II SA/Wa 1613/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński (spr.) Sędziowie WSA Ewa Pisula-Dąbrowska Iwona Dąbrowska Protokolant starszy sekretarz sądowy Dorota Kwiatkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi J. M. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania nagrody jubileuszowej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Komendanta [...] Policji z dnia [...] maja 2014 r.; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości; 3. zasądza od Komendanta Głównego Policji na rzecz skarżącego J. M. kwotę 100 (słownie: sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. Komendant Główny Policji decyzją z dnia [...] lipca 2014 r., działając na zasadzie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 2 Kpa, utrzymał w mocy decyzję Komendanta [...] Policji z dnia [...] maja 2014 r. o odmowie przyznania [...] w stanie spoczynku J. M. nagrody jubileuszowej. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał co następuje: W dniu 7 marca 2014 r. J. M. zwrócił się do Komendanta [...] Policji o przyznanie mu prawa do nagrody jubileuszowej przypadającej na dzień [...] lipca 2010 r. w wysokości 75% miesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym na ostatnio zajmowanym stanowisku [...] Wydziału [...] Komendy [...] Policji. Uzasadniając powyższe żądanie wskazał na treść wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lutego 2014 r. sygn. akt I OSK 3072/12, który w sposób ostateczny przesądził o niezasadności rozstrzygnięć stwierdzających nieważność rozkazu personalnego Komendanta [...] Policji z dnia [...] października 2003 r., dotyczącego ustalenia zainteresowanemu wysługi lat uwzględnianej przy ustalaniu wzrostu uposażenia zasadniczego. W ocenie J. M. wyrok usunął w całości przyczyny, z powodu których nie wypłacono mu w dniu [...] lipca 2010 r. należnej nagrody jubileuszowej. Komendant [...] Policji decyzją z dnia [...] maja 2014 r. odmówił przyznania żądanego świadczenia. W wyniku odwołania J. M., sprawę rozpatrzył Komendant Główny Policji, który decyzją z dnia [...] lipca 2014 r. podzielił zasadność rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji. Organ wskazał, iż w 2010 roku zostało wszczęte postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności rozkazu personalnego Komendanta [...] Policji z dnia [...] października 2003 r., ustalającego J. M. wysługę lat uwzględnianą przy ustalaniu wzrostu uposażenia zasadniczego. W wyniku tego postępowania Komendant Główny Policji decyzją z dnia [...] września 2010 r. stwierdził nieważność przedmiotowego rozkazu personalnego i decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] października 2010 r. W wyniku skargi J. M., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 6 lipca 2011 r., sygn. akt II SA/Wa 2152/10 uchylił powyższe decyzje zaś wcześniej Komendant [...] Policji rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. zwolnił J. M. ze służby w Policji z dniem [...] lutego 2011 r. na podstawie art. 41 ust. 3 w związku z art. 45 ust. 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2011 r. Nr 289 poz. 1687, ze zm.). Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie stał się prawomocny. Komendant Główny Policji decyzją z dnia [...] grudnia 2011 r. ponownie stwierdził nieważność rozkazu personalnego Komendanta [...] Policji z dnia [...] października 2003 r. i po rozpatrzeniu wniosku J. M. o ponowne rozpatrzenie sprawy, decyzją z dnia [...] lutego 2012 r. utrzymał w mocy swoje poprzedzające rozstrzygniecie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 7 września 2012 r., sygn. akt II SA/Wa 86/12 uchylił powyższe decyzje. Skarga kasacyjna złożona w tej sprawie przez Komendanta Głównego Policji została oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lutego 2014 r. sygn. akt I OSK 3072/12. Powyższe spowodowało, iż Komendant Główny Policji decyzją z dnia [...] kwietnia 2014 r. umorzył w całości postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności rozkazu personalnego Komendanta [...] Policji z dnia [...] października 2003 r. Następnie organ przeanalizował przepisy art. 108 ust. 1, art. 111 ust. 1 ustawy o Policji oraz przepisy § 3, § 4, § 5 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 19 czerwca 2002 r. w sprawie okresów wliczanych do okresu służby, od którego zależy nabycie prawa do nagrody jubileuszowej, oraz trybu jej obliczania i wypłacania policjantom (Dz. U. Nr 100, poz. 913 ze zm.) i uznał, iż wyżej wskazane wyroki sądów administracyjnych działają ex nunc, to znaczy uchylają skutki decyzji o stwierdzeniu nieważności rozkazu personalnego od momentu prawomocności tych wyroków. Powyższe zdaniem organu, prowadzi do wniosku, iż wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lipca 2011 r. sygn. akt II SA/Wa 2152/10 oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 września 2012 r. sygn. akt II SA/Wa 865/12 oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lutego 2014 r. sygn. akt I OSK 3072/12 nie uchyliły z mocą wsteczną skutku, polegającego na obniżeniu procentowego wzrostu uposażenia z tytułu wysługi lat. Wyroki te od dnia, w którym stały się prawomocne jedynie zobowiązały organy administracji publicznej do ich wykonania w terminie określonym w art. 286 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jednocześnie eliminując z tym dniem z obrotu prawnego zaskarżone decyzje. Dopiero prawomocność wyroków i postanowień wydawanych przez sądy administracyjne jest podstawą ich mocy wiążącej. Orzeczenie prawomocne pociąga za sobą ten skutek, że nikt nie może kwestionować faktu istnienia orzeczenia i jego określonej treści bez względu na to czy był czy też nie był strona postępowania w którym zostało wydane prawomocne orzeczenie (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 maja 2007 r. sygn. akt I OSK 1083/06). Organ podkreślił także, iż wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lipca 2011 r. sygn. akt II SA/Wa 2152/10 został wydany już po zwolnieniu J. M. ze służby w Policji. Dlatego też ostateczna decyzja Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] października 2010 r. oraz ostateczna decyzja Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2010 r. przestały być wykonywane po zwolnieniu J. M. ze służby w Policji z dniem [...] lutego 2011 r. i przepis art. 152 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie miał w niniejszej sprawie żadnego znaczenia. Nadto jedynie czynnemu policjantowi przysługuje nagroda jubileuszowa w wysokości 75% miesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym po 20 latach służby. Obecnie J. M. nie wiąże z organem stosunek służbowy. Dlatego brak jest podstaw do przyznania mu prawa do żądanego świadczenia w chwili obecnej. Polemizując z zawartym we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy stwierdzeniem J. M., iż nabył on prawo do nagrody jubileuszowej w dniu [...] lipca 2010 r., organ wskazał, iż gdyby twierdzenie to uznać za prawidłowe to i tak roszczenie uległo przedawnieniu, zgodnie z art. 107 ust. 1 ustawy o Policji. Upływ terminu przedawnienia jest przesłanką materialnoprawną, która powoduje, że uprawnionemu nie przysługuje roszczenie z tytułu prawa do uposażenia, czy innych należności pieniężnych. J. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższe rozstrzygnięcie Komendanta Głównego Policji, w której wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. Skarżący wskazał na nierespektowanie przez organ prawomocnych wyroków sądów administracyjnych. W wyniku tych wyroków pozostał w obrocie prawnym rozkaz personalnym Komendanta [...] Policji z dnia [...] października 2003 r. ustalający mu wysługę lat, na dzień przyjęcia do służby w Policji tj. na dzień [...] maja 1995 r., w wysokości 4 lata, 9 miesięcy i 24 dni, w tym służbę w Policji-1 dzień, okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych – 7 miesięcy i 25 dni oraz okres pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym – 4 lata, 1 miesiąc i 28 dni. Zatem tak ustalony okres powinien mieć wpływ na ustalenie prawa skarżącego do nagrody jubileuszowej, zgodnie z treścią art. 111 ust. 1 ustawy o Policji. Dalej skarżący argumentował, iż wbrew