II SA/Wa 399/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka–Klimas (spr.), Sędzia WSA Andrzej Wieczorek, Sędzia WSA Łukasz Krzycki, , Protokolant starszy referent Agnieszka Fidor, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 czerwca 2022 r. sprawy ze skargi T. J. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] stycznia 2022 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze stanowiska i mianowania na inne stanowisko służbowe oddala skargę Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji (MSWiA) decyzją z [...] stycznia 2022 r. nr [...], działając na podstawie art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r. poz. 735, ze zm.; dalej Kpa.) po rozpatrzeniu odwołania [...] Służby Ochrony Państwa (SOP) T. J. (funkcjonariusz, skarżący) od rozkazu personalnego Komendanta Służby Ochrony Państwa nr [...] z [...] października 2021 r. o zwolnieniu ww. z dniem [...] października 2021 r. z dotychczas zajmowanego stanowiska służbowego [...] Wydziału [...] Zarządu [...] w Pionie [...] i Wsparcia Działań SOP i z dniem [...] października 2021 r. wyznaczeniu na stanowisko służbowe [...] Wydziału w Grupie [...] SOP oraz nadaniu decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, utrzymał w mocy zaskarżony rozkaz personalny. Do wydania przedmiotowego rozstrzygnięcia MSWiA doszło w następującym stanie sprawy. Zastępca Komendanta SOP zwrócił się do Komendanta SOP z wnioskiem z [...] października 2021 r. o wyznaczenie ww. funkcjonariusza na wskazane wyżej stanowisko służbowe oraz o pozostawienie ww. funkcjonariuszowi, na nowym stanowisku służbowym, dotychczasowej wysokości dodatku specjalnego oraz o pozostawienie mu dodatku uzasadnionego szczególnymi kwalifikacjami, warunkami lub miejscem pełnienia służby za wykonywanie zadań wymagających kwalifikacji kierowniczych. Kierując się dobrem służby w uzasadnieniu swojego wniosku Zastępca Komendanta SOP wskazał na potrzebę zmiany na stanowisku [...] Wydziału [...] Zarządu [...] dla zapewnienia dobrych relacji służbowych między przełożonym, a podwładnymi, a także dla zapewnienia efektywnej realizacji zadań służbowych przez kierowaną komórkę, w szczególności związanych z rozpoznawaniem i zapobieganiem przestępstwom przeciwko Prezydentowi RP, Premierowi RP, Marszałkowi Sejmu i Marszałkowi Senatu. Ponadto wskazał, że zwolnienie ww. funkcjonariusza z zajmowanego stanowiska służbowego i wyznaczenie go na nowe równorzędne stanowisko służbowe w Grupie [...] – zgodnie z potrzebami służby, daje możliwość wykorzystania jego potencjału i doświadczenia zawodowego. Powyższy wniosek uzyskał akceptację Komendanta SOP. Komendant SOP rozkazem personalnym nr [...] z [...] października 2021 r., powołując się na przepisy art. 78 w związku z art. 14 pkt 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Służbie Ochrony Państwa (Dz.U. z 2021 r. poz. 575 i 1728; dalej ustawa o SOP) oraz biorąc pod uwagę kwalifikacje ww. funkcjonariusza oraz potrzeby kadrowe Służby Ochrony Państwa, a także to, że ww. funkcjonariusz spełnia wymagania określone w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 27 lutego 2018 r. w sprawie wymagań wobec funkcjonariusza Służby Ochrony Państwa na stanowisku kierownika komórki organizacyjnej lub innym stanowisku służbowym (Dz.U. z 2018 r. poz. 471 ze zm.; dalej rozporządzenie z 27 lutego 2018 r.), wyznaczał ww. funkcjonariusza na wskazane stanowisko służbowe. Wskazał, że stawkę uposażenia przyznano na podstawie § 1 i § 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 lutego 2018 r. w sprawie stawek uposażenia zasadniczego funkcjonariuszy Służby Ochrony Państwa (Dz.U. z 2020 r. poz. 1392) oraz dotychczasową wysokość dodatku specjalnego równą 25% należnego uposażenia zasadniczego pozostawiono ww. funkcjonariuszowi, na nowym stanowisku służbowym, do dnia [...] lipca 2022 r., na podstawie art. 162 ust. 1-6 i ust. 8 i 9 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Służbie Ochrony Państwa (Dz.U. z 2021 r. poz. 575 i 1728). Komendant SOP wyjaśnił, że dodatek uzasadniony szczególnymi kwalifikacjami, warunkami lub miejscem pełnienia służby za wykonywanie zadań wymagających kwalifikacji kierowniczych w wysokości 20% należnego uposażenia zasadniczego, przyznany ww. funkcjonariuszowi od dnia [...] listopada 2018 r. pozostawiono ww. funkcjonariuszowi na nowym etatowym stanowisku służbowym na podstawie § 2 pkt 1 w związku z § 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 9 lutego 2018 r. w sprawie dodatku przyznawanego funkcjonariuszowi Służby Ochrony Państwa uzasadnionego szczególnymi kwalifikacjami, warunkami lub miejscem pełnienia służby (Dz.U. z 2018 r. poz. 346 ze zm.). Ustanowiony w sprawie pełnomocnik skarżącego wniósł odwołanie od ww. rozkazu personalnego, zarzucając: 1. naruszenie przepisu art. 80 ust. 1 ustawy o SOP w zw. z art. 7 i 77 § 1 Kpa., mające wpływ na treść wydanej decyzji, poprzez nie wyjaśnienie w pełni stanu faktycznego i przekroczenie zasad uznania administracyjnego, co skutkowało wyznaczeniem [...] SOP T. J. na stanowisko [...] Wydziału w Grupie [...], pomimo że nie jest to stanowisko równorzędne pod kątem kompetencyjnym, finansowym i hierarchicznym z dotychczas zajmowanym stanowiskiem, 2. obrazę przepisów postępowania w postaci art. 107 § 1 i 3 Kpa. poprzez nie wskazanie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji na jakich dowodach organ się oparł uznając, że stanowisko [...] w Grupie Stanowisk SOP jest równorzędne dla stanowiska [...] Wydziału [...] Zarządu [...] w Pionie [...] i [...] SOP oraz odpowiada doświadczeniu i kwalifikacjom ww. funkcjonariusza. W związku z postawionymi zarzutami wniósł o uchylenie w całości rozkazu personalnego Komendanta SOP. Pełnomocnik zwrócił uwagę na błędnie określoną datę zwolnienia funkcjonariusza ze stanowiska służbowego i datę wyznaczenia na nowe stanowisko służbowe. Zdaniem pełnomocnika prowadzone przeciwko funkcjonariuszowi postępowanie dyscyplinarne nie potwierdza stawianych zarzutów. Dodał, że na obecnym etapie prowadzonego postępowania dyscyplinarnego funkcjonariusz wniósł szereg wniosków dowodowych, mających na celu wykazanie braku podstaw stawianych zarzutów. Większość z tych wniosków została oddalona przez Rzecznika Dyscyplinarnego, co pozbawia ww. możliwości udowodnienia swojej niewinności. Z uwagi na tendencyjność i stronniczość Rzecznika Dyscyplinarnego, funkcjonariusz wniósł skargę do Komendanta SOP, która do chwili obecnej nie została rozpoznana. Ponadto pełnomocnika wskazał, że rozkaz personalny nr [...] z [...] sierpnia 2021 r. o przeniesieniu ww. funkcjonariusza do dyspozycji [...] SOP na mocy decyzji MSWiA nr [...] z [...] października 2021 r. został uchylony. MSWiA wskazał między innymi na brak jakichkolwiek dowodów uzasadniających konieczność odsunięcia ww. od obowiązków służbowych. W uzasadnieniu podanej na wstępie decyzji MSWiA wyjaśnił, że materialnoprawną podstawę zwolnienia funkcjonariusza SOP z dotychczas zajmowanego stanowiska służbowego i wyznaczenia go na nowe stanowisko służbowe stanowią przepisy art. 14 pkt 2 ustawy o SOP w zw. z art. 78 ust. 1 ustawy o SOP, na podstawie których Komendant SOP kieruje SOP i zapewnia sprawne oraz efektywne wykonywanie zadań formacji przez prowadzenie polityki kadrowej, czego nieodłącznym elementem jest wyznaczanie funkcjonariuszy na stanowiska służbowe, przenoszenie oraz zwalnianie z tych stanowisk, które każdorazowo następuje na podstawie rozkazu personalnego Komendanta SOP. Dodał, że jakkolwiek Komendant SOP posiada swobodę kształtowania struktury podległej mu służby i doboru funkcjonariuszy do wykonywania zadań związanych z prawidłowym funkcjonowaniem formacji, to jednak w każdym przypadku zwolnienia z dotychczas zajmowanego stanowiska służbowego – na organie administracji – spoczywa bezwzględny obowiązek wszechstronnego zbadania i wyważenia sprawy. MSWiA uznał, że uzasadnienie organu I instancji uzupełnione przesyłanymi materiałami, tj. stanowiskiem z [...] grudnia 2021 r. oraz teczką akt osobowych funkcjonariusza uzasadnia podjęte w sprawie rozstrzygnięcie. Podniósł, że jak wynika z akt sprawy Komendant SOP, podejmując zaskarżone rozstrzygnięcie, za zasadniczy czynnik przyjął ocenę funkcjonariusza, a przede wszystkim jego relacje z podwładnymi. Jak wskazał Komendant SOP w uzupełnionym stanowisku do odwołania z [...] grudnia 2021 r., komórka organizacyjna realizująca ustawowe zadania w obszarze rozpoznawania i zapobiegania przestępstwom skierowanym przeciw osobom i obiektom ochranianym winna cechować się sprawną i efektywną współpracą zespołu, jak również właściwymi relacjami przełożony – podwładny, bowiem komunikacja interpersonalna odgrywa w tym obszarze szczególną rolę. Zdaniem MSWiA, wobec powyższego w kontekście formułowanych wobec ww. funkcjonariusza – [...] Wydziału [...] Zarządu [...] w Pionie [...] i [...] SOP – zarzutów o charakterze etyczno-mobbingowym wobec funkcjonariuszy Pionu [...] i [...], zaistniała konieczność odsunięcia ww. od dotychczas realizowanych obowiązków służbowych. MSWiA stwierdził, że w obowiązującym stanie prawnym nieujęcie przewidywanego dla ww. zakresu obowiązków i uprawnień w tym opisu jego stanowiska służbowego w rozkazie personalnym – wydanym w trybie art. 78 ust. 1 ustawy o SOP i dla którego subsydiarnie zastosowanie znajduje art. 107 § 1 Kpa. – nie stanowi uchybienia. Co znamienne, jak wynika z zaskarżonego rozkazu personalnego, do określenia zakresu zadań i obowiązków służbowych na nowym stanowisku zobowiązany został Zastępca Komendanta SOP. Nie bez znaczenia pozostaje przy tym fakt, iż jak wynika z załączonej do akt osobowych karty opisu stanowiska służby zadania i obowiązki, które funkcjonariusz ma realizować na nowym stanowisku służbowym zostały określone przez Zastępcę Komendanta SOP w powyższej karcie, z którą ww. zapoznany został, co potwierdził własnoręcznym podpisem w dniu [...] listopada 2021 r. MSWiA wyjaśnił, że ww. funkcjonariusz spełnia wymogi w zakresie wykształcenia, kwalifikacji zawodowych i stażu służby, jakim powinien – co do zasady – odpowiadać funkcjonariusz na nowo wyznaczonym stanowisku służbowym. Organ wskazał, że do zakresu obowiązków ww. na nowym stanowisku służbowym należeć będzie m.in. przygotowanie analiz w obszarach wymagających optymalizacji, udział w pracach zespołów, opracowanie założeń do projektów aktów wewnętrznego kierowania, czy wsparcie w procesach decyzyjnych. Stwierdził w związku z tym, że są to zadania tożsame z dotychczas realizowanymi na poprzednio zajmowanym stanowisku służbowym, niemniej jednak – co również wynika z karty opisu stanowiska służby – z wyłączeniem podległości służbowej funkcjonariuszy, co powoduje, iż ww. nie będzie pozostawał w bezpośrednich relacjach o charakterze służbowym z podległymi mu funkcjonariuszami. W kontekście zaś podnoszonego przez pełnomocnika zarzutu odnoszącego się do statusu prawnego Grupy [...] SOP, MSWiA stwierdził, iż – jak wynika ze stanowiska Komendanta SOP z [...] grudnia 2021 r. powyższe stanowiska – nie stanowią strukturalnej komórki, bowiem organizacyjnie stanowią one wydzielone ze struktury etatowej SOP stanowiska, którymi bezpośrednio dysponuje Komendant SOP i są one tożsame z innymi stanowiskami umiejscowionymi w komórkach organizacyjnych SOP, a ich