III SA/Wa 2582/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Olechniewicz (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Katarzyna Owsiak, sędzia WSA Radosław Teresiak, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 29 kwietnia 2020 r. sprawy ze skargi E. s.c. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] września 2019 r. nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług za maj 2019 r. oddala skargę E. s.c. (dalej: "Skarżąca, "Spółka", "Strona") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. (dalej: "Dyrektor IAS" lub "organ odwoławczy") z dnia [...] września 2019 r. w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług za maj 2019 r. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. W dniu 1 czerwca 2019 r. do Naczelnika Urzędu Skarbowego W. (dalej: "Naczelnik US" lub "organ pierwszej instancji") wpłynęła złożona przez Spółkę deklaracja dla podatku od towarów i usług VAT-7 za maj 2019 r. z wykazaną do zwrotu kwotą w wysokości 1.780,00 zł na rachunek bankowy w terminie 25 dni, tj. do dnia 26 czerwca 2019 r. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2019 r. Naczelnik US na podstawie art. 274b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2019 r., poz. 900 ze zm., dalej: "O.p.") w związku z art. 87 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2018 r., poz. 2174 ze zm., dalej: "ustawa o VAT") przedłużył termin dokonania wnioskowanego zwrotu do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia Strony, tj. do dnia 26 sierpnia 2019 r. W uzasadnieniu powyższego postanowienia organ podatkowy pierwszej instancji wskazał m. in., że wykazywanie przez Spółkę wysokich nabyć towarów i usług budzi wątpliwości oraz wymaga dodatkowej weryfikacji. W zażaleniu na ww. postanowienie Skarżąca wniosła o jego uchylenie w całości i niezwłoczny zwrot na konto bankowe Spółki nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wynikającej z deklaracji dla podatku od towarów i usług VAT-7 za maj 2019 r. wraz z ustawowymi odsetkami. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono: 1. naruszenie art. 274b O.p. w związku z art. 87 ust. 2 ustawy o VAT; 2. naruszenie art. 124, art. 217 § 1, art. 219 i art. 210 § 4 O.p. oraz art. 87 ust. 2 i ust. 6 ustawy o VAT, poprzez brak należytego uzasadnienia postanowienia polegający na niewskazaniu w nim uzasadnionych powodów przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym i nieprzedstawieniu istniejących w tym zakresie wątpliwości; 3. naruszenie art. 18a § 1 w związku z art. 17 § 1 O.p. Postanowieniem z dnia [...] września 2019 r. Dyrektor IAS utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy podkreślił, że organ pierwszej instancji jako podstawę prawną zaskarżonego postanowienia z dnia [...] czerwca 2019 r. prawidłowo wskazał art. 274b O.p. oraz art. 87 ust. 2 ustawy o VAT, zaś z analizy materiału dowodowego zgromadzonego w przedmiotowej sprawie wynika, że Naczelnik US zasadnie stwierdził istnienie przesłanek do zweryfikowania zwrotu podatku wykazanego w deklaracji dla podatku od towarów i usług VAT-7 za maj 2019 r. oraz słusznie dokonał przedłużenia terminu zwrotu podatku od towarów i usług wynikającego z rozliczenia Strony. Dyrektor IAS zauważył, że zasadniczą przyczyną przedłużenia terminu zwrotu podatku od towarów i usług w przedmiotowej sprawie była obawa wystąpienia nadużyć podatkowych, a zadaniem organów administracji skarbowej jest prewencja i przeciwdziałanie takim nadużyciom. Ze stanu faktycznego sprawy wynika bowiem, że w dniu 1 czerwca 2019 r. do organu podatkowego pierwszej instancji wpłynęła deklaracja dla podatku od towarów i usług VAT-7 za maj 2019 r. z wykazaną kwotą do zwrotu na rachunek bankowy Spółki w terminie 25 dni w wysokości 1.780,00 zł. Skarżąca wykazała w deklaracji sprzedaż poza terytorium kraju w wysokości 1.900,00 zł, sprzedaż ze stawką 5% - w wysokości netto 294,00 zł, VAT - 15,00 zł, sprzedaż ze stawką 8% - w wysokości netto 41.651,00 zł, VAT - 3.332,00 zł i sprzedaż ze stawką 23% w wysokości 2.764,00 zł, VAT - 636,00 zł oraz nabycia towarów i usług pozostałych w wysokości 34.821,00 zł, VAT - 5.717,00 zł oraz nabycia towarów i usług zaliczanych do środków trwałych w wysokości 199,00 zł, VAT- 46,00 zł. Podał, że wątpliwości Naczelnika US wzbudziło wykazywanie przez Spółkę wysokich nabyć towarów i usług, w związku z czym uznał on za konieczne przeprowadzenie dodatkowej weryfikacji zasadności zwrotu przed jego dokonaniem. Organ odwoławczy zaznaczył także, że aby wniosek podatnika mógł spowodować zwrot różnicy podatku w skróconym 25. dniowym terminie, organ pierwszej instancji musi zbadać, czy sam zwrot jest zasadny, oraz czy spełnione są warunki do dokonania zwrotu w przyspieszonym terminie. Wobec tego uprawniony jest do przeprowadzenia wszelkiego postępowania mającego na celu sprawdzenie zasadności zwrotu. W przedmiotowej sprawie procedura weryfikacyjna dotycząca rozliczenia deklaracji dla podatku od towarów i usług VAT-7 za maj 2019 r. prowadzona w Spółce nie została jeszcze zakończona. W konsekwencji powyższego organ odwoławczy uznał, że zaskarżone postanowienie zawiera powody zastosowania instytucji przedłużenia terminu zwrotu podatku od towarów i usług oraz celu weryfikacji, tzn. konieczności ustalenia, czy dane zawarte w deklaracji dla podatku od towarów i usług VAT-7 za maj 2019 r. odzwierciedlają rzeczywisty stan faktyczny uzasadniający przedmiotowy zwrot. Odnosząc się do zarzutów odwołania organ odwoławczy wskazał, że z art. 87 ust. 2 zdanie 2 ustawy o VAT nie wynika, że do wydania postanowienia o przedłużeniu terminu zwrotu podatku niezbędne jest wykazanie dowodów, iż przedmiotowy zwrot jest nieuzasadniony, a zatem przedłużenie terminu może nastąpić również wtedy, gdy zwrot wykazany w deklaracji okaże się zasadny, ale stwierdzić to można dopiero po zakończeniu analizy prawidłowości rozliczenia. Jedyną przesłanką do przedłużenia terminu zwrotu podatku od towarów i usług jest potrzeba dodatkowego zweryfikowania zasadności zwrotu. Zaznaczył, że postanowienie o przedłużeniu terminu zwrotu podatku od towarów i usług ma samodzielny byt prawny w sensie materialnym i procesowym. Wydawane jest w odrębnej sprawie niż ta, która dotyczy prawa do zwrotu i jego wysokości oraz statusu podatnika podatku od towarów i usług, które mogą być rozstrzygane w odrębnym trybie, w drodze decyzji administracyjnych, a skutki przedmiotowego postanowienia są ograniczone czasowo dopuszczalnym terminem badania rozliczenia w danym trybie (z uwzględnieniem przewidzianych ustawowo przedłużeń terminów). Zatem postanowienie to nie służy zakwestionowaniu zwrotu lub odpowiedzi na pytanie, czy zwrot ten danemu podmiotowi w ogóle przysługuje, dlatego też, zdaniem oprganu odwoławczego, żądanie E. s.c. dotyczące wskazania przyczyn, z powodu których Strona nie otrzymała wnioskowanej kwoty zwrotu, jest nieuzasadnione. Za niezasadny uznano również zarzut zażalenia dotyczący naruszenia art. 18a § 1 w związku z art. 17 § 1 O.p. Dyrektor IAS wskazał, że zgodnie z § 13 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 sierpnia 2005 r. w sprawie właściwości organów podatkowych (Dz. U. z 2017 r. poz. 122, z późn. zm., dalej: rozporządzenie MF w sprawie właściwości organów podatkowych), organem podatkowym właściwym miejscowo w sprawach rozliczeń podatku od towarów i usług za maj 2019 r. był Naczelnik US. Zaznaczył, że skoro w przedmiotowej sprawie dokumenty aktualizacyjne Strony w zakresie zmiany adresu rejestracyjnego Spółki (na ul. [...], S.) zostały złożone Naczelnikowi [...] Urzędu Skarbowego w S. w dniu 4 czerwca 2019 r., a stosowne zmiany wprowadzono do systemu w dniu 12 czerwca 2019 r. z mocą obowiązującą od dnia 4 czerwca 2019 r., to zmiana właściwego miejscowo organu podatkowego w sprawach rozliczeń podatku od towarów i usług w związku ze zmianą adresu siedziby Spółki może dotyczyć wyłącznie deklaracji dla podatku od towarów i usług VAT-7 za czerwiec 2019 r. i ewentualnie kolejne okresy rozliczeniowe. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. zarzucono naruszenie: 1. naruszenie art. 274b O.p. w związku z art. 87 ust. 2 ustawy o VAT; 2. naruszenie art. 124, art. 217 § 1, art. 219 i art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej oraz art. 87 ust. 2 i ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług poprzez brak należytego uzasadnienia postanowienia polegający na niewskazaniu w nim uzasadnionych powodów przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym i nieprzedstawieniu istniejących w tym zakresie wątpliwości; 3. naruszenie art. 18a § 1 w związku z art. 17 § 1 O.p. W odpowiedzi na skargę Dyrektor IAS wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że złożona w tej sprawie skarga została przez sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym zgodnie z art. 119 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: "P.p.s.a."), zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym, na które służy zażalenie. Kontroli Sądu podlega postanowienie rozstrzygające o zasadności przedłużenia przez organ terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad podatkiem należnym wykazanych w deklaracji VAT-7 za maj 2019 r. r., do dnia 26 sierpnia 2019 r. tj. do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia Spółki. Przechodząc do kontroli zaskarżonego postanowienia należało się w pierwszej kolejności odnieść do najdalej idącego zarzutu, tj. zarzutu naruszenie art. 18a § 1 w związku z art. 17 § 1 O.p. poprzez wydanie postanowienia organu pierwszej instancji przez organ niewłaściwy, gdyż w dniu 4 czerwca 2019 r. zostały złożone przez Stronę deklaracje aktualizacyjne NIP-2, w których została ujawniona zmiana siedziby Spółki z ul. [...] w W. na ul. [...] w S. w dniu 4 czerwca 2019 r. Stosownie do treści art. 17 § 1 O.p. jeżeli ustawy podatkowe nie stanowią inaczej, właściwość miejscową organów podatkowych ustala się według miejsca zamieszkania albo adresu siedziby podatnika, płatnika, inkasenta lub podmiotu wymienionego w art. 133 § 2. Jak wynika jednak z § 2 ww. przepisu Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia, właściwość miejscową organów podatkowych w sprawach niektórych zobowiązań podatkowych lub poszczególnych kategorii podatników, płatników lub inkasentów w sposób odmienny niż określony w § 1, uwzględniając w szczególności posiadanie miejsca zamieszkania lub siedziby za granicą, miejsce uzyskiwania dochodów oraz miejsce położenia przedmiotu opodatkowania. Na podstawie upoważnienia ustawowego wskazanego w art. 17 § 2 O.p. zostało wydane rozporządzenie w sprawie właściwości organów podatkowych. Jak wynika z § 13 ust. 1 ww. rozporządzenia organem podatkowym właściwym miejscowo w sprawach rozliczeń podatku od towarów i usług za dany okres rozliczeniowy dla podatników, którzy w trakcie okresu rozliczeniowego zmienili miejsce zamieszkania lub adres siedziby, wskutek czego właściwy stał się organ podatkowy inny niż dotychczasowy - jest organ podatkowy właściwy dla podatnika z tytułu rozliczeń podatku od towarów i usług w ostatnim dniu tego okresu. Według zaś § 13 ust. 2 powyższego rozporządzenia, jeżeli zgodnie z odrębnymi przepisami podatnik jest obowiązany do ujawnienia adresu siedziby lub miejsca zamieszkania w odpowiednim rejestrze, przepis ust. 1 stosuje się, gdy nowy adres został ujawniony w tym rejestrze do końca okresu rozliczeniowego, którego deklaracja dotyczy. Z powyższych przepisów wynika, że zmiana właściwości miejscowej organu podatkowego w sprawach rozliczeń podatku od towarów i usług w związku ze zmianą miejsca zamieszkania lub adresu siedziby podatnika w trakcie okresu rozliczeniowego dotyczy tylko okresu rozliczeniowego i ewentualnie kolejnych okresów rozliczeniowych. Nie może się więc odnosić do spraw związanych z poprzednimi okresami rozliczeniowymi. Skoro więc, jak wskazuje organ odwoławczy, dokumenty aktualizacyjne Skarżącej w zakresie zmiany adresu rejestracyjnego Spółki na ul. [...] S., zostały złożone