III SA/Wa 2562/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, Sędziowie Sędzia WSA Sylwester Golec (sprawozdawca), Sędzia WSA Anna Wesołowska, Protokolant st. sekr. sąd. Alicja Bogusz, po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2010 r. na rozprawie sprawy ze skargi S. W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] października 2008 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe Pismem z dnia 30 lipca 2008 r., S. W. – zwany dalej Skarżącym - zwrócił się do Ministra Finansów z wnioskiem o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży gruntu nabytego w drodze spadku. W uzasadnieniu przedstawił stan faktyczny, z którego wynika, że jest rolnikiem. 36 lat temu odziedziczył po rodzicach grunty rolne, które uprawia do dnia dzisiejszego. Uchwałą Rady Gminy z dnia 16 lutego 2006 r. grunty rolne stanowiące własność Skarżącego zostały przekwalifikowane na grunty przeznaczone pod zabudowę. W związku z tym Skarżący postanowił część tej ziemi (około 21 tysięcy metrów kwadratowych) podzielić na działki. W wyniku tego podziału powstały 33 działki, które Skarżący chciałby w miarę potrzeb sprzedawać w celu doinwestowania gospodarstwa rolnego w sprzęt rolniczy. Wnioskodawca jest ubezpieczony w Kasie Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego. Nie prowadzi pozarolniczej działalności gospodarczej i utrzymuje się z prowadzenia gospodarstwa rolnego. W związku z powyższym Skarżący wystąpił z zapytaniem, czy w związku ze sprzedażą kolejnych działek gruntu będzie musiał zapłacić podatek od towarów i usług. Zdaniem Skarżącego, nie musi on uiszczać podatku od towarów i usług, ponieważ ziemię odziedziczył grunty rolne. Nie nabył ich z zamiarem dalszej odsprzedaży. Skarżący wskazał, że w przypadku dokonywania wszelkich zakupów do gospodarstwa nie przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku VAT. Interpretacją indywidualną z dnia [...] października 2008 r. Minister Finansów stanowisko Skarżącego uznał za nieprawidłowe. W jego ocenie, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r. (Dz.U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm., dalej - "u.p.t.u."), warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze, dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie, czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem był podatnikiem podatku od towarów i usług. Organ podatkowy zauważył, iż Skarżący wykonał czynności zmierzające do uatrakcyjnienia posiadanego gruntu - dokonał zmiany przeznaczenia gruntu z terenu rolnego na teren budowlany, dokonując jednocześnie podziału przedmiotowego gruntu na mniejsze działki. Dostawa przedmiotowych działek ma charakter zorganizowany i powtarzalny, co zdaniem Ministra Finansów oznacza, że w niniejszej sprawie został spełniony warunek określony w art. 15 u.p.t.u. tj. "zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy". Minister Finansów nie zgodził się również, ze stanowiskiem, że sprzedaż przedmiotowych gruntów to sprzedaż majątku osobistego Skarżącego, albowiem przedmiotowe grunty wykorzystywane były wcześniej do działalności rolniczej, a nie na cele osobiste. W konsekwencji, zdaniem organu, sprzedaż przedmiotowych działek będzie podlegać opodatkowaniu VAT. Jednocześnie Minister Finansów stanął na stanowisku, iż Skarżący nie będzie mógł skorzystać ze zwolnienia z opodatkowania, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 u.p.t.u. Pomimo wystosowania przez Skarżącego wezwania do usunięcia naruszenia prawa Minister Finansów nie znalazł podstaw do zmiany stanowiska. Na powyższą interpretację Skarżący, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, która została zarejestrowana pod sygnaturą akt III SA/Wa 261/09. Zaskarżonej interpretacji zarzucił naruszenie: - przepisów prawa materialnego tj. art. 15 ust. 1 w związku z art. 15 ust. 2 u.p.t.u., które miało istotny wpływ na wynik sprawy, - przepisów prawa procesowego tj. art. 14o § ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) w dalszej części uzasadnienia powoływanej jako O.p., które miało wpływ na wynik sprawy, - przepisów prawa procesowego tj. art. art. 121 § 1, art. 122, art. 124, art. 187 § 1 oraz art. 210 § 4 O.p., które miało wpływ na wynik sprawy. Wyrokiem z dnia 7 maja 2009 roku w sprawie o sygn. akt. III SA/Wa 261/09 tutejszy Sąd uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną z uwagi na naruszeniem przepisu postępowania, tj. art. 14d O.p.. Wyrok ten został zaskarżony skargą kasacyjną przez Ministra Finansów i następnie został uchylony wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 września 2010 roku (sygn. akt. II FSK 1381/09) z uwagi na stanowisko wyrażone w tezie uchwały pełnego składu Izby Finansowej Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 grudnia 2009 roku, sygn. akt II FPS 7/09. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Postępowanie sądowe należało zawiesić. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U Nr 153, poz.1270 ze zm. - dalej P.p.s.a.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Postanowieniami z dnia 9 marca 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej następujące pytania prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa wspólnotowego: - w sprawie o sygn. akt I FSK 2134/08; Czy do rolnika ryczałtowego w rozumieniu art. 295 ust. 1 pkt 3 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. U.E. z 2006 r. L 347/1, ze zm.), który dokonuje sprzedaży działek służących jego działalności rolniczej, przeznaczonych w planie zagospodarowania przestrzennego gminy pod zabudowę mieszkaniowo-usługową, a nabytych jako grunty rolne (bez VAT), ma zastosowanie art. 16 tej dyrektywy uznający za dostawę odpłatną jedynie takie przeznaczenie aktywów przedsiębiorstwa na cele prywatne podatnika lub inne niż związane z prowadzonym przedsiębiorstwem, jeżeli podatek od tych aktywów podlegał w całości lub w części odliczeniu? Czy rolnika ryczałtowego w rozumieniu art. 295 ust. 1 pkt 3 Dyrektywy 2006/112/WE, który dokonuje sprzedaży działek służących uprzednio jego działalności rolniczej, przeznaczonych w planie zagospodarowania przestrzennego gminy pod zabudowę mieszkaniowo-usługową, a nabytych jako grunty rolne (bez VAT), należy uznać za podatnika zobowiązanego do rozliczenia VAT z tytułu tej sprzedaży na zasadach ogólnych? - w sprawie o sygn. akt I FSK 2039/08; Czy osoba fizyczna, która na nieruchomości gruntowej prowadziła działalność rolniczą, a następnie z uwagi na zmianę planów zagospodarowania przestrzennego, która nastąpiła z przyczyn niezależnych od woli tej osoby, zakończyła tę działalność i przekwalifikowała majątek na majątek prywatny, dokonała jego podziału na mniejsze części (nieruchomości gruntowe przeznaczone pod zabudowę letniskową) i rozpoczęła jego zbywanie - jest z tego tytułu podatnikiem VAT w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE oraz art. 4 ust. 1 i 2 Szóstej Dyrektywy 77/388/EWG, zobowiązanym do rozliczania VAT z tytułu działalności handlowej?, W tych okolicznościach Sąd uznał, że udzielone odpowiedzi przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości na przytoczone pytania prejudycjalne będą miały wpływ na rozstrzygnięcie skargi w niniejszej sprawie. W związku z powyższym, należało stwierdzić, że zaistniała w przedmiotowej sprawie sytuacja wyczerpuje przesłankę zawieszenia postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym określoną w art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Z tych względów, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1powołanej ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.