II SA/Wa 309/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Olga Żurawska – Matusiak po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A. Z. na orzeczenie Okręgowej Komisji Lekarskiej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenie o stanie zdrowia w związku z przejściem na emeryturę postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Pismem z 6 listopada 2015 r. A. Z. (dalej jako skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na orzeczenie Okręgowej Komisji Lekarskiej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w [...] z [...] czerwca 2008 r. nr [...]. Jednocześnie wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Uzasadniając powyższy wniosek skarżący podniósł, że nie został pouczony o trybie i terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – zwana dalej "P.p.s.a.") jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu winno być wniesione w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.). Z akt sprawy wynika, że termin do wniesienia przedmiotowej skargi upływał 30 lipca 2008 r. Skarżący wniósł zaś skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu 6 listopada 2015 r., co wskazuje jednoznacznie na uchybienie terminu. Zgodnie z art. 87 § 5 P.p.s.a. po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych. Rozpoznając taki wniosek o przywrócenie terminu, należy wyważyć argumenty wspierające wniosek i argumenty przemawiające za stabilizacją sytuacji ugruntowanej przez upływ czasu, a powstałej w następstwie niedokonania czynności procesowej w terminie oraz ustalić, czy przedstawione we wniosku argumenty uzasadniają, że w sprawie zachodzi przypadek, który można uznać za wyjątkowy (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 marca 2013 r. sygn. akt I OZ 109/13 i z 7 grudnia 2011 r. sygn. akt I OZ 991/11, orzeczenia.nsa.gov.pl). Wprawdzie ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie precyzuje, co mieści się w znaczeniu tego sformułowania, ale niewątpliwie nie może być ono rozumiane rozszerzająco jako każdy przypadek, który można uznać za wyjątkowy (por. postanowienie NSA z 12 lipca 2011 r., sygn. akt II GZ 273/11, orzeczenia.nsa.gov.pl). W orzecznictwie przyjmuje się, że w "przypadkach wyjątkowych" chodzi o nadzwyczajną sytuację uniemożliwiającą działanie strony w normalnym trybie, typu działanie siły wyższej np. długotrwałej poważnej klęski żywiołowej (por. postanowienia NSA z 7 października 2014 r., sygn. akt I FZ 345/14, z 7 grudnia 2011 r., sygn. akt I OZ 991/11, z 5 marca 2013 r., sygn. akt II OZ 109/13 - orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl) W niniejszej we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi skarżący wskazał, że nie został pouczony o trybie i terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skutkiem czego nie skorzystał z możliwości działania w normalnym trybie. W ocenie Sądu jednakże okoliczność ta, w świetle powyższych rozważań, nie jest nadzwyczajną sytuacją, o której mowa w art. 87 § 5 P.p.s.a. Należy także zauważyć, że w orzecznictwie i doktrynie postępowania sądowoadministracyjnego przyjmuje się, że kwestia dopuszczalności przywrócenia terminu po upływie roku od jego uchybienia stanowi przesłankę dotyczącą postępowania, należy więc do warunków dopuszczalności rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu, a nie do przesłanek merytorycznych, czyli do warunków zasadności tego wniosku. Skoro tak, to złożenie wniosku o przywrócenie terminu po upływie roku od jego uchybienia bez zaistnienia wyjątkowego przypadku powoduje, że wniosek taki podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny na podstawie art. 88 P.p.s.a., a nie oddaleniu (por. postanowienia NSA z 30 maja 2008 r., sygn. akt I FZ 140/08, z 5 sierpnia 2008 r., sygn. akt I OZ 580/10). Zgodnie zaś z art. 88 zdanie pierwsze P.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W sytuacji zatem, gdy złożenie wniosku o przywrócenie terminu po upływie roku od uchybionego terminu, nie miało miejsca w okolicznościach wskazujących na wyjątkowy przypadek, to wniosek strony należy uznać za niedopuszczalny w świetle art. 87 § 5 P.p.s.a. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 88 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.