III SA/Wa 116/19

PostanowienieWSA w Warszawie2019-10-09

Skład orzekający: Maciej Kurasz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga administracyjna podlega odrzuceniu, jeśli strona skarżąca, pomimo wielokrotnych wezwań i prawomocnego postanowienia odmawiającego przyznania prawa pomocy, nie uiściła należnego wpisu sądowego?
Ratio decidendi
Skarga administracyjna podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., jeżeli strona skarżąca, pomimo wezwania, nie uiściła należnego wpisu sądowego. Ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy po wydaniu prawomocnego postanowienia odmawiającego zwolnienia od kosztów sądowych nie uchyla skutków tego postanowienia i nie zwalnia strony z obowiązku uiszczenia wpisu.
Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. dotyczącą solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki. Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego, a następnie skarżący kilkukrotnie składał wnioski o przyznanie prawa pomocy. Postanowienia odmawiające przyznania prawa pomocy stały się prawomocne, a wpis sądowy nie został uiszczony mimo kolejnych wezwań.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Kurasz, , po rozpoznaniu w dniu 9 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.C. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] października 2018 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu wraz z pozostałym członkiem zarządu oraz spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za 2013 r. postanawia: odrzucić skargę. D.C. (dalej: "Skarżący") wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2018 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu wraz z pozostałym członkiem zarządu oraz spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za 2013 r. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z 24 stycznia 2019 r. wezwano Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego zarządzenia doręczono Skarżącemu 4 lutego 2019 r. W dniu 11 lutego 2019 r. Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy obejmujący zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2019 r. starszy referendarz sądowy umorzył postępowanie w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu oraz odmówił przyznania Skarżącemu prawa pomocy w pozostałym zakresie. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 20 maja 2019 r., wezwano Skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 24 stycznia 2019 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Na wykonanie wezwania zakreślono termin 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego zarządzenia doręczono Skarżącemu w dniu 30 maja 2019 r. Skarżący ponownie złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 19 lipca 2019 r. starszy referendarz sądowy pozostawił wniosek Skarżącego bez rozpoznania. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 27 sierpnia 2019 r., wezwano Skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 24 stycznia 2019 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Na wykonanie wezwania zakreślono termin 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego zarządzenia doręczono Skarżącemu w dniu 11 września 2019 r. Pismem z dnia 18 września 2019 r. wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w Biurze Podawczym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący ponownie zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Jak wynika z dokumentacji księgowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczącej opłat sądowych, do dnia 2 października 2019 r. Skarżący nie uiścił należnego wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 – dalej "P.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Jeśli należny wpis nie został uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. W myśl natomiast art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W rozpoznawanej sprawie zaktualizował się skutek procesowy, o którym mowa w art. 220 § 3 P.p.s.a. Skarżący zarządzeniami Przewodniczącej Wydziału został parokrotnie wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, przy czym w wezwaniach tych wyraźnie zaznaczono, że nieuiszczenie należnego wpisu będzie skutkowało odrzuceniem skargi. Termin do uiszczenia wpisu bezskutecznie upłynął, a na jego bieg nie miało wpływu złożenie przez Skarżącego kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Podnieść należy, że prawomocność postanowienia w sprawie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych oznacza obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu (por. postanowienie SN z dnia 9 grudnia 2002 r., sygn. III RN 144/02, lex nr 81387 oraz postanowienie NSA z dnia 10 lipca 2014 r., sygn. II OZ 667/14 – wszystkie powołane orzeczenie sądów administracyjnych dostępne pod adresem internetowym: orzeczenia.nsa.gov.pl). Od obowiązku tego nie zwalnia strony ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, do czego strona ma prawo w związku z art. 165 P.p.s.a. Ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu wystosowanym do strony po wydaniu prawomocnego postanowienia odmawiającego zwolnienia od kosztów, nie uchyla skutków tego prawomocnego rozstrzygnięcia na toczące się postępowanie (por. postanowienie NSA z 10 maja 2010 r., II FZ 115/10, postanowienie NSA z 8 stycznia 2014 r., II GZ 761/13, postanowienie NSA z 11 kwietnia 2013 r., I OSK 536/13). Dopiero wydanie przez Sąd prawomocnego postanowienia odmiennej treści w przedmiocie udzielania stronie prawa pomocy, skutkuje utratą mocy pierwszego postanowienia (por. postanowienie SN z dnia 24 kwietnia 1999 r., sygn. I CKN 146/98, OSNC 1999 Nr 11, poz. 196). Odmienne postępowanie sądu może prowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków strony o przyznanie prawa pomocy i skutkować nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania, a nawet trudnością w jego zakończeniu. Zatem prawomocne postanowienie o odmowie zwolnienia strony z obowiązku ponoszenia kosztów i ponowne wezwanie do uiszczenia należnej opłaty, nie zwalnia strony od skutków niezastosowania się do tego wezwania, pomimo wystąpienia z kolejnym wnioskiem w tym przedmiocie. W świetle powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. oraz art. 58 § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło