II SA/Wa 31/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Borowiecki (spr.), Sędziowie WSA Sławomir Antoniuk, Janusz Walawski, Protokolant specjalista Joanna Głowala, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 września 2018 r. sprawy ze skargi J. W. i P. W. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] W. z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy osób oczekujących na zawarcie umowy najmu lokalu mieszkalnego 1. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały, 2. zasądza od [...] W. na rzecz skarżących J. W. i P. W. kwotę 814 zł (słownie: osiemset czternaście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżoną uchwałą nr [...] z dnia [...] października 2017 r. w sprawie skreślenia Państwa J. i P. W. z listy osób oczekujących na zawarcie umowy najmu lokalu z zasobu mieszkaniowego W. - działając na podstawie § 50 Statutu Dzielnicy [...] stanowiącego załącznik Nr [...] do uchwały Nr LXX/2182/2010 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 14 stycznia 2010 r. w sprawie nadania statutów dzielnicom miasta stołecznego Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. z 2010 r. Nr 32, poz. 453 ze zm.) oraz § 26 ust. 3 uchwały Nr LVIII/1751/2009 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. Nr 132, poz. 3937 ze zm.) - skreślił J. i P. W. z listy osób oczekujących na zawarcie umowy najmu lokalu z zasobu mieszkaniowego W. (§ 1 zaskarżonej uchwały), powierzając jednocześnie wykonanie owej uchwały Burmistrzowi Dzielnicy [...] lub osobie przez niego upoważnionej (§ 2 zaskarżonej uchwały), a także stwierdzając, iż uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia (§ 3 zaskarżonej uchwały). Zaskarżona uchwała została podjęta w następującym stanie faktycznym. W wyniku rozpatrzenia złożonego wniosku, a także po uzyskaniu stosownej opinii Komisji Mieszkaniowej Dzielnicy [...] z dnia [...] września 2014 r., Zarząd Dzielnicy [...] (dalej także: "organ") - działając m.in. na podstawie § 4 w związku z § 5 ust. 2 pkt 3 lit. c oraz § 24 ust. 1 uchwały Nr LVIII/1751/2009 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta W. - zakwalifikowała i umieściła J. i P. W. (dalej także "skarżący" lub "strona skarżąca") na liście osób oczekujących na najem lokalu mieszkalnego z mieszkaniowego zasobu miasta W. (§ 1 uchwały), powierzając jednocześnie wykonanie owej uchwały Burmistrzowi Dzielnicy [...] lub osobie przez niego upoważnionej (§ 2 uchwały), a także stwierdzając, iż uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia (§ 3 uchwały). W uzasadnieniu wydanej uchwały Zarząd Dzielnicy [...] wskazał, iż skarżący J. i P., małżonkowie W. wraz z synem F. (8 lat) mieszkają w lokalu nr [...] przy ul. L. w W. Organ zauważył, że razem ze skarżącymi we skazanym lokalu mieszkają również rodzice P. W., którzy posiadają własnościowe prawo do przedmiotowego lokalu. Organ stwierdził, że wspomniany lokal składa się z 3 (trzech) pokoi i kuchni o powierzchni mieszkalnej 43,82 m2 i powierzchni użytkowej 66,50 m2. W tej sytuacji, organ zauważył, iż na jedną osobę zamieszkująca w przedmiotowym lokalu przypada 8,76 m2 powierzchni mieszkalnej. Ponadto, Zarząd Dzielnicy [...] wskazał, iż w rodzinie skarżących występuje problem alkoholowy, który dotyczy zarówno P. W., jak również jego ojca. Organ podniósł, iż obecnie w stosunku do P. W. Zespól Realizacji Programu Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych prowadzi procedurę skierowania do leczenia odwykowego. Zarząd Dzielnicy [...] zauważył, że dochód na jedną osobę, wyliczony zgodnie z art. 3 ust.3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 180) wynosi 645 złotych. Mając na względzie powyższe ustalenia, organ wskazał, że zgodnie z zapisami uchwały Nr LVIIl/1751/2009 Rady miasta stołecznego Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta W., lokale mieszkalne mogą być wynajmowane osobom, które są bezdomne albo pozostają w trudnych warunkach mieszkaniowych, a także spełniających kryterium dochodowe. Zarząd Dzielnicy [...] zauważył jednak, że od kryterium zawartego w § 4 pkt 1 cyt. uchwały Nr LVIIl/1751/2009 Rady miasta stołecznego Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r. można odstąpić na podstawie § 5 ust. 2 pkt. 3 lit c tej uchwały, zgodnie z którym, kryterium metrażowego nie stosuje się do osób pozostających w związku z warunkami mieszkaniowymi w wyjątkowo trudnej sytuacji zdrowotnej, rodzinnej lub społecznej obejmującej między innymi istniejącą udokumentowaną przemoc lub inną patologie w rodzinie. Zarząd Dzielnicy [...] stwierdził w tej sytuacji, że mając na uwadze sytuację występującą w rodzinie skarżących, Komisja Mieszkaniowa Dzielnicy [...] na posiedzeniu w dniu [...] września 2014 r. pozytywnie zaopiniowała wniosek J. i P. W. o zawarcie umowy najmu lokalu mieszkalnego oraz zakwalifikowania i umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu mieszkalnego z mieszkaniowego zasobu miasta W. W konsekwencji, ze względu na zgłoszoną przemoc w rodzinie i alkoholizm P. W., Zarząd Dzielnicy [...] odstąpił od tzw. warunku metrażowego, powołując się na przepis § 5 ust. 2 pkt 3 lit. c w/w uchwały Nr LVIIl/1751/2009 Rady miasta stołecznego Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r. W wyniku poddania weryfikacji uaktualniającej warunki uprawniające skarżących do zawarcia umowy najmu lokalu wchodzącego w skład mieszkaniowego zasobu miasta W., Zarząd Dzielnicy [...] - działając na podstawie § 50 Statutu Dzielnicy [...] oraz § 26 ust. 3 uchwały Nr LVIII/1751/2009 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta W. podjął w dniu [...] października 2017 r. uchwałę nr [...] w sprawie skreślenia Państwa J. i P. W. z listy osób oczekujących na zawarcie umowy najmu lokalu z zasobu mieszkaniowego W. W uzasadnieniu Zarząd Dzielnicy [...] podniósł, iż podejmując w dniu [...] października 2014 r. uchwałę o umieszczeniu skarżących na liście osób oczekujących na zawarcie umowy najmu lokalu, na podstawie § 4 w zw. z § 5 ust. 2 pkt 3 lit. c uchwały nr LVIII/1751/2009 Rady m.st. Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r., organ wziął pod uwagę fakt, iż skarżący zgłosili we wniosku, jako adres pobytu, lokal mieszkalny przy ul. L. o układzie - 3 (trzy) pokoje z kuchnią, o łącznej powierzchni mieszkalnej wynoszącej 43,82 m2, zaś użytkowej 66,50 m2. W tej sytuacji, z uwagi na fakt, iż w przedmiotowym lokalu zamieszkiwały - poza skarżącymi i ich synem F. (11 lat) - również rodzice wnioskodawcy, Państwo J. i Z. W., organ wskazał, że powierzchnia mieszkalna przypadająca na jedną osobę wynosiła 8,76 m2. Niemniej, jak zauważył organ, ze względu na zgłoszoną przemoc w rodzinie i alkoholizm P. W., Zarząd Dzielnicy [...] odstąpił wówczas od tzw. warunku metrażowego określonego w § 4 pkt 1, działając na podstawie § 5 ust. 2 pkt 3 lit. c uchwały nr LVIII/1751/2009 Rady m.st. Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r. Organ podniósł, że będąc zobowiązanym na podstawie § 28 ust. 1 cyt. uchwały nr LVIII/1751/2009 Rady m.st. Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r. do weryfikacji uaktualniającej warunki danej rodziny, które uprawniają do zawarcia umowy najmu lokalu z zasobu mieszkaniowego W., Zarząd Dzielnicy [...] ustalił, iż z pisma Ośrodka Pomocy Społecznej Dzielnicy [...] z dnia [...] października 2017 r. wynika, że "relacje miedzy członkami rodziny są trudne, dochodzi do konfliktów, jednak uruchomiona [...].07.2016r. procedura Niebieskiej Karty została zakończona [...].11.2016 r. z powodu ustania przemocy". Ponadto, organ zauważył, że "Pan P. W. przeszedł leczenie i nie kontynuuje leczenia odwykowego, stara się utrzymywać abstynencję". Organ wskazał również w uzasadnieniu uchwały, że "warunki mieszkaniowe rodziny nie należą do trudnych - na jedną osobę przypada 8,76 m2 powierzchni mieszkalnej (zgodnie z zapisem § 4 pkt 1 w/w Uchwały za trudne warunki mieszkaniowe uznaje się zamieszkiwanie w lokalu, w którym na osobę przypada nie więcej niż 6 m2 powierzchni mieszkalnej)", Mając powyższe na uwadze, Zarząd Dzielnicy [...] stwierdził, że ze względu na niespełnienie kryterium metrażowego i brak podstaw do odstąpienia od kryterium metrażowego na podstawie § 5 ust. 2 pkt 3 lit. c uchwały nr LVIII/1751/2009 Rady m.st. Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r., zasadnym jest skreślenie skarżących J. i P. W. z listy osób oczekujących na zawarcie umowy najmu lokalu z mieszkaniowego zasobu W. W piśmie z dnia [...] listopada 2017 r. skarżący J. i P. W., reprezentowani przez radcę prawnego, działając za pośrednictwem organu, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] nr [...] z dnia [...] października 2017 r. w sprawie skreślenia skarżących z listy osób oczekujących na zawarcie umowy najmu lokalu z zasobu mieszkaniowego W. Wnosząc o uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonej uchwały w całości oraz o zasądzenie od organu na rzecz strony skarżącej zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego strona skarżąca zarzuciła zaskarżonej uchwale: I. naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, mające istotny wpływ na wynik sprawy, w szczególności: 1) naruszeniu art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a. - polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w tym pominięciu dowodów z dokumentów znajdujących się w aktach Ośrodka Pomocy Społecznej Dzielnicy [...] w zakresie relacji panujących pomiędzy lokatorami zajmowanego lokalu oraz niepodjęcia wszelkich działań niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy; ponadto polegające na nieprzeprowadzeniu dowodu w zakresie analizy rzeczywistej powierzchni użytkowej lokalu, posiadając informację dotyczącą układu pomieszczeń w lokalu oraz ich funkcjonalności; 2) naruszeniu art. 10 k.p.a. - poprzez odmowę udostępnienia akt sprawy zarówno w postępowaniu prowadzonym przez Ośrodek Pomocy Społecznej Dzielnicy [...], jak również przez Komisje Rozwiązywania Problemów Alkoholowych Dzielnicy [...] i przede wszystkim przez organ orzekający, Zasób Lokalowy Dzielnicy [...], przed którym toczyło się postępowanie z wniosku o najem lokalu socjalnego; 3) naruszeniu art. 8 k.p.a. i art. 107 § 3 k.p.a. - przez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej uchwały z uwagi na zawarcie w niej zbyt ogólnych stwierdzeń, dokonanie wykładni treści § 5 ust 2 pkt 3 w zw. z § 4 pkt 1 uchwały nr LVIII/1751/2009 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta W. w oderwaniu od ustaleń faktycznych poczynionych w sprawie, co uniemożliwia realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa oraz uniemożliwia dokonanie kontroli zaskarżonej uchwały; 4) naruszenie art. 107 § 2 i 3 k.p.a. - poprzez dowolność w wydaniu zaskarżonej uchwały przez niedostateczne i niepełne jej uzasadnienie, z którego nie wynika, dlaczego ten sam stan faktyczny i prawny uzasadniał różne rozstrzygnięcia na przestrzeni lat, tj. od 2011 r. w prowadzonych przez organ postepowaniach, gdzie sytuacja prawna, jak i faktyczna strony skarżącej nie uległa zmianie; II. naruszenie przepisów prawa materialnego aktu prawa miejscowego, tj.: 1) naruszenie treści § 5 ust. 2 pkt 3 w zw. z § 4 pkt 1 uchwały nr LVIII/1751/2009 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta W. - poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że stwierdzone okoliczności w postaci zakończenia procedury Niebieskiej Karty jest jednoznaczne z ustaniem przemocy lub innej patologii w rodzinie; 2) naruszenie treści § 4 pkt 1 w zw. z § 1 pkt 15, pkt 16 i pkt 17 uchwały nr LVIII/1751/2009 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy - poprzez ich niezastosowanie, w sytuacji, gdy stan lokalu, jak i faktyczne jego wykorzystanie pozwala przyjąć, iż powierzchnia użytkowa lokalu w przeliczeniu na osobę przypada nie więcej niż 6 m2 na osobę powierzchni mieszkalnej lokalu. W uzasadnieniu skargi strona skarżąca stwierdziła, iż dokonując merytorycznej oceny zaskarżonej uchwały Zarządu Dzielnicy [...], zauważyć należy, że zgodnie z poglądem wyrażonym w orzecznictwie w postępowaniu poprzedzającym ustalenie listy osób oczekujących na zawarcie umowy najmu lokalu z mieszkaniowego zasobu gminy nie mają zastosowania przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące wydawania decyzji administracyjnej. Niemniej, jak zauważyła strona skarżąca, w art. 21 ust. 3 pkt 5 ustawy o ochronie praw lokatorów ustawodawca określił działania organu gminy, jako "rozpatrywanie i załatwianie" wniosków o najem lokali, co wyraźnie nawiązuje do pojęć z zakresu procedury administracyjnej (por. wyrok NSA z dnia 19 stycznia 2010 r., sygn. akt I OSK 997/09). W konsekwencji, zdaniem skarżących, uznać należy, że podstawowe standardy określone zasadami ogólnymi Kodeksu postępowania administracyjnego, w szczególności dyspozycją art. 7 k.p.a., mają zastosowanie do postępowania zakończonego wydaniem aktu z zakresu administracji publicznej. Strona skarżąca podkreśliła, że z zasady legalizmu wyrażonej w art. 7 Konstytucji RP wynika obowiązek działania organów władzy publicznej na podstawie prawa i w jego granicach. Strona skarżąca zauważyła, że w rozpoznawanej sprawie skarżących skreślono z listy oczekujących na najem lokalu mieszkalnego z zasobu W. w Dzielnicy [...] z powodu niespełnienia kryterium powierzchniowego, o którym mowa w § 4 pkt 2 uchwały Rady m.st. Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r., a więc z uwagi na fakt, iż skarżący zamieszkują w lokalu, w którym na jednego mieszkańca przypada więcej niż 6 m2 powierzchni mieszkalnej. Tymczasem, jak zarzuciła strona skarżąca, z akt sprawy nie wynika, by organ przed wydaniem zaskarżonej uchwały poczynił wyczerpujące ustalenia w powyższym zakresie. Skarżący zauważyli, iż z uzasadnienia zaskarżonej uchwały wynika, że w aktach znajduje się jedynie notatka służbowa z wizji lokalowej przeprowadzonej przez pracowników Wydziału Zasobów Lokalowych dla Dzielnicy [...] w lokalu nr [...] przy ul. L. Zdaniem skarżących, w toku wizji lokalowej nie poczyniono jednak ustaleń co do wielkości zajmowanego przez skarżących pokoju, ani metrażu całego mieszkania. W tej sytuacji, według strony skarżącej, ustalenia powyższe z punktu widzenia oceny przesłanki z § 4 pkt 1 uchwały Rady m.st. Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r. są niewystarczające i nie dają podstaw, w znaczeniu prawnym, do formułowania wniosku wskazującego na przekroczenie przez skarżących kryterium powierzchniowego. Mając na względzie powyższe, skarżący uznali, że organ zobowiązany jest do przeprowadzenia wyczerpującego postępowania celem ustalenia faktycznych warunków mieszkaniowych osób ubiegających się o lokal socjalny, gdy tymczasem, z uzasadnienia zaskarżonej uchwały wynika, iż badanie warunków mieszkaniowych odbyło się na podstawie przeliczenia metrażu mieszkania wynikającego w wyrysu technicznego, a w zasadzie z danych wskazanych we wniosku, przy czym, organ nie dokonał żadnych ustaleń, pomimo wyjaśnień skarżących, iż jeden pokój jest pokojem przechodnim, a skarżący wraz z dzieckiem zajmują pokój o powierzchni 12 m2, zaś dzielą wspólną kuchnię i łazienkę. W związku z powyższym, skarżący zarzucili, iż organ nie wyjaśnił, w jakich warunkach mieszkają skarżący, a więc tym samym, czy spełniona jest przesłanka trudnych warunków mieszkaniowych. Ponadto, skarżący zwrócili uwagę, iż po otrzymaniu spornej uchwały zwrócili się zarówno do Wydziału Zasobów Lokalowych Dzielnicy [...], jak i do Ośrodka Pomocy Społecznej Dzielnicy [...] oraz do Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych dla Dzielnicy [...] z wnioskiem o umożliwienie im wglądu w akta sprawy, celem ustosunkowania się w skardze do zebranego materiału dowodowego, lecz ich wniosek skierowany do Zasobu Dzielnicy [...] oraz do Komisji do dnia dzisiejszego nie został rozpoznany, zaś jeśli chodzi o Ośrodek Pomocy Społecznej Dzielnicy [...], to odmówiono im wglądu w akta sprawy. Wobec powyższego, skarżący zarzucili, iż zostało naruszone ich jedno z podstawowych praw określonych w art. 10 k.p.a. z uwagi na uniemożliwienie zapoznania się z zebranym w sprawie materiałem dowodowym. Zdaniem skarżący, powyższe ma istotny wpływ, albowiem w świetle § 5 ust. 2 pkt 3 lit. c uchwały Rady m.st. Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r., postanowień § 4 tej uchwały (kryterium mieszkaniowego) nie stosuje się m.in. do osób pozostających w związku z warunkami mieszkaniowymi w wyjątkowo trudnej sytuacji zdrowotnej, rodzinnej lub społecznej obejmującej istniejącą udokumentowaną przemoc lub inną patologię w rodzinie, pod warunkiem, że wnioskodawca zamieszkuje w lokalu za zgodą właściciela. Skarżący zauważyli, iż analiza treści uzasadnienia zaskarżonej uchwały Zarządu Dzielnicy [...] wskazuje, że o ile Komisja Mieszkaniowa Dzielnicy [...] poddała ocenie zarówno dokumenty obrazujące metraż lokalu, jak i pismo z Ośrodka Pomocy Społecznej Dzielnicy [...] wskazujące procedurę niebieskiej karty, uznając, że zakończenie tej procedury nie zwalnia strony skarżącej z obowiązku spełnienia kryteriów ogólnych z § 4 uchwały (kryterium mieszkaniowego), o tyle - zdanie skarżących - całkowicie pominęła jednak wstępujący już wcześniej (i uwzględniany podczas weryfikacji wniosku w latach poprzednich) problem przemocy w domu rodzinnym skarżących, istniejący pomimo uruchomienia procedury niebieskiej karty. W ocenie strony skarżącej, ma to o tyle istotne znaczenie, o ile zwróci się uwagę, iż stan faktyczny sprawy w 2014 r., 2015 r. i 2016 r. był taki sam. Skarżący zarzucili, iż w powyższych latach skarżących kwalifikowano do najmu lokalu mieszkalnego z zasobu [...], a w 2017 r. nie, choć okoliczności sprawy takie, jak stan zdrowia, warunki finansowe, rodzinne i lokalowe nie uległy istotnej zmianie. Skarżący uznali, że wobec lakoniczności uzasadnienia zaskarżonej uchwały i niewyczerpujących ustaleń organu trudno dociec, jakie zmiany w stanie faktycznym sprawy zadecydowały o podjęciu odmiennego, niż dotychczas rozstrzygnięcia. Zdaniem skarżących, organ nie wziął pod uwagę, że skarżący za zgodą rodziców mogą zamieszkiwać w ich mieszkaniu przy ul. L. w W., gdzie są zameldowani, lecz wówczas narażeni są na konflikty i akty przemocy, których już doświadczyli. Strona skarżąca wskazała, że P. W. w związku z nadużywaniem alkoholu poddał się terapii i aktualnie jest w okresie wstrzemięźliwości, niemniej trudna sytuacja rodzinna nie ustała, albowiem między lokatorami dochodzi do kłótni, aktów przemocy fizycznej i psychicznej. Według strony skarżącej, powyższe okoliczności są od lat dokumentowane zarówno prze Ośrodek Pomocy Społecznej Dzielnicy [...], jak i przez Komendę Policji dla Dzielnicy [...]. Skarżący zarzucili, że powyższych okoliczności organ nie wziął jednak pod rozwagę, choć na trudną sytuację bytową i rodzimą skarżących wskazywał Ośrodek Pomocy Społecznej Dzielnicy [...], informując o stosowanych formach przemocy i patologii w rodzinie. Strona skarżąca zauważyła, że § 22 ust. 2 cyt. uchwały Rady m.st. Warszawy stwarza organowi możliwość podjęcia stosownych działań wyjaśniających, w tym m.in. dając Burmistrzowi Dzielnicy [...] lub osobie przez niego upoważnionej możliwość zwrócenia się do właściwego ośrodka pomocy społecznej o wydanie opinii na temat sytuacji osobistej, rodzinnej, dochodowej i majątkowej wnioskodawcy oraz osób zgłoszonych przez niego do wspólnego zamieszkiwania. Zdaniem skarżących, ustalenie owych kwestii pozwoliłoby Zarządowi Dzielnicy [...] na dokonanie oceny, czy skarżący nie spełniają przesłanek wyłączających stosowanie podstawowych kryteriów oceny z § 4 uchwały Rady m.st. Warszawy. Tymczasem, jak zauważyła strona skarżąca, organ wydając zaskarżoną uchwałę, bez poczynienia dodatkowych ustaleń, doszedł do kuriozalnego wniosku, że podjęcie terapii i wychodzenie z uzależnienia alkoholowego i tym samym ustanie procedury niebieskiej karty doprowadziło do wykluczenia skarżących z kręgu osób oczekujących na lokal socjalny. Skarżący wskazali, że kuriozalność powyższego wniosku organu polega na tym, że gdyby skarżący P. W. nie podjął leczenia, z większą intensywnością stosował przemoc domową, wówczas pozostałby na liście oczekujących. Mając na uwadze powyższe, skarżący zarzucili, iż ustalony w sprawie stan faktyczny niesie w sobie cechy dowolności, co prowadzi tym samym do wniosku, że naruszona została zasada dochodzenia do prawdy obiektywnej. Jednocześnie, zdaniem strony skarżącej, uznać należy, że zaskarżona uchwała Zarządu Dzielnicy [...] została wydana z istotnym naruszeniem art. 4 ust. 2 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego, a także § 4 pkt 1, § 5 ust. 2 pkt 3 lit. c, § 22 ust. 2 pkt 2 i 3 uchwały Rady m.st. Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r. W tej sytuacji, skarżący uznali, iż rozpoznając sprawę ponownie, organ powinien rozstrzygnąć kwestię zasadności pozostawania skarżących na liście osób oczekujących na najem lokalu mieszkalnego i wydać rozstrzygnięcie w tym przedmiocie po wyczerpującym przeanalizowaniu wszystkich istotnych dla podjęcia prawidłowej uchwały okoliczności faktycznych, w tym wskazanych w treści skargi. W odpowiedzi na skargę Zarząd Dzielnicy [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały. Odnosząc się do zarzutów skargi, organ wskazał, iż przyczyną negatywnego dla skarżących rozstrzygnięcia był fakt, iż na jedną osobę zamieszkującą w obecnie zajmowanym przez skarżących lokalu przypada 8,76 m kw. powierzchni mieszkalnej, co narusza dopuszczalną normę metrażowa, uzasadniającą, w myśl art. 4 pkt 1 uchwały Rady m.st. Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r., kwalifikację do najmu lokalu komunalnego, a zarazem odpadły przyczyny do odstąpienia od wymogu metrażowego na podstawie § 5 ust. 2 pkt 3 lit. c cyt. uchwały. W ocenie organu, przyczyna takiego rozstrzygnięcia została w sposób pełny i niebudzący wątpliwości wskazana zarówno w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały, jak i w piśmie z dnia 20 października 2017 r. towarzyszącym przesłanej skarżącym uchwale. W konsekwencji, organ uznał, że nieuzasadniony jest zarzut strony skarżącej dotyczący rzekomego niedostatecznego uzasadnienia spornej uchwały. Zarząd Dzielnicy [...] stwierdził, że z przeprowadzonego postępowania weryfikacyjnego wynika, iż przemoc w rodzinie ustała, procedura niebieskiej karty została zakończona, zaś skarżący P. W. nie nadużywa alkoholu. Tym samym, organ uznał, iż brak jest podstaw do odstąpienia od kryterium metrażowego kwalifikacji do zawarcia umowy najmu lokalu komunalnego, o którym mowa w § 4 pkt 1 uchwały Rady m.st. Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r. Ponadto, organ podniósł, iż - wbrew twierdzeniom strony skarżącej - ustalając ilość metrów kwadratowych przypadających na jedną osobę w lokalu, brał pod uwagę wyłącznie powierzchnię mieszkalną lokalu, co wynika z obowiązujących przepisów, nie zaś użytkową. Jednocześnie, organ stwierdził, że powierzchnia ta nie została ustalona w oparciu o wyrys techniczny, jak twierdzą skarżący, a na podstawie inwentaryzacji budynku wykonanej przez uprawnionego architekta. Organ podkreślił także, iż powierzchnia mieszkalna została wskazana również przez samą skarżącą J. W. na stronie 5 wniosku o najem lokalu mieszkalnego złożonego w dniu [...] czerwca 2014 r. i potwierdzona przez administratora budynku. Organ zauważył, że pojęcie powierzchni mieszkalnej zostało zdefiniowane w § 1 pkt 16 uchwały Rady m.st. Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r., z którego wynika, że fakt przechodniości pokoju nie ma wpływu na sposób jej liczenia. W tej sytuacji, organ stwierdził, że zarzut niemierzenia pomieszczeń w lokalu i nieuwzględnienia przy obliczeniu powierzchni mieszkalnej faktu, iż jeden pokój jest przechodni - jest więc również chybiony. Zarząd Dzielnicy [...] stwierdził ponadto, że z dokumentów załączonych do skargi, jak i z dokumentacji posiadanej przez organ nie wynika, aby stronie skarżącej utrudniony został dostęp do dokumentów. Organ zauważył, że jedyna odmowa dotyczyła Ośrodka Pomocy Społecznej Dzielnicy [...], na którego decyzję organ nie oddziaływał i którego dokumentacji nie posiada. Organ uznał, że nie utrudniał skarżącym dostępu do interesujących ich dokumentów, a fakt przeciwny nie został przez skarżących wykazany. Na marginesie, organ zauważył, że Zarząd Dzielnicy [...] nie prowadzi w sprawach dotyczących wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu W. objętych cyt. uchwałą z dnia 9 lipca 2009 r., postępowania administracyjnego. Ponadto, organ podniósł, iż podjęcie uchwały w takiej sprawie nie jest rozstrzygnięciem powziętym po przeprowadzeniu postepowania administracyjnego, a zatem przepis art. 10 k.p.a. i skutki jego ewentualnego niezastosowania nie odnoszą się do niniejszej sprawy. Zarząd Dzielnicy [...] uznał za niezasadny również zarzut odnoszący się do rzekomej dowolności i niepełnego uzasadnienia spornej uchwały. Organ zauważył, że zgodnie z § 26 uchwały Rady m.st. Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r. wniosek skarżących o najem lokalu komunalnego został poddany weryfikacji. Organ wskazał, że w toku owej weryfikacji powziął z pisma Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] października 2017 r. informację, iż skarżący P. W. podjął terapię i przestał nadużywać alkoholu, zaś procedura Niebieskiej Karty została zakończona z dniem [...] listopada 2016 r., z powodu ustania przemocy. Z uwagi na powyższe, zdaniem organu, odpadła podstawa do zastosowania wyjątku, o którym mowa w § 5 ust. 2 pkt 3 lit. c uchwały Rady m.st. Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r. i odstąpienia od kryterium metrażowego. Tym samym, organ uznał, że zmieniła się sytuacja faktyczna i prawna skarżących, w wyniku czego podjęto uchwałę o skreśleniu skarżących z listy osób oczekujących na najem lokalu z uwagi na przekroczone kryterium metrażowe. Organ zauważył ponadto, że - w świetle dotychczasowego stanowiska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - spełnienie kryteriów określonych w § 4 uchwały Rady m.st. Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r. nie tworzy samo przez się bezwzględnego obowiązku zakwalifikowania przez organ danej osoby na listę osób oczekujących na najem lokalu mieszkalnego z zasobu mieszkaniowego W., o czym świadczy użycie w § 4 cyt. uchwały Rady m. st. Warszawy sformułowania "mogą być wynajmowane", co pozostawia organom pewien luz decyzyjny, umożliwiający im wzięcie pod uwagę okoliczności sprawy i wymagań systemu prawa, w tym zasad wynajmowania przedmiotowych lokali. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 11 września 2018 r. skarżąca J. W. podniosła, iż jej małżonek aktualnie powrócił do nałogu. Jednocześnie, skarżąca wskazała, że z uwagi na alkoholizm jej małżonka dochodzi do częstych kłótni z teściem. Skarżąca zauważyła, że powyższa sytuacja przekłada się negatywnie na stan psychiczny jej dziecka, co znajduje odzwierciedlenie m.in. w znacznym pogorszeniu jego wyników w nauce. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanych przepisów cyt. ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w zakresie swojej właściwości, ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną, postanowienie, czy też inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 - dalej także: "p.p.s.a."). W ocenie Sądu, analizowana pod tym kątem skarga J. W. i P. W. zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona uchwała nr [...] Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] października 2017 r. wydana w sprawie skreślenia Państwa J. i P. W. z listy osób oczekujących na zawarcie umowy najmu lokalu z zasobu mieszkaniowego W. narusza obowiązujące przepisy prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał bowiem, że Zarząd Dzielnicy [...], wydając sporną uchwałę z dnia [...] października 2017 r., dopuścił się przede wszystkim naruszenia przepisów § 4 pkt 1 w związku z § 5 ust. 2 pkt 3 lit. c uchwały Nr LVIII/1751/2009 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy, a w konsekwencji owego naruszenia - w sposób nieprawidłowy ustalił, że w przypadku skarżących zaszły podstawy do skreślenia ich z listy osób oczekujących na zawarcie umowy najmu lokalu z zasobu mieszkaniowego W. z uwagi na brak spełnienia kryterium metrażowego. Zauważyć należy, iż sądy administracyjne, kierując się wspomnianym wyżej kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi - odpowiednio: ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi - przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. W myśl art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a., nawiązującego w tym zakresie wprost do art. 184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego oraz inne akty tych organów i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. Zaskarżona w niniejszej sprawie uchwała mieści się w katalogu aktów wymienionych w pkt 6 art. 3 § 2 (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lipca 2008 r., sygn. akt I OPS 4/08, publik. /w:/ cbois.nsa.gov.pl). Jak stanowi art. 147 p.p.s.a., sąd, w razie uwzględnienia skargi na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że wydane zostały z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności. Przesłanki nieważności aktu organu gminy określone zostały w art. 91 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 994 ze zm. - dalej także: "u.s.g."), zgodnie z którym uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem są nieważne. W przypadku nieistotnego naruszenia prawa organ nadzoru nie stwierdza nieważności uchwały lub zarządzenia, ograniczając się do wskazania, iż uchwałę lub zarządzenie wydano z naruszeniem prawa, co wynika z treści art. 90 ust. 4 u.s.g. Powyższe oznacza, że jedynie istotne naruszenie prawa może być podstawą stwierdzenia nieważności uchwały lub zarządzenia organu gminy. Z uwagi na fakt, iż ustawodawca nie zdefiniował bliżej, jakie naruszenie prawa może być uznane za istotne, a jakie za nieistotne, należy w tym zakresie odwołać się do stanowiska wypracowanego w tym względzie zarówno w piśmiennictwie, jak i orzecznictwie. I tak, za istotne naruszenie prawa uznaje się uchybienia prowadzące do takich skutków, które nie mogą zostać zaakceptowane w demokratycznym państwie prawnym, a które wpływają na treść uchwały lub zarządzenia. Takim uchybieniem jest między innymi naruszenie przepisów prawa wyznaczających kompetencje do wydania aktu, przepisów prawa ustrojowego, przepisów prawa materialnego - przez wadliwą ich wykładnię oraz przepisów regulujących procedurę podejmowania uchwał, jeżeli na skutek tego naruszenia zapadła uchwała innej treści, niż gdyby naruszenie nie nastąpiło (por. M. Stahl, Z. Kmieciak, Akty nadzoru nad działalnością samorządu terytorialnego w świetle orzecznictwa NSA i poglądów doktryny, Samorząd terytorialny z 2001 r., zeszyt 1 - 2). Za istotne naruszenie prawa (będące podstawą do stwierdzenia nieważności aktu) przyjmuje się również takiego rodzaju naruszenia jak: podjęcie uchwały przez organ niewłaściwy, brak podstawy do podjęcia uchwały określonej treści, niewłaściwe zastosowanie przepisu prawnego będącego podstawą podjęcia uchwały, naruszenie procedury podjęcia uchwały (por. m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lutego 1996 r., sygn. akt SA/Gd 327/95, publik. OwSS z 1996 r., nr 3, poz. 90; podobnie: wyrok NSA z dnia 11 lutego 1998 r., sygn. akt II SA/Wr 1459/97, publik. OwSS z 1998 r., nr 3, poz. 79, czy też wyroki NSA z dnia 26 lipca 2012 r., sygn. akt I OSK 679/12 i sygn. akt I OSK 997/12 - publik. /w:/ cbois.nsa.gov.pl). Stwierdzenie nieważności uchwały może zatem nastąpić tylko wtedy, gdy uchwała pozostaje w wyraźnej sprzeczności z określonym przepisem prawa, co jest oczywiste i bezpośrednie oraz wynika wprost z treści tego przepisu. Nie jest natomiast konieczne wystąpienie przesłanki rażącego naruszenia prawa, warunkującej stwierdzenie nieważności decyzji, czy też postanowienia, w rozumieniu art. 156 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm. - dalej: "k.p.a."). Przechodząc do oceny legalności zaskarżonej uchwały Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] października 2017 r., w pierwszej kolejności wskazać należy jedynie dla porządku, że w dotychczasowym orzecznictwie sadów administracyjnych przyjęto, iż w postępowaniu poprzedzającym ustalenie listy osób oczekujących na zawarcie umowy najmu lokalu z mieszkaniowego zasobu gminy nie mają zastosowania przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego dotyczące wydawania decyzji administracyjnych, chociaż w art. 21 ust. 3 pkt 5 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1234 ze zm.), ustawodawca określił działania organu gminy jako "rozpatrywanie i załatwianie" wniosków o najem lokali, co wyraźnie nawiązuje do pojęć z zakresu procedury administracyjnej (por. m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 stycznia 2010 r., sygn. akt I OSK 997/09, publik. /w:/ cbois.nsa.gov.pl). Nie oznacza to jednak, że podstawowe standardy określone zasadami ogólnymi Kodeksu postępowania administracyjnego, w szczególności dyspozycją przepisów art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., czy też art. 11 k.p.a. nie mają zastosowania do postępowania zakończonego wydaniem aktu z zakresu administracji publicznej. Zaznaczyć należy, że wynikający z § 22 ust. 2 uchwały Nr LVIII/1751/2009 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r. nakaz poddania wnikliwej analizie podanych w tym przepisie okoliczności, pozostaje w korelacji z zawartą w art. 7 k.p.a. zasadą prawdy obiektywnej, z której wynika dla organu nakaz podejmowania wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Przy czym, wnikliwa analiza, do przeprowadzenia której obowiązany jest organ, powinna polegać na "sumiennym zgłębianiu, docieraniu do sedna rzeczy, dociekliwości" (por. Słownik języka polskiego pod red. M. Szymczaka, PWN 1983, hasło "wnikliwie"). Organ zobowiązany jest zatem do zbadania wszystkich okoliczności faktycznych związanych z określoną sprawą, aby w ten sposób stworzyć jej rzeczywisty obraz i uzyskać podstawę do trafnego zastosowania przepisu prawa. Należy zauważyć, iż skreślając skarżących z listy osób oczekujących na najem lokalu wchodzącego w skład mieszkaniowego zasobu miasta W., Zarząd Dzielnicy [...] powołał przepisy § 4 pkt 1 w związku z § 5 ust. 2 pkt 3 lit. c uchwały Nr LVIII/1751/2009 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy. Otóż, należy wskazać, iż w świetle § 4 pkt 1 cyt. uchwały nr LVIII/1751/2009 Rady m.st. Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r., lokale z mieszkaniowego zasobu mogą być wynajmowane osobom, które są bezdomne albo pozostają w trudnych warunkach mieszkaniowych, przy czym za trudne warunki mieszkaniowe uznaje się zamieszkiwanie w lokalu, w którym na osobę przypada nie więcej niż 6 m2 powierzchni mieszkalnej, a także zamieszkiwanie w pomieszczeniach nienadających się na stały pobyt ludzi, w rozumieniu przepisów prawa budowlanego. Z kolei, przepis § 5 ust. 2 pkt 3 lit. c cyt. uchwały nr LVIII/1751/2009 Rady m.st. Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r. stanowi, że postanowień § 4 pkt 1 nie stosuje się do osób pozostających w związku z warunkami mieszkaniowymi w wyjątkowo trudnej sytuacji zdrowotnej, rodzinnej lub społecznej obejmującej istniejącą udokumentowaną przemoc lub inną patologię w rodzinie, pod warunkiem, że wnioskodawca zamieszkuje w lokalu za zgodą właściciela. W przedmiotowej sprawie, na co wskazuje uzasadnienie skarżonej uchwały nr [...] z dnia [...] października 2017 r., Zarząd Dzielnicy [...] uznał, że zachodzi podstawa skreślenia skarżących z listy osób oczekujących na zawarcie umowy najmu lokalu komunalnego z mieszkaniowego zasobu W. ze względu na niespełnienie przez skarżących kryterium metrażowego, o którym mowa w przepisie § 4 pkt 1 uchwały nr LVIII/1751/2009 Rady m.st. Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r. i jednoczesny brak podstaw do odstąpienia od tego kryterium na podstawie § 5 ust. 2 pkt 3 lit. c cyt. uchwały Rady m.st. Warszawy. Uzasadniając powyższe stanowisko, Zarząd Dzielnicy [...] stwierdził w treści uzasadnienia zaskarżonej uchwały, iż przyjąć należy, że nie zachodzi podstawa do odstąpienia od kryterium metrażowego na podstawie § 5 ust. 2 pkt 3 lit. c uchwały nr LVIII/1751/2009 Rady m.st. Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r. "(...) z uwagi na zakończenie procedury niebieskiej karty". Dokonując powyższych ustaleń, Zarząd Dzielnicy [...] odwołał się w sposób lakoniczny wyłącznie do informacji opartej na piśmie Ośrodka Pomocy Społecznej Dzielnicy [...] z dnia [...] października 2017 r., z którego - jak stwierdził - wynika, że "relacje miedzy członkami rodziny są trudne, dochodzi do konfliktów, jednak uruchomiona [...].07.2016r. procedura Niebieskiej Karty została zakończona [...].11.2016 r. z powodu ustania przemocy". Ponadto, organ zauważył w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały, że "Pan P. W. przeszedł leczenie i nie kontynuuje leczenia odwykowego, stara się utrzymywać abstynencję". Organ wskazał również w uzasadnieniu uchwały, że "warunki mieszkaniowe rodziny nie należą do trudnych - na jedną osobę przypada 8,76 m2 powierzchni mieszkalnej (zgodnie z zapisem § 4 pkt 1 w/w Uchwały za trudne warunki mieszkaniowe uznaje się zamieszkiwanie w lokalu, w którym na osobę przypada nie więcej niż 6 m2 powierzchni mieszkalnej)". W ocenie Sądu, uzasadniając swoje stanowisko, Zarząd Dzielnicy [...] dopuścił się naruszenia § 5 ust. 2 pkt 3 lit. c uchwały Nr LVIII/1751/2009 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy, albowiem w sposób nieprawidłowy przyjął, że "wyjątkowo trudna sytuacja zdrowotna, rodzinna lub społeczna obejmująca istniejącą udokumentowaną przemoc lub inną patologię w rodzinie", w rozumieniu § 5 ust. 2 pkt 3 lit. c powołanej uchwały, ogranicza się wyłącznie do sytuacji, w której przemoc w rodzinie potwierdzona jest trwającą procedurą "Niebieskiej Karty", o której mowa w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 13 września 2011 r. w sprawie procedury "Niebieskie Karty" oraz wzorów formularzy "Niebieska Karta" (Dz. U. Nr 209, poz. 1245), gdy tymczasem potwierdzenie występowania przesłanek zastosowania wyłączenia, o którym mowa w § 5 ust. 2 pkt 3 lit. c cyt. uchwały Rady m.st. Warszawy, wymaga zebrania wszechstronnego materiału dowodowego, w pełni aktualnego na dzień podejmowania stosownego rozstrzygnięcia w przedmiocie ewentualnego skreślenia z listy osób oczekujących na zawarcie umowy najmu lokalu komunalnego z mieszkaniowego zasobu W. Ponadto, należy - zdaniem Sądu - stwierdzić, iż w konsekwencji niewłaściwej interpretacji § 5 ust. 2 pkt 3 lit. c cyt. uchwały Nr LVIII/1751/2009 Rady m.st. Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r., Zarząd Dzielnicy [...], wydając zaskarżoną uchwałę z dnia [...] października 2017 r., wadliwie ograniczył się wyłącznie do oceny jednej z przesłanek zastosowania wyłączenia kryterium metrażowego, o którym mowa w § 4 pkt 1 uchwały Rady m.st. Warszawy, a mianowicie do występowania "udokumentowanej przemocy w rodzinie", gdy tymczasem w § 5 ust. 2 pkt 3 lit. c cyt. uchwały mowa jest również o "innej patologii w rodzinie". W świetle powyższego, zdaniem Sądu, ustalenia faktyczne poczynione przez organ noszą cechę dowolności, co prowadzi do wniosku, że naruszona została zasada dochodzenia do prawdy obiektywnej. Zarząd Dzielnicy [...], wydając zaskarżoną uchwałę, w sposób niedostatecznie wszechstronny rozważył, czy skarżący nadal spełniają przesłanki materialnoprawne do wyłączenia wobec nich kryterium mieszkaniowego, a które pozwoliły w dniu [...] października 2014 r. do zakwalifikowania i umieszczenia ich na liście osób oczekujących na najem lokalu z zasobu mieszkaniowego W. Skoro zatem, jak podnosiła strona skarżąca, aktualna sytuacja rodzinna związana zarówno z alkoholizmem P. W., jak i awanturami z jego ojcem (teściem skarżącej J. W.), uzasadnia przypuszczenie, że - pomimo zakończenia procedury "Niebieskiej Karty" - być może cały czas zachodzą przesłanki zastosowania wyłączenia, o którym mowa w § 5 ust. 2 pkt 3 lit. c cyt. uchwały Rady m.st. Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r. z uwagi na występowanie "udokumentowanej przemocy w rodzinie" lub "innej patologii w rodzinie", obowiązkiem organu była wszechstronna ocena, czy aktualnie, a więc na dzień wydania zaskarżonej uchwały, skarżący spełniają wymogi określone w § 5 ust. 2 pkt 3 lit. c wspomnianej uchwały Rady m.st. Warszawy. W świetle powyższej regulacji, organ powinien dokonać oceny, czy - pomimo zakończenia w dniu [...] listopada 2016 r. procedury "Niebieskiej Karty" - w przypadku skarżących na dzień wydania zaskarżonej uchwały, a więc na dzień [...] października 2017 r., rzeczywiście ustały wszelkie przesłanki zastosowania wyłączenia kryterium mieszkaniowego na podstawie § 5 ust. 2 pkt 3 lit. c cyt. uchwały Rady W. Według Sądu, nie sposób przyjąć jednak, aby z uzasadnienia zaskarżonej uchwały wynikało, że Zarząd Dzielnicy [...] poczynił dokładne ustalenia w tym zakresie. Konkludując, Sąd stwierdza, iż zaskarżona uchwała Zarządu Dzielnicy [...] została wydana z istotnym naruszeniem przepisów prawa materialnego zawartych w § 4 pkt 1 w zw. z § 5 ust. 2 pkt 3 lit. c cyt. uchwały Nr LVIII/1751/2009 Rady m.st. Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r., a także z istotnym naruszeniem przepisów procesowych zawartych w powołanej uchwale Rady m.st. Warszawy, bowiem, podejmując sporne rozstrzygnięcie o skreśleniu skarżących z listy osób oczekujących na najem lokalu, organ ten nie zebrał i nie rozpatrzył w sposób wyczerpujący i wnikliwy całego materiału dowodowego, nie czyniąc istotnych ustaleń faktycznych, co spowodowane było przede wszystkim pobieżną i wybiórczą oceną przesłanek zastosowania wyłączenia kryterium metrażowego. W tym stanie rzeczy, zaskarżona uchwała Zarządu Dzielnicy [...] nie mogła ostać się w obrocie prawnym. Rozpatrując sprawę ponownie, organ winien wziąć pod uwagę dokonaną powyżej ocenę prawną. W konsekwencji, mając na względzie procesowe i materialne przepisy uchwały Nr LVIII/1751/2009 Rady m.st. Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r., w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości ustali, czy strona skarżąca spełnia aktualnie przesłanki do wyłączenia postanowień § 4 pkt 1 (kryterium metrażowego) z uwagi na wyjątkowo trudną sytuację rodzinną, o której mowa w § 5 ust. 2 pkt 3 lit. c w/w uchwały Rady m.st. Warszawy. Uzasadniając rozstrzygnięcie Sądu zawarte w niniejszym wyroku, należy jednocześnie zauważyć, iż stosownie do treści art. 94 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, nie stwierdza się nieważności uchwały lub zarządzenia organu gminy po upływie jednego roku od dnia jej podjęcia, chyba, że uchybiono obowiązkom przedłożenia uchwały lub zarządzenia w terminie określonym w art. 90 ust.1, albo jeżeli są one aktem prawa miejscowego. Jeżeli zaś - w myśl art. 94 ust. 2 u.s.g. - nie stwierdzono nieważności uchwały lub zarządzenia z powodu upływu terminu określonego w ust. 1, a istnieją przesłanki stwierdzenia nieważności, sąd administracyjny orzeka o ich niezgodności z prawem. Uchwała lub zarządzenie tracą moc prawną z dniem orzeczenia o ich niezgodności. Przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego co do skutków takiego orzeczenia stosuje się odpowiednio, zaś wskazane powyżej przepisy ustawy o samorządzie gminnym są przepisami szczególnymi, o których mowa w art. 147 § 1 p.p.s.a. (por. m.in. wyrok NSA z dnia 21 października 2011 r., sygn. akt II OSK 1589/11, LEX nr 1070354). Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - działając na podstawie art.147 § 1 p.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji wyroku. Jednocześnie, zasądzając od organu na rzecz strony skarżącej kwotę 814 złotych tytułem zwrotu kosztów postepowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, Sąd orzekł na podstawie przepisów art. 200 p.p.s.a. i art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 209 p.p.s.a.