IV SA/Wa 1103/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Sękowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Marzena Milewska - Karczewska Asesor WSA Agnieszka Wąsikowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 2 lipca 2019 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Z. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] kwietnia 2019 r., [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego oddala skargę Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z [...] kwietnia 2019 r., Nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] lutego 2019 r., Nr [...], w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w oparciu o następujący stan faktyczny i prawny. 26 kwietnia 2016 r. Z. S. złożył do Burmistrza T. wniosek o rozgraniczenie nieruchomości oznaczonej numerem ewidencyjnym [...], z nieruchomością sąsiednią oznaczoną numerem ewidencyjnym [...]. Postanowieniem nr [...] z [...] lipca 2016 r. Burmistrz T. wszczął postępowanie o rozgraniczenie ww. nieruchomości oraz upoważnił do czynności rozgraniczenia geodetę uprawnionego E. H. posiadającego uprawnienia zawodowe nr [...]. Burmistrz T. decyzją znak [...] z [...] czerwca 2017 r. umorzył postępowanie administracyjne w sprawie rozgraniczenia nieruchomości położonej w obrębie [...], W. Gmina T., oznaczonej numerem ewidencyjnym [...], stanowiącej własność Z. A. S.A., dla której prowadzona jest księga wieczysta KW nr [...], z nieruchomością sąsiednią oznaczoną numerem ewidencyjnym [...] zapisaną w [...], stanowiącą własność S. i H. J. i o przekazaniu sprawy z urzędu do rozpatrzenia przez Sąd Rejonowy w W. Powodem umorzenia było ziszczenie się przesłanek wskazanych w art. 34 ust. 2 i 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartografniczne. Z zachowaniem ustawowego terminu, Z. S. złożył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] odwołanie od ww. decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją nr [...] z [...] lipca 2017 r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzje. Następnie Z. S. złożył skargę na powyższą decyzje Kolegium z [...] lipca 2017 r., [...], do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyrokiem z 12 stycznia 2018 r., sygn. akt. IV SA/Wa 2451/17 oddalił skargę na ww. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. 27 grudnia 2018 r. Z. S. wniósł do Burmistrza T. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Burmistrza T. nr [...] z [...] czerwca 2017 r. Jako podstawę wznowienia strona wskazała przepisy art. 145 § 1 pkt 1 i 5 k.p.a. Kolegium postanowieniem z [...] lutego 2019 r., [...], odmówiło wznowienia postępowania zakończonego ww. decyzją Burmistrza T. nr [...] z [...] czerwca 2017 r. 11 marca 2019 r. do Kolegium wpłynął wniosek Z.A. S.A. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. postanowieniem Kolegium z [...] lutego 2019 r., wyrażając niezadowolenie z takiego załatwienia sprawy, kwestionując ustalenia poczynione przez organ pierwszej instancji. Rozpatrując wniosek Kolegium postanowieniem z [...] kwietnia 2019 r., Nr [...], orzekło o utrzymaniu w mocy postanowienia z [...] lutego 2019 r. W uzasadnieniu Kolegium wyjaśniło, że wznowienie postępowania jest instytucją procesową stwarzającą możliwość prawną ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła, było dotknięte kwalifikowaną wadliwością wyliczoną wyczerpująco w przepisach prawa procesowego. Katalog wad postępowania, stanowiących przesłanki wzruszenia decyzji w tym trybie, ustanowiony został w art. 145 § 1 pkt 1-8 oraz w art,145a, art. 145b ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 j.t., zwanej dalej jako "k.p.a.") Zgodnie natomiast z art. 147 k.p.a. wznowienie postępowania następuje z urzędu lub na żądanie strony, a postępowanie to wszczyna – zgodnie z art. 149 § 1 i 2 k.p.a. – wydanie postanowienia o wznowieniu postępowania, które stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia (określonych w art. 145 § 1, art. 145a § 1 i art. 145b § 1 k.p.a.), a następnie do oceny prawidłowości weryfikowanej (dotychczasowej) decyzji i w konsekwencji wydania jednego ze przewidzianych w art. 151 k.p.a. rozstrzygnięć. Kolegium wyjaśniło również, że podanie o wznowienie postępowania wszczyna postępowanie wstępne, w toku którego organ sprawdza, czy spełnia ono wymagania formalne, tj. czy zostało wniesione przez osobę będącą stroną w sprawie, czy zostały w nim powołane przyczyny wznowienia określone w art. 145 § 1 k.p.a. oraz czy został zachowany miesięczny termin do złożenia podania o wznowienie (art. 148 k.p.a.) liczony od daty powzięcia przez stronę informacji o przesłance wznowienia postępowania. Dopiero ziszczenie powyższych warunków łącznie, obliguje właściwy organ do wydania postanowienia o wznowieniu postępowania. W przypadku jednak gdy organ oceni, że wniosek o wznowienie postępowania nie czyni zadość ww. wymogom, zobowiązany jest do wydania postanowienia o odmowie wznowienia postępowania, zgodnie z art. 149 § 3 k.p.a. W cenie Kolegium taka sytuacja ma miejsce w przedmiotowej sprawie. Z. S. podstawy wznowienia postępowania dopatruje się w przepisie art. 145 § 1 pkt. 1 i 5 k.p.a.. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt. 1 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe. Pkt 5 powołanego przepisu umożliwia wznowienie postępowania w sytuacji, gdy wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. W ocenie Kolegium Z. S. nie wykazał, iż dowody, na jakich zarówno Burmistrz T. wydając decyzję z [...] czerwca 2017 r., jak i Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymujące tą decyzję w mocy, oparło swe stanowisko okazały się fałszywe. Dalej, w ocenie Kolegium dowody, o istnieniu których mowa we wniosku o wznowienie postępowania nie mogą stanowić podstawy wznowienia postępowania. Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. wynika bowiem, iż na jaw mają wyjść istotne okoliczności faktyczne, bądź dowody, które nie dość, że nie były znane organowi, to przede wszystkim istniały w dniu wydania decyzji. Skoro decyzja Burmistrza T. Nr [...], została wydana [...] czerwca 2017 r.. to wskazane przez Z.A. S.A. dokumenty w postaci: - pisma Geodety Powiatowego z [...] lutego 2018 r., którym organ nie zgłosił zastrzeżeń co do wykonania na własny koszt przez stronę, opracowania mającego dostosować dane ewidencyjne do standardów rozporządzenia, - pisma Sądu Rejonowego w W. [...] z [...] stycznia 2018 r. i z [...] marca 2018 r., sygn. akt [...], tj. zarządzenie o zwrocie wniosku i pismo przewodnie do zwrotu wniosku; - szkic graniczny z dnia [...] lipca 2017 r. oraz [...] marca 2018 r., - szkic do obliczeń z [...] sierpnia 2017 r., - protokół weryfikacji z [...] maja 2018 r., - kopia mapy zasadniczej z [...] grudnia 2018 r. jako dokumenty wytworzone po dniu wydania zakwestionowanej decyzji, nie mogą stanowić podstawy wznowienia postępowania zakończonego tą decyzją. Odnosząc się do wskazanych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy pism skierowanych do Burmistrza T. z 24 lutego 2017 r., 7 kwietnia 2017 r., 15 maja 2017 r., 18 maja 2017 r. 22 maja 2017 r. oraz z 30 maja 2017 r., to jako