IV SA/Wa 837/17
PostanowienieWSA w Warszawie2017-10-03
Skład orzekający: Piotr Korzeniowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organizacja społeczna może brać udział w postępowaniu sądowoadministracyjnym zainicjowanym skargą organu na rozstrzygnięcie nadzorcze dotyczące aktu prawa miejscowego, na podstawie art. 33 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi?Ratio decidendi
Organizacja społeczna nie może brać udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym zainicjowanym skargą organu na rozstrzygnięcie nadzorcze dotyczące aktu prawa miejscowego, ponieważ przepis art. 33 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dotyczy wyłącznie spraw, które były poprzedzone postępowaniem administracyjnym w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego. Uchwała sejmiku województwa jest aktem prawa miejscowego, a nie wynikiem postępowania administracyjnego.Stan faktyczny
Stowarzyszenie wniosło o dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym w charakterze uczestnika. Sprawa dotyczyła skargi Województwa na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody, które stwierdziło nieważność uchwały Sejmiku Województwa w sprawie uchwalenia i wykonania planu gospodarki odpadami. Stowarzyszenie powołało się na cele statutowe swojej działalności.Rozstrzygnięcie
Odmówiono dopuszczenia Stowarzyszenia do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 3 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania w sprawie ze skargi Województwa [...] na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie uchwały w sprawie uchwalenia planu gospodarki odpadami dla województwa [...] postanawia: odmówić dopuszczenia Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania.
W dniu 29 września 2017 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...], które powołując się na cele działalności statutowej, wniosło o dopuszczenie do udziału w charakterze uczestnika postępowania w sprawie ze skargi Województwa [...] na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] stwierdzające nieważność uchwały Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w sprawie uchwalenia planu gospodarki odpadami dla województwa [...] wraz z załącznikami i uchwały Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w sprawie wykonania planu gospodarki odpadami dla województwa [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) stanowi w art. 9, że organizacja społeczna, w zakresie swojej działalności statutowej, może brać udział w postępowaniu w przypadkach określonych w niniejszej ustawie. Według art. 25 § 4 tej ustawy zdolność sądową mają organizacje społeczne, choćby nie posiadały osobowości prawnej, w zakresie ich statusowej działalności w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób. Przepis ten zatem przyznaje organizacjom społecznym zdolność sądową w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, zaś art. 33 § 2 powołanej ustawy stanowi o uprawnieniach procesowych w granicach tej zdolności, w świetle którego udział w charakterze uczestnika może zgłosić także organizacja społeczna, o której mowa w art. 25 § 4, w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności.
Udział organizacji społecznych w postępowaniach administracyjnych i sądowych ma na celu umożliwianie tym organizacjom prezentowania własnego stanowiska w kwestiach, które mają znaczenie dla sposobu załatwienia sprawy. W samym założeniu więc celem udziału organizacji społecznej w postępowaniu jest nie tyle wspieranie strony, której interesu prawnego sprawa dotyczy, co przedstawianie własnego stanowiska w rozpoznawanej sprawie, z wykorzystaniem środków procesowych przysługujących stronie. Taki też jest cel udziału organizacji społecznej w postępowaniu sądowoadministracyjnym na podstawie art. 25 § 4 i art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie z treścią art. 32 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. W myśl art. 12 tej ustawy przez stronę rozumie się również uczestnika postępowania. Natomiast dokonując wykładni art. 33 § 2 powołanej ustawy – w świetle którego udział w charakterze uczestnika może zgłosić także organizacja społeczna, o której mowa w art. 25 § 4, w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności – oprócz literalnego brzmienia tego przepisu, należy uwzględniać także jego wykładnię systemową. Oznacza to, że organizacja społeczna może brać udział w charakterze uczestnika postępowania przed sądem administracyjnym jedynie w takich sprawach, w których przepisy prawa dopuszczają jej udział w postępowaniu administracyjnym, zakończonym wydaniem decyzji.
Rozpoznawany wniosek Stowarzyszenia o dopuszczenie do postępowania w charakterze uczestnika, został zgłoszony w sprawie zainicjowanej skargą Województwa [...] wniesioną na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. – podjęte na podstawie art. 82 ust. 1 w związku z art. 78 i art. 79 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2016 r. poz. 486 z późn. zm.) – stwierdzające nieważność uchwały Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w sprawie uchwalenia planu gospodarki odpadami dla województwa [...] wraz z załącznikami i uchwały nr [...] w sprawie wykonania planu gospodarki odpadami dla województwa [...]. Powołana uchwała nr [...] została podjęta na podstawie art. 18 pkt 20 ustawy o samorządzie województwa i art. 36 ust. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2016 r. poz. 1987 z późn zm.), zaś uchwała nr [...] została podjęta na podstawie art. 18 pkt 20 i art. 89 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa i art. 38 ust. 1, ust. 2 i ust. 4 o odpadach.
Z brzmienia przepisu art. 33 § 2 powołanej ustawy jednoznacznie wynika, że jego dyspozycja odnosi się tylko do postępowań sądowoadministracyjnych, które stanowią następstwo postępowań administracyjnych wskazanych w art. 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Takim postępowaniem nie jest postępowanie w sprawie uchwalenia i wykonania wojewódzkiego planu gospodarki odpadami, bowiem uchwała sejmiku województwa, regulująca to zagadnienie, jest aktem prawa miejscowego, podjętym w trybie stanowienia prawa, przewidzianym w przepisach art. 36 i 38 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach. Zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze nie zapadło więc wskutek przeprowadzenia postępowania administracyjnego. Nie mamy tu więc do czynienia z załatwieniem sprawy administracyjnej po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego. W ocenie Sądu, rozszerzająca wykładnia art. 33 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest niedopuszczalna. Brzmienie tego przepisu jest jednoznaczne i jego dyspozycja odnosi się do takich przypadków w postępowaniu sądowoadministracyjnym, które było poprzedzone postępowaniem administracyjnym, a więc postępowaniem o charakterze jurysdykcyjnym uregulowanym przez normy prawa procesowego (np. Kodeks postępowania administracyjnego, Ordynację podatkową). Użyte w powołanym przepisie określenie "tego postępowania" dotyczy postępowania sądowoadministracyjnego, w którym ma być skontrolowany wydany uprzednio akt, czynność lub bezczynność. Uczestnikiem postępowania administracyjnego na podstawie art. 33 § 2 powołanej ustawy może zatem stać się podmiot, któremu przysługiwała legitymacja materialnoprawna w postępowaniu zakończonym wydaniem zaskarżonego aktu, ale który w tym postępowaniu nie brał udziału, bo tylko wtedy wynik postępowania sądowoadministracyjnego może dotyczyć jego interesu prawnego. Podstawy uzasadniającej uwzględnienie wniosku nie stanowi także art. 33 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stwierdzający, że osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony, bowiem nie toczyło się jakiekolwiek postępowanie administracyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego poprzedzające wniesienie skargi w niniejszej sprawie i co za tym idzie wnioskujące Stowarzyszenie nie mogło w takim postępowaniu brać udziału.
W powyższym tonie już wielokrotnie wypowiadał się Naczelny Sąd Administracyjny, między innymi w postanowieniu z dnia 8 października 2013 r., sygn. akt II OZ 787/13 stwierdził, że: "Nieprzypadkowo bowiem ustawodawca posłużył się pojęciem "postępowanie administracyjne", które jest pojęciem prawnym i nawiązuje do regulacji zawartej w art. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (...). Jedynie postępowania enumeratywnie wymienione w tym przepisie stanowią "postępowania administracyjne" i do tego rozumienia odwołuje się przepis art. 33 § 2 p.p.s.a. statuujący przesłanki dopuszczenia do udziału w postępowaniu sądowym. (...) Celem szerokiego rozumienia terminu "postępowanie administracyjne" jest uniknięcie bezzasadnego zawężenia udziału w postępowaniu uczestników postępowania, w takich postępowaniach jak np. postępowanie egzekucyjne, które pomimo swej odrębności pozostaje postępowaniem, w którym załatwia się sprawę indywidualnego podmiotu. Należy jednak przyjąć założenie, że racjonalny ustawodawca konsekwentnie w systemie prawa używa pewnych pojęć, a użycie w art. 33 § 1 i 2 p.p.s.a. sformułowania "postępowanie administracyjne" zamiast "postępowanie objęte sądowa kontrolą" było zamierzone i uzasadnione. Zgodnie z dyrektywami interpretacyjnymi wykładni niezasadne jest przypisywanie pojęciom dostatecznie określonym, nowego, odmiennego znaczenia." (dostępne na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Pogląd ten Sąd w składzie rozpoznającym niniejszy wniosek podziela w całości. Orzecznictwo sądów administracyjnych w tym przedmiocie jest ugruntowane i jednolite (zob. też postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 września 2014 r., sygn. akt II SA/Kr 494/14 i postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 29 stycznia 2015 r., sygn. akt II OZ 52/15, z dnia 6 października 2016 r., sygn. akt II OZ 1029/16 i z dnia 18 stycznia 2017 r., sygn. akt II OZ 10/17), a wyrażone w nich stanowisko Sąd rozpoznający wniosek w niniejszej sprawie w pełni aprobuje, bowiem Sąd nie znalazł podstaw, by odstąpić od wyrażonego tam stanowiska, mimo że nie jest nim związany w niniejszej sprawie. Wyrazem przedstawionego kierunku orzecznictwa sądowoadministracyjnego jest także niniejsze postanowienie.
Tym samym, w ocenie Sądu, przepis art. 33 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie daje podstaw do dopuszczenia wnioskującego Stowarzyszenia jako uczestnika postępowania w przedmiotowym postępowaniu sądowym ze skargi wniesionej na rozstrzygnięcie nadzorcze w stosunku do aktu prawa miejscowego. Stanowisko to jest zgodne ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonym w postanowieniu z dnia 7 września 2017 r., sygn. akt II OZ 864/17 wydanym w tej sprawie na skutek wniesionego zażalenia przez inne Stowarzyszenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o odmowie dopuszczenia go do udziału w niniejszym postępowaniu w charakterze uczestnika postępowania. W postanowieniu tym Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że "art. 33 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie może być stosowany w postępowaniu sądowoadministracyjnym przy rozpoznawaniu spraw sądowoadministracyjnych z innego rodzaju skarg, poza skargami na decyzje administracyjne i postanowienia podejmowane w postępowaniu administracyjnym. (...) W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w postępowaniu sądowoadministracyjnym zainicjowanym skargą organu na rozstrzygnięte nadzorcze, nie powinien brać nadto udziału podmiot inny niż organ nadzoru oraz organ, który uchwalił zaskarżony akt, jeżeli przepis szczególny nie przewiduje takiego rozwiązania. W postępowaniu dotyczącym kontroli rozstrzygnięcia nadzorczego zapadłego w trybie art. 82 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa, sąd nie bada kwestii ochrony interesu prawnego (w tym interesu szerszego kręgu obywateli reprezentowanego przez organizację społeczną), lecz poddaje ocenie zasadność inicjatywy organu zmierzającej do weryfikacji stwierdzenia nieważności uchwały przez organ nadzoru. W przedmiotowej sprawie brak przepisu szczególnego, który umożliwiałby uwzględnienie wniosku wnoszącego zażalenie co do udziału w przedmiotowym postępowaniu sądowoadministracyjnym. Należy zatem podzielić stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, że art. 33 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie daje podstaw do dopuszczenia wnioskodawcy jako uczestnika postępowania w przedmiotowym postępowaniu sądowym.".
Z powyższych względów Sąd postanowił jak w sentencji, na mocy art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło