IV SA/Wa 1544/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 8 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] Sp. z o. o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia sprawy ze skargi [...] Sp. z o. o. z siedzibą w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego decyzją o ustaleniu warunków zabudowy złożyła [...] Sp. z o. o. z siedzibą w W. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Zasadą wynikającą z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", jest, że wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. dopuszcza na wniosek skarżącego wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez sąd, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Wstrzymanie wykonania może jednak dotyczyć wyłącznie tych zaskarżonych do sądu aktów administracyjnych, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (J. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, LexisNexis, Warszawa 2005, str. 295). Zaskarżonym postanowieniem uchylone zostało postanowienie organu pierwszej instancji o odmowie wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną tego organu w sprawie ustalenia warunków, a sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Takie postanowienie, zdaniem Sądu, nie skutkuje również po stronie wnioskodawcy niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z rozstrzygnięcia w nim zawartego wynika jedynie obowiązek organu pierwszej instancji ponownego rozpatrzenia sprawy w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 września 2013 r. sygn. akt 618/13 utrzymane w mocy postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 grudnia 2013 r. sygn. akt II OZ 1114/13). Zaskarżone postanowienie nie powoduje wzruszenia decyzji ustalającej warunki zabudowy. Również decyzja o ustaleniu warunków zabudowy należy do kategorii orzeczeń nie nadających się do wykonania. Zwrócił na to uwagę Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 15 października 2001 r. sygn. II SA/Gd 2174/01 (LEX nr 76097), gdzie stwierdził, że wstrzymanie wykonania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu jest bezprzedmiotowe, gdyż decyzja taka nie podlega w ogóle wykonaniu, w szczególności w postępowaniu egzekucyjnym (...). Inwestycja konkretyzuje się dopiero na etapie pozwolenia na budowę i dopiero wówczas może wystąpić po stronie osób trzecich możliwość doznania znacznej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków. Stanowisko to utrwaliło się w judykaturze również na gruncie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. postanowienia NSA z dnia 19 grudnia 2008 r. sygn. II OZ 1316/08, z dnia 4 listopada 2008 r. sygn. II OZ 1143/08, z dnia 27 sierpnia 2008 r. sygn. II OZ 828/08). W orzeczeniach tych zwraca się uwagę, że decyzja ustalająca warunki zabudowy nie wywołuje żadnych skutków materialnych, a organy administracji publicznej nie mają możliwości użycia przymusu państwowego do doprowadzenia do stanu zgodnego z treścią zaskarżonej decyzji. Nie jest to akt upoważniający do podjęcia i realizacji inwestycji, ale stanowiący podstawę do ubiegania się o pozwolenie na budowę na terenie wskazanym w decyzji. Decyzja o pozwoleniu na budowę jest wydawana w odrębnym postępowaniu administracyjnym, w ramach którego przysługują stronie stosowne środki zaskarżenia. Sąd rozpoznający niniejszą sprawę całkowicie podziela powyżej przedstawione stanowisko. Z tego względu należy stwierdzić, że nie zachodzą podstawy do wstrzymania wykonania postanowienia z dnia [...] czerwca 2014 r., o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.