II SA/Wa 400/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania, Sędzia WSA Andrzej Wieczorek, Asesor WSA Dorota Kozub-Marciniak (spr.), Protokolant referent Magdalena Morawiec, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 sierpnia 2025 r. sprawy ze skargi K. K. na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia [...] stycznia 2025 r. nr [...] w przedmiocie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej oddala skargę K. K. (dalej, jako: skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w Warszawie (dalej, jako: organ lub CWKL) z dnia [...] stycznia 2025 r. utrzymujące w mocy orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] (dalej, jako: RWKL lub organ I instancji) Nr [...] z dnia [...] września 2024 r. w przedmiocie zdolności do zawodowej służby wojskowej. W uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia CWKL wskazała, że RWKL działając na skierowanie Szefa WCR w [...] po przeprowadzeniu postępowania orzeczniczego w wydanym w dniu [...] września 2024 r. orzeczeniu uznała K. K. za niezdolną do zawodowej służby wojskowej - kategoria zdrowia N, Grupa III wg załącznika Nr 1 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 marca 2024 r. w sprawie orzekania o zdolności do służby wojskowej i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 2024 r., poz. 466, dalej, jako: rozporządzenie z dnia 25 marca 2024 r.). Powodem niezdolności do zawodowej służby wojskowej są stwierdzone w punkcie 8.1 orzeczenia zaburzenia nerwicowe nieznacznie upośledzające zdolności adaptacyjne zakwalifikowana do § 66 pkt 1 załącznika Nr 1 ww. rozporządzenia. Od ww. orzeczenia RWKL skarżąca odwołała się. CWKL utrzymała w mocy orzeczenie organu I instancji. Wskazała, że w aktach sprawy została przedstawiona do wglądu dokumentacja z leczenia w PZP, z której wynika, iż w okresie od [...] stycznia 2019 r. do [...] kwietnia 2021 r. skarżąca była leczona przez lekarza psychiatrę L. D. z rozpoznaniem zaburzeń lękowych uogólnionych, zaburzeń depresyjnych nawracających - stosowano leczenie farmakologiczne. Następnie podjęła leczenie w PZP Centrum Medyczne Profesora M. M. sp. z o.o. w [...] w okresie 2021 r. - 2022 r. z rozpoznaniem [...]. W ramach postępowań orzeczniczych RWKL w dniu [...] lutego 2019 r. wydała orzeczenie Nr [...] z rozpoznaniem reakcja adaptacyjna o obrazie lękowo-depresyjnym w trakcie leczenia specjalistycznego - § 67 bez pkt załącznika Nr 1 do rozporządzenia z dnia 25 marca 2024 r. i orzekła czasową niezdolność do czynnej służby wojskowej na okres [...] miesięcy - kategoria B12. W dniu [...] lipca 2021 r. RWKL wydała orzeczenie Nr [...], w którym rozpoznała m. in. zaburzenia [...] uogólnione, zaburzenia [...]- § 67 pkt 2 załącznika Nr 1 do rozporządzenia z dnia 25 marca 2024 r., od którego skarżąca się odwołała. CWKL po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego uchyliła orzeczenie Nr [...] i w jego miejsce wydała w dniu [...] listopada 2021 r. orzeczenie Nr [...], w którym m. in. rozpoznała zaburzenia nerwicowe upośledzające zdolności [...] do obserwacji - § 67 bez pkt załącznika Nr 1 do rozporządzenia z dnia 25 marca 2024 r. i uznała orzekaną za czasowo niezdolną do czynnej służby wojskowej na okres 6 miesięcy - kategoria B6. W trakcie obecnego postępowania orzeczniczego skarżąca po uzyskaniu kategorii A orzeczeniem WCR w [...] nr [...] z dnia [...] lipca 2024 r. została skierowana przez Szefa WCR w [...] w celu określenia zdolności do zawodowej służby wojskowej w Grupie III orzekanych. W wyniku wdrożonego postępowania orzeczniczego RWKL ustaliła rozpoznanie na podstawie wyniku konsultacji specjalistycznej psychiatrycznej, wcześniej wydanych orzeczeń wojskowych komisji lekarskich oraz dokumentacji z leczenia w PZP. W konsultacji psychiatrycznej dnia [...] września 2024 r. podano: W chwili badania skarg i dolegliwości nie zgłasza, nastrój i napęd wyrównane: afekt, zachowanie, wygląd adekwatne; neguje myśli "S" w chwili badania. Myślenie bez uchwytnych zdarzeń, treści i formy. W przeszłości leczona psychiatrycznie w latach 2018-2022 z powodu zaburzeń [...] - hospitalizacja. Aktualnie nie wymaga leczenia, niska tolerancja na stres wg zgromadzonej dokumentacji. Schorzenie o prawdopodobnym zmiennym przebiegu. Na podstawie powyższych danych RWKL rozpoznała zaburzenia nerwicowe nieznacznie upośledzające zdolności adaptacyjne zakwalifikowane do § 66 pkt 1 załącznika Nr 1 do rozporządzenia z dnia 25 marca 2024 r., który w Grupie III osób orzekanych skutkuje wyłącznie kategorią N. W definicji § 66 pkt 1 prawodawca zwarł zaburzenia nerwicowe nieznacznie upośledzające zdolności [...]. W objaśnieniach szczegółowych do tego paragrafu i punktu podano, że zaburzenia nerwicowe (nerwice) należy rozpoznawać w przypadkach: • czynnościowych zaburzeń emocjonalnych, takich jak np.: zaburzenia [...], dysfunkcje [...] (tzw. [...] narządowe), zaburzenia [...], [...], • długotrwałym (wieloletnim) przebiegu (w odróżnieniu od [...]reakcji [...]; por. § 67), • po wykluczeniu zaburzeń organicznych (zespoły nerwicowe uwarunkowane organicznie; por. § 73), • po wykluczeniu zaburzeń psychotycznych (por. § 70). Przy czym § 66 pkt 1 dotyczy przypadków z przewagą objawów subiektywnych, bez przedmiotowych cech upośledzenia sprawności ustroju. Dalej organ odniósł się do zaburzeń adaptacyjnych, z powodu których skarżąca leczona była w okresie 2021-2022 r. (vide historia choroby PZP Centrum Medycznego Profesora M. M., Sp. z o.o.), a nie ujętych w rozpoznaniu zaskarżonego orzeczenia. Zgodnie z objaśnieniami szczegółowymi do § 67 załącznika Nr 1 do rozporządzenia z dnia 25 marca 2024 r. reakcje adaptacyjne to przemijające, niepsychotyczne zaburzenia psychiczne w postaci zaburzeń emocjonalnych (lęk, depresja, napięcie, gniew), zaburzenia zachowania (agresja, autoagresja, ucieczka, izolacja) i w postaciach mieszanych, powstające pod wpływem stresujących wydarzeń lub sytuacji u osób w zasadzie zdrowych psychicznie. W aktualnych badaniach psychiatrycznych nie stwierdzono istotnych odchyleń w stanie zdrowia psychicznego skarżącej (vide konsultacja psychiatryczna z dnia [...] września 2024 r.; orzeczenie psychologiczne WCR w [...] z dnia [...]sierpnia 2024 r. - brak przeciwwskazań psychologicznych do pełnienia czynnej służby wojskowej na stanowiskach wymagających szczególnych predyspozycji psychofizycznych; zaświadczenie lekarskie z dnia [...] lipca 2024 r. lek. psychiatry D. M. o treści: "Pacjentka pozostawała pod opieką PZP w [...] z powodu zaburzeń [...] F43.2 od 2018 roku do 2022 r. Od czerwca 2022 r. nie wymaga leczenia farmakologicznego. Aktualnie zgłasza się po raz drugi do tutejszej PZP w celu wizyty kontrolnej. Stan psychiczny stabilny. Aktualnie nie wymaga leczenia psychiatrycznego".). Ocena aktualnego stanu psychicznego jest tożsama z oceną przeprowadzoną podczas konsultacji psychiatrycznej w toku postępowania orzeczniczego i nie wnosi dodatkowych informacji na temat stanu zdrowia skarżącej. Nie mniej o rozstrzygnięciu w kwestii zdolności do zawodowej służby wojskowej decydują, zdaniem CWKL, również leczone przez okres dwóch lat zaburzenia [...]