II SA/Wa 2830/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Karolina Kisielewicz (spr.), Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Asesor WSA Michał Sułkowski, Protokolant specjalista, Wiesława Jesiotr, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 marca 2022 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] "[...]" z siedzibą w [...] na decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] czerwca 2021 r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji, 2. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz Stowarzyszenia [...] "[...]" z siedzibą w [...] kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Dyrektor [...] Liceum Ogólnokształcącego im. [...] w [...] decyzją z [...] kwietnia 2021 r. (nr [...]), wydaną na podstawie art. 104 § 1 k.p.a. oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2020 r., poz. 2176), odmówił Stowarzyszeniu [...] "[...]" z siedzibą w [...], udostępnienia informacji o wynagrodzeniu (wraz z dodatkami) za miesiąc grudzień 2020 r. każdego nauczyciela zatrudnionego w szkole, ze wskazaniem imienia i nazwiska, nauczanego przedmiotu, stażu pracy i wymiaru godzin pracy (za wyjątkiem dyrektora i wicedyrektora szkoły), zgodnie z pkt 2 jego wniosku z [...] marca 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej. W uzasadnieniu przytoczył treść art. 61 ust. 2 Konstytucji RP i art. 5 ust. 2 u.d.i.p., przewidujący ograniczenie prawa dostępu do informacji publicznej ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy oraz art. 69 i art. 70 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz.U. z 2019 r., poz. 1148 ze zm.) dotyczących rady pedagogicznej i jej kompetencji. Dyrektor Liceum podał, że z zakresów obowiązków i czynności nauczycieli wynika, że nie wydają żadnych decyzji, ich podstawowym zadaniem jest bowiem nauczanie oraz wychowywanie młodzieży. To zaś prowadzi do wniosku, że nauczyciele liceum (z wyłączeniem dyrektora i wicedyrektorów) nie są osobami pełniącymi funkcje publiczne. Osoby te nie wyraziły zgody na udostępnienie informacji o wynagrodzeniu. W konsekwencji informacja ta nie może być udostępniona wnioskodawcy, ze względu na prywatność tych osób, zagwarantowaną im m. in. w art. 47 Konstytucji RP. Stowarzyszenie [...] "[...]" z siedzibą w [...] w piśmie z 23 kwietnia 2021 r. złożyło odwołanie od decyzji Dyrektora [...] Liceum Ogólnokształcącego im. [...] w [...] z [...] kwietnia 2021 r. Stowarzyszenie zarzuciło przede wszystkim, że decyzja objęta odwołaniem mimo że została doręczona środkami komunikacji elektronicznej (za pośrednictwem platformy e-PUAP), nie została opatrzona kwalifikowanym podpisem elektronicznym, jak wymaga tego art. 107 § 1 pkt 8 k.p.a. Niezależnie od tego stwierdziło, że nie jest prawidłowe zapatrywanie Dyrektora [...] Liceum Ogólnokształcącego w [...], że nauczyciele nie są osobami pełniącymi funkcje publiczne. Stowarzyszenie podało, że w orzecznictwie sądowym (np. wyrok WSA w Poznaniu sygn. akt II SA/Po 158/16, wyrok WSA w Gdańsku z 15 stycznia 2020 r. sygn. akt II SA/Gd 557/19) przyjmuje się, że za osobę pełniącą funkcję publiczną należy uznawać każdego, kto pełni funkcje w organach władzy publicznej lub w strukturach osób prawnych i jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, jeżeli tylko funkcja ta ma związek z dysponowaniem majątkiem państwowym publicznym albo wykonywaniem zadań publicznych. Zdaniem Stowarzyszenia za uznaniem, że nauczyciel jest osobą pełniącą funkcję publiczną przemawia art. 61 ust. 1 ustawy Prawo oświatowe, który stanowi, że w szkole lub w placówce zatrudniającej co najmniej trzech nauczycieli działa rada pedagogiczna, która jest kolegialnym organem szkoły lub placówki w zakresie realizacji jej statutowych zadań dotyczących kształcenia, wychowania i opieki. W konsekwencji nie ma podstaw do odmowy udostępnienia spornej informacji, z uwagi na prawo do prywatności tych osób. Stowarzyszenie wniosło o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej, ewentualnie jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Prezydent [...] decyzją z [...] czerwca 2021 r. (nr [...]) wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 17 pkt 3 k.p.a., art. 5 ust. 2 i art. 16 ust. 1 u.d.i.p., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję i umorzył postępowanie odwoławcze. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy odwołał się do art. 61 Konstytucji RP i 1 ust. 1 u.d.i.p. zawierających definicję informacji publicznej i stwierdził, że istnieje sfera działania organu władzy publicznej, która nie podlega prawu do informacji publicznej. Ustawa o dostępie do informacji publicznej "wytycza i obejmuje" dostęp tylko do informacji publicznej, a nie publiczny dostęp do wszystkich informacji. Zdaniem organu, informacją publiczną jest informacja o wysokości i sposobie wydatkowania środków publicznych przez jednostkę samorządu terytorialnego. Jest to informacja dotycząca gospodarowania majątkiem tej jednostki. Środki przeznaczone na wynagrodzenia pracowników samorządowych pochodzą z majątku publicznego. Wobec tego uznaje się, że sumaryczna informacja w zakresie wysokości całkowitej kwoty brutto przeznaczonej lub wypłaconej wszystkim pracownikom samorządowym z tytułu wynagrodzenia za pracę, stanowiłaby informację publiczną Żądanie ujawnienia wynagrodzenia konkretnych pracowników nie jest tożsame z żądaniem niespersonifikowanej informacji o wysokości środków finansowych przeznaczanych na działalność i funkcjonowanie organu, czyli ciężarach publicznych wskazanych w art. 6 ust. 1 pkt 5 lit h u.d.i.p. Dla uzyskania informacji o sposobie wydatkowania finansów publicznych nie jest konieczna znajomość wszystkich poszczególnych składników wynagrodzenia konkretnych osób. Wniosek o udostępnienie informacji o wysokości wynagrodzeń wypłacanych konkretnym osobom nie dotyczy zatem jawności wydatkowania środków publicznych, lecz zindywidualizowanego świadczenia wypłacanego konkretnej osobie. Informacją publiczną nie jest wiedza o wysokości wynagrodzenia konkretnej osoby, ale kwota wydawana na utrzymanie danego etatu ze środków publicznych. W konkluzji Prezydent [...] stwierdził, że informacja o miesięcznym wynagrodzeniu konkretnych nauczycieli zatrudnionych w [...] Liceum Ogólnokształcącego im. [...] w [...] (z podaniem imienia i nazwiska) ma charakter informacji ad personam, a zatem nie jest informacją publiczną i nie podlega udostępnieniu na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Organ odwoławczy odnosząc się do zarzutu naruszenia przez organ I instancji art. 107 § 1 pkt 8 k.p.a. wyjaśnił, że decyzja administracyjna wymaga podpisu elektronicznego wówczas gdy została wydana w formie elektronicznej. Tymczasem decyzja Dyrektora Liceum została wydana "w wersji papierowej" i posiada podpis oraz pieczątkę z imieniem i nazwiskiem oraz stanowiskiem służbowym pracownika organu upoważnionego do jej wydania i została przekazana stronie przez profil zaufany, bez podpisu elektronicznego. Stowarzyszenie [...] "[...]" z siedzibą w [...] w piśmie z 19 lipca 2021 r. zaskarżyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzję Prezydenta [...] z [...] czerwca 2021 r. Strona skarżąca zarzuciła że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. przez jednoczesne utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji oraz umorzenie postępowania odwoławczego. Stowarzyszenie zarzuciło ponadto decyzjom obu instancji naruszenie art. 61 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 1 ust. 1, art. 2, art. 5 i art. 10 u.d.i.p. poprzez ich błędną wykładnię i nieuzasadnione przyjęcie, że informacja o wynagrodzeniach nauczycieli zatrudnionych w szkole publicznej nie podlega udostępnieniu na podstawie art. 5 ust. 2 u.d.i.p. (ze względu na prawo do prywatności). Stowarzyszenie wniosło o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Dyrektora [...] Liceum Ogólnokształcącego im. [...] w [...] z [...] kwietnia 2021 r. (nr [...]) o odmowie udostępnienia informacji publicznej, zobowiązania organu I instancji do udostępnienia żądanej informacji we wskazanym terminie oraz zasądzenia kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi Stowarzyszenie podniosło m. in., że zaskarżoną decyzją wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. organ II instancji utrzymał w mocy decyzję organu I instancji i jednocześnie umorzył postępowanie odwoławcze. Kodeks postępowania administracyjnego nie zna takiej formy rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej w II instancji. Formy zakończenia postępowania odwoławczego zostały wyszczególnione w art. 138 § 1 k.p.a. (na zasadzie alternatywy rozłącznej) Stowarzyszenie zarzuciło ponadto organowi odwoławczemu, że nieprawidłowo przyjął, że sporna informacja nie stanowi informacji publicznej, ponieważ jest informacją ad personam (wobec której nie stosuje się już przepisów u.d.i.p.). Zdaniem strony skarżącej, Prezydent [...] kwestię udostępnienia informacji o wynagrodzeniach poszczególnych nauczycieli nieprawidłowo sprowadził jedynie do sprawy danych osobowych nauczycieli i wysokości ich wynagrodzeń (którą rozpatruje jako sprawę prywatną – ad personam). Stowarzyszenie tymczasem we wniosku o udostępnienie informacji publicznej domagało się nie tylko informacji o wysokości wynagrodzeń konkretnych nauczycieli, ale również informacji o wymiarze pracy i stażu pracy (które stanowią dane wpływające na wysokość wynagrodzenia, jak również stanowią ważny punkt odniesienia przy ocenie prawidłowości wydatkowania publicznego majątku i wysokości przyznanych dodatków). Stowarzyszenie wnosiło więc o informację dotyczącą gospodarowania majątkiem publicznym, w formie wypłacanych wynagrodzeń — gdzie wysokość wynagrodzenia można porównać ze stażem i wymiarem pracy danego nauczyciela, jak również wiedzą na temat wykształcenia danego nauczyciela i przede wszystkim opinią na temat jego pracy formułowaną przez uczniów. W odniesieniu do decyzji organu I instancji (Dyrektora Liceum Ogólnokształcącego) Stowarzyszenie podniosło, że nauczyciele są osobami pełniącymi funkcje publiczne, w związku z tym nie ma do nich zastosowania art. 5 ust. 2 u.d.i.p,. wyłączający dostęp do informacji publicznej ze względu na prawo do prywatności. W orzecznictwie sądowym (wyrok NSA z 10 kwietnia 2015 r., sygn. akt I OSK 1108/14, wyrok WSA w Poznaniu sygn. akt. II SA/Po 158/16, wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim sygn. akt. II SA/Go 640/18, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 15 stycznia 2020 r. sygn. akt. II SA/Gd 557/19) przyjmuje się, że funkcja publiczna to funkcja związana z uprawnieniami i obowiązkami w zakresie realizacji zadań o znaczeniu publicznym, a zadaniem takim jest m.in. realizowanie konstytucyjnego prawa do wykształcenia w ramach pracy wykonywanej przez nauczycieli szkolnych. Według art. 63 ust 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (Dz.U. z 2021 r., poz. 1762) nauczyciel, podczas lub w związku z pełnieniem obowiązków służbowych, korzysta z ochrony przewidzianej dla funkcjonariuszy publicznych na zasadach określonych w ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1444 i 1517 oraz z 2021 r. poz. 1023). Przyjąć zatem należy, że nauczyciel jest osobą pełniącą funkcję publiczną - jest zatrudniony w jednostce organizacyjnej dysponującej środkami publicznymi, która nie wykonuje czynności usługowych, lecz zadania publiczne. Stowarzyszenie dodało, że udostępnieniu informacji na temat wynagrodzeń poszczególnych nauczycieli nie sprzeciwia się także art. 86 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz.U.UE.L.2016.119.1). Oznacza to, że jeżeli prawo państwa członkowskiego Unii Europejskiej pozwala na udostępnienie danych osobowych (np. danych o wynagrodzeniu) ze względu na publiczny dostęp do dokumentów urzędowych, to przepisy rozporządzenia nie stoją temu na przeszkodzie. Prezydent [...] w odpowiedzi na skargę powtórzył argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie. Stowarzyszenie [...] "[...]" z siedzibą w [...] w piśmie procesowym z 27 listopada 2021 r. podniosło, że organ I instancji przyjął, że informacja o wynagrodzeniach konkretnych nauczycieli jest informacją publiczną, jednak nie podlega udostępnieniu z uwagi na art. 5 ust. 2 u.d.i.p. (ze względu na prawo do prywatności nauczycieli jako osób niepełniących funkcji publicznych). Organ odwoławczy stwierdził natomiast, że sporna informacja nie stanowi informacji publicznej. Stowarzyszenie