twierdzeniu organu, przepisy rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 19 czerwca 2002 r. w sprawie okresów wliczanych do okresu służby, od którego zależy nabycie prawa do nagrody jubileuszowej, oraz trybu jej obliczania i wypłacania policjantom umożliwiają wypłatę nagrody jubileuszowej po rozwiązaniu lub wygaśnięciu stosunku służbowego (§ 2 ust. 2). Wyjaśnił, iż zdecydował się na rozwiązanie stosunku służbowego w 2011 roku ze względów zdrowotnych. Prawo do nagrody z tytułu 20 lat służby nabył w czasie trwania służby, w dniu [...] lipca 2010 r. Nawiązując do podniesionej przez organ kwestii przedawnienia, wskazał, iż organ w ogóle nie rozstrzygnął tego zagadnienia w zakresie wskazanym w art. 107 ust. 2 ustawy o Policji. W dodatkowym piśmie procesowym z dnia 22 września 2014 r. - replice na odpowiedź na skargę J. M. powołał się na okoliczność, iż pismem z dnia [...] listopada 2011 r. upominał się o wypłatę przedmiotowej nagrody jubileuszowej. Kserokopie tego pisma dołączył do repliki, a na rozprawie złożył wydruk z poczty internetowej na okoliczność przesłania pisma z dnia [...] listopada 2011 r. organowi. Komendant Główny Policji w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie. Argumentował, iż żądanie wypłaty nagrody jubileuszowej uległo przedawnieniu wskutek braku, prze okres ponad 3 lat, działania policjanta w celu dochodzenia tego świadczenia po dniu [...] lipca 2010 r. Natomiast gdyby uznać, iż wymagalność tego świadczenia nastąpiła później, np. w dacie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, to przyznanie tego świadczenia nastąpiło by wbrew przepisom regulującym przyznawanie i wypłatę nagrody jubileuszowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z treścią § 2 powołanego wyżej przepisu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi tu o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Natomiast stosownie do treści art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. W niniejszej sprawie sądem tym jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Skarga jest zasadna. Nagroda jubileuszowa dla funkcjonariuszy Policji nie jest świadczeniem przyznawanym na wniosek zainteresowanego, a świadczeniem wypłacanym przez organ z urzędu i to niezwłocznie po wystąpieniu daty wymagalności tego świadczenia. Powyższe stwierdzenie wynika z treści art. 111 ust. 1 ustawy o Policji oraz wprost z treści, wydanego na podstawie ust. 2 tegoż przepisu, § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 19 czerwca 2002 r. w sprawie okresów wliczanych do okresu służby, od którego zależy nabycie prawa do nagrody jubileuszowej. Zatem to na organie ciąży obowiązek wyliczenia daty nabycia prawa do nagrody jubileuszowej, wraz z upływem określonych lat służby i na organie ciąży obowiązek niezwłocznego wypłacenia uprawionemu tej nagrody. Dodać tu także należy, iż świadczenie to może zostać wypłacone byłemu funkcjonariuszowi, o czym stanowi wprost § 2 ust. 2 wyżej wskazanego rozporządzenia. W niniejszej sprawie przeszkodą do przyznania i wypłaty J. M. nagrody jubileuszowej za 20 lat służby w lipcu 2010 r. była okoliczność wszczęcia w tym czasie przez organ postępowania nadzorczego w którym kwestionowano jeden z okresów wchodzących w skład okresu od którego długości uzależniona jest nagroda jubileuszowa (do tego w istocie sprowadzały się kolejne postępowania wszczynane przez organ w przedmiocie stwierdzenia nieważności rozkazu personalnego z dnia [...] października 2003 r.). Postępowanie nieważnościowe zostało zainicjowane pismem organu z dnia 5 lipca 2010 r. skierowanym do skarżącego i informującym go o wszczęciu tego postępowania (pismo w aktach osobowych skarżącego). Sporne było wówczas wliczenie do tego okresu 20 lat służby, czasu pracy J. M. w gospodarstwie rolnym rodziców, Na powyższą wątpliwość wskazuje pismo organu z dnia 30 lipca 2010 r. znajdujące się w aktach osobowych skarżącego. Zatem do czasu ostatecznego i prawomocnego zakończenia wyrokami sądów administracyjnych powyższych postępowań nadzorczych, zagadnienie czy w lipcu 2010 r. wyekspirował odpowiedni okres