. Organ odniósł się do zapisów § 67 pkt 1 załącznika Nr 1 do rozporządzenia z dnia 25 marca 2024 r., w definicji którego rozpoznawana jest reakcja [...] krótkotrwała - dotyczy reakcji przebytych lub rokujących ustąpieniu w ciągu 6-9 miesięcy. W świetle zgromadzonego materiału dowodowego u pacjentki zakończono leczenie zaburzeń adaptacyjnych w 2022 r. Zastosowanie ma zatem również § 67 pkt 1 załącznika Nr 1 do rozporządzenia z dnia 25 marca 2024 r., który w Grupie III orzekanych skutkuje kategorią N. Zatem w kwestii zdolności do zawodowej służby wojskowej postępowanie orzeczenie RWKL oraz w konsekwencji wydane orzeczenie organu I instancji CWKL postanowił uznać za prawidłowe. Mając na uwadze specyfikę służby wojskowej zachowanie skarżącej musi podlegać ocenie retrospektywnej w sytuacjach kryzysowych jakie doświadczyła w życiu. Sposób i determinacja osiągania celów życiowych nie może w przypadku pojawienia się sytuacji kryzysowej wywoływać podejmowanie działań kosztem zdrowia. W związku z tym organ stwierdził, że przebyte zaburzenia adaptacyjne oraz zburzenia nerwicowe w sferze emocjonalno-popędowej mogą istotnie wpływać na ograniczenie zdolności adaptacyjnych do pełnienia zawodowej służby wojskowej, której specyfika wymaga posiadania predyspozycji psychofizycznych. W ocenie CWKL, orzeczenie RWKL zostało wydane zgodnie ze stanem faktycznym oraz obowiązującymi przepisami i jako takie nie podlega uchyleniu. Z tym rozstrzygnięciem skarżąca nie zgodziła się i wywiodła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o uchylenie zaskarżonego orzeczenia. W uzasadnieniu skargi skarżąca podała, iż w 2018 r. zachorowała na depresję. Początkowo dostała kat. B12, D, B6. W tamtym czasie skarżąca była świadoma tego, że tymczasowo nie jest zdolna do służby oraz tego, że musi być cierpliwa i czekać. Przyznane kategorie były dla skarżącej nadzieją na to, że kiedy powróci do zdrowia, to tym samym powróci do służby. W zawiązku z tym starała się jak najszybciej wyzdrowieć, by znowu móc założyć mundur i robić to, co jest jej pasją, ale też i powołaniem. Skarżąca podniosła, iż udało się wyzdrowieć. Starając się o wstąpienie do szkoły podoficerskiej w [...] osiągnęła wszystko, co potrzebne. Brakowało, aby zdobyć kategorię A do zawodowej służby wojskowej. Skarżąca podniosła, iż nie rozumie dlaczego została zdyskwalifikowana i oceniona z powodu tego, co było w przeszłości, gdyż od blisko 3 lat nie wymaga leczenia psychiatrycznego. Dla skarżącej jest to ogromna niesprawiedliwość. Nie rozumie, jak podała, na jakiej podstawie lekarz stwierdził u niej dalej trwającą chorobę, skoro nie miała wykonanych żadnych badań lekarskich, a konsultacja lekarska trwała zaledwie parę minut. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Materialnoprawną podstawę wydania orzeczeń CWKL i RWKL stanowiły przepisy ustawy o Obronie Ojczyzny, a także przepisy rozporządzenia z dnia 25 marca 2024 r. w sprawie orzekania o zdolności do służby wojskowej i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach. Zgodnie z art. 190 ust. 1 ustawy o Obronie Ojczyzny zdolność fizyczną i psychiczną do pełnienia zawodowej służby wojskowej ustala wojskowa komisja lekarska właściwa ze względu na miejsce stacjonowania jednostki wojskowej lub pododdziału jednostki wojskowej, w której żołnierz pełni służbę, a w przypadku określania zdolności do służby w poszczególnych rodzajach Sił Zbrojnych oraz rodzajach wojsk właściwa rzeczowo wojskowa komisja lekarska. Na mocy art. 190 ust. 6 pkt 1 ustawy o Obronie Ojczyzny do wojskowej komisji lekarskiej kieruje dowódca jednostki wojskowej - w przypadkach wymienionych w ust. 2 pkt 1-4, ust. 4 pkt 3-5 oraz ust. 5, a także, po uzgodnieniu z organem właściwym do wyznaczenia żołnierza zawodowego na stanowisko służbowe, w przypadkach wymienionych w ust. 2 pkt 5 oraz w ust. 4 pkt 1 i 2. W myśl art. 190 ust. 10 ustawy o Obronie Ojczyzny ustala się następujące kategorie zdolności fizycznej i psychicznej do zawodowej służby wojskowej: 1) kategoria Z - zdolny do zawodowej służby wojskowej, co oznacza zdolność do pełnienia zawodowej służby wojskowej, a także zdolność do pełnienia dobrowolnej zasadniczej służby wojskowej w okresie kształcenia, o którym mowa w art. 95 ust. 4; 2) kategoria