IV SAB/Wa 376/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący - sędzia WSA Anita Wielopolska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Kaja Angerman, sędzia WSA Łukasz Krzycki, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 12 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi A. B., W. B. i A. B. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpatrzenia odwołania 1. zobowiązuje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] do rozpatrzenia odwołania A. B., W. B. i A. B. od decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w terminie dwóch miesięcy od dnia otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] dopuściło się bezczynności w rozpatrzeniu powyższego odwołania i że nie miała ona charakteru rażącego; 3. przyznaje od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżących A. B., W. B. i A. B. sumy pieniężne w wysokości po 200 (dwieście) zł; 4. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie na rzecz skarżących A. B., W. B. i A. B. kwotę 100 (sto) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dnia 2 października 2015 r. o sygn. akt: IV SA/Wa 1531/15, uchylono decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za usunięcie drzew z nieruchomości nr ew. [...] w miejscowości [...] gm. [...] i zobowiązano SKO do uwzględnienia wszystkich wytycznych zawartych w w/w wyroku, przy ponownym rozpoznaniu odwołania od decyzji organu i instancji. Akta administracyjne zostały przez Sąd zwrócone w dniu w dniu 17 lutego 2016 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Pismem z dnia 27 lipca 2016 roku skarżący wystąpili do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa w niniejszej sprawie. Do dnia wniesienia skargi organ nie wydał w sprawie niniejszej rozstrzygnięcia. Pismem z dnia 5 września 2016 r., A. B., W. B. i A. B. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność organu żądając: 1. zobowiązanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] do podjęcia odpowiednich czynności zgodnie z treścią uzasadnienia prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 października 2015 r. o sygn. akt; IV SA/Wa 1531/15), w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi, 2. zobowiązanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienie sprawy w terminie na podstawie art. 38 KPA, 3. o orzeczenie, że bezczynność lub przewlekle prowadzone postępowanie miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa, 4. o przyznanie od organu II instancji tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżących sumy pieniężnej w wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a.. 5. zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi podnieśli, że pomimo upływu terminu do rozpoznania sprawy, o który mowa w art. 35 k.p.a, tj. do dnia 25 lipca 2016 r., nie została wydana decyzja, podobnie jak i w terminie wskazanym przez skarżących w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa. Skarżący nie zostali również poinformowani o przyczynach zwłoki. Powyższe w ich ocenie pozwalało na uznanie, że organ dopuścił się bezczynności, co powoduje, że skarga niniejsza stała się konieczna i uzasadniona. W odpowiedzi na skargę SKO w [...] wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach ze skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organów określonych w punktach 1 - 4a. Uzasadniając rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 2 wyroku wskazać należy, że bezczynność organu ma miejsce wówczas, gdy organ będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminach określonych w art. 35 k.p.a. i w konsekwencji pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma na celu spowodowanie wydania przez organ oczekiwanego aktu lub podjęcia określonej czynności. Z akt sprawy wynika, że na dzień wniesienia skargi do Sądu (data wpływu do Sądu – 5 września 2016 r.), jak i na dzień rozpoznania sprawy przed tut. Sądem, przedmiotowy wniosek wniesiony do organu w dniu 27 kwietnia 2016 roku, nie został załatwiony co oznacza, że organ pozostawał w bezczynności. Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd dodatkowo miał na uwadze treść art. 149 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (§ 1 zd. 1). Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). Sąd w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 (§ 2 cyt. przepisu). Za rażące naruszenie przepisów art. 35 k.p.a. można uznać ich oczywiste niezastosowanie lub zastosowanie nieprawidłowe, jak również długotrwałość prowadzenia postępowania, czy też brak jakiejkolwiek aktywności organu (por. wyroki WSA w Warszawie z dnia 11.12.2013 r., sygn. I SAB/Wa 525/13, WSA w Poznaniu z dnia 19.02.2014 r., sygn. IV SAB/Po 126/13, dostępne orzeczenia.nsa.gov.pl). Dla oceny sądu, czy stwierdzona bezczynność miała charakter kwalifikowany, tj. czy była ona rażąca, znaczenie będą miały okoliczności jakie spowodowały zwłokę organu, jego działania w toku rozpoznawania sprawy oraz stopień przekroczenia terminów (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 19 listopada 2013 r., sygn. I SAB/Wa 415/13, dostępny orzeczenia.nsa.gov.pl). W świetle powyższych okoliczności stwierdzić należy, że złożona skarga jest zasadna. Nie ulega bowiem wątpliwości, że w prowadzonym postępowaniu organ administracyjny nie wywiązał się z ustawowych obowiązków wynikających z powołanych wyżej przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Podkreślić w tym miejscu należy, iż stanie na straży praworządności wymaga od organu prowadzenia postępowania w taki sposób, aby nie było wątpliwości, że organ podejmuje wszelkie niezbędne czynności zmierzające do załatwienia sprawy. Dotyczy to również spraw skomplikowanych i wymagających zgromadzenia dokumentów. Biorąc jednak pod uwagę nieznaczny upływ ustawowych terminów przewidzianych do załatwienia sprawy administracyjnej, zasadnym było orzeczenie o braku rażącego naruszeniu przepisów postępowania administracyjnego, w szczególności podstawowych zasad wynikających z art. 8 i art. 12, jak również art. 35 oraz art. 36 k.p.a. Przy czym należy mieć na uwadze, że organ administracyjny powinien tak organizować swoją pracę aby bez zbędnej zwłoki mógł podejmować rozstrzygnięcia. Mając na uwadze treść przepisu art. 119 ust. 4 P.p.s.a. Sąd rozpoznał sprawę w trybie uproszczonym. O przyznaniu sumy pieniężnej w wysokości przewidzianej w pkt III wyroku, Sąd orzekł na mocy art. 149 §2 ppsa. Orzekając o kosztach postępowania Sąd miał na uwadze art. 200 p.p.s.a.