IV SA/Wa 1958/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Sędziowie sędzia WSA Jarosław Łuczaj, asesor WSA Agnieszka Wąsikowska (spr.), Protokolant ref. Marta Pachulska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 stycznia 2019 r. sprawy ze skargi A. sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia dopuszczalnego poziomu hałasu emitowanego do środowiska oddala skargę Zarząd [...] decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r. działając na podstawie art. 115 a ust. 1 oraz art. 378 ust. 1, w związku z art. 3 pkt 35 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2017 r., poz. 513 ze zm.) dalej u.p.o.ś. ustalił dla spółki [...] Sp. z o.o. (dalej Spółka), dopuszczalny poziom hałasu emitowanego do środowiska, w rozumieniu terenów zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej i zamieszkania zbiorowego, w wyniku funkcjonowania instalacji nagłaśniającej Klubu "[...]", zlokalizowanego przy ul. [...] w [...] , w wysokości: równoważny poziom hałasu dla pory dnia (6.00 - 22.00) LAeq d - 55 dB równoważny poziom hałasu dla pory nocy (22.00 - 6.00) LAeq n - 45 dB. W toku postępowania zlecone zostało Zakładowi [...] wykonanie pomiarów hałasu emitowanego do środowiska przez ww. instalację w porze nocy [Zlecenie Nr [...] z dnia 4 kwietnia 2017 r.]. Przeprowadzone w dniu 29 czerwca 2017 r. badanie akustyczne wykazało, że hałas emitowany w wyniku funkcjonowania instalacji nagłaśniającej Klubu osiąga w środowisku, w porze nocy, w punkcie pomiarowym nr 1 [pomiar z otwartego okna klatki schodowej 16 piętra budynku przy ul. [...] , wysokość względna - 52,0 m poziom 65,0 dB + 0,9 dB oraz w punkcie pomiarowym nr 2 [pomiar z otwartego okna klatki schodowej 8 piętra budynku przy ul. [...], wysokość względna - 30,0 m] poziom 66,3 dB + 1,2 dB [Sprawozdanie Nr [...] z dnia [...] czerwca 2017 r.]. Organ wskazał, że poziom dopuszczalny dla terenów podlegających ochronie akustycznej tj. terenów zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej i zamieszkania zbiorowego, określony wg punktu 3 a, tabeli 1, załącznika do Rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. z 2014 r., poz. 112) wynoszący dla pory nocy 45 dB został przekroczony o 20,0 dB + 0,9 dB w ppl oraz o 21,3 dB + 1,2 dB w pp2. Strony postępowania zapoznały się z Sprawozdaniem Nr [...] z d nia 26 czerwca 2017 r. Pełnomocnik Spółki pismem z dnia 12 lipca 2017 r. wniósł uwagi do prowadzonego postępowania administracyjnego (sposobu wykonania pomiarów hałasu). W związku z powyższym organ I instancji wystąpił do Zakładu [...] o wyjaśnienie wątpliwości strony i pismem z dnia 10 sierpnia 2017 r., udzielił następujących wyjaśnień. 1. Pomiary zostały wykonane zgodnie z metodyką zawartą w załączniku nr 7 do rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska z dnia 30 października 2014 r. w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji oraz pomiarów ilości pobranej wody. Powyższa metodyka jest zatwierdzona przez [...]. 2. Zakład [...] posiada certyfikat akredytacji [...] nr [...] na wykonywanie pomiarów hałasu w środowisku. 3. Kompetencje Laboratorium są sprawdzane podczas corocznych audytów. Ostatni audyt, podczas którego między innymi były sprawdzane kompetencje techniczne dotyczące inżynierii środowiska (hałas w środowisku ogólnym) odbył się 24 lipca 2017 r. Audytorzy oceniający nie mieli zastrzeżeń podczas obserwacji wykonywanych badań i do sprawozdań z badań hałasu w środowisku zewnętrznym. W ocenie organu zarzuty pełnomocnika spółki wynikają z nieznajomości aspektów technicznych związanych z wykonywaniem pomiarów i z niezrozumienia zapisów zawartych w metodzie badań. 1. Dalej organ wyjaśnił, że podczas przeprowadzanych pomiarów punkty pomiarowe były zlokalizowane zgodnie z załącznikiem nr [...] ww. rozporządzenia - na terenie zabudowanym punkty pomiarowe lokalizuje się przy elewacji budynków objętych ochroną przed hałasem, w odległości 0,5 - 2 m od elewacji tych budynków m.in. w świetle okna kondygnacji eksponowanej na hałas. 2. Zastosowane przyrządy pomiarowe (mierniki hałasu) posiadały aktualne świadectwa wzorcowania zgodnie załącznikiem nr 7 ww. rozporządzenia. Informacja o przyrządach pomiarowych jest podana w sprawozdaniu. 3. Przyrządy około pomiarowe np. ustalające warunki meteorologiczne są wzorcowane wg harmonogramu przyjętego wewnątrz danego laboratorium i zatwierdzonego przez [...]