II SA/Wa 2118/24

WyrokWSA w Warszawie2025-04-14

Skład orzekający: Iwona Maciejuk, Karolina Kisielewicz-Sierakowska, Arkadiusz Koziarski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej może odmówić wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, jeśli sprawa ta była już przedmiotem kontroli sądowej, a sąd oddalił skargę, tym samym wiążąc organ oceną prawną zawartą w wyroku?
Ratio decidendi
Organ administracji publicznej prawidłowo odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, ponieważ sprawa ta była już przedmiotem kontroli sądowej, a prawomocny wyrok sądu oddalający skargę strony wiąże organ administracji oceną prawną zawartą w tym wyroku. Przymiot 'res iudicata' stanowi uzasadnioną przyczynę do odmowy wszczęcia postępowania na podstawie art. 61a § 1 k.p.a.
Stan faktyczny
Skarżący J. R. złożył wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] maja 2008 r., która odmówiła stwierdzenia nieważności wcześniejszej decyzji z dnia [...] października 2001 r. dotyczącej sprostowania świadectwa służby. Komendant Główny PSP odmówił wszczęcia postępowania, wskazując na wcześniejszą kontrolę sądową tych decyzji i prawomocne wyroki oddalające skargi skarżącego. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów k.p.a. i nierozpoznanie istoty sprawy, podnosząc kwestie dotyczące prawidłowości świadectwa służby.
Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk (spr.), Sędzia WSA Karolina Kisielewicz-Sierakowska, Asesor WSA Arkadiusz Koziarski, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 14 kwietnia 2025 r. sprawy ze skargi J. R. na postanowienie Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] października 2024 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania oddala skargę Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2024 r. nr [...], na podstawie art. 61 a § 1 k.p.a., po rozpatrzeniu wniosku J. R. z dnia [...] czerwca 2024 r. odmówił wszczęcia postepowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji nr [...] z dnia [...] maja 2008 r. Komendanta Głównego PSP. Komendant Główny PSP wskazał, że Komendant Rejonowy PSP w dniu [...] sierpnia 1996 r. wystawił na koniec służby J. R. świadectwo służby. Następnie Komendant Wojewódzki PSP w [...], po rozpoznaniu wniosku strony z dnia [...] września 1996 r., decyzją z dnia [...] października 2001 r. odmówił sprostowania świadectwa służby z dnia [...] sierpnia 1996 r. Decyzja ta była poddana kontroli sądowej – wyrokiem WSA w Gliwicach z dnia 30 sierpnia 2004 r. sygn. akt II SA/Ka 3463/01 oddalono skargę strony, a następnie, wyrokiem NSA z dnia 24 listopada 2005 r. sygn. akt OSK 1887/04 oddalono skargę kasacyjną strony. J. R. wnioskiem z dnia [...] grudnia 2007 r. zażądał stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] października 2001 r. Komendant Główny PSP, po wszczęciu postępowania, decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2008 r. odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Komendanta Wojewódzkiego PSP w [...] z dnia [...] października 2001 r. Następnie, po rozpatrzeniu wniosku strony o ponowne rozpatrzenie sprawy, Komendant Główny PSP decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] maja 2008 r. Te decyzje poddane zostały kontroli sadowej – WSA w Warszawie wyrokiem z dnia 10 grudnia 2008 r. sygn. akt II SA/Wa 1080/08 oddalił skargę strony. Organ wskazał, że w dniu [...] sierpnia 2014 r. Komendant Miejski PSP w G. wydał J. R. nowe świadectwo służby. Tym samym świadectwo służby z 1996 r. straciło swoją aktualność. Wydanie nowego świadectwa służby było konsekwencją decyzji Komendanta Wojewódzkiego PSP w [...] z dnia [...] lipca 2014 r., która to decyzja zobowiązywała Komendanta Miejskiego PSP w G. do wydania nowego świadectwa służby, co było konsekwencją decyzji Komendanta Głównego PSP z dnia [...] października 2008 r. o stwierdzeniu nieważności decyzji Komendanta Rejonowego PSP w G. w sprawie przeniesienia strony na niższe stanowisko służbowe. W związku z tym okazało się, że niezbędnym było wydanie świadectwa służby uwzględniającego parametry aktualnego stanowiska służbowego. Organ wskazał, że we wniosku z dnia [...] czerwca 2024 r. strona przedstawiła zastrzeżenia i swoje uwagi do samego świadectwa służby, a nie do decyzji, której wnosi o unieważnienie. Postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji nie dotyczy sprawy głównej, lecz tylko badania decyzji pod względem przesłanek opisanych w art. 156 § 1 k.p.a. Komendant Główny PSP stwierdził, że zaistniały przyczyny uniemożliwiające merytoryczne rozpatrzenie wniosku, a powodujące niemożność przeprowadzenia postępowania nieważnościowego, w związku z tym istniała konieczność odmowy wszczęcia tego postępowania nieważnościowego. Komendant Główny PSP wskazał po pierwsze, że decyzją którą strona chce unieważnić, jest decyzją pierwszoinstancyjną. Komendant Główny PSP, działając jako organ drugiej instancji utrzymał ją w mocy decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. Jeżeli natomiast postępowanie administracyjne zostało zakończone wydaniem decyzji w wyniku rozpoznania odwołania (a także wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy), to decyzja w sprawie stwierdzenia nieważności może dotyczyć jedynie decyzji wydanej przez organ odwoławczy. Byt prawny decyzji wydanej przez organ I instancji jest bowiem uzależniony w całości od utrzymującej ją w mocy decyzji organu odwoławczego. Pozostawienie w obrocie prawnym decyzji wydanej w wyniku odwołania, w warunkach stwierdzenia nieważności decyzji tylko pierwszoinstancyjnej, stwarzałoby stan niepewności prawnej, a ponadto, prowadziłoby do niewykonalności orzeczenia nadzorczego, stanowiącej przesłankę do nieważności w myśl art. 156 § 1 pkt 5 k.p.a. Ponadto decyzja, której dotyczy wniosek strony była poddana kontroli sądowej. Oddalenie skargi przez sąd administracyjny zamyka organowi administracyjnemu drogę do stwierdzenia nieważności decyzji w odniesieniu do przedmiotu rozstrzygnięcia sądowego, ze względu na związanie go oceną prawną zawartą w wyroku. W związku z tym Komendant Główny PSP stwierdził, że przymiot res iudicata skutkuje niemożnością prowadzenia postępowania. J. R. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem Komendanta Głównego PSP z dnia [...] sierpnia 2024 r. znak [...]. Komendant Główny PSP postanowieniem z dnia [...] października 2024 r. nr [...] utrzymał w mocy własne postanowienie nr [...] z dnia [...] sierpnia 2024 r. Komendanta Główny PSP w uzasadnieniu wskazał, że na wniosek J. R. z dnia [...] czerwca 2024 r. postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2024 r. odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] maja 2008 r. o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] października 2001 r. o odmowie sprostowania świadectwa służby. W złożonym wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy strona podkreśliła, że dotychczas wydane świadectwa służby zawierają szereg fałszywych informacji, natomiast nie przedstawiła zarzutów do samego zaskarżonego postanowienia. Ponadto, w obecnym wniosku sprostowała swój wniosek z dnia [...] czerwca 2024 r. poprzez wskazanie, że wnosi o stwierdzenie nieważności innej decyzji, a mianowicie decyzji Komendanta Głównego PSP z dnia [...] czerwca 2008 r., czyli decyzji drugoinstancyjnej, utrzymującej decyzję z dnia [...] maja 2008 r. Organ wskazał, że zarzuty przedstawione w złożonym obecnie wniosku dotyczące elementów samego świadectwa służby nie mogą być rozpatrywane w postępowaniu nieważnościowym dotyczącym decyzji o odmowie stwierdzenia nieważności innej decyzji. Odnośnie sprostowania wniosku z dnia [...] czerwca 2024 r. poprzez wskazanie innej decyzji niż w pierwotnym wniosku wszczynającym postępowanie nieważnościowe, organ stwierdził, że nie ma możliwości zmiany przedmiotu postępowania w trakcie jego prowadzenia. Postępowanie pierwszoinstancyjne, na wniosek strony dotyczyło decyzji pierwszoinstancyjnej z dnia [...] maja 2008 r., ale w istocie obejmowało całe postępowanie w sprawie z wniosku strony z dnia [...] grudnia 2007 r. Na etapie postępowania odwoławczego nie można ingerować w przedmiot sporu i zmieniać decyzji, którą chce się unieważnić. J. R. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł o uchylenie postanowienia Komendanta Głównego PSP z dnia [...] października 2024 r. nr [...] i utrzymanego nim w mocy postanowienia z dnia [...] sierpnia 2024 r. nr [...], o stwierdzenie nieważności decyzji Komendanta Wojewódzkiego PSP w [...] z dnia [...] października 2001 r. nr [...], o stwierdzenie nieważności decyzji Komendanta Rejonowego PSP w G. z dnia [...] sierpnia 1996 r. o sygn. akt [...]. Skarżący wniósł o rozważenie możliwości wystąpienia Sądu do Prezesa Rady Ministrów Rzeczypospolitej Polskiej z informacją o istotnych naruszeniach prawa i o rażących przypadkach naruszenia obowiązków przez organy administracyjne PSP. Zarzucił naruszenie art. 6-11 k.p.a. art. 107 § 3 k.p.a., art. 66 § 3 k.p.a., dokonanie dowolnej analizy stanu faktycznego i prawnego występującego w niniejszej sprawie, nierozpoznanie istoty sprawy przez organ nadzoru Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie, rozpoznanie żądania nieistniejącego we wniosku, o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z treści wyroku z dnia 15 czerwca 2010 r. sygn. akt I OSK 1705/09 NSA. Skarżący w uzasadnieniu omówił zarzuty skargi, podnosząc m.in. kwestie dotyczące sprostowania świadectwa służby. Wniósł o merytoryczne rozpoznanie całego materiału. Zakwestionował nierozpoznanie istoty sprawy przez organ nadzoru -MSWiA. Zwrócił uwagę, że zaskarżone postanowienia i decyzje administracyjne są niesłuszne, krzywdzące, a organy PSP łamią prawo. Skarżący zwrócił uwagę, że uzasadnienie zaskarżonego orzeczenia nie spełnia wymogów prawa, jest lakoniczne, pozbawione jakiejkolwiek analizy materiału dowodowego i przepisów prawa. Podniósł też m.in., że naruszenia prawa przy podejmowaniu orzeczeń administracyjnych organu nadzoru mają znacznie większą wagę aniżeli ich stabilność. Komendant Główny PSP w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu organ przytoczył przebieg postępowania. Wskazał, że w dniu [...] sierpnia 1996 r. Komendant Rejonowy PSP w G. wydał J. R. świadectwo służby w związku ze zwolnieniem ze służby w PSP. Po rozpatrzeniu wniosku strony o sprostowanie, Komendant Wojewódzki PSP w [...] decyzją z dnia [...] października 2001 r. odmówił sprostowania świadectwa służby. Decyzja ta była poddana kontroli sądowej – WSA w Gliwicach wyrokiem z dnia 30 sierpnia 2004 r. sygn. akt II SA/Ka 3463/01 oddalił skargę strony, a NSA wyrokiem z dnia 24 listopada 2005 r. sygn. akt OSK 1887/04 oddalił skargę kasacyjną strony. Na wniosek J. R. z dnia [...] grudnia 2007 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Komendanta Wojewódzkiego PSP w [...] z dnia [...] października 2001 r., Komendant Główny PSP decyzją z dnia [...] maja 2008 r. odmówił stwierdzenia nieważności wskazanej decyzji. Po rozpatrzeniu wniosku strony o ponowne rozpatrzenie sprawy, Komendant Główny PSP decyzją z dnia [...] czerwca 2008 r. utrzymał w mocy swoją decyzję. WSA w Warszawie wyrokiem z dnia 10 grudnia 2008 r. sygn. akt II SA/Wa 1080/08 oddalił skargę strony (prawomocny od dnia 17 lutego 2009 r.). Na wniosek strony z dnia [...] grudnia 2012 r. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] października 2001 r., po decyzjach organów PSP o odmowie wznowienia, WSA w Warszawie wyrokiem z dnia 29 marca 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 1444/16 oddalił skargę, a NSA wyrokiem z dnia 29 czerwca 2018 r. sygn. akt I OSK 1847/17 oddalił skargę kasacyjną strony. J. R. wnioskiem z dnia [...] czerwca 2024 r. wystąpił o stwierdzenie nieważności decyzji Komendanta Głównego PSP z dnia [...] maja 2008 r. o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Komendanta Wojewódzkiego PSP w [...] z dnia [...] października 2001 r. o odmowie sprostowania świadectwa służby. Wniosek ten wysłał do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, który pismem z dnia 7 sierpnia 2024 r. przekazał go do rozpatrzenia według właściwości do Komendanta Głównego PSP. We wniosku przedstawił szereg zarzutów, zwłaszcza nie zaliczenia mu do służby określonych okresów zatrudnienia, co skutkuje brakiem możliwości uzyskania prawa do emerytury policyjnej. Po rozpatrzeniu wniosku z dnia [...] czerwca 2024 r. Komendant Główny PSP postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2024 r. odmówił wszczęcia postępowania w tej sprawie uznając, że była ona poddana zarówno kontroli administracyjnej oraz kontroli sądowej oddalającej skargi strony. Ponadto organ stwierdził, że w dniu [...] sierpnia 2014 r. zostało wydane nowe, sprostowane świadectwo służby, tym samym świadectwo służby z [...] sierpnia 1996 r. straciło swą aktualność. Wnioskiem z dnia [...] września 2024 r. strona wystąpiła o ponowne rozpatrzenie sprawy, zarzucając m. in., że świadectwo służby zawiera wiele fałszywych informacji. Komendant Główny PSP postanowieniem z dnia [...] października 2024 r. utrzymał w mocy swoje postanowienie z dnia [...] sierpnia 2024 r. argumentując m. in. tym, że nie doszukał się żadnych uchybień prawnych, a strona nie przedstawiła we wniosku żadnych zastrzeżeń do zaskarżonego postanowienia. W złożonej skardze z dnia 16 listopada 2024 r. do WSA w Warszawie J. R. w jej uzasadnieniu przedstawił zastrzeżenia do świadectwa służby w postaci nie zamieszczenia w nim informacji o okresach pracy, które winny być zaliczone do wysługi lat. Przedstawił również zastrzeżenia do sprostowanego świadectwa służby z dnia [...] sierpnia 2014 r. Zarzucił także wadliwość świadectwa pracy z dnia [...] czerwca 1992 r., brak decyzji o rozwiązaniu stosunku pracy z dniem [...] czerwca 1992 r., zaniżone uposażenie na zaświadczeniu wydanym dla celów emerytalnych, notoryczne łamanie jego praw przez organy PSP, powołuje się na wyroki sądów powszechnych - Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 6 października 2011 r. sygn. akt AUa 571/11 i Sądu Najwyższego z dnia 6 grudnia 2012 r. sygn. akt I UK 298/12 oraz z dnia 11 maja 1999 r. sygn. akt I PKN 658/98. Podniósł ponadto, że organ emerytalny od 1997 r. narusza przepisy art. 12 i 13 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, poprzez nie przyznanie mu emerytury policyjnej. Zarzucił również rażące naruszenie procedury administracyjnej poprzez m. in. dowolną interpretację przepisów, dowolną ocenę dowodów, niewyjaśnienie wszystkich okoliczności. Organ ocenił, że zarzuty przedstawione w skardze nie odnoszą się w żaden sposób do treści zaskarżonego postanowienia i na ogół nie dotyczą świadectwa służby z dnia [...] sierpnia 1996 r. Są bardzo ogólnikowe, odnoszą się do wielu wątków pracy i służby J. R., na ogół były rozpatrywane w poszczególnych sprawach administracyjnych, a w zasadzie dotyczą niezaliczenia określonych okresów zatrudnienia do okresów nieprzerwanej służby w celu uzyskania określonych świadczeń wynikających z pragmatyki służbowej oraz przepisów dotyczących zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszy Policji. Organ stwierdził, że wydaje się, że J. R. nie zauważa faktu, iż przedstawione przez niego problemy zostały już rozstrzygnięte prawomocnymi decyzjami i wyrokami sądowymi. Obecnie nie można ich nawet rozpatrywać w ramach postępowania administracyjnego. Ewentualna decyzja merytoryczna w sprawie odprawy byłaby wydana z rażącym naruszeniem prawa na podstawie art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. Przepis ten gwarantuje nienaruszalność powagi rzeczy osądzonej (res iudicata) oraz realizuje zasadę trwałości ostatecznej decyzji