rodzaj, nazwy i wymogi do zajmowania, określa rozporządzenie. Liczba i rodzaj wskazanych stanowisk wynika z przewidywanych do realizacji ustawowych – rozszerzonych, bądź doraźnych zadań. Ponadto organ wskazał, że w obecnie obowiązującym w SOP etacie takich stanowisk wydzielono 16, przy czym są to zarówno stanowiska kierownicze, jak również wykonawcze. Mieszczą się one w liczbie stanowisk etatowych przewidzianych dla Służby Ochrony Państwa. Zasadność utrzymywania określanych przez Komendanta SOP w etacie [...] wynika bezpośrednio, w jak podał Komendant SOP, z doświadczeń w zakresie sprawnego organizowania i kierowania formacją. Jak wskazuje Komendant SOP pozwala to elastycznie zarządzać formacją, zapewniając możliwość zmiany stanowiska dla funkcjonariusza, który z uzasadnionych względów nie może realizować dotychczasowych zadań, a wyznaczenie na nowe stanowisko służbowe w nowym miejscu jest czasowo ograniczone. Stanowiska tymczasowe nie stanowią komórki organizacyjnej w rozumieniu uregulowań regulaminowych, a jedynie zmienną grupę etatów zależną liczbowo od potrzeb służbowych. Funkcjonariusze wyznaczeni na stanowiska w Grupie [...] SOP kierowani są do wykonywania zadań w strukturalnych komórkach organizacyjnych przy zachowaniu posiadanych parametrów zwalnianego stanowiska. Zdaniem MSWiA na gruncie przedmiotowej sprawy nie doszło do jednostronnej zmiany warunków służby na niekorzyść funkcjonariusza, bowiem ww. zaskarżonym rozkazem personalnym Komendanta SOP nr [...] z [...] października 2021 r. wyznaczony został na stanowisko równorzędne do dotychczas zajmowanego. Wskazał przy tym, iż równorzędność stanowiska służbowego, nie oznacza tożsamości ze stanowiskiem poprzednio zajmowanym. Równorzędne są zatem takie stanowiska, które mają takie same elementy składowe (stopień etatowy, parametry uposażenia). Równorzędność nie oznacza zatem takich samych obowiązków, czy też czasu służby (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 28 lipca 2016 r., sygn. akt II SA/Bk 366/16). W ocenie MSWiA Komendant SOP w uzasadnieniu zaskarżonego rozkazu personalnego wykazał, że zwolnienie ww. funkcjonariusza z dotychczas zajmowanego stanowiska służbowego i mianowanie na inne stanowisko służbowe nastąpiło na stanowisko służbowe z tym samym zaszeregowaniem: w 05 grupie uposażenia, o takim samym stopniu etatowym z jednoczesnym pozostawieniem bez zmian dodatku specjalnego w wysokości 25% należnego uposażenia zasadniczego ustalonego funkcjonariuszowi na poprzednim stanowisku służbowym oraz pozostawieniu na nowym stanowisku służbowym przyznanego ww. funkcjonariuszowi od dnia [...] listopada 2018 r. dodatku uzasadnionego szczególnymi kwalifikacjami, warunkami lub miejscem pełnienia służby za wykonywanie zadań wymagających kwalifikacji kierowniczych – w wysokości 20% należnego uposażenia zasadniczego, jak również nie zmienionym stopniem etatowym. Wobec zarzutu błędnie oznaczonej daty zwolnienia z dotychczas zajmowanego stanowiska służbowego i wyznaczenia na nowe stanowisko, MSWiA stwierdził, że upływ dnia [...] października 2021 r. uznać należy za ostatni dzień pełnienia przez ww. funkcjonariusza służy na stanowisku [...] Wydziału [...] Zarządu [...] w Pionie [...] i [...] SOP, zaś dzień [...] października 2021 r. wyznacza datę początkową objęcia stanowiska służbowego [...] Wydziału w Grupie [...] w Służbie Ochrony Państwa. Przyjęcie odmiennej konstrukcji spowodowałaby sytuację, w której ww. w tożsamym okresie pełniłby służbę na dwóch stanowiskach służbowych. W kontekście podniesionych przez pełnomocnika okoliczności związanych z toczącym się wobec funkcjonariusza postępowaniem dyscyplinarnym równolegle do postępowania w przedmiocie zwolnienia z dotychczas zajmowanego stanowiska służbowego i wyznaczenia na nowe stanowisko służbowe, MSWiA stwierdził między innymi, że podjęta w rozkazie personalnym decyzja nie opierała się o przesłanki związane z prowadzonym odrębnie w stosunku do funkcjonariusza postępowaniem dyscyplinarnym. Jak wskazał, u podstaw podjętego wobec ww. rozstrzygnięcia legł wniosek Zastępcy Komendanta SOP z [...] października 2021 r., w którym przełożony funkcjonariusza obszernie opisał swoje uzasadnione podejrzenia wykorzystywania przez ww. funkcjonariusza zajmowanego stanowiska służbowego, w tym zależności służbowej, w relacji: podwładny – przełożony, co jak uznano obligatoryjnie winno spotkać się ze zdecydowaną reakcją przełożonych. MSWiA podkreślił, że organ pierwszej instancji, nadając zaskarżonemu rozstrzygnięciu rygor natychmiastowej wykonalności, miał na uwadze ważny interes społeczny tożsamy w tym przypadku z interesem służby, który wymaga zapewnienia prawidłowego funkcjonowania i realizacji zadań przez Służbę Ochrony Państwa. W kontekście powyższego zaskarżona decyzja, w ocenie MSWiA, spełnia wymagania określone w art. 108 § 1 Kpa., gdyż w jej uzasadnieniu przytoczono okoliczności wskazujące, że zachodzą przesłanki uzasadniające przedłożenie interesu społecznego nad indywidualny interes strony. Wobec powyższego MSWiA uznał za zasadne utrzymanie w mocy rozkazu personalnego Komendanta SOP nr [...] z [...] października 2021 r. Skarżący reprezentowany przez adwokata wywiódł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję MSWiA z [...] stycznia 2022 r. nr [...], wnosząc o uchylenie rozstrzygnięcia organu oraz poprzedzającego go rozkazu Komendanta SOP. Decyzji MSWiA skarżący zarzucił: 1. obrazę przepisów prawa materialnego, która miała wpływ na treść zaskarżonego rozstrzygnięcia, tj. art. 78 w zw. z art. 14 pkt. 2 a contrario ustawy o Służbie Ochrony Państwa (Dz.U. z 2021 r. poz. 575 ze zm.), poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie i bezpodstawne uznanie, że poprzednio zajmowane stanowisko [...] Wydziału [...] Zarządu [...] w Pionie [...] i [...] w Służbie Ochrony Państwa jest równorzędne stanowisku [...] Wydziału w Grupie [...], na które skarżący mianowany został na podstawie rozkazu personalnego Komendanta Służby Ochrony Państwa w dniu [...] października 2021 r.; 2. obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, a mianowicie art. 7 kpa i 80 Kpa. polegającą na błędnym przyjęciu, że: - stanowiska [...] Wydziału [...] Zarządu [...] w Pionie [...] i [...] w Służbie Ochrony Państwa i stanowisko [...] Wydziału w Grupie [...] są równorzędne pod względem finansowym, hierarchicznym i kompetencyjnym, podczas gdy do stanowiska [...] Wydziału w Grupie [...] brak jest przyporządkowania dodatku operacyjnego, a ponadto mniejszy zakres kompetencji; 3. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 6, art. 7 oraz art. 8 w zw. z art. 77 Kpa. poprzez ich niezastosowanie i w rezultacie utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji organu I instancji pomimo, iż została ona wydana bez wyjaśnienia wnikliwie okoliczności faktycznych sprawy i nie uwzględnieniu słusznego interesu strony, w szczególności poprzez przyznanie przez organ administracyjny za udowodnione wskazanych okoliczności faktycznych oraz nie wyjaśnienie zakresu zadań i obowiązków skarżącego na nowym stanowisku służbowym. W uzasadnieniu skargi skarżący stwierdził między innymi, że obecnie zajmowane przez niego stanowisko [...] Wydziału w Grupie [...] SOP nie jest równorzędne wobec stanowiska [...] Wydziału [...] Zarządu [...] w Pionie [...] i [...] SOP. Uznał, że porównywane stanowiska nie są także równorzędne pod względem finansowym, a także kompetencyjnym. Ponadto przesłanki, które legły u podstaw przeniesienia są pozorne. Jak podał skarżący, zgodnie z § 7 pkt 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie dodatku przyznawanego funkcjonariuszowi Służby Ochrony Państwa uzasadnionego szczególnymi kwalifikacjami, warunkami lub miejscem pełnienia służby z dnia [...] lutego 2018 r., funkcjonariuszowi SOP o specjalności ochrony manewrowej lub operacyjnej przyznaje się dodatek w wysokości od 20% do 40% uposażenia zasadniczego. Zakres zadań skarżącego na stanowisku [...] Wydziału [...] Zarządu [...] w Pionie [...] i [...] SOP uprawniał go tymczasem do otrzymywania dodatku operacyjnego. Wynika to z zakresu zadań komórki organizacyjnej, do których należało wykonywanie czynności [...]. Tymczasem charakter zadań przypisanych do stanowiska [...] Wydziału w Grupie [...] nie przewiduje wykonywania czynności [...], co pozbawia skarżącego możliwości otrzymania dodatku związanego ze specjalnością [...]. W związku z powyższym, zdaniem skarżącego, porównywane stanowiska nie są równorzędne pod względem finansowym. W opinii skarżącego porównywane stanowiska nie są równorzędne także pod względem kompetencyjnym. Wskazał, że z funkcją [...] Wydziału [...] Zarządu [...] w Pionie [...] i [...] SOP wiąże się ogromna odpowiedzialność za podległych funkcjonariuszy, a także za prawidłową realizację zadań SOP. Kierowanie wskazaną powyżej komórką organizacyjną ma bowiem na celu zapewnienie ciągłości pracy, utrzymanie odpowiedniego stanu dyscypliny służbowej oraz nadzór nad skutecznością i prawidłowością podejmowanych czynności [...]. Tymczasem, jak stwierdził skarżący, funkcja [...] Wydziału w Grupie [...] wiąże się z wykonywaniem czynności o charakterze analityczno-doradczym, w praktyce jednak wiedza i doświadczenie skarżącego wykorzystywana jest w stopniu znikomym. Skarżący podkreślił, że na etapie postępowania przed organem I instancji w ogóle nie brał w nim udziału. Jak stwierdził skarżący, brak jest w decyzji organu I instancji podstawy prawnej regulującej status [...]. Skarżący uznał, że Komendant SOP w rozkazie personalnym nie wyjaśnił dlaczego zwolnienie skarżącego z zajmowanego stanowiska nastąpiło z dniem [...] października 2021 zaś mianowanie na nowe stanowisko nastąpiło z dniem [...] października 2021. Braki te próbował uzupełnić MSWiA wyjaśniając, że chodziło o uniknięcie sytuacji, w której skarżący w tożsamym okresie pełniłby służbę na dwóch stanowiskach służbowych. Zdaniem skarżącego taka argumentacja nie jest przekonująca bowiem nie zmienia faktu, że przez jeden dzień skarżący pozostawał bez żadnego przydziału. Skarżący zwrócił uwagę, że na konieczność ustalenia statusu prawnego skarżącego w trakcie tego jednego dnia, a co za tym idzie wskazanie podstawy prawnej podjętego rozstrzygnięcia oraz wyjaśnienie jego faktycznych przyczyn, przy tego typu decyzjach, wskazywał już Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 9 stycznia 2007 r., sygn. II SA/Wa 1829/06. Ponadto skarżący podniósł, że prowadzone postępowanie dyscyplinarne nie potwierdza stawianych zarzutów, jest ono prowadzone w sposób tendencyjny i stronniczy. Nadmienił, że Rzecznik Dyscyplinarny wykraczała poza przedmiot prowadzonego postępowania dyscyplinarnego poświęcając wiele czasu na badanie kompetencji skarżącego do kierowania Wydziałem. Wyjaśnił, że sposób prowadzenia postępowania dyscyplinarnego jest przedmiotem skargi, którą skarżący skierował Dyrektora Biura Kadr, Szkolenia i Organizacji Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji. Obecnie skarga jest badana przez Biuro Nadzoru Wewnętrznego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji. Skarżący wskazał także, że rozkaz personalny nr [...] z [...] sierpnia 2021 r. o przeniesieniu skarżącego do dyspozycji Komendanta SOP na mocy decyzji MSWiA nr [...] z [...] października 2021 r. został uchylony. MSWiA wskazał między innymi na brak jakichkolwiek dowodów uzasadniających konieczność odsunięcia skarżącego od obowiązków służbowych. Tym samym, jak stwierdził skarżący, w obiegu funkcjonują dwie decyzje zawierające sprzeczne argumentacje co do zasadności przeniesienia skarżącego do dyspozycji oraz na nowe stanowisko. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację. W piśmie procesowym z [...] czerwca 2022 r. skarżący uzupełnił swoje stanowisko, przywołał określone zdarzenia towarzyszące przeniesieniu jego osoby na inne stanowisko służbowe. Do pisma załączył między innymi notatkę służbową z [...] kwietnia 2021 r. "dot. incydentu z udziałem [...] K. W. oraz rozmowy z S. W.". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż zadaniem wojewódzkiego sądu administracyjnego jest zbadanie legalności zaskarżonego aktu pod względem jego zgodności z prawem, to znaczy ustalenie czy organ prawidłowo zinterpretował i zastosował przepisy prawa w odniesieniu do właściwie ustalonego stanu faktycznego. W przypadku stwierdzenia, iż w sprawie naruszono przepisy – czy to prawa materialnego, czy też postępowania – sąd uchyla zaskarżoną decyzję i zwraca sprawę do postępowania przed organem administracyjnym, właściwym do jej rozstrzygnięcia. Natomiast w żadnym razie sąd nie jest władny by samodzielnie rozstrzygnąć indywidualną sprawę w zastępstwie organu administracyjnego. Kontrolując sprawę w ramach wskazanych wyżej kompetencji, Sąd uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Kontrolowana przez Sąd w niniejszej sprawie decyzja jest rozstrzygnięciem z zakresu stosunku służbowego w formacji mundurowej, jaką jest Służba Ochrony Państwa. Regulacje dotyczące nawiązania, zmiany, ustania stosunku służbowego funkcjonariusza SOP, zawarte są w ustawie z dnia 8 grudnia 2017 r. o Służbie Ochrony Państwa (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 575 ze zm.; dalej ustawa o SOP). Z jej regulacji wynika, że stosunek służbowy funkcjonariusza ma charakter administracyjno-prawny, z którego wynika podporządkowanie i brak równości stron. Stosunek służbowy funkcjonariusza powstaje w drodze mianowania na podstawie dobrowolnego zgłoszenia się do służby (art. 76 ust. 1 ustawy o SOP), a to oznacza, że konsensusu stron wymaga jedynie przyjęcie do służby, a nie ustalanie warunków pełnienia tej służby. Z kolei nawiązanie, zmiana albo rozwiązanie stosunku służbowego następują przez wydanie rozkazu personalnego odpowiednio o mianowaniu, wyznaczeniu lub powołaniu na stanowisko służbowe, przeniesieniu, zwolnieniu lub odwołaniu z tego stanowiska albo o zwolnieniu ze służby (ust. 2 art. 76 ustawy o SOP). Natomiast zgodnie z art. 76 ust. 3 ww. ustawy, do postępowania w sprawach osobowych dotyczących nawiązania, zmiany i rozwiązania stosunku służbowego w zakresie nieuregulowanym ustawą o SOP stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Kpa.). Materialnoprawną podstawę zwolnienia skarżącego – funkcjonariusza SOP z dotychczas zajmowanego stanowiska służbowego i wyznaczenia go na nowe stanowisko służbowe stanowią art. 14 pkt 2 ustawy o SOP w zw. z art. 78 ust. 1 ustawy o SOP, na podstawie których Komendant SOP kieruje SOP i zapewnia sprawne oraz efektywne wykonywanie zadań formacji przez prowadzenie polityki kadrowej, czego nieodłącznym elementem jest wyznaczanie funkcjonariuszy na stanowiska służbowe, przenoszenie oraz zwalnianie z tych stanowisk, które każdorazowo następuje na podstawie rozkazu personalnego Komendanta SOP. Powyższa regulacja przyznaje odpowiednim przełożonym – w niniejszej sprawie Komendantowi SOP – uprawnienie do dokonania oceny potrzeb służbowych oraz podjęcia decyzji, które zapewnią prawidłowe, w jego ocenie, wykonywanie zadań kierowanej przez siebie formacji. Ustawodawca przyznał zatem Komendantowi SOP, jako przełożonemu wszystkich funkcjonariuszy SOP, uprawnienie do kształtowania polityki kadrowej, a w jej ramach, mając na uwadze potrzeby służby, decydowania o obsadzie stanowisk służbowych i doborze współpracowników, którzy w jego ocenie zapewniają najskuteczniejsze wykonywanie ustawowych zadań formacji. Jednocześnie, co należy podkreślić, uregulowanie prawne zawarte w cytowanym powyżej przepisie nie wskazuje kryteriów i merytorycznych przesłanek uzasadniających podjęcie omawianych w nim decyzji, jest to bowiem przepis o charakterze kompetencyjnym. Tym samym daje to właściwemu przełożonemu możliwość rozstrzygnięcia sprawy w granicach uznania administracyjnego (por. wyrok dotyczący policjanta: Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 maja 2015 r., sygn. akt I OSK 2630/13 oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 sierpnia 2015 r., sygn. akt II SA/Wa 2305/14). Jednocześnie zauważyć należy, iż do podjęcia decyzji – na podstawie art. 78 ust. 1 ustawy o SOP – dotyczącej mianowania na inne stanowisko służbowe nie jest wymagana zgoda funkcjonariusza. Powyższe pozostaje w gestii właściwych przełożonych, co wynika z charakteru stosunków służbowych w SOP, cechujących się podporządkowaniem i hierarchicznością (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 maja 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 223/08). Co prawda Komendant SOP posiada swobodę kształtowania struktury podległej mu służby i doboru funkcjonariuszy do wykonywania zadań związanych z prawidłowym funkcjonowaniem formacji, niemniej jednak w każdym przypadku zwolnienia z dotychczas zajmowanego stanowiska służbowego – na organie administracji – spoczywa bezwzględny obowiązek wszechstronnego zbadania i wyważenia sprawy. Organ administracji publicznej, rozpoznając sprawę, której