. 4. Na końcu sprawozdania podana jest informacja o zastosowanej metodzie pomiarów co oznacza, że wszelkie czynności pomiarowe są zgodne z wymaganiami metody takie jak np. wysokość pomiaru warunków meteorologicznych, stosowanie osłony przeciwwietrznej itp. 5. Parametry meteorologiczne nie mają znaczenia w niepewności wyników pomiarów, są to kryteria stosowalności przyrządu określone przez producentów mierników. 6. Mierzone poziomy dźwięku były rejestrowane w pamięci miernika z jednoczesną rejestracją audio. Zarejestrowane dane są przechowywane w pamięci komputera na serwerze Laboratorium [...]. Odczyt, obróbka danych, odsłuch audio wymaga zastosowania specjalistycznego programu komputerowego opracowanego przez producenta miernika. 7. Sprawozdanie jest wykonane zgodnie z załącznikiem nr [...] rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie rodzajów wyników pomiarów prowadzonych w związku z eksploatacją instalacji lub urządzenia i innych danych oraz terminów i sposobów ich prezentacji (Dz. U. Nr 215, poz. 1366). Sprawozdanie zawiera wszelkie niezbędne dane wynikające z ww. rozporządzenia. 8. W dniu pomiarów, podczas trwania imprezy w Klubie nie potrzeba było używać przyrządów pomiarowych, aby stwierdzić organoleptycznie, że hałas przekracza wartości dopuszczalnej normy nocnej. Z tego powodu była wezwana policja przez jednego z lokatorów. Odnosząc się do ww. uwag oraz wyjaśnień należy stwierdzić, iż pomiary hałasu emitowanego do środowiska zostały wykonane przez Zakład [...] posiadający akredytację do wykonywania tego typu pomiarów (nr certyfikatu: [...] z dnia [...] grudnia 2007 r.) oraz zgodnie z rozporządzeniem Ministra środowiska z dnia 30 października 2014 r. w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji oraz pomiarów ilości pobranej wody (Dz. U. z 2014 r., poz. 1542) i w związku z powyższym uwagi Spółki należy uznać za bezzasadne. Od powyższej decyzji Spółka złożyła odwołanie. Spółka zarzuciła organowi I instancji naruszenie art. 7 k.p.a. oraz art. 77 k.p.a. poprzez dokonanie dowolnej a nie swobodnej oceny dowodów i w konsekwencji nieprawidłowe ustalenie stanu faktycznego, w szczególności ze względu na dokonanie nierzetelnych i niezgodnych z prawem pomiarów hałasu opisanych w sprawozdaniu, a co za tym idzie wydanie decyzji z naruszeniem art. 115a ust. 1 u.p.o.ś. ze względu na fakt, iż dopiero skuteczne stwierdzenie przekroczenia dopuszczalnych nom hałasu umożliwia wydanie zaskarżonej decyzji, co nie miało miejsca w przedmiotowym stanie faktycznym. W uzasadnieniu swojego stanowiska podniósł, że przedmiotowe sprawozdanie jest niezgodne z treścią rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 30 października 2014 r. w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji oraz pomiarów pobieranej wody, tj. z § 10 oraz § 11 tego rozporządzenia oraz załącznikiem nr [...] wskazanego aktu. Po pierwsze Strona zwrócił uwagę, że zgodnie z treścią litery 6 ust. 2 pkt 2 lit. b załącznika nr [...] rozporządzenia na terenie zabudowanym punkty pomiarowe lokalizuje się na wysokości 4 metrów nad powierzchnią terenu, podczas gdy w trakcie badania względna wysokość obu punktów pomiarowych wynosiła odpowiednio 52 oraz 30 metrów, co nie odpowiada ustaleniom rozporządzenia. Tak różnica między wskazaną wysokością lokalizacji punktów pomiarowych a wysokością lokalizacji punktów wybraną przez osoby wykonujące pomiar, dowodzi, że przedmiotowe badanie nie zostało wykonane prawidłowo, a zatem pomiar był nierzetelny. W dalszej kolejności pełnomocnik spółki podniósł, iż zgodnie z treścią litery C powołanego powyżej załącznika, przyrządy pomiarowe i wzorcujące powinny posiadać świadectwo wzorcowania nie starsze niż 24 miesiące. Z treści sprawozdania wynika natomiast, że świadectwo wzorcowania termoanemometru opatrzone jest datą 21 października 2014 r., termohigrometru datą 8 maja 2014 r., przymiaru wstęgowego datą 5 sierpnia 2014 r., barometru- stacja meteo datą 23 lipca 2014 r. Powyższe oznacza, że wszystkie wymienione przyrządy posiadają świadectwo wzorcowania starsze niż 24 miesiące, co oznacza, że nie powinny być wykorzystywane przy dokonywaniu pomiarów, bowiem mogą wpłynąć na ich rzetelność. Dalej, w tej samej literze wspomnianego rozporządzenia, wskazane jest, że