IV SA/Wa 1846/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Wójcik (spr.) Sędziowie sędzia WSA Grzegorz Rząsa sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 9 listopada 2016 r. sprawy ze skargi [...] sp. j. z siedzibą w [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. Postanowieniem z [...] czerwca 2016 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], działając na podstawie art. 58 § 2 k.p.a., po rozpatrzeniu wniosku [...] Sp.jawna, odmówiło przywrócenie terminu do złożenia przez w/w odwołania od decyzji Starosty [...] nr [...] z dnia [...] września 2014 r., zobowiązującej do sporządzenia i przedłożenia przeglądu ekologicznego w celu ustalenia zasięgu zanieczyszczenia powstałego w następstwie zdarzenia drogowego, do którego doszło w dniu 5 listopada 2012 r. na drodze krajowej nr [...], w pobliżu miasta [...], w wyniku którego nastąpił wyciek do gleby oleju napędowego ze zbiornika paliwa ciągnika siodłowego marki [...] o nr rej. [...], będącego własnością Spółki. W uzasadnieniu organ wskazał, że określona w sentencji decyzja Starosty [...] została doręczona Spółce w dniu 17 września 2014 r. Pismem z dnia 30 września 2014 r. spółka złożyła odwołanie. Pismo to zostało nadane w urzędzie pocztowym w dniu 2 października 2014 r. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2014 r. (sygn. akt [...]) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] stwierdziło, że wskazane odwołanie złożone zostało z uchybieniem terminu. Postanowienie to zostało doręczone Spółce w dniu 26 listopada 2014 r. Pismem datowanym na dzień 24 grudnia 2014 r., nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 29 grudnia 2014 r., spółka złożyła wniosek o przywrócenie terminu do odwołania od powyższej decyzji, uzasadniając go tym, że wysłanie korespondencji zostało zlecone pracownikowi w dniu 1 października 2014 r. Pracownik uczynił to dzień później, tłumacząc, że w drodze do urzędu pocztowego uszkodził oponę w samochodzie, przez co nie zdążył nadać odwołania w godzinach urzędowania poczty. Rozpatrując niniejszą sprawę Kolegium wskazało, że stosownie do art. 58 § 1 k.p.a., w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy, zgodnie zaś z § 2 cytowanego przepisu, prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Bez względu na ocenę zasadności okoliczności podniesionych w rozpatrywanym wniosku o przywrócenie terminu w ocenie organu odwołanie Spółki od wskazanej powyżej decyzji sporządzone zostało w dniu 30 września 2014 r., nadane zaś w urzędzie pocztowym w dniu 2 października 2014 r. Za ostatnią z wymienionych dat, zdaniem Kolegium, uznać należy dzień ustania przyczyny uchybienia terminu, wskazanej w przedmiotowym wniosku. Oznacza to, że wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania w niniejszej sprawie należało wnieść nie później niż w dniu 9 października 2014 r. Prośbę złożoną po tym dniu (w niniejszej sprawie - w dniu 27 grudnia 2014 r., a zatem, dopiero po upływie miesiąca od dnia doręczenia postanowienia Kolegium z dnia 20 listopada 2014 r., stwierdzającego złożenie odwołania z uchybieniem terminu) uznać należy za złożoną po terminie, zakreślonym w art. 58 § 2 k.p.a. Przywrócenie żądanego terminu w myśl art. 58 § 3 k.p.a, - nie jest więc dopuszczalne. Tym samym brak jest, zdaniem Kolegium, możliwości zastosowania w niniejszej sprawie dobrodziejstwa instytucji przywrócenia terminu do złożenia odwołania, zgodnie z dyspozycją art. 58 § 1 k.p.a., bez względu na okoliczności, które spowodowały uchybienie terminu. Skargę na powyższe postanowienie wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Spółka [...] Spółka Jawna wskazując, że nie zgadza się z argumentacją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] oraz tym, że odmówiono jej przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Skarżąca przedstawiła stan faktyczny sprawy opisując okoliczności jakie miały miejsce 5 listopada 2012 roku, a które w konsekwencji doprowadziły do wydania nieuprawnionej jej zdaniem decyzji z [...].09.2014 roku Starosty [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia na nią obowiązku przeprowadzenia przeglądu ekologicznego. Wyjaśniła, że 30.09.2014 sporządziła odwołanie od ww. decyzji. Niestety 16.10.2014 roku dowiedziała się od pracownika Starostwa Powiatowego w [...], że odwołanie zostało wysłane 1 dzień po terminie. Po rozmowie z pracownikiem ustalono, że opóźnienie wynikało z faktu awarii samochodu. Miał on dostarczyć przesyłkę po zakończonej pracy do urzędu pocztowego 01.10.2014. Jednak na skutek uszkodzenia opony, nie zdążył i nadał je 02.10.2014. Po