III SA/Wa 38/14

Dnia 24 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz, po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. S. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 października 2012 r., sygn. akt III SA/Wa 2277/12 wydanym po rozpoznaniu skargi J. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące okresu od maja 2004 r. do października 2005 r. oraz marzec i kwiecień 2006 r. postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego. T. S. (zwana dalej: "Skarżącą") pismem z dnia 30 grudnia 2013 r. wniosła skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 października 2012 r., sygn. akt III SA/Wa 2277/12 wydanym po rozpoznaniu skargi J. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące okresu od maja 2004 r. do października 2005 r. oraz marzec i kwiecień 2006 r. W przedmiotowej skardze Skarżąca wniosła o uchylenie wyroku tut. Sądu z dnia 11 października 2012 r., sygn. akt III SA/Wa 2277/12 uchylającego w części decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...] września 2009 r. nr [...] oraz oddalającego skargę wniesioną przez J. S. w pozostałej części. W uzasadnieniu skargi Skarżąca wskazała, iż jest spadkobiercą swojego zmarłego męża J. S., który zmarł w dniu [...] grudnia 2012 r., dla potwierdzenia czego Skarżąca załączyła do skargi kopię wypisu z aktu notarialnego Rep. A Nr [...] z dnia 6 marca 2013 r. obejmującego jej oświadczenie o przyjęciu spadku po zmarłym J. S.. Zarządzeniem z dnia 19 lutego 2014 r. Skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 2277/12, poprzez: wskazanie podstawy wznowienia postępowania sądowego oraz jej uzasadnienia, wskazanie okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi, oraz złożenie prawomocnego postanowienia sądu o stwierdzeniu nabycia spadku bądź zarejestrowanego aktu poświadczenia dziedziczenia po spadkodawcy J. S., w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie postępowania. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru powyższe wezwanie zostało doręczone w dniu 24 lutego 2014 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia Skarżąca nie odpowiedziała na powyższe wezwanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę o wznowienie postępowania należało odrzucić. Na wstępie wskazać należy, że kwestia wznowienia postępowania sądowego uregulowana została w dziale VII ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a.". Zgodnie z art. 270 p.p.s.a. wznowienia postępowania można żądać jedynie w przypadkach określonych w tym dziale, jeśli postępowanie to zakończone zostało prawomocnym orzeczeniem. Przesłanki takiego wznowienia określone zostały w sposób enumeratywny w art. 271-273 p.p.s.a. Żadne zatem inne okoliczności, nawet istotne w ocenie składającego skargę, nie mogą skutkować nadaniem skardze o wznowienie dalszego biegu. W myśl art. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji – od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Zgodnie z art. 279 p.p.s.a. skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać, oprócz oznaczenia zaskarżonego orzeczenia, także podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Natomiast zgodnie z art. 280 § 1 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Łączne spełnienie obu tych warunków umożliwia rozpoznanie zasadności skargi. Brak zaś choćby jednego z nich sprawia, że merytoryczne rozpoznanie skargi nie jest możliwe i powoduje jej odrzucenie na posiedzeniu niejawnym. W myśl zaś § 2 powyższego artykułu na żądanie sądu zgłaszający skargę o wznowienie postępowania obowiązany jest uprawdopodobnić okoliczności stwierdzające zachowanie terminu lub dopuszczalność wznowienia. Jednocześnie trzeba zauważyć, że zgodnie z poglądem jaki ugruntował się w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, jak i Sądu Najwyższego, samo sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający przepisom zawierającym przesłanki do wznowienia postępowania nie oznacza oparcia skargi na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli już z samego jej uzasadnienia wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi. Taka skarga, jako nie oparta na ustawowej podstawie wznowienia, podlega odrzuceniu (por. wyrok NSA z dnia 20 stycznia 2005 r. sygn. akt GSK 1243/04 niepubl., postanowienie NSA z dnia 25 września 2001 r. sygn. akt II SA/Gd 970/01 niepubl., wyrok NSA z dnia 26 października 2007 r., sygn. akt II FSK 1201/06 niepubl., a także postanowienie SN z dnia 29 stycznia 1968 r. sygn. akt I CZ 122/67, OSNCP 1968, nr 8-9, poz. 154). Odnosząc powyższe rozważania do rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że Skarżąca żąda wznowienia postępowania w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 2277/12, w której zapadło już prawomocne merytoryczne rozstrzygnięcie, a zatem została spełniona przesłanka wynikająca z art. 270 p.p.s.a. Odnosząc się jednakże do wskazania ustawowej podstawy wznowienia, Sąd uznał, iż nie zachodzą przesłanki warunkujące wznowienie postępowania. Skarżąca nie wskazała bowiem żadnej ustawowej podstawy wznowienia postępowania określonej w sposób enumeratywny w przepisach art. 271-273 p.p.s.a. Skarżąca nie odpowiedziała też następnie na wezwanie do wskazania podstawy wznowienia postępowania sądowego oraz jej uzasadnienia oraz okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi. W zaistniałej sytuacji, wobec braku powołania przez Skarżącą określonej w ustawie podstawy wznowienia, bezprzedmiotową stała się kwestia terminowości wniesienia przedmiotowej skargi. Ponadto odnotować należy również w tym miejscu, iż Skarżąca w uzasadnieniu swojej skargi o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 2277/12 wskazywała, iż jest spadkobiercą swojego zmarłego męża J. S., który zmarł w dniu [...] grudnia 2012 r., a był wcześniej stroną skarżącą w powołanej sprawie. Biorąc powyższe pod uwagę wezwano Skarżącą do złożenia prawomocnego postanowienia sądu o stwierdzeniu nabycia spadku bądź zarejestrowanego aktu poświadczenia dziedziczenia po spadkodawcy J. S., z których wynikałoby iż jest ona spadkobiercą zmarłego. Skarżąca była bowiem zobowiązana zgodnie z art. 50 § 1 p.p.s.a. i art. 57 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stosowanych odpowiednio z mocy art. 276 p.p.s.a. w postępowaniu ze skargi o wznowienie postępowania, do określenia i wykazania w przedmiotowej skardze swojego interesu prawnego do jej wniesienia. Wbrew twierdzeniom Skarżącej nie można uznać, iż z przedłożonej przez nią kopii wypisu z aktu notarialnego Rep. A Nr [...] z dnia 6 marca 2013 r. obejmującego jej oświadczenie o przyjęciu spadku po zmarłym J. S., wynika iż jest ona jego spadkobiercą, przez co posiada ona interes prawny we wniesieniu skargi o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 2273/12, gdzie jako strona skarżąca występował wcześniej jej zmarły mąż J. S.. Zauważyć bowiem należy w tym miejscu, iż zgodnie z art. 1025 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.), domniemywa się, że osoba, która uzyskała stwierdzenie nabycia spadku albo poświadczenie dziedziczenia, jest spadkobiercą. Powołany przepis stanowi, iż instytucją która pozwala spadkobiercy na wylegitymowanie się swoim statusem przed innymi osobami, jest wyłącznie sądowe postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku lub zarejestrowany akt poświadczenia dziedziczenia. W tym stanie rzeczy należało uznać, iż Skarżąca nie wykazała również w niniejszej sprawie swojego interesu prawnego we wniesieniu skargi o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 2273/12. Mając powyższe na uwadze, wobec braku wskazania ustawowej podstawy do wznowienia postępowania sądowego oraz wykazania interesu prawnego Skarżącej we wniesieniu skargi o wznowienie postępowania sądowego, Sąd na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. oraz art. 50 § 1 p.p.s.a. i art. 57 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 276 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.