Z/O - zdolny do zawodowej służby wojskowej z ograniczeniami, co oznacza ograniczoną zdolność do dalszego pełnienia zawodowej służby wojskowej w poszczególnych rodzajach Sił Zbrojnych i rodzajach wojsk oraz na określonych stanowiskach służbowych; 3) kategoria N - trwale lub czasowo niezdolny do zawodowej służby wojskowej oraz niezdolny do służby w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego. Stosownie do art. 87 ust. 1 ustawy o Obronie Ojczyzny wojskowe komisje lekarskie wydają orzeczenie o zdolności danej osoby do służby wojskowej na podstawie badania lekarskiego fizycznej i psychicznej zdolności tej osoby do odpowiedniego rodzaju służby wojskowej, z uwzględnieniem wyników badań specjalistycznych, a w przypadku potrzeby również obserwacji szpitalnej. Przepis art. 58 ust. 6 stosuje się. Zgodnie z art. 84 ust. 2 ustawy o Obronie Ojczyzny wojskowa komisja lekarska wydaje orzeczenie, które jest decyzją. W przepisie art. 87 ust. 3 ustawy o Obronie Ojczyzny ustawodawca zawarł upoważnienie dla Ministra Obrony Narodowej do wydania w porozumieniu z Ministrem Zdrowia, rozporządzenia regulującego orzekanie o zdolności fizycznej i psychicznej do pełnienia zawodowej służby wojskowej. Obecnie obowiązuje rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 marca 2024 r. w sprawie orzekania o zdolności do służby wojskowej i trybu postepowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach, które również obowiązywało w dniu wydawania zaskarżonych orzeczeń. Rozstrzyganie o zdolności do zawodowej służby wojskowej odbywa się w postępowaniu administracyjnym z gwarancjami dwuinstancyjnego toku orzecznictwa o charakterze sformalizowanym i z zagwarantowaniem czynnego udziału badanego. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 26 lutego 2015 r. sygn. akt I OSK 851/14 wskazał, że wojskowe komisje lekarskie, jako organy administracji publicznej, podejmują rozstrzygnięcia w indywidualnych sprawach, w drodze decyzji administracyjnych (nazywanych w przepisach orzeczeniami), które poddane są mocy obowiązującej przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Natomiast przepisy rozporządzenia w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach, jako lex specialis, regulują pewne kwestie odmiennie od rozwiązań przyjętych w K.p.a. Jednak w sprawach nieuregulowanych w rozporządzeniu, przepisy Kodeksu znajdują zastosowanie w pełnym zakresie. Należy też zauważyć, że w orzecznictwie ugruntowane jest stanowisko dotyczące komisji lekarskich, że Sąd administracyjny, kontrolując wydane w sprawie orzeczenia komisji lekarskich o zdolności do zawodowej służby wojskowej, nie jest uprawniony do kwestionowania rozpoznania dokonanego przez wojskową komisję lekarską (por. np. wyroki WSA w Warszawie z dnia 5 czerwca 2024 r. sygn. akt II SA/Wa 1570/23; 8 kwietnia 2024r. sygn. akt II SA/Wa 1747/23; 14 lutego 2024r. sygn. akt II SA/Wa 1126/23). Sąd administracyjny nie jest bowiem uprawniony do kontroli dokonanego przez komisję rozpoznania w zakresie stwierdzonych schorzeń ani oceny fachowości przeprowadzonych badań lekarskich. W zakresie swoich uprawnień Sąd administracyjny kontroluje wyłącznie, czy organy prawidłowo przeprowadziły postępowanie, czy orzekały na podstawie kompletnego materiału dowodowego, jak również czy ustalony przez nie stan faktyczny znalazł odzwierciedlenie w orzeczeniu właściwej komisji lekarskiej (por. wyrok NSA z dnia 16 lutego 2022 r., sygn. akt III OSK 5019/21 czy wyrok WSA w Warszawie z dnia 25 września 2019 r., sygn. akt II SA/Wa 528/19). Sąd stanowisko to podziela i stwierdza, że nie może badać prawidłowości samej diagnozy dokonanej przez powołane do tego osoby. Sąd kontroluje więc przebieg postępowania przed ww. komisją lekarską oraz prawidłowość kwalifikacji schorzenia w oparciu o obowiązujące regulacje prawne, ale nie jest władny, aby rozważać kwestie medyczne, czy badać prawidłowość dokonanej kwalifikacji rozpoznanego przez komisję lekarską schorzenia. Warto również zauważyć, że stosownie do treści przepisów regulujących tryb postępowania w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej - ww. rozporządzenia z dnia 25 marca 2024 r., jak i stosowanych odpowiednio przepisów K.p.a., orzeczenie wydane przez komisję lekarską powinno zawierać szczegółowe uzasadnienie. Powinno ono w sposób logiczny i przekonujący wyjaśniać zarówno sposób dokonania rozpoznania jak też to, w jaki sposób stwierdzone rozpoznanie przekłada się na możliwość pełnienia przez osobę badaną służby. Powinno zatem wyjaśniać medyczne powody postawionej diagnozy i ustalonego rozpoznania, a nie ograniczać się wyłącznie do przywołania dokumentacji medycznej i wyników badań. Zarówno strona skarżąca, jak i Sąd nie dysponują wiedzą medyczną i nie mają możliwości samodzielnej interpretacji owej dokumentacji, czy wyników badań. Uzasadnienie orzeczenia komisji powinno być więc sporządzone tak, aby można było dokonać realnej (a nie tylko pozornej) oceny wydanego rozstrzygnięcia. W przeciwnym razie, wymykać się ono będzie spod jakiejkolwiek kontroli. W rozpoznawanej sprawie komisje lekarskie obu instancji uznały skarżącą za niezdolną do zawodowej służby wojskowej. U skarżącej rozpoznano zaburzenia nerwicowe nieznacznie upośledzające zdolności adaptacyjne zakwalifikowane do § 66 pkt 1 załącznika Nr 1 do rozporządzenia z dnia 25 marca 2024 r., Grupa III osób orzekanych oraz zaburzenia adaptacyjne zakwalifikowane do § 67 pkt 1 załącznika Nr 1 do rozporządzenia z dnia 25 marca 2024 r., Grupa III osób orzekanych. Organ wskazując ww. rozpoznanie i kwalifikując je do określonego przepisu rozporządzenia oparł się na zgromadzonym materiale dowodowym tj.: 1. dokumentacji z leczenia w PZP, z której wynika, iż w okresie od [...] stycznia 2019 r. do [...] kwietnia 2021 r. skarżąca była leczona przez lekarza psychiatrę L. D. z rozpoznaniem zaburzeń lękowych uogólnionych, zaburzeń depresyjnych nawracających - stosowano leczenie farmakologiczne, a następnie podjęła leczenie w PZP Centrum Medyczne Profesora M. M. sp. z o.o. w [...] w okresie 2021 r. - 2022 r. z rozpoznaniem zaburzenia adaptacyjnych; 2. orzeczeniu RWKL z dnia [...] lutego 2019 r. Nr [...]z rozpoznaniem reakcji adaptacyjnej o obrazie [...] w trakcie leczenia specjalistycznego - § 67 bez pkt - czasowa niezdolność do czynnej służby wojskowej na okres 12 miesięcy - kategoria B12; 3. orzeczeniu CWKL z dnia [...] listopada 2021 r. Nr [...] z rozpoznaniem zaburzeń nerwicowych upośledzających zdolności [...] do obserwacji - § 67 bez pkt - czasowo niezdolność do czynnej służby wojskowej na okres 6 miesięcy - kategoria B6; 4. konsultacji specjalistycznej psychiatrycznej z dnia [...] września 2024 r.; 5. orzeczeniu psychologicznym WCR w [...] z dnia [...] sierpnia 2024 r.; 6. zaświadczeniu lekarskim z dnia [...] lipca 2024 r. Organ opisał wskazane dokumenty, przytoczył treść § 66 pkt 1 i § 67 pkt 1 załącznika Nr 1 do rozporządzenia z dnia 25 marca 2024 r. wraz z objaśnieniami i wyjaśnił, że o rozstrzygnięciu w kwestii zdolności do zawodowej służby wojskowej decydują po pierwsze zaburzenia nerwicowe nieznacznie upośledzające zdolności [...] (§ 66 pkt 1) ale również leczone przez okres dwóch lat zaburzenia [...] (§ 67 pkt 1). U skarżącej zakończono leczenie zaburzeń [...] w 2022 r. dlatego też zastosowanie ma § 67 pkt 1 załącznika Nr 1 do rozporządzenia z dnia 25 marca 2024 r., który w Grupie III orzekanych skutkuje kategorią N. W ocenie Sądu uzasadnienie zaskarżonego orzeczenia jest wystarczające, spełnia wymogi określone w art. 107 § 3 K.p.a. i poddaje się kontroli instancyjnej. Podkreślenia