II SA/Wa 78/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Karolina Kisielewicz po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. S. na uchwałę Rady Miasta [...] z dnia [...] listopada 2021 r., nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Burmistrza Gminy [...] postanawia: - odrzucić skargę Rada Miejska [...] uchwałą z [...] listopada 2021 r. (nr [...]), podjętą na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2021 r. poz. 1372 ze zm.) w zw. z art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm.), dalej jako "k.p.a." oraz § 21 ust. 1 Statutu Gminy [...], uznała za bezzasadną skargę złożoną przez L. S. na działalność Burmistrza Gminy [...] naruszającą zasadę obiektywizmu, rzetelności, bezstronności oraz równości wobec każdego mieszkańca. L. S. w piśmie z 10 grudnia 2021 r. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uchwałę nr [...] z [...] listopada 2021 r. wnosząc o stwierdzenie jej nieważności i wskazując, że została podjęta z naruszeniem prawa, zasady bezstronności oraz rzetelności, a także w "sposób podporządkowany" wobec Burmistrza. Rada Miasta [...] w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zaskarżona przez L. S. uchwała Rada Miasta [...] została podjęta w związku ze złożoną przez nią w trybie art. 227 k.p.a. skargą na działalność Burmistrza Gminy [...] naruszającą zasadę obiektywizmu, rzetelności, bezstronności oraz równości wobec każdego mieszkańca. Z powołanego przepisu art. 227 k.p.a. wynika, że przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. W świetle zaś art. 18b ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, rada gminy rozpatruje skargi na działania wójta i gminnych jednostek organizacyjnych; wnioski oraz petycje składane przez obywateli; w tym celu powołuje komisję skarg, wniosków i petycji. W bogatym orzecznictwie sądowym dotyczącym omawianej problematyki, jak też w nauce prawa administracyjnego ugruntowane jest stanowisko, w świetle którego, wniesiona w oparciu o art. 227 k.p.a. skarga uruchamia jednoinstancyjne postępowanie administracyjne o charakterze uproszczonym, kończące się czynnością faktyczną - zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi, o którym mowa w art. 238 k.p.a., które stanowi prawną formę działania organu administracji publicznej. Jeżeli natomiast organem właściwym do rozpoznania skargi jest organ stanowiący gminy (jak w rozpatrywanej sprawie - art. 18b ust. 1 ustawy samorządowej), wówczas zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi przybiera formę uchwały. Taka forma wynika ze specyfiki działania organów kolegialnych. Przepis art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329) wymienia w sposób zamknięty (wyczerpujący) formy działalności organów administracji publicznej, które mogą być badane (kontrolowane) przez sąd administracyjny. W § 3 stanowi ponadto, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. W świetle powołanych przepisów sąd administracyjny nie jest uprawniony do oceny prawidłowości prowadzonego postępowania skargowego, w tym ich "efektów" - zawiadomień o sposobie załatwienia skargi (art. 238 k.p.a.), ani uchwał w sprawie rozpatrzenia skargi, jeżeli organem, do którego została skierowana taka skarga jest rada gminy (por. np. postanowienie WSA w Rzeszowie z 9 czerwca 2020 r. sygn. akt II SA/Wa 223/20). Uchwały podjęte w wyniku skargi wniesionej na podstawie art. 227 k.p.a. są takimi samymi czynnościami informującymi o sposobie załatwienia skargi, jak czynności innych organów wymienionych w art. 229 k.p.a., którym uchwała nie jest przypisana jako forma prawna działania (por. Jaśkowska M., Wilbrandt-Gotowicz M., W. A., Komentarz aktualizowany do Kodeksu postępowania administracyjnego, opubl.: LEX/el. 2019, postanowienia Naczelnego Sadu Administracyjnego z: 8 maja 2009 r. sygn. akt II OSK 689/09, z 12 marca 2013 r. sygn. akt I OSK 318/13, z 20 listopada 2013 r. sygn. akt II OSK 2783/13). Skoro zatem zaskarżona uchwała nie mieści się w zamkniętym katalogu form działalności administracji publicznej podlegających sądowej kontroli (nie stanowi aktu prawa miejscowego ani też nie została podjęta w sprawie z zakresu administracji publicznej, która podlegała kontroli sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 5 i pkt 6 p.p.s.a.), to skargę należało odrzucić jako nienależącą do właściwości sądu administracyjnego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Według art. 58 § 3 tej ustawy, sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Z przedstawionych powodów, na podstawie powołanych przepisów, orzeczono jak w sentencji postanowienia.