znane organowi (były bowiem do niego skierowane), Kolegium uznało, że nie mogą stanowić nowych dowodów, bowiem z uwagi na skierowanie ich do organu wydającego decyzję, były mu znane. Nadto w stosunku do części dowodów wniosek o wznowienie postępowania został złożony z uchybieniem terminu, o którym mowa w przepisie art. 148 § 1 k.p.a. O istnieniu mapy ewidencyjnej wsi W. i zarysu pomiarowego z 1965 r. Z. S. wiedział przynajmniej od 10 lipca 2017 r., bowiem tego dnia złożył odwołania od decyzji Burmistrza T. z [...] czerwca 2017 r., w którym to wskazywał na te dokumenty. Dodatkowo Kolegium wskazało, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 12 stycznia 2018 r. sygn. akt. IV SA/Wa 2451/17, podzielił opinię geodety uprawnionego, że szkic z 1965 r. nie może stanowić dowodu, na podstawie którego można przeprowadzić rozgraniczenie. Podobnie Sąd ocenił moc dowodową mapy ewidencyjnej. Również pismo Geodety Powiatowego z [...] czerwca 2017 r. znak: [...], nie może stanowić podstawy wznowienia postępowania, gdyż o treści tego pisma strona miała wiedzę przynajmniej w dniu 1 sierpnia 2017 r., o czym świadczy wzmianka o nim w piśmie Z.A. S.A. do Urzędu Miejskiego w T., wniesionym tego właśnie dnia. Dlatego też podnosząc ten dowód jako podstawę do wznowienia postępowania w grudniu 2018 r. bez wątpienia skarżący nie zachował terminu, o którym mowa w przepisie art. 148 § 1 k.p.a. Kolegium wyjaśniło także, że jeżeli strona, występując z żądaniem wznowienia postępowania, nie wskazuje przesłanek wznowienia postępowania, czy też w ogóle nie uzasadnia wniosku, czy też wreszcie uzasadnia wniosek ale w sposób, który nawet bez głębszej analizy prowadzi do wniosku, że argumenty tam wskazane nie stanowią przesłanek wznowienia postępowania, to właściwy do wznowienia postępowania organ administracji powinien odmówić wznowienia postępowania, przyjmując, że istnieją formalne przeszkody do oceny wniosku w postępowaniu nadzwyczajnym. Powyższe ustalenia doprowadziły Kolegium do uznania, że w sprawie brak jest podstaw dla wznowienia postępowania z przyczyn wskazanych w przepisach art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., co czyniło odmowę wznowienia postępowania, stosownie do art. 149 § 3 k.p.a., za w pełni uzasadnioną. Skargę na postanowienie Kolegium (numer i data wskazane na wstępie) złożył Z. S. wnosząc o jego uchylenie i wskazując że Kolegium pominęło bardzo ważne pismo z [...] lutego 2019 r. wniesione do tego organu. W uzasadnieniu skarżący przytoczył fragmenty pisma z [...] lutego 2019 r. oraz opisał działania podejmowane przez siebie w toku postępowania prowadzonego przez Burmistrza T. oraz wyjaśnił wagę dokumentów przedkładanych w tym postępowaniu. Dalsza część skargi skupia się na błędach i uchybieniach jakich dopuścił się Burmistrz T. prowadząc postępowanie poprzedzające wydanie decyzji, która następnie objęta została wnioskiem o wznowienie. Na stronie 7 i 8 skargi, skarżący podniósł, że szkic pomiarowy z 1965 r. istniał w dacie wydania decyzji z [...] czerwca 2017 r. oraz że znajdował się "w wym. organie Starosty od 1965 r. do chwili wydania decyzji z dnia [...] czerwca 2017 r. przez Burmistrz T.", nadto że istnienie owego zarysu było bardzo dobrze znane organowi Burmistrza T. z pism skarżącego oraz bezpośrednich rozmów. Z kolei na podstawie tego szkicu dokonano w 2018 r. ustalenia granicy pomiędzy działkami [...] i [...] co stanowi nową okoliczność, która obecnie wyszła na jaw. Okoliczności te zostały zaś przekazane Burmistrzowi z dniem 27 grudnia 2018 r. i 7 stycznia 2019 r. Szkic z 1965 natomiast został przez skarżącego dołączony do pisma z [...] lutego 2019 r. skierowanego do SKO w [...]. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie i podtrzymało stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 2107 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola, o której mowa, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. W ramach kontroli działalności administracji publicznej sąd uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego, określającego prawa i obowiązki stron oraz prawa procesowego, regulującego postępowanie przed organami administracji publicznej. Przy tym Sąd bada legalność (zgodność z prawem) zaskarżonego aktu. Jest to uwaga o tyle istotna, że przedmiotem skargi jest postanowienie SKO w [...] orzekające o odmowie wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną. Rolą zatem Sądu kontrolującego zaskarżone postanowienie nie jest dokonanie merytorycznej oceny decyzji ostatecznej, ani prawidłowości postępowania poprzedzającego jej wydanie, ale stwierdzenie czy Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo orzekło o odmowie wznowienia postępowania zakończonego decyzją Burmistrza T. z [...] czerwca 2017 r. Dokonując zaś badania legalności postanowienia w przedmiocie wznowienia, wyjaśnić w pierwszym rzędzie należy, że wznowienie postępowania to tryb o szczególnym charakterze, przejawiającym się w tym, że dotyczy weryfikacji decyzji posiadających walor ostateczności, a zatem takich od których nie przysługuje już żaden środek odwoławczy. Wznowienie postępowania zatem stanowi odstępstwo od zasady trwałości decyzji administracyjnych wyrażonej w art. 16 k.p.a. Z uwagi na ów szczególny charakter, wznowienie postępowania rządzi się szczególnymi regulacjami zawartymi w art. 147 – 152 k.p.a. Z przepisów tych wynika, że postępowanie wznowieniowe składa się z dwóch etapów. W pierwszym etapie, organ właściwy w sprawie wznowienia postępowania, bada przesłanki formalne niezbędne do uruchomienia nadzwyczajnego trybu weryfikacji ostatecznych rozstrzygnięć administracyjnych, co w przypadku wznowienia postępowania na żądanie strony oznacza badanie, czy wniosek złożono z zachowaniem terminów określonych w art. 148 i art. 145a § 2 k.p.a., czy wskazano przyczynę wznowienia postępowania z katalogu ujętego w art. 145 § 1, art. 145a § 1 i art. 145b § 1 k.p.a, a także czy inicjatywa w sprawie wznowienia pochodzi od osoby mającej czynną legitymację procesową. W przypadku nie spełnienia któregokolwiek z tych warunków, organ właściwy w sprawie rozpatrzenia wniosku o wznowienie postępowania, zobowiązany jest do wydania trybie art. 149 § 3 k.p.a. postanowienie o odmowie wznowienia postępowania Dopiero gdy przeprowadzenie owej pierwszej fazy postępowania doprowadzi organ do stwierdzenia, że nie zaistniała żadna z wymienionych okoliczności negatywnych, organ wznawia postępowanie administracyjne w drodze postanowienia (art. 149 § 1 k.p.a.), które stanowi podstawę do przeprowadzenia postępowania co do zaistnienia przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy (art. 149 § 2 k.p.a.). Samorządowe Kolegium Odwoławcze badając wniosek Z. S. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Burmistrza T. nr [...] z [...] czerwca 2017 r., przeprowadziło fazę pierwszą postępowania i uznało, że nie w sprawie nie zaistniały łącznie wszystkie okoliczności, które – jak wyżej wskazano – podlegają badaniu na etapie fazy wstępnej postępowania wznowieniowego. W sposób oczywisty bowiem nie zaistniały przesłanki, które strona powołała jako podstawę wznowienia. Kolegium wniosek taki wyprowadziło po pierwsze z faktu, że część dokumentów na których pojawienie się powoływał skarżący istniała już w dacie wydania decyzji z [...] czerwca 2017 r., a organ o nich wiedział. Po drugie zaś, co do części dokumentów skarżący nie dochował terminu na złożenie wniosku o wznowienie postępowania. Po trzecie skarżący nie wykazał fałszywości dowodów, na których oparto rozstrzygnięcie zawarte w decyzji z [...] czerwca 2017 r. W ocenie Sądu konkluzje Kolegium są prawidłowe. Jak zasadnie wywiodło Kolegium, w orzecznictwie przyjmuje się, że niedopuszczalność wznowienia postępowania wystąpi m.in. w przypadku, gdy już we wstępnej fazie postępowania można jednoznacznie stwierdzić, że nie istnieją jakiekolwiek podstawy wznowienia (wyrok z 24 kwietnia 2018 r., sygn. I SA/Wa 382/18 i powołane tam orzecznictwo – orzeczenia dostępne są na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpoznanej sprawie jako podstawę wznowienia postępowania strona wskazała przepis art. 145 § 1 pkt. 1 i 5 k.p.a. Zgodnie z przepisem art. 145 § 1 pkt. 1 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe. Z art. 145 § 2 i 3 wynika, że aby analizowana przesłanka wznowienia mogła mieć w sprawie zastosowanie, podobnie zresztą jak przesłanka z art. 145 § 1 pkt 2, sfałszowanie dowodu musi być potwierdzone orzeczeniem sądu lub innego organu. Zwolnienie z obowiązku wykazania fałszerstwa dowodów lub wydania decyzji w wyniku przestępstwa będzie miało miejsce wtedy, gdy owo fałszerstwo lub przestępstwo jest oczywiste, a przy tym zagrożone są najbardziej chronione dobra: życie lub zdrowie ludzkie, bądź grozi powstanie poważnej szkody dla interesu społecznego. (tak. Chróścielewski Wojciech. Art. 145. W: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Wolters Kluwer, 2019.). Skarżący, poza podaniem, że wskazane przez niego dokumenty lub twierdzenia są fałszywe, nie przedstawił jakichkolwiek dowodów to potwierdzających, co w świetle przedstawionych przepisów oraz ugruntowanego orzecznictwa jest niezbędne (patrz wyrok WSA w Lublinie z 20 grudnia 2018 r., sygn. akt II SA/Lu 832/18, LEX nr 2614445, wyrok WSA w Warszawie z 19 grudnia 2018 r., sygn. akt VII SA/Wa 925/18, LEX nr 2611540 , wyrok WSA w Warszawie, z 8 sierpnia 2019 r., sygn. akt VII SA/Wa 127/19, LEX nr 2718875). Dla uznania, że dowód jest fałszywy i w związku z tym żądanie wznowienia postępowania jest uzasadnione nie jest wystarczające samo subiektywne przekonanie wnioskodawcy. Tym samym zasadnie Kolegium uznało, że oczywistym jest, iż przywołana przez skarżącego przesłanka wznowieniowa wymieniona w art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. w rozpoznanej sprawie nie zachodzi. Jeśli bowiem w świetle twierdzeń wynikających już z samego wniosku o wznowienie wynika, że brak jest ustawowych podstaw do wznowienia, wniosek składa podmiot niebędący stroną albo termin do jego złożenia nie został zachowany organ wydaje postanowienie o odmowie wznowienia postępowania (patrz wyrok WSA w Warszawie z 22 stycznia 2019 r., sygn. akt VII SA/Wa 1367/18, LEX nr 2643421). Drugą przesłanką wznowieniową powołaną przez skarżącego jest art. 145 § 1 pkt. 5 k.p.a.. Zgodnie z tym przepisem w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydal decyzję. Zaznaczyć przede wszystkim należy, że w myśl tego przepisu zarówno gdy idzie o okoliczności faktyczne, jak i nowe dowody, to muszą one istnieć w dniu wydania decyzji, a jedynie ujawnia się ich istnienie już po wydaniu decyzji, wydanej po zakończeniu postępowania, którego dotyczy wniosek o wznowienie. Stąd też nie mogą takich okoliczności ani dowodów stanowić decyzje czy też akty, wydane (dokonane) później, tak jak to jest w przypadku powoływanych w skardze okoliczności dotyczących dokonania ustalenia granicy w 2018 r. Jak zasadnie wywiodło Kolegium z w rozpoznanej sprawie istotne okoliczności bądź dowody musiały istnieć co najmniej [...] czerwca 2017 r. Okoliczności faktyczne, które wystąpiły po tej dacie, bądź dowody powstałe później, nie mogą stanowić podstawy wznowienia postępowania. Dlatego trafnie uznał organ, że dokumentami stanowiącymi podstawę wznowienia postępowania nie mogą być dokumenty, które nie istniały w dniu wydania decyzji przez Burmistrza T., tj: w dniu [...] czerwca 2017 r.. Zaliczyć do nich należy: - pismo Geodety Powiatowego z [...] lutego 2018 r. znak: [...], - pismo Sądu Rejonowego w W. – [...], z [...] stycznia 2018 r. i z [...] marca 2018 r. sygn. akt [...], - szkic graniczny z [...] lipca 2017 r. i z [...] marca 2018 r. - szkic do obliczeń z [...] sierpnia 2017 r. - protokół weryfikacji z [...] maja 2018 r. - kopia mapy zasadniczej z [...] grudnia 2018 r. - szkic podstawowy z [...] października 2018 r., nadesłany przy piśmie z 7 stycznia 2019 r. - sprawozdania techniczne z okresu [...] października 2018 r. – [...] grudnia 2018 r. – nadesłane j.w., - operat techniczny z [...] stycznia 2019 r. – nadesłane j.w. Zasadnie również wywiodło Kolegium, że z art. 148 k.p.a. wynika że strona może wnosić o wznowienie postępowania w ciągu miesiąca od dnia w którym dowiedziała się o dowodach bądź okolicznościach faktycznych, istniejących na dzień wydania kwestionowanej decyzji. W niniejszej sprawie można zatem jako przesłankę wznowienia postępowania przyjąć dowody, o których skarżący dowiedział się w dniu 27 listopada 2018 r. bądź później. W stosunku do części dowodów zatem wniosek o wznowienie postępowania został złożony z uchybieniem terminu, o którym mowa w przepisie art. 148 § 1 k.p.a.. Do dokumentów takich, jak wynika z akt sprawy, zaliczyć należy: - mapę ewidencyjną wsi W. i zarys pomiarowy z 1965 r. O istnieniu tych dokumentów skarżący wiedział przynajmniej od 10 lipca 2017 r., tj. od dnia złożenia odwołania od decyzji Burmistrza T. nr [...] z [...] czerwca 2017 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Strona wskazywała na te dokumenty w odwołaniu, zatem wiedziała o ich istnieniu wcześniej niż w dniu 27 listopada 2018 r. – w dniu złożenia wniosku o wznowienie. - pismo Geodety Powiatowego z [...] czerwca 2017 r. znak: [...]. Również ten dowód nie może stanowić podstawy wznowienia postępowania, gdyż o piśmie tym strona dowiedziała się przynajmniej 1 sierpnia 2017 r., o czym świadczy wzmianka o nim w piśmie skarżącego wniesionym w tym dniu do Urzędu Miejskiego w T.. W piśmie tym Pan Z. S. zawarł krytyczne stanowisko do decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Skoro zatem, jak zasadnie wskazuje Kolegium – Z. S. dowiedział się istnieniu pisma Geodety Powiatowego z [...] czerwca 2017 r. znak: [...] już w dniu 1 sierpnia 2017 r., to wnosząc na jego podstawie o wznowienia postępowania w grudniu 2018 r. nie zachował terminu, o którym mowa w przepisie art. 148 § 1 k.p.a. Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd uznał że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Sąd nie stwierdził bowiem naruszenia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] ani przepisów prawa materialnego ani procesowego w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Z tych względów działając w oparciu o art. 151 p.p.s.a. Sąd skargę oddalił.