rozstrzygnięcie ma charakter uznaniowy powinien więc ze szczególną skrupulatnością wyjaśnić stan faktyczny sprawy i w konsekwencji wyczerpująco zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Ponadto treść decyzji powinna zawierać szczegółowe wskazanie okoliczności faktycznych i prawnych, którymi organ administracji kierował się przy jej wydawaniu. Sądowa kontrola decyzji opartej na uznaniu administracyjnym ma ograniczony zakres, jednak obejmuje badanie, czy organ administracji wybrał prawnie dopuszczalny sposób rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zgodnie z celem danej ustawy oraz czy wyboru takiego dokonał po ustaleniu i rozważeniu istotnych dla sprawy okoliczności. Kontroli sądowej podlega w szczególności uzasadnienie decyzji uznaniowej z punktu widzenia powiązania ustaleń faktycznych z rekonstruowaną normą prawną oraz z wyrażeniami normatywnymi, określającymi przesłanki aktualizacji upoważnienia do wydania decyzji uznaniowej. Uznaniowość w doktrynie i orzecznictwie ujmowana jest jako szczególny rodzaj dyskrecjonalnej kompetencji organu, której granice wyznacza – wyrażona w art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej – zasada związania administracji publicznej prawem (por. M. Jaśkowska [w:] System Prawa Administracyjnego. Tom 1. Instytucje prawa administracyjnego, red. R. Hauser, Z. Niewiadomski i A. Wróbel, Warszawa 2010, s. 222 i nast.). Stopień dyskrecjonalności działania organu konkretyzują normy prawa materialnego - w analizowanym przypadku art. 78 ust. 1 ustawy o SOP oraz regulacje objęte rozporządzeniem z 27 lutego 2018 r. Jak wynika z akt sprawy, Komendant SOP w podjętym rozkazie personalnym za zasadniczy czynnik przyjął zachowanie skarżącego, a przede wszystkim jego relacje z podwładnymi. Jak wskazał Komendant SOP w uzupełnionym stanowisku do odwołania z dnia [...] grudnia 2021 r., komórka organizacyjna realizująca ustawowe zadania w obszarze rozpoznawania i zapobiegania skierowanym przeciw osobom i obiektom ochranianym przestępstwom winna cechować się sprawną i efektywną współpracą zespołu, jak również właściwymi relacjami przełożony – podwładny, bowiem komunikacja interpersonalna odgrywa w tym obszarze szczególną rolę. Wobec powyższego w kontekście formułowanych wobec skarżącego – [...] Wydziału [...] Zarządu [...] w Pionie [...] i [...] SOP – zarzutów o charakterze etyczno- mobbingowym wobec funkcjonariuszy Pionu [...] i [...], stwierdził, że zaistniała konieczność odsunięcia ww. od dotychczas realizowanych obowiązków służbowych. Służba w SOP, o czym wspomniano już wcześniej, ma charakter stosunku administracyjnego, a więc takiego, w którym organ jednostronnie i władczo kształtuje sytuację prawną funkcjonariusza oraz przewiduje prawo dla właściwego przełożonego do dobierania sobie personelu (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 czerwca 2015 r., sygn. akt II SA/Wa 1788/14). Oznacza to także dyspozycyjność funkcjonariusza, co z kolei nakazuje oceniać dopuszczalność jednostronnych zmian warunków służby funkcjonariusza według kryteriów zobiektywizowanych, uwzględniających mobilność i skuteczność SOP, a nie według osobistych odczuć, czy aspiracji funkcjonariusza (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 6 października 2011 r., sygn. akt II SA/Ol 605/11). Powyższe w sposób jednoznaczny wskazuje, że stosunek służbowy funkcjonariuszy SOP, jako funkcjonariuszy służb zmilitaryzowanych, charakteryzuje się znaczną dyspozycyjnością i zdyscyplinowaniem, bez których służby te tracą nieodzowną w ich funkcjonowaniu operatywność (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 4 lutego 1993 r., sygn. akt III AZP 38/92). Zdaniem Sądu Komendant SOP wykazał i należycie uzasadnił, że miejsce wyznaczenia funkcjonariusza zwalnianego z dotychczas zajmowanego stanowiska powinno stanowić stanowisko, na którym mógłby w możliwie najlepszy sposób wykorzystać posiadane doświadczenie i umiejętności przy jednoczesnym zachowaniu parametrów zajmowanego dotychczas stanowiska służbowego. Komendant SOP w uzupełnionym stanowisku do odwołania z dnia [...] grudnia 2021 r. podkreślił przy tym, iż zarówno dotychczasowe doświadczenie skarżącego, jak i staż służby w Pionie [...] i [...] stanowią nieocenioną wartość. W konsekwencji Komendant SOP podjął decyzję o wyznaczeniu skarżącego na stanowisko [...] Wydziału w Grupie [...] SOP. Zauważenia wymaga, że jak wynika z załączonej do akt osobowych skarżącego karty opisu stanowiska służby zadania i obowiązki, które funkcjonariusz ma realizować na nowym stanowisku służbowym zostały określone przez Zastępcę Komendanta SOP w powyższej karcie, z którą skarżący zapoznany został, co potwierdził własnoręcznym podpisem w dniu [...] listopada 2021 r. Odnośnie do zarzutu skarżącego dotyczącego braku określenia w rozkazie personalnym Komendanta SOP wymaganych na nowo wyznaczonym skarżącemu stanowisku służbowym kwalifikacji, wyjaśnić należy, iż wymagania dotyczące wykształcenia, kwalifikacji zawodowych i stażu służby, które musi spełniać funkcjonariusz Służby Ochrony Państwa, na stanowisku kierownika komórki organizacyjnej lub innym stanowisku służbowym uregulowane zostały w rozporządzeniu z 27 lutego 2018 r. Zgodnie z załącznikiem nr 1 – tabelą nr 1 wymagania w zakresie wykształcenia, kwalifikacji zawodowych i stażu służby, jakim powinien – co do zasady – odpowiadać funkcjonariusz na stanowisku [...] komórki organizacyjnej [...] Wydziału SOP to wykształcenie wyższe: studia drugiego stopnia albo jednolite studia magisterskie, przeszkolenie specjalistyczne oraz minimalnie pięcioletni staż służy lub pracy. Ponadto zgodnie z załącznikiem nr 2 tabeli kwalifikacji zawodowych ustalonych dla poszczególnych grup i specjalności 0101 – administracyjna grupa ogólna warunkuje kwalifikacje zawodowe w zakresie przeszkolenia specjalistycznego lub podstawowego. Jak wynika z akt osobowych skarżący legitymuje się wyższym wykształceniem (ukończone na Uniwersytecie [...] w 2001 r. studia na kierunku [...] w zakresie polityki społecznej), stażem służby wynoszącym ponad 5 lat oraz odbytym w 2007 r. przeszkoleniem specjalistycznym. Wobec powyższego skarżący spełnia, jak wykazały organy, wymogi w zakresie wykształcenia, kwalifikacji zawodowych i stażu służby, jakim powinien odpowiadać funkcjonariusz na nowo wyznaczonym stanowisku służbowym. Jak wynika natomiast z karty opisu stanowiska służby sporządzonego dla skarżącego, celem funkcjonowania stanowiska [...] Wydziału w Grupie [...] SOP jest zapewnienie sprawnej i efektywnej realizacji zadań formacji poprzez prowadzenie procesów analiz, doradztwa, konsultacji oraz wykonawstwa czynności mających istotne znaczenie we współdziałaniu – w szczególności komórek Pionu [...] i [...]. Do zakresu obowiązków skarżącego na nowym stanowisku służbowym należeć będzie, na co zwrócił uwagę MSWiA, między innymi przygotowywanie analiz w obszarach wymagających optymalizacji, udział w pracach zespołów, opracowywanie założeń do projektów aktów wewnętrznego kierowania, czy wsparcie w procesach decyzyjnych. Wykazano zatem, że są to zadania tożsame z dotychczas realizowanymi na poprzednio zajmowanym stanowisku służbowym, niemniej jednak – co również wynika z karty opisu stanowiska służby – z wyłączeniem podległości służbowej funkcjonariuszy, co powoduje, iż skarżący nie będzie pozostawał w bezpośrednich relacjach o charakterze służbowym z podległymi mu funkcjonariuszami. W kontekście zaś podnoszonego przez skarżącego zarzutu odnoszącego się do statusu prawnego Grupy [...] SOP, Komendant SOP wyjaśnił, że powyższe stanowiska nie stanowią strukturalnej komórki, bowiem organizacyjnie stanowią one wydzielone ze struktury etatowej SOP stanowiska, którymi bezpośrednio dysponuje Komendant SOP i są one tożsame z innymi stanowiskami umiejscowionymi w komórkach organizacyjnych SOP, a ich rodzaj, nazwy i wymogi do zajmowania, określa rozporządzenie z [...] lutego 2018 r. Liczba i rodzaj wskazanych stanowisk wynika z przewidywanych do realizacji ustawowych – rozszerzonych bądź doraźnych zadań. W obecnie obowiązującym w SOP etacie takich stanowisk wydzielono 16, przy czym są to zarówno stanowiska kierownicze, jak również wykonawcze. Mieszczą się one w liczbie stanowisk etatowych przewidzianych dla Służby Ochrony Państwa. Zasadność utrzymywania określanych przez Komendanta SOP w etacie [...] wynika bezpośrednio, w ocenie Komendanta SOP, z doświadczeń w zakresie sprawnego organizowania i kierowania formacją. Jak wskazał Komendant SOP, pozwala to elastycznie zarządzać formacją, zapewniając możliwość zmiany stanowiska dla funkcjonariusza, który z uzasadnionych względów nie może realizować dotychczasowych zadań, a wyznaczenie na nowe stanowisko służbowe w nowym miejscu jest czasowo ograniczone. Stanowiska tymczasowe nie stanowią komórki organizacyjnej w rozumieniu uregulowań regulaminowych, a jedynie zmienną grupę etatów zależną liczbowo od potrzeb służbowych. Funkcjonariusze wyznaczeni na stanowiska w Grupie [...] SOP kierowani są do wykonywania zadań w strukturalnych komórkach organizacyjnych przy zachowaniu posiadanych parametrów zwalnianego stanowiska. Zgromadzony w niniejszej sprawie materiał dowodowy wskazuje, że wobec skarżącego nie doszło do jednostronnej zmiany warunków służby na niekorzyść funkcjonariusza, bowiem rozkazem personalnym Komendanta SOP nr [...] z [...] października 2021 r. został on wyznaczony na stanowisko równorzędne do dotychczas zajmowanego. Wskazać należy, iż równorzędność stanowiska służbowego nie oznacza tożsamości ze stanowiskiem poprzednio zajmowanym. Równorzędne są zatem takie stanowiska, które mają takie same elementy składowe (stopień etatowy, parametry uposażenia). Równorzędność nie oznacza zatem takich samych obowiązków, czy też czasu służby (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 28 lipca 2016 r., sygn. akt II SA/Bk 366/16). Komendant SOP w uzasadnieniu rozkazu personalnego wykazał, że zwolnienie skarżącego z dotychczas zajmowanego stanowiska służbowego i mianowanie na inne stanowisko służbowe nastąpiło na stanowisko służbowe z tym samym zaszeregowaniem: w 05 grupie uposażenia, o takim samym stopniu etatowym z jednoczesnym pozostawieniem bez zmian dodatku specjalnego w wysokości 25% należnego uposażenia zasadniczego ustalonego funkcjonariuszowi na poprzednim stanowisku służbowym oraz pozostawieniu na nowym stanowisku służbowym przyznanego ww. funkcjonariuszowi od dnia [...] listopada 2018 r. dodatku uzasadnionego szczególnymi kwalifikacjami, warunkami lub miejscem pełnienia służby za wykonywanie zadań wymagających kwalifikacji kierowniczych – w wysokości 20% należnego uposażenia zasadniczego, jak również nie zmienionym stopniem etatowym. Wobec powyższego stawkę uposażenia przyznano na podstawie § 1 i § 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 lutego 2018 r. w sprawie stawek uposażenia zasadniczego funkcjonariuszy Służby Ochrony Państwa (Dz.U. z 2020 r. poz. 1392) oraz dotychczasową wysokość dodatku specjalnego równą 25% należnego uposażenia zasadniczego pozostawiono skarżącemu, na nowym stanowisku służbowym, do dnia [...] lipca 2022 r., na podstawie art. 162 ust. 1 - 6 i ust. 8 i 9 ustawy o SOP. Z kolei dodatek uzasadniony szczególnymi kwalifikacjami, warunkami lub miejscem