administracyjnej. Ponowne rozstrzygnięcie przez organ administracji publicznej sprawy załatwionej wcześniej decyzją ostateczną jest możliwe tylko po uchyleniu pierwotnej decyzji w trybie określonym przez prawo. Powyższe jest uwarunkowane jedynie istnieniem tożsamości spraw w sensie przedmiotowym i podmiotowym. Przymiot "res iudicata" mieści się w katalogu przesłanek określonych w art. 61a § 1 k.p.a. jako inna uzasadniona przyczyna do braku możliwości wszczęcia postępowania i z tych względów należało wydać postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935), zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż Sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżony akt nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Skarga do sądu administracyjnego na postanowienie Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] października 2024 r. jest dopuszczalna. Zaskarżone postanowienie podlegało zatem kontroli sądowoadministracyjnej. Stosownie do art. 119 pkt 3 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Zaskarżone postanowienie Komendanta Głównego PSP nie narusza prawa w stopniu, który uzasadniałby jego uchylenie. W sprawie tej nie było też przesłanek do wystąpienia do Prezesa Rady Ministrów z informacją o naruszeniach. Zarzuty skargi Sąd uznał za nieuzasadnione. W sprawie tej nie było podstaw do przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego z wyroku NSA z dnia 15 czerwca 2010 r. sygn. akt I OSK 1705/09 wskazanego w skardze. Powołany wyrok rozstrzygał w sprawie dotyczącej skargi na decyzję Komendanta Głównego Państwowej Straży w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o zwolnieniu ze służby i nie ma odniesienia do niniejszej sprawy. Odnosząc się do zarzutów skargi podkreślenia wymaga, że zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie jest postanowieniem o charakterze formalnym, a nie merytorycznym. Organ nie stosował prawa materialnego i nie dokonywał w niniejszej sprawie wykładni przepisów prawa materialnego. Organ prawidłowo zastosował przepis art. 61a k.p.a. i zasadnie postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2024 r. nr [...] odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] maja 2008 r. o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] października 2001 r. o odmowie sprostowania świadectwa służby. Następnie zaś prawidłowo organ zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] października 2024 r. utrzymał to postanowienie z dnia [...] sierpnia 2024 r. w mocy. Omyłkowe wskazanie w rozstrzygnięciu zaskarżonego postanowienia, że utrzymał w mocy postanowienie w przedmiocie sprostowania świadectwa służby niczego w sprawie nie zmienia. Prawidłowo wskazana została data wydania i numer utrzymanego w mocy postanowienia. Także uzasadnienie postanowienia nie pozostawia wątpliwości, że zaskarżonym postanowieniem organ utrzymał w mocy własne postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania nieważnościowego. Organ nie naruszył art. 66 § 3 w niniejszej sprawie albowiem go nie stosował. Organ działał na podstawie przepisów prawa i zastosował art. 61a k.p.a., nie naruszył art. 6-11 k.p.a. Sąd stwierdził jednocześnie, że uzasadnienie zaskarżonego postanowienia istotnie nie spełnia w pełni wymogów art. 107 § 3 k.p.a., organ nie przedstawił bowiem dotychczasowego przebiegu postępowania, jednakże uchybienie to nie miało wpływu na wynik niniejszej sprawy. Trafnie organ stwierdził bowiem w uzasadnieniu, że kolejne postępowania prowadzone w trybach nadzwyczajnych w przedmiotowej sprawie były kontrolowane przez sądy administracyjne, które z urzędu badają zgodność aktów administracyjnych z prawem, a zwłaszcza, czy akty te nie zawierają wad, które mogłyby skutkować ich nieważnością. Organ jednoznacznie i prawidłowo wskazał przy tym, że zarzuty przedstawione przez wnioskodawcę dotyczące elementów samego świadectwa służby nie mogą być rozpatrywane w postępowaniu nieważnościowym dotyczącym decyzji o odmowie stwierdzenia nieważności innej decyzji. Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia wskazania wymaga, że z akt sprawy wynika, iż Komendant Wojewódzki PSP w [...] decyzją z dnia [...] października 2001 r. odmówił sprostowania świadectwa służby J. R. WSA w Gliwicach wyrokiem z dnia 30 sierpnia 2004 r. sygn. akt II SA/Ka 3463/01 oddalił skargę J. R. na te decyzję. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 24 listopada 2005 r. sygn. akt OSK 1887/04 oddalił skargę kasacyjną. J. R. wnioskiem z dnia [...] grudnia 2007 r. wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji Komendanta Wojewódzkiego PSP w [...] z dnia [...] października 2001 r. o odmowie sprostowania świadectwa służby. Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej decyzją z dnia [...] maja 2008 r. odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Komendanta Wojewódzkiego PSP z dnia [...] października 2001 r. Decyzją z dnia [...] czerwca 2008 r. Komendant Główny PSP utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] maja 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 10 grudnia 2008 r. sygn. akt II SA/Wa 1080/08 oddalił skargę J. R. na decyzję Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. J. R. wnioskiem z dnia [...] czerwca 2024 r. wystąpił o stwierdzenie nieważności decyzji Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] maja 2008 r. o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Komendanta Wojewódzkiego PSP w [...] z dnia [...] października 2001 r. o odmowie sprostowania świadectwa służby, która to decyzja utrzymana została w mocy decyzją KG PSP z dnia [...] czerwca 2008 r. i podlegała już, jak wskazano wyżej, kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zgodnie z powołanym już przepisem art. 61a k.p.a., gdy żądanie, o którym mowa w art. 61, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Powołany przepis znajduje zastosowanie również w sprawach z wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu uchwały składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 grudnia 2009 r. sygn. I OPS 6/09 (orzeczenia.nsa.gov.pl), wskazał, że w razie oddalenia skargi prawomocnym wyrokiem, ustalenie, czy żądanie strony stwierdzenia nieważności decyzji poddanej ocenie sądu powinno zostać załatwione przez organ administracji publicznej rozstrzygnięciem podjętym na podstawie art. 158 § 1 w związku z art. 156 § 1 k.p.a., czy też decyzją o odmowie wszczęcia postępowania (art. 157 § 3 k.p.a.), wymaga zbadania co było przedmiotem rozstrzygnięcia. Niezbędne jest zatem stwierdzenie, czy oddalenie skargi nastąpiło w wyniku rozważenia przez sąd administracyjny także okoliczności odpowiadających wskazanym w żądaniu stwierdzenia nieważności decyzji przesłankom kwalifikującym do jej wzruszenia (art. 156 § 1 k.p.a.). Jeśli tak, wydany wyrok zamknie organowi administracji drogę do uruchomienia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, gdyż wniesione żądanie wkraczałoby w zakres oceny objętej powagą rzeczy osądzonej (materii prawnej, co do której wiążąco wypowiedział się sąd formułując zwrot stosunkowy o zgodności z prawem zakwestionowanej decyzji). Zastrzeżenia i uwagi przedstawione we wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji dotyczą w istocie prawidłowości świadectwa służby z [...] sierpnia 1996 r. a nie odnoszą się do przesłanek nieważnościowych, które miałyby dotykać decyzji o odmowie stwierdzenia nieważności. Nadto, w sprawie niniejszej, kwestionowana obecnie w postępowaniu nieważnościowym decyzja z dnia [...] maja 2008 r. o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Komendanta Wojewódzkiego PSP w [...] z dnia [...] października 2001 r. o odmowie sprostowania świadectwa służby (utrzymana w mocy decyzją KG PSP z dnia [...] czerwca 2008 r.) podlegała już kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 10 