wymaga, że istotą orzeczenia komisji lekarskiej nie jest stwierdzenie stanu zdrowia orzekanego – tak jak jest to w typowym badaniu lekarskim – ale rozstrzygnięcie o zdolności orzekanego do służby wojskowej. Rozpoznane schorzenie jest więc podstawą do jej klasyfikacji pod kątem rozstrzygnięcia o zdolności do służby i jedynie do specjalistycznej wiedzy medycznej lekarzy orzeczników należy ocena, czy badany jest do tej służby zdolny. Diagnoza/rozpoznanie postawione w typowym badaniu lekarskim może mieć bowiem zupełnie inne znaczenie dla oceny ogólnego stanu zdrowia człowieka, a stanu zdrowia osoby ubiegającej o przyjęcie do zawodowej służby wojskowej. Nie może przecież budzić wątpliwości, iż zawodowa służba wojskowa jest ze swej natury służbą wymagającą, szczególną, a stąd wymagania dla kandydatów do takiej służby są wysokie. Słusznie CWKL wskazała zatem, że zachowanie skarżącej musi podlegać ocenie retrospektywnej w sytuacjach kryzysowych jakie doświadczyła w życiu. Sposób i determinacja osiągania celów życiowych nie może w przypadku pojawienia się sytuacji kryzysowej wywoływać podejmowanie działań kosztem zdrowia. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że organ prawidłowo wskazane rozpoznania przypisał do § 66 pkt 1 załącznika Nr 1 do rozporządzenia z dnia 25 marca 2024 r. – kategoria zdrowia N oraz § 67 pkt 1 załącznika Nr 1 do rozporządzenia z dnia 25 marca 2024 r. Nadto, w ocenie Sądu, postępowanie administracyjne w tej sprawie zostało przeprowadzone w zgodzie z obowiązującymi przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego, w tym także w zgodzie z art. 7, art. 8, art. 77, art. 80 i art. 107 § 1 i 3 K.p.a. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy oceniono właściwie, a mające zastosowanie w sprawie przepisy zostały prawidłowo zinterpretowane. Wyjaśnienia również wymaga, że zgodnie z § 12 ust. 2 rozporządzenia z dnia [...] marca 2024 r., wojskowa komisja lekarska wyższego stopnia, rozpatrując odwołanie, orzeka na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. W razie potrzeby wojskowa komisja lekarska wyższego stopnia może przeprowadzić ponowne badanie lekarskie i badania specjalistyczne, badania psychologiczne oraz skierować żołnierza na obserwację szpitalną, jeżeli wyraża on na to zgodę, oraz przeprowadzić dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia materiałów w sprawie. Powyższe stanowi uprawnienie wojskowej komisji lekarskiej wyższego stopnia, a nie jej obowiązek. Gdyby CWKL uznał, iż zachodzi potrzeba przeprowadzenia dodatkowych badań to skorzystałaby z ww. przepisu. W tej sprawie orzeczenie zapadło na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. CWKL nie można zatem postawić skutecznego zarzutu naruszenia przepisów dotyczących sposobu gromadzenia materiału dowodowego, tak jak wywodzi to skarżący. Reasumując należy stwierdzić, iż organy prawidłowo przeprowadziły postępowanie orzecznicze, nie dopuściły się naruszeń przepisów, które miałyby istotny wpływ na wynik sprawy. Postępowanie dowodowe przeprowadziły w zakresie wystarczającym do wyjaśnienia istoty sprawy oraz w sposób wyczerpujący rozważyły cały materiał dowodowy. Zauważyć należy, iż o zakresie postępowania dowodowego decyduje nie subiektywne przekonanie strony, lecz treść przepisów prawa materialnego, mających zastosowanie w konkretnej sprawie. Przedstawiona w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia ocena ustaleń faktycznych i wynikających z nich wniosków oraz podstawa prawna i jej wyjaśnienie prowadzące do określonego rozstrzygnięcia są wyczerpujące, logiczne i przekonujące. Zaskarżone orzeczenie jest zgodne z prawem, a podniesione w skardze zarzuty nie zasługiwały na uwzględnienie. Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) orzekł jak w sentencji.