zestawy pomiarowe należy dobrać w taki sposób, aby mikrofony pomiarowe wyposażone byty w osłony przeciwwietrzne, niezależnie od warunków meteorologicznych. W sprawozdaniu brak jest jakichkolwiek wskazań co do wyposażenia (bądź jego braku odpowiednich osłon). Poza tym Strona podniosła, że w dniu pomiarów był bardzo wietrzny dzień, a więc brak osłon mógł spowodować zawyżenie wartości w pomiarze. W ocenie Strony w przedmiotowym sprawozdaniu brak jest jakichkolwiek wzmianek wskazujących na to, by przyrządy, które wykorzystane były przy wykonaniu pomiarów faktycznie spełniały również dodatkowe wymagania wskazane w załączniku. Brak takich wskazań powoduje, że nie można uznać przedmiotowych pomiarów za wykonane poprawnie, bowiem istnieje możliwość, że zostały one przeprowadzone przy użyciu nieodpowiedniego sprzętu. Dalej Skarżąca zwróciła uwagę, że sprawozdanie również nie precyzuje w jaki sposób zostały ustalone warunki meteorologiczne, w szczególności na jakiej wysokości zostały one zmierzone, co również powoduje, że finalnie wykonanych pomiarów nie można uznać za rzetelne. Strona wskazała za niewyjaśnioną kwestię przyjętej przez organ metody badawczej (litera E punkt II Realizacja pomiarów), wobec czego pod wątpliwość należy poddać rzetelność całego badania. Następnie, pod rozwagę – w ocenie Strony - należy poddać literę G punkt II wskazanego załącznika do rozporządzenia, którego wynika jakie elementy powinny składać się na sprawozdanie. W ocenie Skarżącej informacji wymaganych tym przepisem nie sposób doszukać się w sprawozdaniu z pomiaru hałasu, co również stanowi naruszenie przepisów. Ponadto Odwołujący się wskazał, że przedmiotowe sprawozdanie nie zawiera również informacji dotyczących terenu zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego a także nie zostało podpisane przez osobę wykonującą pomiary i kierownika laboratorium wykonującego pomiary. W toku prowadzonego postępowania dołączono do akt sprawy aktualny wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania obowiązującego na terenie, na którym zlokalizowany jest Klub. Z wypisu i wyrysu z Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego w rejonie ul. [...], zatwierdzonego w dniu 6 lipca 2017 r. Uchwałą nr [...] Rady Miasta [...] (opublik. Dz. Urzęd. Woj. [...]. Z dnia [...] lipca 2017 r. poz. [...]) obszar, na który położony jest Klub [...] , znajduje się w granicach terenu oznaczonego jako [...]. Przedmiotowy teren plan zalicza do ścisłego centrum miasta w obszarze śródmieścia funkcjonalnego, a także ustala przeznaczenie terenu dla biur organizacji społecznych, oznaczonych symbolem [...] z zakresu usług podstawowych: usługi z zakresu biur organizacji społecznych, usługi z zakresu: kultury, gastronomii, wystawiennictwa, zieleń urządzona oraz określa dopuszczalne przeznaczenie: usługi z zakresu: biur, handlu detalicznego (z wyjątkiem stacji paliw), zdrowia (z wyjątkiem szpitali), oświaty, mieszkalnictwo zbiorowe z zakresu: pensjonatów, hoteli, pokoi gościnnych; (§ 4 pkt 11 tekstu planu). W zakresie ochrony przed hałasem Plan zalicza tereny [...] do "terenów w strefie śródmiejskiej miast powyżej 100 tysięcy mieszkańców" (§ 4 pkt 11 ppkt 4 tekstu planu). Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] po przeanalizowaniu powyższego odwołania decyzją z dnia [...] maja 2018 r., nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W pierwszej kolejności organ odwoławczy skorygował organ I instancji w zakresie ustaleń związanych z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Jak wynika z ustaleń planu w zakresie ochrony przed hałasem Plan zalicza się tereny [...] do "terenów w strefie śródmiejskiej miast powyżej 100 tysięcy mieszkańców"(§ 4 pkt 11 ppkt 4 tekstu planu), a zatem przyjąć należy dopuszczalne poziomy hałasu w środowisku powodowanego przez poszczególne grupy źródeł hałasu, zgodnie z pkt 4 tabeli nr 1 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. Jednakże wadliwość ta pozostaje bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, albowiem wartości dopuszczalnych poziomów hałasu na wskazanych przez organ I instancji i Kolegium - są tożsame. Organ odwoławczy wskazał, że jak wynika z przeprowadzonego badania doszło do przekroczenia norm hałasu w porze nocnej, pomiary wykazały bowiem w punktach pomiarowych wartości 65,0dB oraz 66,3 dB, co potwierdza sprawozdanie nr [...] z dnia [...] czerwca 2017 r. Nie ulega zatem wątpliwości, iż zasadne było wydanie decyzji ustalającej dla Spółki dopuszczalny poziom hałasu emitowanego do środowiska w wyniku funkcjonowania instalacji nagłaśniającej Klubu. Organ odnosząc się zarzutów odwołania wskazał, że Strona podnosi, że sprawozdanie z pomiarów hałasu jest niezgodne z treścią rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 30 października 2014 r. w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji oraz pomiarów pobieranej wody, tj. z § 10 oraz §11 tego rozporządzenia oraz załącznikiem nr [...] wskazanego aktu. Organ wyjaśnił, że punkty pomiarowe winny być instalowane w ten sposób, aby przeprowadzone w nich pomiary pozwoliły na ustalenie miejsca o największym oddziaływaniu źródeł hałasu, których pomiary dotyczą, a zatem dla przeprowadzenia prawidłowego pomiaru, rozporządzenie dopuszcza możliwość przeprowadzenia pomiaru w świetle okna kondygnacji eksponowanej na hałas, co oznacza, iż dokonanie pomiaru na wysokości 20 - 30 m (o ile na tej wysokości znajduje się kondygnacja budynku narażona na oddziaływanie fali dźwiękowej) jest dopuszczalne. Wskazywane przez pełnomocnika strony skarżącej zarzut naruszenia przepisów - litera B ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia z dnia 30 października 2014 r. jest nieuzasadniony, albowiem obowiązek umieszczenia przyrządu pomiarowego na poziomie 4 m dotyczy terenów otaczających budynki, a ponadto, przyjęcie wyłącznie takiej metodyki badania poziomu hałasu oznaczałoby wykluczenie dokonywania pomiarów w budynkach wyższych niż 4 m. Zauważyć należy, iż emisja hałasu i jego oddziaływanie na środowisko wynika przede wszystkim z praw fizyki, a w szczególności praw związanych z rozchodzeniem się fali akustycznej, stąd też w zakresie przyjętej w rozporządzeniu metodyki pomiarów, uwzględniono zasady rozchodzenia się fali akustycznej poprzez dopuszczenie przeprowadzenia pomiaru, nie tylko w otoczeniu budynku, ale także na wyższych kondygnacjach, które także mogą być eksponowane na hałas. W zakresie zarzutu, co do braku ważności przyrządów pomiarowych (termoanemometru, termohigrometru, przymiaru wstęgowego, barometru) Kolegium wskazało, iż przedmiotowe urządzenia nie służą do wykonywania pomiarów hałasu, ale do ustalenia warunków meteorologicznych, a zatem jako przyrządy okołopomiarowe są wzorcowane według harmonogramu danego laboratorium. Nadto, w zakresie zarzutu, co do wykorzystania nieodpowiedniej aparatury pomiarowej podniósł, iż urządzenia pomiarowe, jak również ich oprogramowanie, odnoszą się do kwestii związanych z technicznym aspektem pomiaru i tym samym stanowią element wiedzy specjalistycznej. W sprawozdaniu podano szczegółowo rodzaj aparatury pomiarowej, która została użyta do przeprowadzenia pomiarów hałasu. Aparatura ta została wyposażona w odpowiednie świadectwa wzorcowania, a zatem została dopuszczona do użytkowania jako urządzenia pomiarowe. Tym samym, brak jest podstaw do zakwestionowania działania tych urządzeń, a w konsekwencji także prawidłowości dokonanych pomiarów. W ocenie organu odwoławczego brak jest również podstaw do zakwestionowania przyjętej metody pomiarowej, albowiem, jak wynika z rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia z unia 30 października 2014 r.- litera E ust. II 2 pkt 1 - rejestrację hałasu w sposób ciągły w czasie odniesienia T prowadzi się w przypadku braku możliwości dokonania pomiaru poziomu emisji hałasu do środowiska pochodzącej od każdego ze źródeł lub grupy źródeł; określenia charakterystycznych okresów działania źródeł, w których poziom emisji dźwięku jest ustabilizowany. Nie ulega wątpliwości, iż charakter emisji hałasu z pochodzącego od Klubu powodował konieczność zastosowania metody rejestracji hałasu w sposób ciągły (w przedziale czasowym), zaś pomiaru tła akustycznego dokonano, jak wynika ze sprawozdania, przed rozpoczęciem imprezy oraz w przerwach. Organ odwoławczy zwrócił także uwagę, że Strona poza przytoczeniem treści rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia z dnia 30 października 2014 r.- litera E ust. II pkt 1 nie wskazała okoliczności, które w jego ocenie winny skutkować zastosowaniem innej metody pomiarowej, która byłaby właściwa. Nadto, w zakresie zarzutu co do naruszenia rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia z dnia 30 października 2014 r.