Naczelnikowi [...] Urzędu Skarbowego w S. w dniu 4 czerwca 2019 r., a stosowne zmiany wprowadzono do systemu w dniu 12 czerwca 2019 r. z mocą obowiązującą od dnia 4 czerwca 2019 r., to zmiana właściwego miejscowo organu podatkowego w sprawach rozliczeń podatku od towarów i usług w związku ze zmianą adresu siedziby Skarżącej może dotyczyć wyłącznie deklaracji dla podatku od towarów i usług VAT-7 za czerwiec 2019 r. i ewentualnie kolejne okresy rozliczeniowe. W takim stanie rzeczy należało uznać, że organem właściwym dla spraw dotyczących deklaracji podatku od towarów i usług VAT-7 za maj 2019 r. jest -stosownie do treści § 13 ust. 1 i 2 rozporządzenia w sprawie właściwości organów podatkowych - Naczelnik US ze względu na adres siedziby Skarżącej - ul. [...] W., aktualny w momencie złożenia przedmiotowej deklaracji. Odnosząc się do istoty sprawy wskazać należy, że przedmiotem sporu w niniejszej sprawie pozostaje kwestia wstrzymania zwrotu kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wykazanej przez Spółkę w deklaracji VAT-7 za maj 2019r. O ile bowiem organy podatkowe uznają prolongowanie terminu zwrotu VAT za usprawiedliwione, o tyle Skarżąca kwestionuje zasadność takiego opóźnienia. W związku z tym wskazać należy, że w świetle regulacji zawartych w ustawie o VAT, w sytuacji, gdy kwota podatku naliczonego jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy w terminie 60 lub 25 dni od dnia złożenia rozliczenia (art. 87 ust. 1, 2 i 6 ustawy o VAT). Jednakże w przypadku, gdy zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania, wskazany termin może zostać przedłużony do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanej w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej lub postępowania podatkowego (art. 87 ust. 2 zd. 2 ustawy o VAT). Odsunięcie w czasie zwrotu kwoty nadwyżki podatku naliczonego jest więc warunkowane istnieniem określonych wątpliwości i potrzebą ich wyjaśnienia w kontekście prawidłowości rozliczenia przedłożonego przez podatnika. Jak wielokrotnie zwracano uwagę w orzecznictwie, dopuszczalność przedłużenia terminu zwrotu VAT nie jest uzależniona od wykazania konkretnych dowodów czy zarzutów świadczących o niezasadności zwrotu, a wystarczające w tym względzie jest uzasadnione podejrzenie czy też istnienie niejasności, wymagających dalszego sprawdzenia (zob. przykładowo wyroki NSA: z 10.09.2019 r., I FSK 802/19 i I FSK 767/19; z 25.07.2019 r., I FSK 845/19 – treść orzeczeń dostępna w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych CBOSA na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query). Rolą organu podatkowego, decydującego się na sięgnięcie do art. 87 ust. 2 zd. 2 ustawy o VAT, nie jest zatem wykazywanie (dowodzenie) braku podstaw do zwrotu VAT, lecz wskazanie (uprawdopodobnienie), że określone elementy stanu faktycznego nie są klarowne, budzą wątpliwości i powinny zostać zbadane. Z treści zaskarżonego postanowienia wynika, że Spółka w dniu 1 czerwca 2019 r. złożyła deklarację dla podatku od towarów i usług VAT-7 za maj 2019 r. z wykazaną kwotą do zwrotu na rachunek bankowy Spółki w terminie 25 dni w wysokości 1.780,00 zł. Skarżąca wykazała w deklaracji sprzedaż poza terytorium kraju w wysokości 1.900,00 zł, sprzedaż ze stawką 5% - w wysokości netto 294,00 zł, VAT - 15,00 zł, sprzedaż ze stawką 8% - w wysokości netto 41.651,00 zł, VAT - 3.332,00 zł i sprzedaż ze stawką 23% w wysokości 2.764,00 zł, VAT - 636,00 zł oraz nabycia towarów i usług pozostałych w wysokości 34.821,00 zł, VAT - 5.717,00 zł oraz nabycia towarów i usług zaliczanych do środków trwałych w wysokości 199,00 zł, VAT- 46,00 zł. Wątpliwości organu pierwszej instancji wzbudziło wykazywanie przez Spółkę wysokich nabyć towarów i usług, w związku z czym uznał on za konieczne przeprowadzenie dodatkowej weryfikacji zasadności zwrotu przed jego dokonaniem. W zaskarżonym postanowieniu organ drugiej instancji wskazał dodatkowo, że zasadniczą przyczyną przedłużenia terminu zwrotu podatku w przedmiotowej sprawie była obawa wystąpienia nadużyć podatkowych, a zadaniem organów administracji skarbowej jest prewencja i przeciwdziałanie takim nadużyciom. Ponadto organ ten zauważył, że aby wniosek podatnika mógł spowodować zwrot różnicy podatku w skróconym 25 dniowym terminie, organ podatkowy pierwszej instancji musi zbadać, czy sam zwrot jest zasadny oraz czy spełnione są warunki do dokonania zwrotu w przyspieszonym terminie. Sąd zauważa natomiast, że postanowienie o przedłużeniu terminu wnioskowanego zwrotu, będące przedmiotem niniejszego postępowania, było pierwszym postanowieniem wydanym w tym przedmiocie w tej sprawie. A zatem na dzień podejmowania rozstrzygnięcia w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu kwoty nadwyżki podatku naliczonego przez naczelnika urzędu skarbowego, tj. w dniu [...] czerwca 2019 r. otwarta pozostawała kwestia wysokości kwot związanych z nabyciami przez Spółkę towarów i usług, co niewątpliwie rzutowało na kwotę wnioskowanego zwrotu. Mając na względzie powyższe ustalenia i okoliczności Sąd w pełni podzielił zapatrywanie organów podatkowych co do istnienia przesłanek usprawiedliwiających przedłużenie terminu zwrotu VAT w myśl art. 87 ust. 2 zd. 2 ustawy o VAT. Na tle niniejszej sprawy wskazano na źródło wątpliwości dotyczących rozliczeń podatnika (wysokie kwoty nabyć dotyczące rozliczenia podatkowego za maj 2019 r.). Zdaniem Sądu istotny jest też fakt, że zaskarżone postanowienie było pierwszym postanowieniem przedłużającym skrócony (25 dni) termin wnioskowanego zwrotu. Organy państwa mają bowiem prawo, przed dokonaniem zwrotu podatku zbadać, czy zwrot ten się należy. Trzeba bowiem podkreślić, że istnienie wątpliwości co do zasadności zwrotu nie oznacza, że ustawodawca nakłada na organ podatkowy obowiązek szczegółowego uzasadnienia istniejących zastrzeżeń. Istotny jest już sam fakt ich powstania i konieczność dodatkowego zweryfikowania zasadności zwrotu, czyli w istocie potrzeba podjęcia czynności mających na celu ustalenie, czy podatnikowi przysługuje zwrot. Należy również przyjąć, że charakter instytucji przedłużenia terminu zwrotu podatku od towarów i usług oraz przesłanka jej zastosowania, określona w art. 87 ust. 2 ustawy o VAT, determinują konstrukcję uzasadnienia postanowień wydanych przez organy podatkowe w obydwu instancjach. Zdaniem Sądu, uzasadnienia wydanych postanowień odpowiadają wymogom art. 210 § 4 O.p., przy uwzględnieniu wskazywanej wcześniej, specyfiki tych orzeczeń. W konsekwencji zarzut naruszenia przez organy wydające rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie art. 124 O.p. należało uznać za chybiony. Z tych względów niezasadne okazały się zarzuty naruszenia art. 217 § 1 i 219 O.p., art. 274b O.p. oraz art. 87 ust. 2 i 6 ustawy o VAT. Postanowienie w sprawie przedłużenia terminu zwrotu podatku od towarów i usług zostało wydane na podstawie obowiązujących unormowań i zawiera wszelkie elementy przewidziane prawem. Warunkiem przedłużenia terminu zwrotu kwoty nadwyżki podatku naliczonego nie jest udowodnienie braku podstaw do zwrotu, ale istnienie wymagających weryfikacji niejasności, które – w świetle przytoczonych wyżej okoliczności – zaistniały na gruncie rozpatrywanej sprawy. Końcowo Sąd wskazuje, iż w przedmiotowym przypadku nie budził wątpliwości fakt, iż przedmiotowe postanowienie zostało wydane przed upływem terminu do zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za maj 2019 r. Postanowienie Naczelnika US z dnia [...] czerwca 2019 r. przedłużające termin dokonania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wykazanej w ww. deklaracji dla podatku od towarów i usług VAT-7 za maj 2019 r. zostało doręczone Skarżącej w dniu 25 czerwca 2019 r., a więc przed upływem 25 - dniowego terminu zwrotu podatku wskazanego przez E. s.c. w deklaracji dla podatku od towarów i usług VAT-7 za maj 2019 r., tj. przed dniem 26 czerwca 2019 r. Mając na względzie powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddalił skargę.