pełnienia służby za wykonywanie zadań wymagających kwalifikacji kierowniczych w wysokości 20% należnego uposażenia zasadniczego, przyznany skarżącemu od dnia [...] listopada 2018 r. pozostawiono na nowym etatowym stanowisku służbowym na podstawie § 2 pkt 1 w związku z § 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 9 lutego 2018 r. w sprawie dodatku przyznawanego funkcjonariuszowi Służby Ochrony Państwa uzasadnionego szczególnymi kwalifikacjami, warunkami lub miejscem pełnienia służby (Dz.U. z 2018 r. poz. 346 ze zm.). Sąd wskazuje, że zgodnie z art. 162 ust. 1 ustawy o SOP uposażenie funkcjonariusza składa się z uposażenia zasadniczego oraz dodatków o charakterze stałym. Dodatkami o charakterze stałym są dodatek specjalny oraz dodatek uzasadniony szczególnymi kwalifikacjami, warunkami lub miejscem pełnienia służby (ust. 2 art. 162 ustawy o SOP). Jak wynika z przywołanych powyżej składowych uposażenia na obu stanowiskach trudno doszukać się jakichkolwiek różnic. Przy czym skarżący zwraca uwagę na brak przyporządkowania dodatku operacyjnego na stanowisku [...] Wydziału w Grupie [...] w SOP. Brak tego dodatku wiąże się ze zmianą zakresu wykonywanych uprzednio przez skarżącego zadań, nie przesądza natomiast o braku równorzędności uposażenia na tym stanowisku w stosunku do poprzednio zajmowanego, ponieważ składowymi uposażenia funkcjonariusza SOP są uposażenie zasadnicze oraz dodatki o charakterze stałym, o czym stanowi przepis art. 162 ust. 1 i ust. 2 ustawy o SOP. Jako chybiony uznać należy zarzut błędnie określonej daty zwolnienia, ponieważ dzień [...] października 2021 r. stanowi ostatni dzień pełnienia przez skarżącego służby na stanowisku [...] Wydziału [...] Zarządu [...] w Pionie [...] i [...] SOP, zaś dzień [...] października 2021 r. wyznacza datę początkową objęcia stanowiska służbowego [...] Wydziału w Grupie [...] w Służbie Ochrony Państwa. Przyjęcie odmiennej konstrukcji spowodowałaby sytuację, w której skarżący w tożsamym okresie pełniłby służbę na dwóch stanowiskach służbowych. W kontekście podniesionych przez skarżącego okoliczności związanych z toczącym się wobec niego postępowaniem dyscyplinarnym równolegle do postępowania w przedmiocie zwolnienia z dotychczas zajmowanego stanowiska służbowego i wyznaczenia na nowe stanowisko służbowe, stwierdzić należy, że każde z tych postępowań posiada inne źródło. Podstawą wszczęcia postępowania dyscyplinarnego był sprzeciw skarżącego po przeprowadzonej z nim rozmowie dyscyplinującej w dniu [...] lipca 2021 r. (por. orzeczenie nr [...] Komendanta SOP z [...] maja 2022 r., złożone na rozprawie i włączone do akt sądowych sprawy). Natomiast u podstaw podjętego wobec skarżącego rozkazu personalnego z [...] października 2021 r. nr [...] legł wniosek Zastępcy Komendanta SOP, w którym przełożony skarżącego opisał swoje podejrzenia wykorzystywania przez ww. funkcjonariusza zajmowanego stanowiska służbowego, w tym zależności służbowej, w relacji podwładny – przełożony, co jak uznano obligatoryjnie winno spotkać się ze zdecydowaną reakcją przełożonych. Wobec powyższego zarzuty skarżącego odnośnie do prowadzonego postępowania dyscyplinarnego pozostają poza oceną Sądu, który kontroluje wydane rozstrzygnięcia dotyczące zwolnienia skarżącego z dotychczas zajmowanego stanowiska służbowego i wyznaczenia na nowe stanowisko służbowe. Należy jednocześnie zauważyć, że fakt prowadzenia wobec skarżącego postępowania dyscyplinarnego niejako potwierdza relacje jego osoby z podwładnymi, które wzbudziły obawy przełożonych. Stwierdzić należy za Komendantem SOP, że komórka organizacyjna realizująca ustawowe zadania w obszarze rozpoznawania i zapobiegania skierowanym przeciw osobom i obiektom ochranianym przestępstwom, winna cechować się sprawną i efektywną współpracą zespołu, jak również właściwymi relacjami przełożony – podwładny, bowiem komunikacja interpersonalna odgrywa w tym obszarze szczególną rolę. W konsekwencji wobec sformułowanych co do skarżącego zarzutów o charakterze etyczno- mobbingowym wobec funkcjonariuszy Pionu [...] i [...], stwierdzono, że zaistniała konieczność odsunięcia ww. od dotychczas realizowanych obowiązków służbowych. Reasumując stwierdzić należy, że Komendant SOP oraz MSWiA dostatecznie wyjaśnili stan faktyczny i prawny sprawy oraz biorąc pod uwagę interes społeczny tożsamy w tym przypadku z interesem służby, podjęli stosowne rozstrzygnięcia. W uzasadnieniu prawnym wskazano i przeanalizowano podstawę prawną decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa (art. 107 § 3 Kpa.). Decyzja zawiera elementy wymagane na podstawie art. 107 § 1 Kpa. Organy nie naruszyły zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej (art. 8 Kpa.), dostatecznie wyjaśniły zasadność przesłanek, którymi kierowały się przy załatwieniu sprawy (art. 11 Kpa), w sposób dostateczny zebrały i rozpatrzyły materiał dowodowy (art. 77 Kpa.) i ocenił na podstawie całokształtu okoliczności sprawy, że zasadnym jest dokonanie przedmiotowego rozstrzygnięcia. Podkreślić należy, że Komendant SOP, nadając rozkazowi rygor natychmiastowej wykonalności miał na uwadze ważny interes społeczny tożsamy w tym przypadku z interesem służby, który wymaga zapewnienia prawidłowego funkcjonowania i realizacji zadań przez Służbę Ochrony Państwa. W konsekwencji rozkaz personalny spełnia wymagania określone w art. 108 § 1 Kpa., gdyż w jego uzasadnieniu przytoczono okoliczności wskazujące, że zachodzą przesłanki uzasadniające przedłożenie interesu społecznego nad indywidualny interes strony. Mając na uwadze powyższe, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzeczono o oddaleniu skargi.