II SAB/Wa 175/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Kołodziej po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.D. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji postępowania w przedmiocie działania organu postanawia - odrzucić skargę - S.D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę "na zaniechanie obowiązkowych czynności administracyjnych przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji.". W jej uzasadnieniu wskazał, że zaskarża "w całości odpowiedź o charakterze decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji Nr: [...] (zwanej dalej decyzją) w przedmiocie długoletniego uchylania się od przeprowadzenia obowiązkowego postępowania administracyjnego w zakresie uregulowania sytuacji prawnej skarżącego wobec podjęcia decyzji na podstawie fałszywych dokumentów spreparowanych przez funkcjonariuszy Policji w miesiącu czerwcu, lipcu, sierpniu, wrześniu, listopadzie i grudniu 1999 r.". W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie skargi. Zarządzeniem z dnia 1 marca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał skarżącego do sprecyzowania skargi, poprzez jednoznaczne wskazanie, czy jej przedmiotem jest decyzja, postanowienie, inny akt lub czynność (należy podać organ, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie, datę i numer zaskarżonej decyzji, postanowienia, aktu lub czynności) czy też bezczynność lub przewlekłość organu (należy podać wniosek, którego organ nie rozpatrzył w formie prawem przewidzianej albo w stosunku, do którego postępowanie było prowadzone w sposób przewlekły) w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 7 marca 2019 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru znajduje się w aktach sprawy). W odpowiedzi na wezwanie skarżący pismem z dnia 13 marca 2019 r. wskazał, że przedmiotem skargi jest bezczynność i przewlekłość prowadzenia przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji postępowania w przedmiocie "wniosku o rozpatrzenie w formie ugody bezprawnego uniemożliwienia wykonywania czynności służbowych na stanowisku kierownika sekcji dochodzeniowo – śledczej od dnia [...] września 1999 r. do chwili podpisania ugody". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. W niniejszej sprawie skarga podlega odrzuceniu, bowiem przedmiot zaskarżenia nie podlega kontroli sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.); zwanej dalej P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego – Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm. (art. 3 § 2a P.p.s.a.); zwanej dalej K.p.a. oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie S.D. przedmiotem skargi uczynił bezczynność oraz przewlekłość prowadzonego przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji postępowania w zakresie "wniosku o rozpatrzenie w formie ugody bezprawnego uniemożliwienia wykonywania czynności służbowych na stanowisku kierownika sekcji dochodzeniowo – śledczej od dnia [...] września 1999 r. do chwili podpisania ugody". Jak wynika z akt sprawy Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji pismem z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] rozpatrzył wnioski S.D. z dnia 21 grudnia 2018 r. i 2 stycznia 2019 r. dotyczące "rozpatrzenia w formie ugody bezprawnego uniemożliwienia wykonywania czynności służbowych (...)" w trybie przepisów Działu VIII K.p.a., regulującego postępowanie w przedmiocie skarg i wniosków. Organ w powyższym piśmie wyjaśnił S.D., że udzielona przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji odpowiedź z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] dotycząca podnoszonych przez skarżącego tych samych kwestii co we wnioskach z dnia 21 grudnia 2018 r. i 2 stycznia 2019 r. nie jest decyzją administracyjną. Pismo to stanowiło zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi, od którego nie przysługuje odwołanie. Ponadto podano, że postępowanie skargowe jest jednoinstancyjnym uproszczonym postępowaniem, które nie kończy się wydaniem decyzji administracyjnej lecz zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi, od którego nie przysługuje odwołanie. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowoadministracyjnym w sprawach dotyczących postępowania skargowego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego, ponieważ działania podejmowane przez organ w trybie postępowania w zakresie skarg i wniosków, normowanym przepisami Działu VIII K.p.a., nie mają formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 P.p.s.a. (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 24 lipca 2013 r., sygn. akt I OSK 960/13, Lex Omega nr 1432371; z dnia 12 marca 2013 r., sygn. akt I OSK 318/13, Lex Omega nr 1305299; z dnia 19 stycznia 2012 r., sygn. akt II OSK 2692/11, Lex Omega nr 1110181 oraz z dnia 4 listopada 2011 r., sygn. akt I OZ 821/11, Lex Omega nr 1069737). Analizując treść wskazanych wyżej wniosków S.D. z dnia 21 grudnia 2018 r. i 2 stycznia 2019 r. należy stwierdzić, że są one skargami, o których mowa w art. 227 K.p.a. Postępowanie w sprawach skarg i wniosków, uregulowane w Dziale VIII K.p.a., jest wyłączone spod sądowej kontroli administracji publicznej, bowiem tego typu sprawy nie podlegają rozstrzygnięciu w formach przewidzianych w art. 3 § 2 pkt 1-4 P.p.s.a. Stąd też skarga na bezczynność organu i przewlekłość postępowania w zakresie rozpatrzenia zarzutów dotyczących działania organu podnoszonych w trybie Działu VIII K.p.a., jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.