IV SA/Wa 2511/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 31 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] Sp. z o.o. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2017 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W.. Niniejsza decyzja utrzymuje w mocy decyzję Prezydenta Miasta W. nakładającą na spółkę karę pieniężną w wysokości 216 526,47 zł za nieosiągnięcie w 2013 r. w odniesieniu do masy odebranych przez siebie odpadów komunalnych, wymaganego poziomu recyklingu i przygotowania do ponownego użycia następujących frakcji odpadów komunalnych: papieru, metali, tworzyw sztucznych i szkła, tj. niewykonywanie obowiązku, o którym mowa w art. 9g ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. W skardze skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazała, iż jest podmiotem, który istotną część swojej aktywności statutowej realizuje poprzez umowy zawarte w trybie ustawy prawo zamówień publicznych. Zgodnie zaś z art. 25 ust. 5 pkt 7 powołanej ustawy, zamawiający może wykluczyć z postępowania wykonawcę, wobec którego wydano ostateczną decyzję administracyjną o naruszeniu obowiązków wynikających z przepisów prawa pracy, prawa ochrony środowiska lub przepisów o zabezpieczeniu społecznym, jeżeli wymierzono tą decyzją karę pieniężną nie niższą niż 3000 zł. Zdaniem skarżącej, istnieje ryzyko, iż w oparciu o przywołaną przesłankę, może być wykluczona z postępowań. W konsekwencji powyższego utraci szansę (możliwość) na ubieganie się o zawarcie umów w wykonaniu tych zamówień publicznych. Zdaniem spółki taka sytuacja niesie za sobą dla skarżącej niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Spółka może bowiem utracić znaczną część przychodów wobec braku możliwości ubiegania się o zamówienia publiczne, może także utracić wypracowaną przez lata pozycję wiarygodnego partnera. Ponadto w ocenie skarżącej kara nałożona zaskarżoną decyzją jest bezzasadna, zaś w okresie od wniesienia skargi do wyrokowania spółka nie powinna być dodatkowo karana w ramach postępowań z zakresu zamówień publicznych. Gdyby skarga okazała się zasadna spółka przez dość długi okres czasu zostałaby bezzasadnie pozbawiona prawa realizowania swojej statutowej aktywności i obciążana ryzykiem braku prawa do konkurowania na rynku na równych prawach z innymi podmiotami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej cytowanej jako "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wobec powyższego warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę skarżącą we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. W przypadku braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd nie może działać, w tym zakresie, za stronę (postanowienia NSA: z dnia 5 października 2017 r. sygn. akt II FZ 526/17, z dnia 19 września 2017 r. sygn. akt II GZ 685/17, z dnia 5 grudnia 2012 r. sygn. akt II GZ 457/12, z dnia 12 marca 2013 r. sygn. akt II GZ 93/13). Na wstępie wyjaśnić należy, iż w ustawie z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2017 poz. 1579) nie ma wskazanej przez skarżącą jednostki redakcyjnej tj. art. 25 ust. 5 pkt 7. To w artykule 24 ww. ustawy został określony katalog przesłanek wykluczenia wykonawcy z postępowania. Przesłanki te można podzielić na obligatoryjne oraz fakultatywne. Zgodnie z art. 24 ust. 5 pkt 7 ustawy prawo zamówień publicznych z postępowania o udzielenie zamówienia zamawiający może wykluczyć wykonawcę wobec którego wydano ostateczną decyzję administracyjną o naruszeniu obowiązków wynikających z przepisów prawa pracy, prawa ochrony środowiska lub przepisów o zabezpieczeniu społecznym, jeżeli wymierzono tą decyzją karę pieniężną nie niższą niż 3000 zł. Podkreślić należy, iż ww. artykule został określona fakultatywna przesłanka wyłączenia z postępowania o udzielenie zamówienia, przesłanka ta będzie miała zastosowanie o ile zostanie przewidziana przez zamawiającego w ogłoszeniu o zamówieniu, Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia (SIWZ) lub zaproszeniu do negocjacji (vide Komentarz do art. 24 ustawy Prawo zamówień publicznych, Irena Skubiszak-Kalinowska, Lex). W ocenie spółki możliwość wykluczania z postępowań, utrata możliwości ubiegania się o zawarcie umów spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków – spółka utraci znaczną część przychodów, wypracowaną przez lata pozycję. Zdaniem Sądu aby móc dokonać oceny czy powyższe okoliczności spowodują niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy przede wszystkim odnieść się do sytuacji finansowej skarżącej, wysokości przychodów spółki uzyskiwanych na podstawie umów zawieranych w trybie ustawy prawo zamówień publicznych, jak również zakresu prowadzonej przez skarżącą działalności. Z załączonego do skargi odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego wynika, iż wysokość kapitału zakładowego wynosi 66 319 000 zł, natomiast oprócz przeważającego przedmiotu działalności – zbierania odpadów innych niż niebezpieczne, przedmiot pozostałej działalności obejmuje: działalność związaną ze zbieraniem, przetwarzaniem i unieszkodliwianiem odpadów, odzysk surowców, działalność związaną z rekultywacją i pozostała działalność usługowa związana z gospodarką odpadami, sprzedaż hurtowa odpadu i złomu, odprowadzanie i oczyszczanie ścieków, działalność usługowa związana z zagospodarowaniem terenów zieleni, transport drogowy towarów, magazynowanie i przechowywanie towarów, działalność rachunkowo-księgowa, doradztwo podatkowe, pozostała finansowa działalność usługowa, gdzie indziej niesklasyfikowana, z wyłączeniem ubezpieczeń i funduszów emerytalnych. Zauważyć należy, iż skarżącą do wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji skarżąca nie przedłożyła żadnych dokumentów dotyczących jej sytuacji majątkowej, finansowej (np. informacji dotyczących stanu posiadania środków finansowych, sprawozdania finansowego, osiągniętego dochodu). Ponadto w orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowany jest pogląd zgodnie, z którym decyzja nakładająca obowiązek zapłacenia określonej kwoty tytułem kary pieniężnej nie prowadzi do trudnych do odwrócenia skutków, gdyż uiszczenie kwoty pieniężnej ma ze swej natury charakter odwracalny (por. postanowienie NSA z dnia 30.01.2008 r., sygn. akt I OZ 28/08), gdyby Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, spowoduje to konieczność zwrotu należności. Nadto wysokość założonej kary automatycznie nie może świadczyć o wystąpieniu przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. bez odniesienia się do całokształtu sytuacji majątkowej skarżącej. Na koniec wskazać należy, iż zgodnie z uchwałą siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07 ustawodawca nie wiąże – choćby w najmniejszym stopniu – wystąpienia podstaw udzielenia ochrony tymczasowej z prawdopodobieństwem uwzględnienia skargi na decyzję. Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie może badać, choćby wstępnie, czy zaskarżona decyzja dotknięta jest wadą uzasadniającą jej uchylenie lub stwierdzenie nieważności. Wobec powyższego zarzuty zawarte w skardze, czy też ocena skarżącej co do bezzasadności nałożonej kary nie mają wpływu na niniejsze rozstrzygnięcie. Wobec powyższego, skoro skarżąca nie uprawdopodobniła zaistnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.