- litera G ust. II skład orzekający nie znalazł podstaw do ich uwzględnienia. W sprawozdaniu wskazano bowiem dane dotyczące rodzaju źródeł hałasu, którym niewątpliwie była impreza organizowana przez Klub, charakterystykę terenu - poprzez wskazanie szkicu sytuacyjnego z widocznym zdjęciem, na którym oznaczono położenie klubu oraz punkty pomiarowe, wskazano też metodę pomiarów - zostały wykonane metodą pomiaru ciągłego w ciągu 1 godziny odniesienia (trzy serie pomiarowe 20 minutowe). Nadto sprawozdanie zostało również opatrzone podpisem osoby, która dokonywała pomiarów i jednocześnie przygotowała przedmiotowe sprawozdanie (mgr A. K.). Należy również podkreślić, iż w toku postępowania organ I instancji wystąpił do Zakładu [...], a więc podmiotu przeprowadzającego pomiaru hałasu z prośba o ustosunkowanie się do zarzutów pełnomocnika strony skarżącej. Wyjaśnienia te (pismo z dnia 18 sierpnia 2018 r.) są wystarczające i odpowiadają na wszelkie wątpliwości związane z metodologią pomiarów, jak i sporządzonego sprawozdania. Poza tym dodał organ w aktach sprawy znajdują się dokumenty (pismo Komendanta Rejonowego Policji z dnia 18 października 2016 r.) potwierdzające okoliczność naruszenia ciszy nocnej przez Klub w okresie od 11 czerwca 2015 r. do 9 października 2016 r. (łącznie 63 interwencji policji). W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję zarzuciła naruszenie przepisów prawa tj.: 1. naruszenie art. 6 k.p.a. w zw. z art. 115a u.p.o.ś. poprzez uznanie, że zaistniały przesłanki do wszczęcia z urzędu postępowania celem wydania decyzji ustalającej poziom dopuszczalnego hałasu poprzez oparcie się na błędnie sporządzonym sprawozdaniu z pomiaru hałasu, przy jednoczesnym braku przeprowadzenia badania kontrolnego sprawozdania i wystąpienia o przeprowadzenie badania uzupełniającego, a tym samym wszczęcie postępowania bez zaistnienia przesłanki, czyli wszczęcie postępowania i wydanie decyzji bez podstawy prawnej, co w konsekwencji doprowadziło do: 2. naruszenie art. 7 k.p.a., art. 77 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. poprzez dokonanie dowolnej a nie swobodnej oceny dowodów i w konsekwencji nieprawidłowe ustalenie stanu faktycznego, w szczególności ze względu na dokonanie nierzetelnych i niezgodnych z prawem pomiarów hałasu opisanych w sprawozdaniu [...] a co za tym idzie wydanie decyzji z naruszeniem art. 115a ust. 1 up.o.ś. ze względu na fakt, iż dopiero skuteczne przekroczenia dopuszczalnych norm hałasu umożliwia wydanie zaskarżonej decyzji, co nie miało miejsca w przedmiotowym stanie faktycznym, 3. naruszenia art. 7 k.p.a. art. 77 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. poprzez ograniczenie się do przeprowadzenia dowodu z dokumentu w postaci sprawozdania z kontroli przeprowadzonej przez inny organ przed wszczęciem postępowania w przedmiotowej sprawie, podczas gdy możliwość oparcia się jedynie na tym dowodzie jest zasadna tylko wówczas, gdy nikt nie kwestionuje prawidłowości prowadzonych pomiarów, jednocześnie wprowadzając obowiązek przeprowadzenia dowodów uzupełniających w formie ponownych pomiarów, gdy pierwotne badania zostały w jakikolwiek sposób zakwestionowane, 4. naruszenie art. 7a § 1 k.p.a. poprzez nierozstrzygnięcie wątpliwości co do rzetelności przeprowadzonej kontroli w zakresie przekroczenia poziomu hałasu na korzyść Odwołującego, podczas gdy pojawiające się wątpliwości powinny zostać rozstrzygnięte na korzyść strony. Mając powyższe na uwadze na podst. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c oraz art. 145 § 3 p.p.s.a. Skarżąca wniosła o umorzenie wszczętego postępowania administracyjnego w całości, ewentualnie; uchylenie zaskarżonej decyzji organu II instancji w całości, jak i na podstawie art. 135 p.p.s.a. w przypadku braku umorzenia wszczętego postępowania administracyjnego w całości Spółka wniosła o: uchylenie decyzji organu I instancji poprzedzającej wydanie zaskarżonej decyzji organu II instancji, jako że jest ona dotknięta tymi samymi wadami, co zaskarżona decyzja. Strona w uzasadnieniu skargi powtórzyła zarzuty i argumentację powołaną w odwołaniu od decyzji organu I instancji wskazując, że sprawozdanie jest niezgodne z treścią rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 30 października 2014 r. w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji oraz pomiarów pobieranej wody, tj. z § 10 oraz § 11 tego rozporządzenia oraz załącznikiem nr 7 wskazanego aktu. Strona wskazała na wadliwą lokalizację punktów pomiarowych (litera B ust. 2 pkt 2 lit. b załącznika nr [...] rozporządzenia), brak świadectwa wzorcowania przyrządów pomiarowych i wzorcujących (litera C załącznika), brak informacji w sprawozdaniu o zastosowaniu w pomiarach mikrofonów pomiarowych wyposażonych w osłony przeciwwietrzne, brak informacji, czy przyrządy pomiarowe spełniają dodatkowe warunki określone w załączniku, sprawozdanie również – w ocenie Strony - nie precyzuje w jaki sposób zostały ustalone warunki meteorologiczne (litera D rozporządzenia), jak i w sprawozdaniu nie wykazano z jakiej przyczyny akurat ta metoda badania poziomu hałasu została zastosowana w niniejszej sprawie. Dodatkowo Strona podniosła, że w postępowaniu administracyjnym ciężar dowodu leży na organie, a nie stronie, tak więc to organ winien zbadać okoliczności wybrania tej metody badania, a nie przerzucać ten obowiązek na stronę. Ponadto Skarżąca podniosła, że sprawozdanie z pomiaru poziomu hałasu zawiera braki w postaci informacji wymienionych w rozporządzeniu (litera G punkt II wskazanego załącznika do rozporządzenia). Powyższe uchybienia zdaniem Strony wskazują, że nie da się ocenić jednoznacznie, czy pomiary przedstawione w sprawozdaniu są w pełni prawidłowe i rzetelne. Ponadto przedmiotowe sprawozdanie nie zawiera również informacji dotyczących terenu zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego a także nie zostało podpisane przez osobę wykonującą pomiary i kierownika laboratorium wykonującego pomiary, wbrew wskazaniom Organu II instancji. W ocenie Skarżącej organy obu instancji były zobowiązane poddać sprawozdanie szczegółowej i rzetelnej ocenie, za co nie można uznać jedynie polemiki z odwołującym się bez przeprowadzenia dowodu uzupełniającego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 29 stycznia 2019 r. pełnomocnik skarżącej, podtrzymała stanowisko w sprawie, wniosła o zasądzenie kosztów postępowania, jak i na pytanie Sądu oświadczyła, ze nie wiadomo jej nic na temat tego, czy skarżąca Spółka zlecała wykonanie opinii własnej/procesjonalnej ekspertyzy sporządzonego sprawozdania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2107) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do przepisu art. 3 § 2 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1032 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowił przepisy art. 115a ust. 1 i 3 u.p.o.ś. Zgodnie z nim w przypadku stwierdzenia przez organ ochrony środowiska na podstawie pomiarów własnych, pomiarów dokonanych przez wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska lub pomiarów podmiotu obowiązującego do ich prowadzenia, że poza zakładem, w wyniku jego działalności, przekroczone są dopuszczalne poziomy hałasu, organ wydaje decyzję o dopuszczalnym poziomie hałasu za przekroczenie tego poziomu. W decyzji określa się dopuszczalny poziom hałasu. W decyzji tej określa się dopuszczalne poziomy hałasu poza zakładem przy zastosowaniu wskaźników hałasu w odniesieniu do rodzajów terenów, o których mowa w art. 113 ust. 2 pkt 1, na które oddziałuje zakład (art. 115a ust. 3 u.p.o.ś.). W myśl art. 112a pkt 2 p.o.ś. przez "wskaźniki hałasu" rozumie się parametry hałasu określone poziomem dźwięku wyrażonym w decybelach (dB), w tym wskaźniki hałasu mające zastosowanie do ustalania i kontroli warunków korzystania z środowiska w odniesieniu do jednej doby: a) LAeq D – równoważny poziom dźwięku A dla pory dnia (rozumianej jako przedział czasu od godz. 6:00 do godz. 22:00), b) LAeq N – równoważny poziom dźwięku A dla pory nocy (rozumianej jako przedział czasu od godz. 22:00 do godz. 6:00). Decyzja wydawana na podstawie art. 115a u.p.o.ś. ma na celu ochronę otoczenia przed przekroczeniem przez dany podmiot dopuszczalnego poziomu hałasu. Należy zauważyć, że decyzją wydaną w oparciu o ten przepis właściwy organ nie nakłada na zakład nowych obowiązków, lecz jedynie stwierdza, iż zakład w związku ze swoją działalnością emituje hałas, który poza terenem zakładu przekracza dopuszczalny poziom hałasu dla określonego terenu objętego prawną ochroną, o którym mowa w art. 113 ust. 2 pkt 1 u.p.o.ś. Organ stwierdza zatem pewien stan faktyczny i prawny, przyporządkowując konkretnemu zakładowi, określone w powołanym rozporządzeniu dopuszczalne normy hałasu, które muszą zostać spełnione poza zakładem. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podnosi się, że już jednokrotne naruszenie dopuszczalnego poziomu hałasu obowiązuje organ do wydania decyzji o której mowa w art. 115a u.p.o.ś. Nie ma zatem znaczenia czy przekroczenie poziomu emisji hałasu było jednokrotne, czy wielokrotne, czy też że miało charakter wyjątkowy. Czyni to niezasadnymi zarzuty dotyczące konieczności przeprowadzenia kolejnych pomiarów w sprawie (np. wyroki NSA: z 24 lipca 2014r., II OSK 370/13, 1 sierpnia 2013 r., sygn. akt II OSK 754/12, z 10 stycznia 2012r., sygn. akt I OSK 1635/10, oraz wyroki: wyrok WSA w Poznaniu z 2 sierpnia 2017 r., sygn. akt IV SA/Po 336/16, wyrok SA w Poznaniu z 5 kwietnia 2011r., sygn. akt II SA/Po/10, wyrok WSA w Łodzi z 4 marca 2011r., sygn. akt II SA/Łd 83/11, publ. CBOSA). Z wypisu i wyrysu z Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego w rejonie ul. [...], zatwierdzonego w dniu 6 lipca 2017 r. Uchwałą nr [...] Rady Miasta [...] wynika, że obszar, na którym położony jest Klub [...], znajduje się w granicach terenu oznaczonego jako [...], tj. zalicz się go do "terenów w strefie śródmiejskiej miast powyżej 100 tysięcy mieszkańców" (§ 4 pkt 11 ppkt 4 tekstu planu), a zatem przyjąć należy dopuszczalne poziomy hałasu w środowisku powodowanego przez poszczególne grupy źródeł hałasu, zgodnie z pkt 4 tabeli nr [...] rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. – tj. dla pory nocnej poziom ten wynosi 45 dB. W niniejszej sprawie – wobec powyższego wskaźnika - organy ustaliły, że w sprawie doszło do przekroczenia norm hałasu w porze nocnej, pomiary wykazały bowiem w punktach pomiarowych wartości 65,0 dB oraz 66,3 dB, co potwierdza sprawozdanie nr [...] z dnia [...] czerwca 2017 r. W ocenie Sądu strona skarżąca w toku postępowania nie zakwestionowała w sposób przekonywujący pomiarów poziomu hałasu przeprowadzonych w niniejszej sprawie. Wobec czego zasadnie organy uznały, że przeprowadzone pomiary zostały ustalone prawidłowo zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 30 października 2014 r. w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji oraz pomiarów ilości pobieranej wody. Należy przede wszystkim wyjaśnić, że organ odniósł się do wszystkich wątpliwości strony w piśmie z dnia 10 sierpnia 2017 r. sporządzonym przez zakład badań środowiskowych, który był również autorem sprawozdania, jak i w uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego. W ocenie Sądu zasadnie organy przyjęły kryteria lokalizacji punktów pomiarowych, a w związku z tym racji nie można przyznać stronie skarżącej, że zastosowanie w sprawie będzie miał zapis określony w załączniku nr [...] lit. B ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia. W przepisie tym jest mowa o tym, że na terenach zabudowanych punkty pomiarowe lokalizuje się na terenach otaczających budynki, na wysokości 4m nad powierzchnią terenu. Nie można uznać, że w stanie faktycznym ma zastosowanie powoływany przez stronę zapis, odnosi się on bowiem do ochrony akustycznej terenu, a nie ludzi znajdujących się w budynku. Zatem w niniejszej sprawie z uwagi na usytuowanie źródła hałasu i objęcie ochroną przed hałasem w tym przypadku budynku, w którym znajdują się ludzie należało wykonać pomiary w punktach wskazanych przez organ, czyli w świetle okna kondygnacji eksponowanej na hałas. Zatem w tym zakresie zarzut skargi nie może zostać uwzględniony. Jeśli chodzi o kwestię wyznaczenia punktów pomiaru, to trzeba zauważyć, że pomiaru natężenia hałasu dokonywał certyfikowany podmiot, jak należy przyjąć, zgodnie z obowiązującymi zasadami. Nie wykazano bowiem w żaden sposób, aby można było podważyć działania wyspecjalizowanego podmiotu, tj. Zakładu [...], który posiada certyfikat akredytacji [...] ([...]) nr [...] na wykonanie pomiarów hałasu w środowisku. W piśmie z dnia 10 sierpnia 2017 r. podniesiono, że kompetencje Laboratorium są sprawdzane podczas corocznych audytów (a ostatni odbył się 24 lipca 2017 r.). Nie ma racji skarżący, wskazując, że wszystkie przyrządy pomiarowe muszą posiadać świadectwo wzorcowania nie starsze niż 24 miesiące. W