uzasadniający wypłatę nagrody jubileuszowej nie było całkowicie okolicznością pewną. Powyższe spowodowało, iż nie było podstaw do uruchomiania jakiejkolwiek procedury zmierzającej do wypłaty powyższej nagrody. Sprawa spornego okresu wyjaśniła się dopiero po wydaniu w dniu 6 lutego 2014 r. wyroku przez Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie o sygn. akt I OSK 3072/12 i po definitywnym umorzeniu przez Komendanta Głównego Policji decyzją z dnia [...] kwietnia 2014 r. postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności rozkazu personalnego z dnia [...] października 2003 r. Zatem dopiero wówczas otworzyła się możliwość rozpoczęcia przez organ dokładnego wyliczenia i wypłaty przedmiotowej nagrody. Reasumując, rozkaz personalny Komendanta [...] Policji z dnia [...] października 2003 r. był rozstrzygnięciem ostatecznym, a zatem korzystał z ochrony jaką stwarza zasada stałości ostatecznej decyzji administracyjnej. Podejmowane od 2010 roku przez organ dwukrotne próby wzruszenia tego rozkazu w trybie postępowania nieważnościowego okazały się błędne i prawnie bezpodstawne oraz bezskuteczne, co potwierdziły prawomocne wyroki sądów administracyjnych to jest: - wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w z dnia 6 lipca 2011 r., sygn. akt II SA/Wa 2152/10, w stosunku do decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2010 r. i decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] października 2010 r., utrzymującej tą decyzję w mocy; - wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lutego 2014 r. sygn. akt I OSK 3072/12, oddalający skargę kasacyjną organu od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 września 2012 r., sygn. akt II SA/Wa 86/12 uchylającego decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2012 r., utrzymującą w mocy swoje poprzednie rozstrzygniecie z dnia [...] grudnia 2011 r. o ponownym stwierdzeniu nieważność rozkazu personalnego Komendanta [...] Policji z dnia [...] października 2003 r. Wyraźnie należy podkreślić, iż decyzje stwierdzające nieważność przedmiotowego rozkazu personalnego Komendanta [...] Policji z dnia [...] października 2003 r. nie weszły do obrotu prawnego i nie mogły w sposób skuteczny i pełny wyeliminować z obrotu prawnego tego rozkazu. Zatem wszelkie dywagacje organu podejmowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji na temat obowiązywania decyzji o stwierdzeniu nieważności w obrocie prawny mnie mają dla niniejszej sprawy żadnego znaczenia, skoro nie został w sposób ostateczny i prawomocny wyeliminowany z obrotu prawnego rozkaz personalny Komendanta [...] Policji z dnia [...] października 2003 r. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dla oceny czy w dniu [...] lipca 2010 r. istotnie wyekspirował okres 20 lat służby J. M. (w rozumieniu art. 111 ust. 1 ustawy o Policji) okoliczność wszczęcia w 2010 r. postępowania w przedmiocie wzruszenia w trybie postępowania nieważnościowego rozkazu personalnego Komendanta [...] Policji z dnia [...] października 2003 r., wywołały jedynie ten skutek, iż na dzień [...] lipca 2010 r. bilans lat służby J. M. co najwyżej nie był możliwy do ustalenia dla organu w sposób pewny. Inaczej mówiąc, istniała wątpliwość co do zaliczenia do tego okresu czasu pracy zainteresowanego w gospodarstwie rolnym (do tego problemu sprowadzała się kwestia ewentualnej nieważności przedmiotowego rozkazu personalnego z dnia [...] października 2003 r.). Dla prawidłowego rozstrzygnięcia niniejszej sprawy ważne jest, że nagroda jubileuszowa wypłacana jest przez organ z urzędu a zatem do jej wypłaty nie jest wymagany wniosek skarżącego. Powyższe stwierdzenie stanowi, iż zwłoka w wypłacie świadczenia leżały po stronie organu, a nie po stronie skarżącego. Podkreślenia wymaga tu okoliczność, iż po dacie wydania wyroku przez Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie sygn. akt I OSK 3072/12 oraz po wydaniu przez organ w dniu [...] kwietnia 2014 r. decyzji o umorzeniu postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności rozkazu personalnego z dnia [...] października 2003 r. brak jest jakichkolwiek przeszkód do wdrożenia przez organ procedury wyliczenia i wypłaty przedmiotowej nagrody jubileuszowej. Do takiego działania z urzędu organ był wprost zobligowany z brzemienia przepisów art. 111 ustawy pragmatycznej i § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 19 czerwca 2002 r. w sprawie okresów wliczanych do okresu służby, od którego zależy nabycie prawa do nagrody jubileuszowej, nadto § 2 ust. 2 wyżej wskazanego rozporządzenia umożliwiał wypłatę tego świadczenia byłemu policjantowi, skoro nie mogła być ona wypłacona w terminie, na skutek działań organu podejmującego chybione postępowania nadzorcze. Wadliwe jest rozumowanie odwołujące się w niniejszej sprawie do instytucji przedawnienia roszczenia, przewidzianej w art. 107 ustawy o Policji. W powyższym stanie faktycznym przedawnienie w ogóle nie wystąpiło. Dlatego też skarżący nie był w ogóle zobligowany do składania w czasie trwania wyżej opisanych postępowań nadzorczych jakichkolwiek pism żądających wypłaty nagrody jubileuszowej za 20 lat służby w celu zachowania tego roszczenia. Rozpoczęcie biegu przedawnienie prawa do powyższej nagrody nastąpiło dopiero od chwili gdy stała się ona możliwa do wypłacenia, a zatem najwcześniej z datą wspomnianego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego. Nadto nagroda jubileuszowa nie jest wypłacana na wniosek, ale przez organ z urzędu i to niezwłocznie gdy wystąpią okoliczności wskazane w art. 111 ustawy o Policji, co do odpowiedniej długości okresu służby. Nagroda jubileuszowa powinna zostać wyliczona na taki dzień, jaki wynika z lat służby skarżącego w Policji z uwzględnieniem okresu o którym mowa w rozkazie personalnym z dnia [...] października 2003 r., zgodnie otrzymywanym w tym dniu przez skarżącego miesięcznym uposażeniem wraz z dodatkami o charakterze stałym (art. 111 ust. 1 ustawy o Policji). Natomiast dopiero wskazany wyżej wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego umożliwia wypłatę w taki sposób wyliczonej nagrody jubileuszowej, albowiem wyrok ten kończy spór co do prawidłowości zaliczenia do okresu służby prace skarżącego w gospodarstwie rolnym. Dalszą kwestią pozostaje tu zagadnienie ewentualnych odsetek za zwlokę, jednakże jest to zagadnienie z zakresu prawa cywilnego i dlatego wymyka się ono z zakresu niniejszego rozstrzygnięcia. Skarżący trafnie zauważa, iż skoro organ powołuje się na zarzut przedawnienia to powinien rozważyć tę kwestie także w aspekcie treści art. 107 § 2 ustawy pragmatycznej, czego w żaden sposób nie uczynił. Jednakże w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uchybienie to nie ma istotnego wpływu na wynik sprawy, albowiem, co wykazano wyżej, w niniejszej sprawie zagadnienie przedawnienia nie występuje. Z tych względów nie ma w sprawie także żadnego znaczenia czy i kiedy skarżący wniósł do organu pismo z dnia [...] listopada 2011 r., na które powołuje się w replice. Mając powyższe na uwadze, na zasadzie art. 145 § 1 pkt. 1, lit. c i art. 200 i art. 205 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku. W zakresie kosztów dojazdu skarżącego z miejsca zamieszkania na rozprawę i powrotem w wysokości 100 zł., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, iż wysokość określenia tych kosztów przez skarżącego na rozprawie mieści się w granicach zakreślonych przepisami i poniesienie ich jest uzasadnione. Dlatego koszty wskazane przez skarżącego w tej materii w wysokości 100 zł. zasługują na uwzględnienie. Koszty te są dużo niższe niż przysługujące mu zgodnie z treścią § 2 pkt 1) ppkt. b) rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. (Dz. U. z 2002 r. Nr 27, poz. 271 ze zm.) w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy, przy uwzględnieniu faktów, iż odległość z miejsca zamieszkania skarżącego – to jest z miejscowości [...] do Warszawy jest większa niż 100 km. i skarżący podróżował samochodem osobowym o pojemności silnika 2.000 cm3. Dla porównania, zgodnie ze wskazanym wyżej przepisem stawka za 1 km. dla samochodu o pojemności skokowej silnika ponad 900 cm3 wynosi 0,8358zł.