podniosło, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 12 maja 2021 r. sygn. akt III OSK 930/21, dotyczącym zagadnienia kwalifikacji informacji o kwotach nagród przyznanych poszczególnym (wskazanym z imienia i nazwiska) pracownikom Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, wskazał, że jest to informacja o wysokości środków pieniężnych wypłacanych z zasobów publicznych na rzecz osób zatrudnionych w Ministerstwie, a zatem stanowi informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Mieści się bowiem w pojęciu zasad funkcjonowania organu władzy publicznej (art. 6 ust. 1 pkt 3 u.d.i.p.) w odniesieniu do ciężarów publicznych ponoszonych na utrzymanie aparatu administracyjnego (art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. h) u.d.i.p.). Sposób sformułowania wniosku, przez żądanie udostępnienia informacji o wynagrodzeniu pracowników z podaniem ich imion i nazwisk nie wpływa na to, że wniosek ten przestaje być wnioskiem o informacje o sposobie wydatkowania środków publicznych. Zatem nadal jest wnioskiem o sprawach publicznych w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. i zasadach funkcjonowania tych podmiotów, majątku publicznym i ciężarach publicznych w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 3 i pkt. 5 lit. h u.d.i.p. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego każde wydatkowanie środków publicznych jest sprawą publiczną, bez względu na cel w jakim jest realizowane. Ograniczenie jawności wynagrodzeń może nastąpić wyłączenie na podstawie art. 5 ust. 2 u.d.i.p. który nie ma zastosowania do osób pełniących funkcje publiczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga Stowarzyszenia [...] "[...]" z siedzibą w [...] jest uzasadniona. Rozważania w tej sprawie należy rozpocząć od przypomnienia, że art. 138 k.p.a. zawiera, na zasadzie alternatywy rozłącznej, zamknięty katalog decyzji organu odwoławczego. Stosownie do art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. organ może: utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję albo uchylić zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzec co do istoty sprawy albo uchylając tę decyzję – umorzyć postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części (pkt 2) albo umorzyć postępowanie odwoławcze. Z art. 138 § 2 k.p.a. wynika ponadto, że organ odwoławczy może wydać tzw. decyzję kasacyjną, a więc uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Oznacza to, że organ odwoławczy nie jest uprawniony do wydania decyzji o sentencji innej niż wymienione w tym przepisie. Każde inne rozstrzygnięcie, w wyniku złożonego środka zaskarżenia w toku instancji, jako nieprzewidziane w omawianym przepisie jest niedopuszczalne. Przepis art. 138 k.p.a. jest jasny w swej treści co do sposobów ostatecznego zakończenia odwoławczego postępowania administracyjnego i nie budzi wątpliwości interpretacyjnych. Wobec powyższego, rozstrzygnięcie podjęte przez organ drugiej instancji, nieprzewidziane w treści art. 138 k.p.a. narusza prawo w sposób rażący (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 16 września 2005 r., sygn. III SA/Wa 1634/05, LEX Nr 192094, z 20 marca 2007 r., sygn. akt V SA/Wa 248/07, LEX nr 338253, wyrok WSA we Wrocławiu z 23 października 2007 r., sygn. akt II SA/Wr 606/06, LEX nr 394867). W zaskarżonej decyzji, wydanej po rozpatrzeniu odwołania skarżącego Stowarzyszenia, Prezydent [...] powołując się na art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji (o odmowie udostępnienia informacji publicznej) i jednocześnie umorzył postępowanie odwoławcze (a więc przyjął, że zaszły okoliczności powodujące bezprzedmiotowość postępowania odwoławczego). Organ odwoławczy rozstrzygnął zatem sprawę administracyjną w sposób nieprzewidziany w przepisach prawa. Skoro podjęte przez organ odwoławczy rozstrzygnięcie nie zostało przewidziane w art. 138 § 1 i § 2 k.p.a., to należy uznać, że zostało wydane z rażącym naruszeniem prawa, co stosownie do art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., w zw. z art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329) stanowi przesłankę stwierdzenia nieważności decyzji. Niezależnie od tego Sąd zauważa, że treść uzasadnienia zaskarżonej decyzji (sporna informacja nie stanowi informacji publicznej) nie koresponduje z powołanymi w jej podstawie materialnoprawnej art. 5 ust. 2 i art. 16 ust. 1 u.d.i.p., a więc przepisami dotyczącymi odmowy udostępnienia informacji publicznej m. in. ze względu na prawo do prywatności osób, których to pytanie dotyczy. Jeżeli zdaniem organu informacja, której udostępnienia domaga się skarżące Stowarzyszenie nie stanowi informacji publicznej, to tym samym nie ma podstaw do orzekania o odmowie jej udostępnienia z powołaniem się na przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej. Sąd zauważa, że pogląd zaprezentowany przez organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji (że informacja o wynagrodzeniach pracowników sfery publicznej z żądaniem podania ich imienia i nazwiska nie jest informacją publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej) jest obecny w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (np. w wyrokach NSA z 10 lipca 2020 r. sygn. akt I OSK 2623/19, z 27 września 2019 r. sygn. akt I OSK 2710/17 i z 19 grudnia 2017 r. sygn. akt I OSK 1380/17). W powołanym orzecznictwie wskazuje się, że pytanie o informację dotyczącą świadczeń wypłacanych konkretnej osobie, jest pytaniem ad personam. Informacja o wypłaceniu konkretnej osobie takiego świadczenia nie dotyczy wysokości środków z majątku publicznego wydatkowanych w związku z wykonywaniem określonych funkcji w ramach realizowania zadań publicznych. Wniosek o taką informację nie ma na celu uzyskania wiedzy o zasadach wynagradzana za pracę na określonych stanowiskach związaną z wykonywaniem określonych funkcji w ramach realizowania zadań publicznych, lecz zmierza do uzyskania wiedzy o kwotach wynagrodzenia wypłacanych konkretnym osobom. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 8 lipca 2021 r. sygn. akt II SAB/Wa 67/21 stwierdził, że informacja o wysokości dodatku motywacyjnego i funkcyjnego wypłaconego poszczególnym wskazanym z imienia i nazwiska nauczycielom, wraz przyporządkowaniem ich do poszczególnych, wymienionych z imienia i nazwiska nauczycieli, nie jest informacją publiczną. Sprawą publiczną jest informacja o wydatkowaniu środków publicznych. Pytanie o informację dotyczącą świadczeń wypłacanych konkretnej osobie jest zaś pytaniem ad personam. Można dodać, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 10 lipca 2020 r. sygn. akt I OSK 2623/19 stwierdził jednoznacznie, że wniosek o udostępnienie informacji o wysokości premii i nagród wypłaconych konkretnym osobom nie dotyczy in genere jawności wydatkowania środków publicznych, lecz zindywidualizowanego świadczenia wypłaconego konkretnej osobie. Żądanie ujawnienia prywatnych danych dotyczących konkretnego zatrudnionego pracownika bądź innego podmiotu nie jest tożsame z żądaniem niespersonifikowanej informacji o wysokości środków finansowych przeznaczanych na działalność organu. W części orzeczeń przyjęto natomiast, że informacja o wynagrodzeniu konkretnego nauczyciela jest informacją publiczną, a nauczyciel jest osobą pełniącą funkcje publiczne. Nauczyciel mimo, że nie wydaje żadnych decyzji w sposób istotny oddziałuje na sferę spraw publicznych w systemie oświaty. Nie wykonuje zatem jedynie czynności usługowych, które nie mają bezpośredniego związku z merytorycznymi kompetencjami szkoły, a służą jedynie realizacji tych kompetencji (np. wyrok WSA w Rzeszowie z 27 stycznia 2022 r. sygn. akt II SA/Rz 1539/21, wyrok WSA we Wrocławiu z 22 czerwca 2021 r. sygn. akt IV SAB/Wr 150/21, w którym Sąd stwierdził, że prawo do prywatności nie chroni nauczyciela akademickiego, jako osoby pełniącej funkcję publiczną, w zakresie informacji mających związek z pełnieniem tej funkcji, a wysokość pobieranego przez niego wynagrodzenia z całą pewnością pozostaje w związku z pełnioną przez niego funkcją). Ponownie orzekając w tej sprawie organ odwoławczy rozważy wszystkie te okoliczności i wyda rozstrzygnięcie przewidziane w przepisach k.p.a. Z przedstawionych powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 ustawy procesowej.