IV SA/Wa 2537/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "[...]" sp. z o.o. z siedzibą w S. na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie określenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić ze Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie) na rzecz skarżącej "[...]" sp. z o.o. z siedzibą w S. kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. "[...]" sp. z o.o. z siedzibą w S., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika będącego radcą prawnym, wniosła skargę na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie określenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie Zespołu Elektrowni Wiatrowych [...] wraz z towarzyszącą infrastrukturą techniczną, na terenie gminy W. i S.. Wraz ze skargą zaniechano przedstawienia dokumentu, z którego wynikałby sposób reprezentacji strony przez podmiot udzielający pełnomocnictwa w jej imieniu, a zatem zaszła konieczność zweryfikowania prawidłowości udzielonego pełnomocnictwa profesjonalnemu pełnomocnikowi, który wniósł skargę w imieniu skarżącej. Wobec powyższego zarządzeniem z dnia 30 września 2016 r. Przewodnicząca Wydziału wezwała profesjonalnego pełnomocnika do uzupełnienia stwierdzonego braku formalnego, w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez złożenie dokumentu, z którego wynika sposób reprezentacji strony skarżącej, tj. aktualnego odpisu KRS. Wezwanie wraz ze stosownym pouczeniem o konsekwencjach jego niewykonania, zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 17 listopada 2016 r. Zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższej czynności bezskutecznie upłynął w dniu 24 listopada 2016 r. Pomimo tego, do dnia podjęcia niniejszego rozstrzygnięcia pełnomocnik skarżącej nie wykonał zarządzenia Przewodniczącej Wydziału. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Materia reprezentacji osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych mających zdolność sądową w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w art. 28 i art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.). Zgodnie z art. 28 § 1 tej ustawy, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. W myśl art. 29 powołanej ustawy wskazane podmioty mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Nieprzedłożenie dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony stanowi brak formalny, którego nieuzupełnienie w terminie powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy. Z powyższej regulacji wynika zatem, że pełnomocnik strony będącej osobą prawną, który wnosi skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego jest obowiązany dołączyć dokument pełnomocnictwa oraz dokument, z którego będzie wynikało umocowanie do reprezentacji strony przez podmiot udzielający pełnomocnictwa w jej imieniu, ze względu na konieczność zweryfikowania przez Sąd prawidłowości udzielonego pełnomocnictwa profesjonalnemu pełnomocnikowi, który wniósł skargę w imieniu skarżącego. Ustawodawca nie określił przy tym rodzaju dokumentu, którym należy wykazać umocowanie do dokonywania czynności w imieniu strony. Nie ulega jednak wątpliwości, że stosowne dokumenty, w tym w szczególności odpisy i informacje z Centralnej Informacji KRS, winny zawierać wpisy aktualne w chwili dokonywania tej czynności. Umocowanie do działania w imieniu strony musi bowiem istnieć w chwili dokonywania czynności udzielania pełnomocnictwa (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 września 2013 r., sygn. akt I GSK 1346/13, Lex 1400736 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 stycznia 2009 r., sygn. akt I GSK 147/08, Lex nr 484878). Tego rodzaju dokumenty, tj. odpis z KRS-u nie został jednakże przedłożony, co obliguje Sąd do odrzucenia skargi. W sytuacji bowiem, gdy składającym skargę jest osoba prawna, skardze nie można nadać prawidłowego biegu, mimo podpisania jej przez pełnomocnika i dołączenia pełnomocnictwa, jeżeli istnieją wątpliwości, czy pełnomocnictwo to zostało prawidłowo udzielone (por. powołane wyżej postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego). Złożenie pełnomocnictwa bez wykazania stosownym dokumentem, że udzieliła go osoba umocowana w dacie udzielenia pełnomocnictwa do reprezentowania strony, nie wypełnia warunków formalnych umożliwiających nadanie skardze prawidłowego biegu (por. powołane wyżej orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego). Brak wykazania właściwego umocowania przez niezłożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentacji strony przez podmiot udzielający pełnomocnictwa w jej imieniu (art. 29 w zw. z art. 28 § 1 powołanej ustawy), jest brakiem formalnym skargi, którego nieuzupełnienie w trybie art. 49 § 1 powołanej ustawy powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 omawianej ustawy. Wyjaśnić w tym miejscu jednocześnie należy, że Sąd nie ma obowiązku poszukiwać takich informacji we własnym zakresie i nie można również uznać, że są to fakty znane Sądowi z urzędu. Powyższego nie zmienia treść art. 4 ust. 4aa ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2016 r., poz. 687 z późn. zm.), zgodnie z którym pobrane samodzielnie wydruki komputerowe aktualnych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru mają moc zrównaną z mocą dokumentów wydawanych przez Centralną Informację, o których mowa w ust. 3 [odpisy, wyciągi, zaświadczenia i informacje z Rejestru o mocy dokumentów urzędowych], jeżeli posiadają cechy umożliwiające ich weryfikację z danymi zawartymi w Rejestrze. W ocenie składu orzekającego art. 4 ust. 4aa ustawy o KRS oznacza jedynie tyle, że strona postępowania – realizując postanowienia art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – może przedstawić samodzielnie pobrany wydruk komputerowy z Rejestru, zamiast załączać dokument wydany przez Centralną Informację lub jego kopię poświadczoną za zgodność z oryginałem. Nie oznacza to jednak, że strona jest zwolniona z obowiązku wykazania swojego umocowania. Wskazać należy, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony jest pogląd, że brak jest podstaw do przyjęcia, że możliwość samodzielnego pobrania przez Sąd wydruku komputerowego aktualnych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru czyni wezwanie do uzupełnienia braku w postaci odpisu z KRS zbędnym, co w konsekwencji powoduje niemożność odrzucenia skargi z powodu niewywiązania się z tego obowiązku. Nie można również uznać, że są to fakty znane Sądowi z urzędu (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 3 września 2013 r., sygn. akt I FSK 650/13; z dnia 13 listopada 2013 r., sygn. akt II OSK 2737/13; z dnia 17 kwietnia 2014 r., sygn. akt II FSK 654/14; z dnia 14 stycznia 2015 r., sygn. akt I FSK 2007/14 – dostępne na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Powyższe oznacza, że w niniejszej sprawie brak formalny skargi w postaci złożenia odpisu z KRS-u nie został uzupełniony, wobec czego na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w punkcie 1. sentencji postanowienia. Z uwagi na odrzucenie skargi, orzeczenie zamieszczone w punkcie 2. postanowienia uzasadnione jest treścią art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, który stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.