IV SA/Wa 1682/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. G., L. W., W. G., P. S., S. P., J. K., M. G., M. G., M. Ż., R. P., D. M., J. K., A. P., S. P. na uchwałę Rady Miejskiej w K. z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] w przedmiocie zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta K. postanawia: I. odrzucić skargę W. G. i L. W.; II. zwrócić solidarnie skarżącym W. G. i L. W. kwotę 300 zł (słownie: trzysta złotych 00/100) uiszczoną tytułem wpisu sądowego. Uchwałą z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] Rada Miejska w K. zmieniła studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta K. Pismem z dnia 7 czerwca 2010 r. (nadanym również dnia 7 czerwca 2010 r. – co ostatecznie sprecyzowano w piśmie procesowym z dnia 18 maja 2011 r. k. 190) W. G. i L. W. wezwały Radę Miejską w K. do usunięcia naruszenia interesu prawnego wywołanego w/w uchwałą. Następnie, w dniu 9 sierpnia 2010 r. reprezentowane przez profesjonalnego pełnomocnika Skarżące wniosły skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą uchwałę. W odpowiedzi Rada Miejska w K. wniosła o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 tj. ze zm.), zwanej dalej "usg", każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Problematyka terminowości skarg składanych w oparciu o art. 101 ust. 1 usg budziła wiele wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie, w celu ich eliminacji Naczelny Sąd Administracyjny podjął uchwałę dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07 (ONSAiWSA Nr 3, poz. 60) w której stwierdził, że przepis art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa"., ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 usg. Przepis art. 53 § 2 ppsa wprowadza dwa terminy wniesienia skargi. Pierwszy przypadek dotyczy sytuacji, gdy właściwy organ udzielił odpowiedzi na wezwanie. Wtedy termin ten wynosi trzydzieści dni i liczy się od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie. Z drugim przypadkiem mamy do czynienia w sytuacji, gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, wtedy termin wynosi sześćdziesiąt dni i liczy się od dnia wniesienia do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Z analizy relacji pomiędzy tymi dwoma terminami wynika, iż z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni na wniesienie skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie pozostaje nadal otwarta. W okresie biegu tego terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku dalszy bieg tego terminu staje się bezprzedmiotowy, ponieważ od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie rozpoczyna bieg termin trzydziestodniowy od dnia doręczenia tej odpowiedzi. Jeżeli natomiast w tym okresie organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciodniowy, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa i w tym też terminie winna być wniesiona skarga do Sądu. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż w rozpoznawanej sprawie wystąpiła druga sytuacja. Skarżące wezwały organ gminy do usunięcia naruszenia prawa (pismem nadanym dnia 7 czerwca 2010 r.). Od tego dnia organ miał sześćdziesiąt dni na wypowiedzenie się odnośnie żądania skarżącej, a skarżąca na wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Termin ten minął dnia 6 sierpnia 2010 r. Wskazać należy, iż w tym terminie organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie Skarżących, natomiast reprezentowane przez profesjonalnego pełnomocnika W. G. i L. W. skargę wniosły dopiero dnia 9 sierpnia 2010 r. Skutkiem czego, skargę jako wniesioną z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 53 § 2 ppsa należało odrzucić. Odnośnie podniesionych w piśmie procesowym z dnia 18 maja 2011 r. przez pełnomocnika Skarżących argumentów mających wskazywać, że skarga została wniesiona w terminie oraz orzecznictwa, na ich poparcie, stwierdzić należy co następuje. Przyjęcie przez Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07 stanowiska, że przepis art. 53 § 2 ppsa ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 usg oznacza, że w sprawie ustalenia czy zachowano termin do wniesienia skargi na akt jednostki samorządu terytorialnego mają zastosowanie właściwe przepisy ppsa. Po pierwsze stwierdzić należy, iż wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa przewidziane w art. 53 § 2 ppsa nie jest instytucją postępowania administracyjnego, lecz formalnym wymogiem wniesienia skargi, dlatego też przepisy kodeksu postępowania administracyjnego (w tym art. 61 § 3 kpa) nie mają do niej zastosowania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 czerwca 2010 r., sygn. akt I FSK 497/10, Lex Nr 643172). Następnie wskazać należy, że przepis art. 53 § 2 ppsa stanowi, iż skargę wnosi się w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (w sytuacji gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa). Kwestię co należy rozumieć przez wniesienie pisma precyzuje w szczególności art. 83 § 3 ppsa, który stanowi, że oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Reasumując stwierdzić należy, że sześćdziesięciodniowy termin do wniesienia skargi w trybie art. 101 usg w przypadku gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa liczyć należy od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa tj. od daty złożenia go osobiście we właściwym organie, a w przypadku nadania go za pośrednictwem poczty polskiej – od daty oddania go w placówce operatora publicznego. Za zasadnością tego stanowiska przemawia również dbałość o jasność, czytelność i przejrzystość postępowania. W takim bowiem razie strona potrafi samodzielnie określić moment początkowy od którego ma liczyć sześćdziesiąt dni na wniesienie skargi do Sądu (od daty prezentaty organu w przypadku złożenia pisma we właściwym organie, bądź daty stempla pocztowego w przypadku nadania go w placówce pocztowej). W przypadku przyjęcia argumentacji pełnomocnika Skarżących (a więc, że decyduje data wpływu pisma do organu), strona dopóki nie zwróci się do organu o wyjaśnienie (w przypadku gdy nie nadała pisma za zwrotnym potwierdzeniem odbioru) dopóty nie wie kiedy termin początkowy rozpoczął bieg. Na koniec stwierdzić należy, iż Naczelny Sąd Administracyjny uznał wskazany sposób obliczania terminu do wnoszenia skargi za prawidłowy w postanowieniu z dnia 27 maja 2008 r., sygn. akt II OSK 671/08, Lex Nr 505343 czy ostatnio w postanowieniu z dnia 25 lutego 2011 r., sygn. akt II OSK 262/11, ogólnodostępnym na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych prowadzonej przez NSA. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ppsa orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia. Natomiast o zwrocie uiszczonego wpisu sądowego, Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.