otrzymaniu zawiadomienia od Starostwa [...] o uchybieniu terminu, strona skontaktowała się z urzędem w [...], gdzie poinformowano ją, że musi czekać na pismo od Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W dniu 22.12.2014 roku trafiło do skarżącej pismo, które podobno było nadane 24.11.2014. Korespondencję znaleziono w szafce zwolnionego pracownika, gdzie zostawionych było dużo niezałatwionych spraw. Jednak w ocenie skarżącej gdyby pracownik Starostwa w [...] nie kazał jej czekać na decyzję SKO to pismo wysłane byłoby na czas. W ocenie skarżącej w okolicznościach niniejszej sprawy 1 -dniowe spóźnienie dotyczące odwołania od decyzji wynikało z przyczyn obiektywnych nie zawinionych przez nią. Skarżąca wskazała także na długi okres rozpoznawania sprawy przez SKO. Ponadto wniosła o dokonanie przez Sąd analizy zasadności nakładania obowiązku przeglądu ekologicznego po upływie 3 lat i 7 miesięcy od zdarzenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 poz.1066 j.t. ) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Ponadto stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, co oznacza, że Sąd bada w pełnym zakresie pod kątem zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi zaskarżonego aktu organu administracji publicznej, a nie celowości czy słuszności lub sprawiedliwości społecznej i z urzędu bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa proceduralnego i materialnego, niezależnie od treści podnoszonych w skardze zarzutów, jednak tylko w granicach sprawy, w której skarga została wniesiona. W pierwszej kolejności, odnosząc się do żądania skarżącej zawartego w skardze, w zakresie dokonania przez Sąd rozważań w odniesieniu do zasadności decyzji Starosty [...] nr [...] z dnia [...] września 2014 r., zobowiązującej Spółkę do sporządzenia i przedłożenia przeglądu ekologicznego, Sąd stanowczo stwierdza, że wobec przedmiotu skargi - postanowienia odmawiającego przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, a więc aktu mającego charakter jedynie procesowy, mając na uwadze kompetencje Sądu, nakreślone Konstytucją RP i uszczegółowione przepisami p.p.s.a. jest on zobowiązany ograniczyć ocenę wyłącznie do kwestii procesowej, będącej przedmiotem zaskarżonego postanowienia. Sąd poza zakresem swoich rozważań musi więc pozostawić argumenty merytoryczne dotyczące w/w rozstrzygnięcia, a ograniczyć się wyłącznie do kwestii istotnych z punktu widzenia zaskarżonego postanowienia. Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], orzekający w niniejszej sprawie Sąd doszedł zaś do przekonania, że nie narusza ona prawa w stopniu uzasadniającym jego uchylenie, a zatem skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] czerwca 2016 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Kwestia przywrócenia terminu została uregulowana w art. 58 k.p.a. Zgodnie z § 1 tego przepisu w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie to nastąpiło bez jego winy. W myśl § 2 prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. O przywróceniu terminu do wniesienia odwołania postanawia ostatecznie, stosownie do przepisu art. 59 § 2 k.p.a., organ właściwy do rozpatrzenia odwołania. Zgodnie z powyższymi regulacjami o przywróceniu terminu do dokonania czynności procesowej decyduje łączne spełnienie czterech przesłanek, a mianowicie: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu (1); wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu (2); jednocześnie z wnioskiem zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin (3); we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu oraz powstaną ujemne dla strony skutki w zakresie postępowania (4). Kluczowe znaczenie dla oceny zasadności wywiedzionej skargi jest rozstrzygnięcie, czy skarżąca składając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania zachowała siedmiodniowy termin do jego złożenia. Istota sporu sprowadza się więc do ustalenia terminu, w którym ustała przyczyna uchybienia przez skarżącą terminu do wniesienia odwołania. Podkreślić należy, że przesłanka dochowania siedmiodniowego terminu jest pierwotna w stosunku do pozostałych podstaw uwzględnienia wniosku. Jej niedochowanie zawsze skutkuje nieuwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu, gdyż termin siedmiodniowy jest terminem, który nie podlega przywróceniu (art. 58 § 3 k.p.a.). Z powołanego art. 58 § 2 k.p.a. wynika, że datą, od której należy liczyć termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu, jest także data uzyskania przez zainteresowaną osobę wiadomości o zdarzeniu powodującym rozpoczęcie biegu terminu. Jeśli zatem strona nie wiedziała o uchybieniu terminu, to termin do złożenia prośby o jego przywrócenie liczy się od uzyskania przez nią wiadomości o tym, że odwołanie zostało złożone z uchybieniem terminu (wyr. NSA z dnia 10 marca 2000 r., I SA/Lu 1524/98, LEX nr 42915, wyrok WSA w Gliwicach z dnia 23 listopada 2012 r., sygn. akt II SA/GL 699/12, wyrok WSA w Łodzi z dnia 21 kwietnia 2015 r. sygn. III SA/Łd 1067/14, wyrok WSA w Poznaniu z dnia 12 marca 2015 r. sygn. III SA/Po 157/14, wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 11 marca 2015 r. II SA/Wr 834/14). W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest także pogląd, w którym przyjmuje się, że datą tą, w przypadku uchybienia terminu do wniesienia odwołania, jest data doręczenia postanowienia w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do dokonania tej czynności. (wyrok NSA z 24 marca 1999 r., I SA/Gd 1664/98;z 10 marca 2000 r., I SA/Lu 1524/98; z 16 czerwca 2009 r., I FSK 373/08 - publ. CBOSA). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że skarżąca wywodzi, iż była nieświadoma przekroczenia terminu złożenia odwołania. Z okoliczności kontrolowanej sprawy wynika, że w dniu 2 października 2014r. skarżąca wniosła odwołanie od decyzji Starosty [...] nr [...] z dnia [...] września 2014 r., zobowiązującej rzeczoną Spółkę do sporządzenia i przedłożenia przeglądu ekologicznego. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2014 r. (sygn. akt [...]) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] stwierdziło, że wskazane odwołanie złożone zostało z uchybieniem terminu. Postanowienie to zostało doręczone Spółce w dniu 26 listopada 2014 r. Ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru, wbrew stanowisku zaprezentowanemu w skardze wynika, jednak że odebrane zostało osobiście przez J. G. czyli wspólnika spółki, a nie jakiegoś pracownika. Dodatkowo w skardze skarżąca sama wskazała, że o fakcie złożenia odwołania z uchybieniem terminu dowiedziała się od pracownika organu I instancji w dniu 16 października 2014r., a więc dużo wcześniej zanim otrzymała w/w postanowienie. Tymczasem wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania spółka nie wniosła w terminie 7 dni odkąd dowiedziała się o uchybieniu (nawet przy przyjęciu, że nastąpiło to w dacie doręczenia w/w postanowienia), ale dopiero w dniu 29 grudnia 2014r. a więc znacznie po upływie terminu do jego wniesienia. Mając na uwadze powyższe za zasadne należy uznać zaskarżone rozstrzygnięcie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] odmawiające skarżącej przywrócenia terminu do złożenia odwołania. Przy czym, co należy podkreślić, Sąd nie podzielił argumentacji Kolegium, zawartej w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, iż wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania skarżąca z uwagi na to, że w dniu 2 października 2014r. złożyła odwołanie, powinna była wnieść nie później niż w dniu 9 października 2014 r. W świetle jednak przedstawionych powyżej faktów, takie umotywowanie zaskarżonego postanowienia należy ocenić jako wadliwe pod względem logiczno-formalnym, ale uchybienie to w okolicznościach niniejszej sprawy nie mogło mieć, nie tylko istotnego, ale nawet żadnego wpływu na wynik sprawy. Tym samym co do zasady słusznie Kolegium uznało, że w sprawie brak jest możliwości zastosowania dobrodziejstwa instytucji przywrócenia terminu do złożenia odwołania, zgodnie z dyspozycją art. 58 § 1 k.p.a., bez względu na okoliczności, które spowodowały uchybienie owemu terminowi. Sąd podkreśla, że stanowcze brzmienie przepisu art. 58 § 3 k.p.a. nie pozostawia wątpliwości, że przywrócenie terminu do złożenia prośby (prośbę należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu) jest niedopuszczalne. Oznacza to, że niespełnienie tego warunku, uniemożliwia przywrócenie terminu, nawet gdy spełnione są pozostałe, spośród trzech wymienionych na wstępie warunków. Skoro więc co potwierdza zgromadzony w sprawie materiał dowodowy Skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania z przekroczeniem siedmiodniowego terminu liczonego od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 58 § 1 k.p.a.), to prośba o przywrócenie terminu nie mogła być skuteczna, w tym znaczeniu że organ mógłby ten termin przywrócić (przywrócenie terminu do złożenia prośby jest bowiem niedopuszczalne - art. 58 § 3 k.p.a.). Na rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy nie mogły zatem mieć wpływu podnoszone przez stronę okoliczności braku jej winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 151 P.p.s.a oddalił skargę.