grudnia 2008 r. sygn. akt II SA/Wa 1080/08 oddalił skargę J. R. na decyzję Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. Zarówno w doktrynie jak i orzecznictwie sądów administracyjnych ukształtował się pogląd, iż oddalenie prawomocne przez sąd administracyjny skargi na niezgodność decyzji z prawem zamyka organowi administracyjnemu drogę do stwierdzenia nieważności decyzji, ze względu na związanie go oceną prawną zawartą w wyroku sądu w odniesieniu do przedmiotu rozstrzygnięcia sądowego (wyrok NSA z dnia 18 grudnia 1992 r., I SAB 63/92 powołany w B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Warszawa 2006, s. 726). Próba stwierdzenia nieważności decyzji, która była już przedmiotem kontroli sądowej, jest w istocie, w odniesieniu do przedmiotu rozstrzygnięcia sądowego, niedopuszczalną ingerencją w prawomocne orzeczenie sądu (wyrok NSA z 23 kwietnia 2001 r., II SA 517/00 (Lex nr 51228). Sąd rozpoznając wyrokiem z dnia 10 grudnia 2008 r. sygn. akt II SA/Wa 1080/08 skargę na decyzję Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji oddalił skargę. Sąd nie stwierdził naruszenia prawa, które skutkowałoby uchyleniem lub stwierdzeniem nieważności wymienionej decyzji. Wskazania wymaga przy tym, że nie stanowi naruszenia prawa skutkującego uchyleniem zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia okoliczność, że organ w rozstrzygnięciu odmówił wszczęcia postepowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] maja 2008 r., a nie z dnia [...] czerwca 2008 r. Z treści uzasadnienia postanowień wynika bowiem, że organ wydając postanowienie uwzględnił, iż Komendant Główny PSP decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] maja 2008 r. i decyzje te poddane zostały kontroli sadowej WSA w Warszawie wyrokiem z dnia 10 grudnia 2008 r. sygn. akt II SA/Wa 1080/08. Odnosząc się do zarzutów skargi wskazania wymaga, że przedmiotem postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji było ustalenie, czy decyzja administracyjna poddana kontroli w trybie nadzorczym jest dotknięta jedną z wad, o których mowa w art. 156 § 1 k.p.a. oraz czy nie występują przesłanki negatywne, wymienione w art. 156 § 2 k.p.a. Sąd rozpoznający sprawę o sygn. akt II SA/Wa 1080/08 ocenił prawidłowość przeprowadzonego przez organ postępowania nieważnościowego oraz podjętego rozstrzygnięcia o odmowie stwierdzenia nieważności i nie stwierdził naruszenia prawa. W świetle powołanego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 grudnia 2008 r. sygn. akt II SA/Wa 1080/08 – zasadnie organ postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2024 r. odmówił wszczęcia postępowania nieważnościowego w sprawie decyzji nr [...] z dnia [...] maja 2008 r. Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej utrzymanej w mocy decyzją z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...]. Kwestie prawidłowości świadectwa służby nie mogły być przedmiotem oceny ani organu ani Sądu w niniejszej sprawie. Sąd stwierdził też, że zaskarżone postanowienie wydane zostało przez właściwy organ, albowiem Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji nie jest organem wyższego stopnia w sprawach, które dotyczą sprostowania świadectwa służby, a tego przedmiotu – co do istoty – dotyczą decyzje wydane w trybie nieważnościowym Komendanta Głównego PSP, kwestionowane wnioskiem o stwierdzenie nieważności. Nadto, stosownie do art. 170 P.p.s.a., orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. W świetle powyższego Sąd przyjął, że Komendant Główny PSP był organem właściwym do rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Komendanta Głównego PSP z [...] maja 2008 utrzymanej w mocy decyzją tego organu z dnia [...] czerwca 2008 r. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 w zw. z art. 119 pkt 3 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935) orzekł, jak w wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło