II SA/Wa 1680/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Fronczyk po rozpoznaniu w dniu 11 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K.S. o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o zarządzeniu przymusowego wykwaterowania w sprawie ze skargi K.S. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o zarządzeniu przymusowego wykwaterowania postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. K.S. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, której przedmiotem uczynił decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o zarządzeniu przymusowego wykwaterowania, zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w G. z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] o zarządzeniu przymusowego wykwaterowania. W ocenie skarżącego, jej realizacja spowoduje nieodwracalne, dotkliwe skutki dla całej rodziny i pozbawi mieszkania. W dniu 11 września 2013 r. Sąd wezwał skarżącego do sprecyzowania, czy przedmiotem swojego wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, złożonego na podstawie art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zawartego w sformułowanej w dniu [...] lipca 2013 r. skardze na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o zarządzeniu przymusowego wykwaterowania, uczynił decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w G. z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...], czy decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...]. Poinformował jednocześnie skarżącego, że nieprecyzyjnie oznaczył w skardze przedmiot swojego żądania dotyczącego wstrzymania wykonania decyzji. W dniu [...] września 2013 r. skarżący sformułował pismo, w wykonaniu ww. wezwania Sądu, w którym wniósł o uznanie, że zawarty w skardze wniosek dotyczy wstrzymania wykonania decyzji Ministra Obrony Narodowej nr [...], doręczonej skarżącemu w dniu [...] lipca 2013 r., utrzymującej w mocy decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...]. Alternatywnie wniósł o wstrzymanie obu tych decyzji. Wskazał, że przedmiotem wniosku zawartego w skardze jest wstrzymanie wykonania obowiązku nałożonego w drodze decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] o zarządzeniu przymusowego wykwaterowania skarżącego z zajmowanego lokalu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, na które wniesiono skargę, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Instytucja wstrzymania wykonania aktu lub czynności dotyczy przy tym aktów i czynności wykonalnych tj. nadających się do wykonania i wymagających wykonania (np. decyzji zarządzającej przymusowe wykwaterowanie). Przedmiotem wykonania aktu jest każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania (adresata rozstrzygnięcia) polegające na działaniu, zaniechaniu pewnego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów czy nawet świadczeniu w rozumieniu prawa cywilnego. Cechy wykonalności nie mają zaś zasadniczo akty odmowne (zob. T. Woś, w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. T. Woś, Warszawa 2011, s. 424-428; B. Dauter, w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 205-205; Z. Kmieciak, Ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, "Państwo i Prawo" 2003, nr 5, s. 19, 26; A. Skoczylas, Glosa do postanowienia NSA z dnia 17 lipca 2006 r. o sygn. akt I FZ 281/06, "Orzecznictwo Sądów Polskich" 2007, nr 6, s. 461-462). Podobne stanowisko prezentowane jest także w orzecznictwie sądów administracyjnych, które zaznaczają, iż nie może być mowy o wykonaniu decyzji odmownej, gdyż nie posiada ona przedmiotu wykonania. Z tego względu nie można skutecznie domagać się jej wstrzymania (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 8 lutego 2011 r. o sygn. akt I OZ 85/11; z dnia 20 stycznia 2011 r. o sygn. akt I OZ 24/11; z dnia 8 grudnia 2010 r. o sygn. akt II OZ 1254/10; z dnia 4 sierpnia 2010 r. o sygn. akt II FZ 360/10; z dnia 25 maja 2005 r. o sygn. akt II OZ 458/05 – publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Podsumowując, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji może być tylko wówczas skuteczny, gdy przedmiot tej decyzji nadaje się do wykonania. Tymczasem w rozpoznawanej sprawie jej przedmiotem jest decyzja odmawiająca stwierdzenia nieważności (o czym świadczy osnowa utrzymywanej w mocy decyzji Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...]), która nie podlega wykonaniu. Wobec powyższego, należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia. Sąd nie uznał także za zasadne wstrzymania decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w G. z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] (omyłkowo oznaczonej przez skarżącego numerem: [...]). Instytucja wstrzymania aktu lub czynności, o której mowa w art. 61 § 3 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dotyczy – stosownie do art. 61 § 1 tej ustawy – aktu lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Granice sprawy należy odczytywać przy tym stosownie do art. 135 ww. ustawy. Oznacza to, że na podstawie art. 61 § 3 zdanie trzecie cyt. ustawy, wstrzymaniem wykonalności mogą być także objęte decyzje wydane w postępowaniu zwyczajnym, takie jak ww. decyzja z dnia [...] lipca 2008 r., których prawidłowość była analizowana w postępowaniu nadzwyczajnym (nieważnościowym czy wznowieniowym), a w którym wydana decyzja stała się przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego. Tym niemniej, w ocenie Sądu, w stosunku do decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w G. z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...], nie zachodzi w związku z jej wykonaniem niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, za takie bowiem nie można uznać samej konieczności opuszczenia mieszkania. Poniesienie wydatków z wynajęciem innego lokum nie może być wszak rozpatrywane w kategoriach znacznej szkody, zaś skutki realizacji samej decyzji wykwaterunkowej nie są nieodwracalne. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.