III SA/Wa 1203/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Skrodzki po rozpoznaniu w dniu 6 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2014r. Nr [...] w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług wysokości zobowiązania podatkowego za styczeń 2012 r. oraz wysokości nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za I kwartał 2012 r. postanawia: 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić O. Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 2000 zł (słownie: dwa tysiące złotych) uiszczoną na poczet wpisu sądowego od skargi. Skarżąca – O. sp. z o.o. z siedzibą w W., pismem z dnia 17 marca 2014 r. złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] lutego 2014 r. w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług wysokości zobowiązania podatkowego za styczeń 2012 r. oraz wysokości nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za I kwartał 2012 r. Zarządzeniem z 10 lipca 2014 r. Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał Skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 72.337 zł. Pismem z 29 lipca 2014 r. Skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Wraz z tym pismem nadesłała wypełniony formularz PPPr wraz z załącznikami. Postanowieniem z dnia 8 października 2014 r., referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił Skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Pismem z dnia 22 października 2014 r. Skarżąca wniosła sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z dnia 8 października 2014 r. Postanowieniem z dnia 3 listopada 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Pismem z dnia 21 listopada 2014 r. Skarżąca złożyła zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 listopada 2014 r. o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie przyznania Skarżącej zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 21 stycznia 2015 r. w sprawie o sygn. akt I FZ 470/14 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił ww. zażalenie. Pismem z dnia 11 lutego 2015 r. Skarżąca złożył ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, do którego załączył formularz PPPr. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z dnia 9 lutego 2015 r. wezwano Skarżącą pismem z dnia 16 lutego 2015 r. do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 10 lipca 2014 r. Skarżąca pismem z dnia 11 lutego 2016 r. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych ponad kwotę 1.000 zł jednocześnie uiszczając wskazaną kwotę w tej wysokości. Postanowieniem z dnia 11 maja 2015 r. Sąd odmówił Skarżącej przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Pismem z dnia 1 czerwca 2015 r. Skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 maja 2015. r. Postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2015 r., w sprawie o sygn. akt I FZ 228/15 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił ww. zażalenie. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 1 września 2015 r. Skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 62.337 zł, w terminie 7 dni - pod rygorem odrzucenia skargi. Wnioskiem z 14 wrześnie 2015 r. Skarżąca zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych ponad kwotę 2.000 zł. Skarżąca uiścił ponownie kwotę 1.000 zł. Postanowieniem z 9 października 2015 r. Referendarz Sądowy postanowił odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Pismem z 19 października 2015 r. Skarżąca wniosła sprzeciw od ww. postanowienia referendarza sądowego. Postanowieniem z 9 listopada 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Pismem z dnia 19 listopada 2015 r. Skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 listopada 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 18 stycznia 2016 r. (sygn. akt I FZ 539/15), oddalił ww. zażalenie. Pismem z 27 stycznia 2016 r. wezwano Skarżącą do uiszczenia brakującej kwoty wpisu sądowego w wysokości 70.337 zł. Kolejnym wnioskiem z 28 stycznia 2016 r. Skarżąca zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z 16 lutego 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 listopada 2015 r. o sygn. akt III SA/Wa 1203/14. Pismem z 29 lutego 2016 r. Skarżący złożył zażalenie na ww. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Postanowieniem z 31 maja 2016 r. (sygn. akt I FZ 104/16) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił ww. zażalenie. Na podstawie zarządzenia z 8 czerwca 2016 r. Przewodniczący Wydziału III wezwał Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 70.337 zł - z uwzględnieniem faktu, że strona uiściła już kwotę 2.000 na poczet ww. wpisu sądowego. Skarżąca otrzymała ww. wezwanie w dniu 13 czerwca 2016 r. W dniu 16 czerwca 2016 r. Skarżąca złożyła kolejny wniosek w kwestii zwolnienia od kosztów sądowych. Z informacji uzyskanej z Oddziału Finansowo - Budżetowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, sporządzonej według stanu na 2 września 2016 r. wynika, że w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty wpisu sądowego od skargi w wysokości 70.337 zł do niniejszej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przepis art. 230 § 1 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) - ddej "p.p.s.a." stanowi, że od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Do pism takich należy skarga. Jeśli zatem należny wpis nie został uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. Zgodnie zaś z art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd. Należy zauważyć, że w rozpoznawanej sprawie w sposób prawidłowy wezwano Skarżącą do prawomocnego wykonania zarządzenia z 8 czerwca 2016 r. dotyczącego uiszczenia wpisu od skargi. W zarządzeniu zawarto pouczenie o skutkach jego niewykonania tj. wskazano na rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nie uiszczenia wpisu w terminie. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone Skarżącej 13 czerwca 2016 r. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upływał zatem 20 czerwca 2016 r. (poniedziałek). Skarżąca w zakreślonym terminie nie uiściła wpisu od skargi. Zgodnie z dokumentacją księgową Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca, mimo otrzymania prawomocnego wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, nie uiściła należnego wpisu w siedmiodniowym terminie. Podkreślić należy, że wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego z 8 czerwca 2016 r. uzyskało przymiot prawomocności na podstawie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 31 maja 2016 r. sygn. akt I FZ 104/16, dlatego też ma moc wiążącą między innymi wobec Sądu, który je wydał. Z tego zaś wynikał obowiązek dla Skarżącej do uiszczenia wymaganych na danym etapie postępowania kosztów sądowych (w tym przypadku brakującej kwoty wpisu od skargi w kwocie 70.337. zł). Uwzględniając powyższy stan faktyczny i prawny, na podstawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a w zw. z art. 220 § 3 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji. O zwrocie wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.