III SA/Wa 2297/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Anna Nasiłowska po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata T. N. o przyznanie zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej skarżącemu z urzędu w sprawie ze skargi K. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o wydanie zaświadczenia postanawia: - odmówić przyznania adwokatowi – T. N. wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy Postanowieniem z 7 sierpnia 2009 r. sygn. akt III SA/Wa 2297/08 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącemu K. G. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu adwokata – T. N. Pełnomocnik otrzymał od skarżącego umocowanie do jego reprezentowania w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 2297/08. W dniu 3 listopada 2009 r. do Sądu wpłynęła skierowana do skarżącego opinia prawna o stwierdzeniu braku podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej, sporządzona przez adwokata T. N. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zmianami). Stosownie do treści § 20 powołanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub części. W postanowieniu z dnia 30 czerwca 2009 r., sygn. akt II GZ 133/09 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że treść § 20 rozporządzenia nie pozostawia wątpliwości, że oświadczenie, o którym mowa w cytowanym powyżej przepisie jest obligatoryjnym składnikiem wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Wynika to z użytego w treści tego przepisu wyrażenia "powinien zawierać". W postanowieniu tym Sąd zwrócił również uwagę, że z treści omawianego przepisu wynika ponadto, że aby Skarb Państwa mógł wypłacić wynagrodzenie wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi konieczne jest złożenie oświadczenia o wskazanej treści, gdyż pozwala to określić zakres, w jakim wynagrodzenie musi zostać pokryte przez Skarb Państwa. Za ugruntowane należy uznać prezentowane w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego stanowisko, że nieprzedstawienie oświadczenia, o którym mowa § 20 rozporządzenia, wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia. Brak stosownego oświadczenia nie stanowi uchybienia formalnego, które podlegałoby uzupełnieniu na wezwanie Sądu w trybie art. 49 p.p.s.a. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 czerwca 2006 r., sygn. II FSK 862/05, Lex nr 242945; postanowienie NSA z dnia 18 października 2005 r., sygn. II FZ 625/05, niepubl.; postanowienie NSA z 18 czerwca 2008 r., sygn. I OZ 390/08, niepubl., postanowienie NSA z 25 marca 2009 r, sygn. akt II FZ 90/09, dostępne w internecie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Stanowisko wyrażone w przywołanych orzeczeniach zostało powtórzone również w postanowieniu NSA z dnia 28 sierpnia 2008 r., sygn. akt I OZ 615/08, niepubl., w którym Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że zawarcie przez pełnomocnika we wniosku oświadczenia o niezapłaceniu w całości lub w części kosztów zastępstwa jest nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku. Jego pominięcie musi się wiązać z konsekwencją wydania orzeczenia odmownie rozstrzygającego żądanie przyznania kosztów udzielonej pomocy prawnej. Jak wynika z akt niniejszej sprawy, wyznaczony na zasadzie prawa pomocy adwokat T.N. w opinii z dnia 30 października 2009 r. wnosząc o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej skarżącemu z urzędu, nie zawarł oświadczenia, o którym mowa w § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. W związku z powyższym na podstawie art. 250 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.