IV SO/Wa 1/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kaja Angerman po rozpoznaniu w dniu 22.marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. B. o wymierzenie Rzecznikowi Dyscyplinarnemu Sądu Najwyższego grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) postanawia: odrzucić wniosek Z. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie Rzecznikowi Dyscyplinarnemu Sądu Najwyższego grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze z.) w związku z nieprzekazaniem skargi skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 listopada 2016 r. wraz z odpowiedzią na skargę. Postanowieniem z dnia 17 maja 2017 r. referendarz sądowy odmówił przyznania wnioskodawcy prawa pomocy w niniejszej sprawie. Po rozpoznaniu sprzeciwu, sąd postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2017 r. utrzymał to postanowienie w mocy. Następnie w piśmie z 30 sierpnia 2017 r. doręczono Skarżącemu odpis zarządzenie Przewodniczącej Wydziału IV z dnia 30 sierpnia 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, pod rygorem odrzucenia wniosku. Odpis tego wezwania doręczono Skarżącemu w dniu 4 września 2017 r. W piśmie z dnia 25 października 2017 r. (formularz PPF) wnioskodawca ponownie wniósł o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z 22 listopada 2017 r. referendarz sądowy ponownie odmówił przyznania wnioskodawcy prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 20 grudnia 2017 r. Sąd utrzymał w mocy to postanowienie. W piśmie z dnia 10 stycznia 2018 r. wraz z doręczeniem odpisu tego postanowienia wezwano wnioskodawcę do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału IV o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi. Wezwanie to doręczono wnioskodawcy w dniu 16 stycznia 2018 r. W piśmie z dnia 12 stycznia 2018 r. wnioskodawca złożył skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia WSA w Warszawie z dnia 20 grudnia 2017 r. utrzymującego w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 22 listopada 2017 r. odmawiającego prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. –dalej Ppsa) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Zgodnie zaś z art. 220 § 3 Ppsa skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Do wniosków stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 64 § 3 p.p.s.a). W niniejszej sprawie wnioskodawca w piśmie z dnia 10 stycznia 2018 r. został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia zarządzenie Przewodniczącej Wydziału IV z dnia 30 sierpnia 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od wniosku w kwocie 100 zł, pod rygorem odrzucenia wniosku. Wezwanie to doręczono wnioskodawcy w dniu 16 stycznia 2018 r. W dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty od niniejszej sprawy. W piśmie z dnia 12 stycznia 2018 r. wnioskodawca złożył skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia WSA w Warszawie z dnia 20 grudnia 2017 r. utrzymującego w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 22 listopada 2017 r. odmawiającego prawa pomocy oraz zawarł w niej kolejny wniosek o prawo pomocy. Z ugruntowanego w orzecznictwie poglądu, wynika bowiem, że ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, po wydaniu prawomocnego postanowienia odmawiającego zwolnienia od kosztów, nie uchyla skutków tego prawomocnego rozstrzygnięcia i pozostaje bez wpływu na bieg terminu do uiszczenia wpisu sądowego (por. postanowienia NSA z 21 marca 2012r., sygn. akt II GZ 95/12, 20 kwietnia 2011r., sygn. akt II FZ 122/11). Prawomocność postanowienia w przedmiocie kosztów sądowych oznacza obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu. Od obowiązku tego nie zwalnia strony ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu wystosowanym do strony po wydaniu prawomocnego postanowienia, nie uchyla skutków tego prawomocnego rozstrzygnięcia na toczące się postępowanie. Odmienne postępowanie sądu mogłoby prowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków strony o przyznanie prawa pomocy i skutkować nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania, a nawet trudnością w jego zakończeniu orzeczeniem rozstrzygającym sprawę co do meritum (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lipca 2017 r., sygn. akt II FZ 328/17; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 kwietnia 2017 r., sygn. akt II FZ 125/17 oraz powołane w nim postanowienia tego Sądu z dnia 10 czerwca 2016 r., sygn. akt I GZ 379/16, oraz z dnia 10 lipca 2014 r., sygn. akt II OZ 667/14). W rozpoznawanej sprawie wnioskodawca został prawidłowo wezwany i pouczony o skutkach nieuiszczenia wpisu sądowego. Wobec tego sąd uznał, że mimo złożenia przez wnioskodawcę kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy (zmiany postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy) wniosek podlegała odrzuceniu, zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a. Na marginesie jedynie należy zaznaczyć, że ewentualne uwzględnienie wniosku Skarżącego i przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oznacza, że nie będzie on zobowiązany do ponoszenia kosztów na dalszym etapie postępowania sądowego. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. 64 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia