II SA/Wa 382/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk (spr.), Sędzia WSA Andrzej Wieczorek, Asesor WSA Dorota Kozub-Marciniak, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 24 września 2025 r. sprawy ze skargi K.M. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2025 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] lutego 2025 r. nr [...], na podstawie art. 134 w zw. z art. 129 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 572) oraz art. 10 ust. 2 pkt 4 i ust. 7 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2024 r. poz. 475, ze zm.) stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania K. M. od decyzji Prezydenta [...] nr [...] z [...].07.2024 r. orzekającej o odmowie uchylenia decyzji nr [...] z dnia [...].07.2022 r. w części objętej wznowieniem postępowania, tj. w części orzekającej o odmowie przyznania prawa do zasiłku. Wojewoda w uzasadnieniu przytoczył treść art. 134 oraz art. 129 § 1 i 2 k.p.a., art. 57 § 1 k.p.a., art. 42 i art. 43 k.p.a. Wskazał, że zgodnie z art. 44 § 1 pkt 1, § 2-4 k.p.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Wojewoda wskazał, że Prezydent [...] decyzją nr [...] z [...].07.2024 r. orzekł o odmowie uchylenia decyzji nr [...] z dnia [...].07.2022 r. w części objętej wznowieniem postępowania, tj. w części orzekającej o odmowie przyznania prawa do zasiłku. Decyzja została wysłana do K. M. za pośrednictwem operatora pocztowego przesyłką poleconą za zwrotnym potwierdzeniem odbioru, na wskazany w karcie rejestracyjnej bezrobotnego adres zameldowania na pobyt stały, będący jednocześnie adresem do korespondencji. Strona nie wskazała innego adresu do doręczeń. Z adnotacji znajdującej się na zwróconej przesyłce wynika, że w dniu [...].07.2024 r. została podjęta próba doręczenia przesyłki. Z uwagi na niezastanie adresata, w oddawczej skrzynce pocztowej pozostawiono zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w placówce pocztowej w ciągu 7 dni. W dniu [...].08.2024 r. pozostawiono kolejne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki. W związku z niepodjęciem przesyłki w terminie została ona zwrócona do nadawcy. Wobec powyższego, zgodnie z art. 44 § 4 k.p.a., przesyłka została uznana za doręczoną w dniu [...].08.2024 r., czyli po upływie 14 dni od dnia pozostawienia pierwszego zawiadomienia. Zgodnie z art. 129 k.p.a. oraz pouczeniem zawartym w decyzji, odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Przy obliczaniu powyższego terminu nie uwzględnia się daty doręczenia, lecz dzień następny. W związku z powyższym termin do wniesienia odwołania upłynął [...].08.2024 r. Strona złożyła odwołanie od decyzji Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...].07.2024 r. osobiście w kancelarii Urzędu Pracy [...] w dniu [...].01.2025 r., a zatem już po upływie terminu na wniesienie odwołania. Wojewoda podniósł, iż z notatki służbowej pracownika Urzędu Pracy [...] z [...].01.2025 r. wynika, że strona złożyła [...].01.2025 r. pismo z prośbą o wydanie kopii decyzji Prezydenta [...] nr [...] z [...].07.2024 r. i kopia ta wydana mu została w dniu [...].01.2024 r. Fakt odebrania kopii decyzji strona potwierdziła własnoręcznie na egzemplarzu decyzji znajdującym się w aktach sprawy. A zatem odebranie kopii decyzji Prezydenta [...] nr [...] z [...].07.2024 r. nastąpiło już po uznaniu przesyłki zawierającej tę decyzję za doręczoną. Odebranie przez stronę kopii decyzji ma jedynie walor informacyjny i nie wywiera skutku prawnego w postaci jej doręczenia, związania nią organu czy wejścia jej do obrotu prawnego. Postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2025 r. nr [...] stało się przedmiotem skargi K. M. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący zarzucił zaskarżonemu postanowieniu niezgodność z prawem. Skarżący w uzasadnieniu wyjaśnił m.in., że w okresie próby doręczenia przesyłki zawierającej decyzję Prezydenta [...] nr [...] z [...].07.2024 r. przebywał na turnusie rehabilitacyjnym w okresie od [...] lipca 2024 r. do [...] sierpnia 2024 r. Skarżący do skargi załączył "Informację o przebytej rehabilitacji leczniczej w ramach prewencji rentowej ZUS w schorzeniach układu oddechowego", data przyjęcia [...].07.2024 r., data wypisu [...].08.2024 r., liczba dni pobytu 24. Skarżący wyjaśnił, że po powrocie z sanatorium w skrzynce pocztowej leżało "awizo" listu poleconego z datą [...] lipca 2024 r. W oddziale Poczty Polskiej dowiedział się, że ww. list został nadany z Urzędu Pracy i powrócił do nadawcy w związku z nieodebraniem go w ciągu 14 dni od zawiadomienia skarżącego. Skarżący dodał, że sam prowadzi gospodarstwo domowe. Skarżący w dniu [...] sierpnia 2024 r. wysłał do Urzędu "pismo "usprawiedliwiające" niemożność odebrania" listu poleconego z dnia [...] lipca 2024 r. z powodu przebywania w sanatorium. Wyjaśnił, że na okres przebywania w sanatorium lekarz prowadzący leczenie wystawił skarżącemu zwolnienie lekarskie, które zostało przekazane do ZUS. Skarżący zwrócił się o powtórne przesłanie listu poleconego na adres domowy bądź o możliwość odbioru listu w jednostce Urzędu Pracy. Skarżący podał swój numer telefonu do kontaktu, wskazał: "najlepiej sms z informacją co do drogi przekazu listu poleconego". Skarżący wskazał, że dopiero w dniu [...] sierpnia 2024 r. został poinformowany przez pracownika Urzędu (poprzez sms) o możliwości zapoznania się z aktami swojej sprawy. Ponadto skarżący opisał przebieg postępowania, szeroko ujmując okres pracy zarobkowej (na [...] Polski oraz [...]) oraz związany z pracą obowiązek podlegania ubezpieczeniom społecznym. Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Organ w uzasadnieniu dodał, że skarżącemu umożliwiono zapoznanie się z aktami sprawy, w związku z jego prośba o ponowne przesłanie decyzji lub odbiór osobisty w urzędzie, jednak skarżący z powyższej możliwości nie skorzystał i z urzędem ponownie skontaktował się dopiero [...] stycznia 2025 r. Skarżący w piśmie z dnia 22 kwietnia 2025 r. wniósł o uwzględnienie skargi oraz zawartej w niej argumentacji co do zasadności roszczenia o wypłatę zasiłku dla bezrobotnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 935), zwanej dalej P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. W myśl natomiast art. 134 § 1 P.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (§ 2). Stosownie do art. 119 pkt 3 i art. 120 P.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Oceniając zasadność skargi w świetle wskazanych wyżej kryteriów Sąd stwierdził, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie Wojewody [...] nr [...] z [...].02.2025 r. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania, nie narusza prawa. Zaskarżonym postanowieniem Wojewoda [...] stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta [...] nr [...] z [...].07.2024 r. rozstrzygającej o odmowie uchylenia decyzji nr [...] z dnia [...].07.2022 r. w części objętej wznowieniem postępowania, tj. w części rozstrzygającej o odmowie przyznania prawa do zasiłku. Postanowienie to wydane zostało na podstawie art. 134 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem, organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Odwołanie, zgodnie z art. 127 § 1 k.p.a., służy od decyzji wydanej w pierwszej instancji. Stosownie do powołanego przepisu, od decyzji wydanej w pierwszej instancji stronie służy odwołanie tylko do jednej instancji. Odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję (art. 129 § 1 k.p.a.). Odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – od dnia jej ogłoszenia stronie (art. 129 § 2 k.p.a.). Z akt sprawy wynika, że decyzja Prezydenta [...] nr [...] z [...].07.2024 r. została wysłana do skarżącego za pośrednictwem operatora pocztowego przesyłką poleconą za zwrotnym potwierdzeniem odbioru na adres zameldowania wskazany w karcie rejestracyjnej będący jednocześnie adresem do korespondencji (powyższe wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych Wydruku Danych z Karty Rejestracyjnej Bezrobotnego – karta 1 akt administracyjnych). W aktach administracyjnych znajduje się też podpisana przez skarżącego [...].07.2022 r. Informacja dla osób zgłaszających się w celu rejestracji jako osoba bezrobotna z pouczeniami, podpisana przez skarżącego (karta 4 akt administracyjnych). Z akt administracyjnych wynika też, że przesyłka zawierająca decyzję Prezydenta [...] była prawidłowo dwukrotnie "awizowana", co prawidłowo stwierdził Wojewoda [...] w zaskarżonym postanowieniu (przesyłka znajduje się przy decyzji Prezydenta [...] z dnia [...].07.2024 r.). Z adnotacji znajdującej się na zwróconej przesyłce wynika, że w dniu [...].07.2024 r. została podjęta próba doręczenia przesyłki. Z uwagi na niezastanie adresata, w oddawczej skrzynce pocztowej pozostawiono zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w placówce pocztowej w ciągu 7 dni. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru znajduje się adnotacja w tym zakresie. W dniu [...].08.2024 r. doręczający pozostawił kolejne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w placówce pocztowej. Przesyłka pocztowa zawierająca decyzję organu I instancji, w związku z jej niepodjęciem w terminie, została zwrócona nadawcy. Organ, odwołując się do art. 44 § 4 k.p.a., stwierdził, że przesyłka została uznana za doręczoną w dniu [...].08.2024 r., czyli po upływie 14 dni od dnia pozostawienia pierwszego zawiadomienia. Zgodnie z art. 129 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Przy obliczaniu powyższego terminu nie uwzględnia się daty doręczenia. W związku z powyższym organ stwierdził, że termin do wniesienia odwołania upłynął [...].08.2024 r. W ocenie Sądu ustalenie organu, że decyzja organu I instancji została prawidłowo doręczona została skarżącemu w dniu [...] sierpnia 2024 r., a termin na wniesienie odwołania upłynął [...].08.2024 r. jest prawidłowe. Przepis art. 44 k.p.a. określa przesłanki, pozwalające na zastosowanie fikcji doręczenia przez awizo. Ponieważ instytucja doręczenia zastępczego stwarza domniemanie doręczenia, dlatego też zasady stosowania tej instytucji winny być przestrzegane ściśle (v. wyroki NSA z: 31 maja 2012 r. sygn. akt I OSK 2105/11 – Lex nr 1403125, 9 stycznia 2015 r. sygn. akt II GSK 2893/14 – Lex nr 1624414, 12 stycznia 2016 r. sygn. akt II OSK 1158/14 – Lex nr 2033967, 4 grudnia 2012 r. sygn. akt II OSK 1367/11 – Lex nr 1367240, 4 kwietnia 2012 r. sygn. akt II OSK 695/12 – Lex nr 1145634, postanowienie NSA z dnia 14 czerwca 2016 r. sygn. akt I OSK 935/11 – Lex nr 1082823). Pierwszą przesłanką skuteczności doręczenia przewidzianego w art. 44 k.p.a. jest przechowanie pisma przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy– Prawo pocztowe przez okres czternastu dni w jego placówce pocztowej lub złożenie pisma w urzędzie właściwej gminy (miasta) na ten okres (§ 1 pkt 1 i 2). Drugą przesłanką skuteczności doręczenia przewidzianego w tym przepisie jest umieszczenie zawiadomienia o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni w placówce pocztowej lub złożeniu w urzędzie gminy (miasta), w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (§ 2). W wypadku gdy adresat pisma nie podjął przesyłki w terminie siedmiu dni, wówczas doręczający jest obowiązany pozostawić powtórnie zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pisemnego zawiadomienia (§ 3). Złożenie przez doręczającego pisma w jednym z miejsc wskazanych w omawianej normie oraz umieszczenie zawiadomienia o złożeniu pisma w miejscu określonym w tym przepisie należy uważać za doręczenie dokonane z upływem ostatniego dnia okresu czternastu dni liczonego od następnego dnia od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Tak też było w niniejszej sprawie. Z akt sprawy bezspornie wynika prawidłowość doręczenia decyzji Prezydenta [...] w trybie zastępczym w dniu w dniu [...] sierpnia 2024 r. Pierwsze pozostawienie "awiza" w oddawczej skrzynce pocztowej adresata nastąpiło [...].07.2024 r., drugie zaś [...].08.2024 r. Zwrot przesyłki do nadawcy nastąpił [...].08.2024 r. Doręczenie nastąpiło na adres wskazany przez skarżącego w karcie rejestracyjnej (powyższe wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych Wydruku Danych z Karty Rejestracyjnej Bezrobotnego – karta 1 akt administracyjnych). Z akt sprawy nie wynika, aby skarżący informował organ I instancji o krótkotrwałej zmianie miejsca pobytu, czy wnioskował o niekierowanie korespondencji przez określony czas w związku z zamiarem wyjazdu do sanatorium. Decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie wniesienia odwołania. Termin 14 dni na złożenie odwołania upłynął w dniu [...].08.2024 r. Odwołanie od decyzji złożone zostało przez skarżącego w dniu [...].01.2025 r., a zatem z uchybieniem ustawowego terminu. Wraz z odwołaniem strona nie wnosiła o przywrócenie uchybionego terminu, stąd też prawidłowo Wojewoda [...] wydał postanowienie z dnia [...] lutego 2025 r. w oparciu o art. 134 k.p.a. Sąd wskazuje jednocześnie, że ustaleń tych nie zmienia fakt zwrócenia się przez skarżącego pismem z dnia [...].08.2024 r. do organu o ponowne przesłanie decyzji bądź umożliwienie odbioru w placówce. Skarżący nie złożył bowiem w terminie do dnia [...].08.2024 r. odwołania od decyzji. Z akt sprawy nie wynika też, aby skarżący skorzystał w tym terminie z możliwości zapoznania się z decyzją w organie. Prawidłowości ustaleń organu co do stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie zmienia także okoliczność, że skarżący w dniu [...].01.2025 r. zwrócił się do organu z prośbą o wydanie kopii decyzji Prezydenta [...] nr [...] z [...].07.2024 r. Kopia ta, jak wynika z akt została wydana w dniu [...].01.2024 r. Fakt odebrania kopii decyzji skarżący potwierdził na egzemplarzu decyzji znajdującym się w aktach sprawy. Odebranie kopii decyzji Prezydenta [...] z dnia [...].07.2024 r. nastąpiło niezależnie od faktu doręczenia decyzji w trybie zastępczym (art. 44 k.p.a.). Zasadnie organ wskazał w zaskarżonym postanowieniu, że odebranie przez stronę kopii decyzji ma jedynie walor informacyjny i nie wywiera skutku prawnego. Skarżący wskazuje w skardze, że w okresie próby doręczenia przesyłki przebywał na turnusie rehabilitacyjnym w sanatorium (do [...] sierpnia 2024 r.), a awizo odnalazł po powrocie. Podniósł też, że następnie dowiedział się że przesyłka była od Urzędu Pracy [...] i wróciła do nadawcy. Wskazał, że skontaktował się [...].08.2024 r. z urzędem pracy usprawiedliwiając nieodebranie przesyłki i prosząc o ponowne przesłanie listu, jednak nikt tego listu mu ponownie nie przesłał w związku z czym nie mógł się zapoznać z decyzją. Podniósł, że informację z UP o możliwości wglądu w akta sprawy otrzymał dopiero [...].08.2024 r. W odniesieniu do powyższego wskazania wymaga, że przedstawione okoliczności nie mają wpływu na wynik niniejszej sprawy, albowiem strona nie wniosła w terminie do [...].08.2024 r. odwołania. Kwestia ponownego przesłania, czy też nieprzesłania decyzji stronie przez organ nie wpływa na wynik niniejszej sprawy. W czasie, gdy skarżący skierował do Urzędu Pracy pismo z [...].08.2024 r. "usprawiedliwiające" nieodebranie przesyłki nie upłynął jeszcze termin na wniesienie odwołania. Nie można było w związku z tym traktować powyższego jako wniosku o przywrócenie terminu. Strona nie wnosiła natomiast do organu odwoławczego, po [...].08.2024 r., o przywrócenie uchybionego terminu. Także argumentacja dotycząca przebywania w sanatorium w czasie, gdy przesyłka była pozostawiona do odebrania w Urzędzie pocztowym niczego w niniejszej sprawie nie zmienia. Skarżący nie informował organu o krótkotrwałej zmianie miejsca pobytu. Sprawa niniejsza nie dotyczy przywrócenia uchybionego terminu, ale stwierdzenia, że odwołanie z dnia [...] stycznia 2025 r. złożone zostało po upływie ustawowego terminu. Argumentacja skarżącego zawarta w skardze, opierająca się na próbie wykazania braku winy w uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania, nie mogła odnieść skutku w niniejszej sprawie, albowiem przedmiotem kontroli Sądu w tej sprawie jest wyłącznie zgodność z prawem postanowienia Wojewody [...] stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta [...]. Sprawa niniejsza nie dotyczy przywrócenia uchybionego terminu. Sąd, na podstawie całości akt administracyjnych stwierdził, że zaskarżone postanowienie organu nie narusza prawa. Zarzuty skargi w odniesieniu do zaskarżonego postanowienia nie są zasadne. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 w zw. z art. 119 pkt 3 i art. 120 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w wyroku.