieje obowiązek rozpatrzenia odwołania od ww. decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...]. Decyzja ta nie jest ostateczna w administracyjnym toku instancji i nie posiada waloru prawomocności. Powyższe potwierdził organ nadzoru budowlanego informując skarżącą w piśmie z dnia [...] sierpnia 2015 r. znak: [...], że ww. decyzja z dnia [...] kwietnia 2014 r. jest nieprawomocna i do czasu rozpatrzenia odwołania przez organ II instancji nie podlega wykonaniu. W świetle powyższych okoliczności faktycznych i prawnych Zarząd Dzielnicy prawidłowo uznał, iż w sytuacji, gdy ww. decyzja organu nadzoru budowlanego I instancji - nakazująca Miastu Stołecznemu Warszawa usunięcie nieprawidłowości w budynku przy ul. [...] - nie jest ostateczna i prawomocna, skarżąca nie posiada uprawnienia do otrzymania lokalu zamiennego z mieszkaniowego zasobu. Działania organu zmierzające do zapewnienia skarżącej lokalu zamiennego były zatem przedwczesne. W konsekwencji organ prawidłowo podjął zaskarżoną uchwałę nr [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. orzekającą o uchyleniu uchwały nr [...] z dnia [...] września 2014 r., zmianie uchwały nr [...] z dnia [...] listopada 2014 r. poprzez wykreślenie pozycji [...] w załączniku do tej uchwały (Lista nr [...] - zatwierdzenie skierowań) oraz nie wyraził zgody na zawarcie umowy najmu lokali zamiennych przez E. L. i I. L.. Skarżąca i jej córka, w dacie wydania ww. uchwały, nie posiadały bowiem prawa do otrzymania lokalu zamiennego z tytułu prawomocnej decyzji organu nadzoru budowlanego. Niezależnie od powyższego, mając na względzie argumentację podniesioną w skardze Sąd zauważa, że lokal zamienny ma zapewnić swego rodzaju "odtworzenie" sytuacji mieszkaniowej lokatorów w porównaniu z dotychczasowym lokalem, który zajmowali. Sąd podziela pogląd prezentowany dotychczas w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, zgodnie z którym, przy konieczności dostarczenia lokalu zamiennego w ramach realizacji obowiązku ustawowego, nie rozstrzyga się o poprawie warunków mieszkaniowych wnioskodawcy w szczególności poprzez zamianę lokalu na dwa odrębne lokale - w rozpatrywanej sprawie dla skarżącej oraz jej córki I. L.. Odbyłoby się to bowiem z naruszeniem ogólnych zasad zamiany lokali mieszkalnych z mieszkaniowego zasobu miasta, przewidzianych w § 8 ust. 1 pkt 1 lit. e uchwały nr LVI 11/1751/2009 Rady miasta stołecznego Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r. (v. wyrok WSA w Warszawie z dnia 30 marca 2012 r. sygn. akt I SA/Wa 2010/11, wyrok NSA z dnia 23 stycznia 2013 r. sygn. akt I OSK 1713/12, publ.: orzeczenia.nsa.gov.pl). Lokal zamienny to lokal znajdujący się w tej samej miejscowości, w której jest położony lokal dotychczasowy, wyposażony w co najmniej takie urządzenia techniczne, w jakie był wyposażony lokal używany dotychczas, o powierzchni pokoi takiej jak w lokalu dotychczas używanym; warunek ten uznaje się za spełniony, jeżeli na członka gospodarstwa domowego przypada 10 m2 powierzchni łącznej pokoi, a w wypadku gospodarstwa jednoosobowego - 20 m2 tej powierzchni (art. 2 ust. 1 pkt 6 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego). Nie ma takiej możliwości, aby w ramach realizacji ustawowego obowiązku dostarczenia lokalu zamiennego - w związku z nakazem usunięcia nieprawidłowości dotyczących stanu technicznego w budynku - dokonane zostało w istocie rozkwaterowanie (rozgęszczenie) osób zajmujących jeden lokal mieszkalny poprzez przydzielenie odrębnych lokali zamiennych. Tego natomiast, jak wynika z akt sprawy, oczekiwała skarżąca oraz jej córka. Dodatkowo podkreślić należy, że skarżąca oraz jej córka kolejnymi pismami z dnia: [...] października 2014 r., [...] października 2014 r., [...] listopada 2014 r. były informowane przez organ, że zgodnie z art. 10 ust. 4 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego, w przypadku konieczności opróżnienia lokalu z uwagi na niezbędne do wykonania prace remontowe, do otrzymania lokalu zamiennego uprawniony jest jedynie lokator, czyli - w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy - najemca lokalu lub osoba używająca lokal na podstawie innego tytułu prawnego niż prawo własności. W lokalu nr [...] przy ul. [...], lokatorem była E. L. (umowa o najem lokalu z dnia [...] sierpnia 1983 r.). Została ona zatem prawidłowo umieszczona - jako najemca ww. lokalu - na dodatkowej liście nr [...] na rok 2014, stanowiącej załącznik do uchwały nr [...] Zarządu Dzielnicy z dnia [...] września 2014 r. Natomiast córka I. L. miała zostać uwzględniona w umowie najmu jako osoba uprawniona do zamieszkiwania z najemcą lokalu - co zostało słusznie odzwierciedlone w treści wydanego w dniu [...] listopada 2014 r. skierowania do zwarcia umowy najmu lokalu. Końcowo Sąd zauważa, że argument skarżącej, iż Miasto nie zamierza remontować aktualnie zajmowanego przez skarżącą lokalu, nie znajduje potwierdzenia w aktach sprawy. Kwestia ta nie została ostatecznie rozstrzygnięta w toku postępowania przez organ nadzoru budowlanego. Jak wskazano w odpowiedzi na skargę, wobec skutecznego zaskarżenia decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy z dnia [...] kwietnia 2014 r., Zarząd Dzielnicy oczekuje na decyzję organu II instancji. Konkludując Sąd stwierdza, iż zaskarżona uchwała Zarządu Dzielnicy [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. nie narusza prawa. Wobec braku ostatecznej (prawomocnej) decyzji organu nadzoru budowlanego w sprawie nakazu usunięcia nieprawidłowości dotyczących stanu technicznego w budynku przy ul. [...], po stronie organu brak było przesłanek do pozytywnego rozpatrzenia wniosku skarżącej o najem lokalu zamiennego. Powyższa ocena nie pozbawia skarżącej możliwości uzyskania lokalu zamiennego w przypadku zakończenia postępowania przed organem nadzoru budowlanego II instancji, ani też ubiegania się o najem lokalu mieszkalnego z mieszkaniowego zasobu na czas nieoznaczony na zasadach ogólnych określonych w uchwale nr LVIII/1751/2009 Rady miasta stołecznego Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r. W zaskarżonej uchwale, co należy zaznaczyć, organ zajął wyłącznie stanowisko w przedmiocie uprawnienia skarżącej do lokalu zamiennego. Mając na względzie wszystko powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.