ocenie sądu strona "wyrwała z kontekstu" pojęcie "przyrządy pomiarowe" nie analizując całego kwestionowanego przepisu, z którego jednoznacznie wynika, że warunek ten dotyczy tylko zestawów pomiarowych – tj. mierników całkujących lub całkująco-uśredniającym. Takiego warunku nie można natomiast wywieść w stosunku do pozostałych urządzeń, które zostały zastosowane podczas pomiarów. Odnosząc się do zarzucanych przez stronę okoliczności, że urządzenia pomiarowe mają być wyposażone w osłony przeciwwietrzne oraz, że muszę spełniać inne, dodatkowe warunki określone w załączniku [...] lit. C, należy wyjaśnić, że kwestie te zostały przekonywująco wyjaśnione stronie w piśmie 10 sierpnia 2017 r., w którym to zakład badań środowiskowych wskazał, że pomiary zostały przeprowadzone przy użyciu przyrządów pomiarowych tj. mierników hałasu, które spełniały wymagania określone w załączniku [...] lit. C, szczegółowo określonych w samym sprawozdaniu. Podobnie wyjaśnił kwestie dotyczące wysokości pomiaru warunków meteorologicznych na wysokości 3,5 m. Poza tym – wbrew stanowisku strony - w uzasadnieniu decyzji drugiej instancji organ powołując się na przypadki z rozporządzenia wskazał, kiedy rejestracji hałasu dokonuje się w sposób ciągły, co uzasadniałoby zastosowanie przyjętej metody pomiarowej w sprawie. Pozostałe zarzuty skargi odnoszące się do braków w protokole sprawozdania konkretnych zapisów, które wynikają z rozporządzenia - w ocenie sądu – nie mają one ostatecznie wpływu na wynik pomiarów, jak również takiego istotnego wpływu nie wykazała sama strona, która ogólnie kwestionowała kolejne punkty rozporządzenia nie poddając ich głębszej analizie. Samo bowiem naruszenie przepisów prawa nie uzasadnia wyeliminowania decyzji, należy bowiem wykazać na istotność tego naruszenia, która ma wpływ na wynik sprawy. Strona skarżąca przywołując przepisy rozporządzenia nie wykazała, że pomiary poziomu hałasu przeprowadzone w sprawie są wadliwe, że "ewentualne" uchybienia w postaci pominięcia konkretnego zapisu w sprawozdaniu wynikającego z rozporządzenia mają wpływ na wynik sprawy. Strona w toku postępowania powoływała się na gołosłowne okoliczności nie poparte żadnymi dowodami tj. opinią, czy ekspertyzą specjalisty z dziedziny akustyki. Pełnomocnik Skarżącej oświadczyła na rozprawie, że nie ma wiedzy, czy Spółka sporządzała specjalistyczną opinię własną. Z tych tez powodów nie zasługuje na uwzględnienie zarzut wskazujący, że sprawozdanie nie zawiera informacji dotyczących zagospodarowania terenu w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, na którym usytuowany jest Klub. Okoliczność ta bezspornie została ustalona przez organ odwoławczy, zatem brak opisania tej kwestii w sprawozdaniu nie ma wpływu na wynik pomiarów, jak i na rozstrzygnięcie w sprawie. Przeznaczenie terenu, na którym znajduje się Klub zostało prawidłowo ustalone przez organ i zaakceptowane przez Sąd, podobnie jak wskazane na postawie tych ustaleń dopuszczalne poziomy hałasu wskazane w rozporządzenia w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu. Należy też wskazać, że materiał dowodowy zebrany w postępowaniu dowodowym został oceniony w sposób prawidłowy, wyciągnięto z niego logiczne wnioski i dano mu wyraz w uzasadnieniu decyzji. Wobec tego za niezasadny należało uznać zarzut naruszenia art. 7, 77, 80 K.p.a. Za chybiony w ocenie Sądu uznać należało także zarzut naruszenia art. 7a K.p.a., gdyż określona w tym przepisie zasada rozstrzygania wątpliwości na korzyść strony odnosi się nie do wątpliwości, co do stanu faktycznego sprawy, a co do treści normy prawnej. Takie wątpliwości w niniejszej sprawie natomiast nie wystąpiły. Wobec powyższego, a przede wszystkim wobec nie zakwestionowania w sposób przekonywujący przeprowadzonych pomiarów hałasu, na podstawie których ustalono przekroczenie norm, należy wskazać, że zasadne było wydanie decyzji ustalającej dla Spółki dopuszczalny poziom hałasu emitowanego do środowiska w wyniku funkcjonowania instalacji nagłaśniającej Klubu zlokalizowanego przy ul. [...] w [...] . Dodatkowo należy wskazać, że pozostałe okoliczności wskazujące na liczne interwencje mieszkańców i policji spowodowane działalnością Klubu, nie miały wpływu na wynik sprawy. Mając na uwadze powyższej Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a oddalił skargę.