V SA/Wa 1777/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska (spr.), Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura, Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Protokolant specjalista - Izabela Wrembel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi [...] Sp.k. (poprzednio [...] Sp.k.) z siedzibą w W. na rozstrzygnięcie Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z dnia [...] października 2018 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu oddala skargę. Przedmiotem skargi z dnia 30 października 2018 r., wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez [...] [...] i Wspólnicy Sp. k. z siedzibą w [...] (dalej: Skarżąca, Wnioskodawca, Strona), jest informacja Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (zwany dalej PARP, Instytucja Pośrednicząca, IP, organ) zawarta w piśmie z dnia [...] października 2018 r. znak [...]) wydana w przedmiocie protestu złożonego w ramach Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój 2014-2020 (PO WER) Działania 2.21 Poprawa zarządzania, rozwój kapitału ludzkiego oraz wsparcie procesów innowacyjnych w przedsiębiorstwach. Zaskarżone rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym: W dniu [...] kwietnia 2018 r. [...] i [....] sp. k. z siedzibą w [...] (poprzednia nazwa Strony skarżącej) przystąpiła do konkursu organizowanego przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości w ramach Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój 2014-2020, Oś priorytetowa II: Efektywne polityki publiczne dla rynku pracy, gospodarki i edukacji, Działanie 2.21 Poprawa zarządzania, rozwój kapitału ludzkiego oraz wsparcie procesów innowacyjnych w przedsiębiorstwach Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój 2014-2020, składając wniosek o dofinansowanie projektu zatytułowanego "Sukcesja w firmach rodzinnych - jak zrobić to skutecznie i bez ryzyka? ". Pismem z [...] sierpnia 2018 r. PARP poinformowała Wnioskodawcę o negatywnej ocenie projektu załączając do pisma karty oceny merytorycznej. Projekt został poddany ocenie przez dwóch oceniających, z których pierwszy przyznał 72 punkty a drugi 65 punktów. Średnia punktów wyniosła zatem 68,5 punktu i taką ocenę uzyskał wniosek. Skarżąca w dniu [...] września 2018 r. wniosła protest od negatywnej oceny projektu kwestionując ocenę projektu w odniesieniu do kryteriów horyzontalnych: - wskaźniki realizacji projektu zostały podane w podziale na płeć i/lub został umieszczony opis tego, w jaki sposób rezultaty przyczynią się zmniejszenia barier równościowych istniejących w obszarze tematycznym interwencji i/lub zasięgu oddziaływania projektu; - w przypadku stwierdzenia braku barier równościowych wniosek o dofinansowanie projektu zawiera działania, zapewniające przestrzeganie zasady równości szans kobiet i mężczyzn, tak aby na żadnym etapie realizacji projektu tego typu bariery nie wystąpiły oraz w odniesieniu do kryteriów merytorycznych: - 3.1 adekwatność doboru i opisu wskaźników realizacji projektu (w tym dotyczących celu szczegółowego PO WER) oraz sposobu ich pomiaru; - 3.2 adekwatność doboru grupy docelowej do właściwego celu szczegółowego PO WER oraz jakości diagnozy specyfiki tej grupy; - 3.3 trafność opisanej analizy ryzyka nieosiągnięcia założeń projektu; - 4.1 spójność zadań przewidzianych do realizacji w ramach projektu oraz trafność doboru i opisu tych zadań; - 4.3 zaangażowanie potencjału Wnioskodawcy i partnerów (o ile dotyczy); - V. prawidłowość sporządzenia budżetu projektu. PARP, po przeanalizowaniu zarzutów podniesionych w proteście, stwierdziła w zaskarżonym piśmie z dnia [...] października 2018 r., że ocena wniosku o dofinansowanie nr [...] została przeprowadzona w części prawidłowo. PARP, po przeanalizowaniu zarzutów, zmodyfikowała ocenę wniosku o dofinansowanie uznając niektóre zastrzeżenia. W związku z tym ostateczna ilość punktów przyznanych przez pierwszego oceniającego wyniosła do 77, a przez oceniającego drugiego do 68. Ostatecznie wniosek uzyskał 72,5 punktu, co stanowi średnią ocen obu oceniających. Pomimo częściowego uznania protestu pozycja wniosku na liście rankingowej wniosków o dofinansowanie się nie zmieniła i w dalszym ciągu posiadał on status oceny negatywnej. W związku z tym protest nie został uwzględniony. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia IP po pierwsze odniosła się do zarzutu Wnioskodawcy, że informacja o wyniku oceny wniosku o dofinansowanie nie zawierała przyczyn, z powodu których wniosek nie został rekomendowany do dofinansowania, a karty oceny merytorycznej zostały przekazane oceniającemu później. Zgodnie z Regulaminem konkursu Sukcesja w firmach rodzinnych Konkurs nr [...] (zwanym dalej Regulamin konkursu) Podrozdział 8.4 Procedura dokonywania oceny merytorycznej: pisemna informacja, o której mowa w pkt 1 zawiera całą treść wypełnionych kart oceny merytorycznej albo kopie wypełnionych kart oceny w postaci załączników. Zgodnie z art. 45 ust. 4 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 do doręczenia informacji o zakończeniu oceny projektu i jej wyniku PARP zastosowała przepisy działu 1 rozdziału 8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, wysyłając do wnioskodawcy informację o wyniku oceny wraz z załączonymi kartami oceny pocztą tradycyjną. Wnioskodawca otrzymał zatem zgodnie z ustawą pełną informację nt. wyniku oceny. Sytuacja, o której pisze Wnioskodawca (wysłanie pisma i późniejsze dosłanie kart oceny) miała miejsce w Systemie Obsługi Wniosków Aplikacyjnych, który na etapie przekazywania wyników oceny został wykorzystany pomocniczo. Odnosząc się zaś do zarzutów dot. odmienności uwag oceniających tj. tego, iż w ramach tego samego kryterium każdy z oceniających zgłasza inne zastrzeżenia, należy podkreślić, że ocena dokonywana przez oceniających ma charakter indywidualny a każdy z oceniających dokonuje oceny uczciwie, bezstronnie i rzetelnie na podstawie własnego rozumienia zapisów wniosku, posiadanej wiedzy i doświadczenia. PARP wskazała, że odnośnie oceny kryterium horyzontalnego w zakresie spełnienia przez projekt "Standardu minimum'' zastrzeżenia Wnioskodawcy sprowadzają się w tym punkcie do niespójności oceny i przyznania punktów w innych kategoriach oceny. PARP zgodził się z Wnioskodawcą, że Instrukcja wypełniania wniosku o dofinansowanie projektu w ramach PO WER 2014-2020 (dalej jako Instrukcja) określa sposób podejścia do oceny kryterium 2 i 3 - w przypadku zidentyfikowania barier równościowych dalszej ocenie podlega kryterium 2, natomiast w sytuacji stwierdzenia braku barier równościowych oceniający "przechodzi" do punktu 3. Analiza kart oceny pokazuje, że oceniający ocenili kryterium odmiennie, niemniej jednak każdy z nich podszedł do oceny konsekwentnie tzn. zgodnie z instrukcją. Oceniający 1 zinterpretował zapisy wniosku stwierdzając, że opisują bariery równościowe i przyznał punkty w kryterium nr 2, natomiast oceniający 2 uznał, że analiza przedstawiona w treści wniosku wskazuje na brak barier równościowych i przyznał punkty w kryterium nr 3. W karcie oceny eksperta 1, w części podsumowującej ocenę, znajdują się zapisy sugerujące skierowanie projektu do negocjacji w zakresie kryterium nr 3, jednakże należy zwrócić uwagę, że w pytaniu podsumowującym ocenę standardu minimum oceniający 1 nie zaznaczył odpowiedzi skierowującej projekt do negocjacji. W ocenie organu wątpliwości Wnioskodawcy z pewnością zostałyby rozstrzygnięte na etapie negocjacji, gdyby projekt został skierowany do tego etapu. Biorąc jednak pod uwagę argumenty dotyczące indywidualnego podejścia do oceny i jej niezależności, a przede wszystkim fakt, że obaj oceniający ocenili dane kryterium pozytywnie, PARP podkreślił, że ocena w tym aspekcie nie wpłynęła na punktację wniosku, a co za tym idzie na brak rekomendacji do dofinansowania. Co do zarzutów dot. kryteriów merytorycznych - kryterium 3.1 "Adekwatność doboru i opisu wskaźników realizacji projektu (w tym wskaźników dotyczących właściwego celu szczegółowego PO WER) oraz sposobu ich pomiaru" - PARP po pierwsze wskazała, że w tym przypadku oceniający 1 słusznie zwrócił uwagę na fakt, że określenie wyłącznie obligatoryjnych wskaźników nie oznacza pełnego odzwierciedlenia całości rezultatów i produktów konkretnego projektu. Zgodnie z Instrukcją wskaźniki rezultatu służą pomiarowi osiągnięcia celu projektu, natomiast wskaźniki produktu odnoszą się do realizowanych w projekcie działań, dlatego mając na uwadze ilość działań zaplanowanych w projekcie (m.in. wstępna diagnoza, działania doradcze, wdrażanie strategii i monitoring) oceniający mieli podstawy do uznania, że wybranie wyłącznie obligatoryjnych wskaźników z listy rozwijanej jest niewystarczające do właściwego pomiaru postępów realizacji projektu. Niemniej jednak w świetle zapisów regulaminu konkursu zgodzono się z zarzutem Wnioskodawcy, że miał on prawo określić wyłącznie dwa obligatoryjne wskaźniki wymienione w regulaminie, a brak dodatkowych, specyficznych dla przedmiotowego projektu wskaźników nie powinien powodować odjęcia punktów. Drugi zarzut, co do którego Wnioskodawca wniósł zażalenie, odnosił się do uwagi oceniającego 2. PARP zgodził się z Wnioskodawcą w pierwszej części jego wyjaśnień, że zgodnie z dokumentami w pkt 3.1.2 powinien wskazać cel główny projektu i opisać, w jaki sposób projekt przyczyni się do osiągnięcia właściwego celu szczegółowego PO WER. Ponadto w Instrukcji wskazano wyraźnie, że główną funkcją wskaźników jest zmierzenie, na ile cel projektu (w przypadku wskaźników rezultatu) lub przewidziane w nim działania (wskaźniki produktu) zostały zrealizowane, tj. kiedy można uznać, że zidentyfikowany we wniosku o dofinansowanie problem został rozwiązany lub złagodzony, a projekt zakończył się sukcesem. W trakcie realizacji projektu wskaźniki powinny ponadto umożliwiać mierzenie jego postępu względem celów projektu. Zapis ten oznacza, że wskaźniki służą do oceny celu projektu i powinny umożliwiać jego zmierzenie. Wskaźniki wymienione we wniosku o dofinansowanie stanowią odzwierciedlenie wskaźników określonych w Rocznym Planie Działania i nie przekładają się na osiągnięcie celu projektu sformułowanego przez wnioskodawcę. Celem projektu Wnioskodawcy jest zwiększenie świadomości, jak ważne jest prawidłowe przygotowanie do sukcesji, doradztwo w zakresie przygotowania fundamentów prawnych, pomoc w wyborze konkretnego rozwiązania najbardziej dopasowanego pod względem strategii firmy i sytuacji rodzinnej właścicieli oraz wsparcie we wdrożeniu zmian w firmie rodzinnej przyczyniających się do skutecznego przeprowadzenia procesu sukcesji, w szczególności w zakresie zwiększenia świadomości. Liczba firm, które otrzymały wsparcie i wdrożyły rozwiązania z zakresu sukcesji oraz dokumentacja w postaci ewidencji firm oraz raportu dotyczącego wdrożenia nie umożliwi zmierzenia wzrostu świadomości wśród grupy docelowej projektu. Przedmiotowy projekt nie jest projektem świadomościowym i Wnioskodawca nie zaplanował w jego ramach kampanii upowszechniających informacje nt. wagi prawidłowego przygotowania do sukcesji (z wyjątkiem materiałów promocyjnych nt. sukcesji, zachęcających do udziału w projekcie). Wnioskodawca słusznie wskazał, że ocena dokonywana jest na podstawie treści całego wniosku, jednakże w ocenie IP w pozostałych częściach wniosku nie wymieniono wskaźników umożliwiających zmierzenie świadomości uczestników, źródeł i sposobu ich pomiaru. W związku z powyższym, w opinii IP, ocena w tym punkcie została dokonana częściowo prawidłowo. Dokonano zmiany punktacji oceniającego 1 w części 3.1 karty oceny merytorycznej z 3 na 5 pkt. Odnośnie zarzutu do kryterium 3.2. "Adekwatność doboru grupy docelowej do właściwego celu szczegółowego PO WER oraz jakości diagnozy specyfiki tej grupy " PARP wskazał, że IP podtrzymuje uwagi oceniającego 1, iż Wnioskodawca nie przeprowadził badań własnych, posłużył się jedynie ogólnymi danymi. bez badań własnych nie ma możliwości poprawnego zdefiniowania potrzeb i oczekiwań uczestników, a zatem istnieje realne ryzyko niedostosowania planowanej usługi do potrzeb uczestników. Wskazano, że odwołanie się do ogólnodostępnych badań w opisie sytuacji kobiet i mężczyzn w grupie docelowej stanowi tylko częściowe spełnienie wymagań i nie jest wystarczające do pozytywnej oceny kryterium. W złożonym wniosku o dofinansowanie w części 3.2 nie przywołano własnych badań ani ogólnokrajowych raportów czy opracowań, na podstawie których zidentyfikowano potrzeby, oczekiwania i bariery uczestników. W opinii IP w przypadku projektów o ograniczonym zasięgu terytorialnym konieczne jest wykonanie także własnych analiz czy badań, na podstawie których można precyzyjniej przybliżyć specyfikę działających tam podmiotów, jak również potwierdzić potrzeby, oczekiwania i bariery uczestników w odniesieniu do tego regionu. Wnioskodawca ma prawo bazować jedynie na ogólnych danych, jednak w przypadku projektu o charakterze regionalnym powinien liczyć się z tym, że ocena w tym zakresie może zostać obniżona. Odnośnie uwagi oceniającego 1, że nie zidentyfikowano również barier, które mogą napotkać uczestnicy projektu podczas jego trwania (odjęto 2 pkt) IP wskazała, że zgodnie z argumentacją Wnioskodawcy i na podstawie treści wniosku stwierdzono, że Wnioskodawca opisał bariery uczestnictwa w projekcie zgodnie z Instrukcją. W związku z powyższym obniżenie punktacji w tym aspekcie zdaniem IP było niezasadne. Odnosząc się do uwagi oceniającego 1, iż: Sposób rekrutacji do projektu jest przedstawiony bardzo ogólnikowo, ponieważ planowane przedsięwzięcia nie mają ulokowania w czasie. Wnioskodawca opisał tylko jakie czynności ma zamiar podjąć. Brak podziału rekrutacji na etapy (odjęło 1 pkt.) Wnioskodawca nie zaproponował punktacji, na podstawie której przeprowadzi rekrutację (odjęto 1 pkt.), IP zgodziła się z Wnioskodawcą, że w Instrukcji wypełniania wniosku oraz w Regulaminie konkursu nic określono takiego wymogu, a tym samym ocena w tym aspekcie nie została przeprowadzona prawidłowo. W przypadku zaś uwagi dotyczącej określenia punktacji w ramach kryteriów rekrutacyjnych IP zgodziła się z oceniającym, że Wnioskodawca nie wyraził kryteriów rekrutacyjnych w taki sposób, że są one mierzalne. Wnioskodawca nie określił wag punktowych dla przyjętych kryteriów, ani nie zróżnicował ich wagi w inny sposób, tym samym nie wiadomo, co zadecyduje o ostatecznym zakwalifikowaniu uczestnika do projektu. Nie jest również wiadomym, w jaki sposób Wnioskodawca dokona kwalifikacji uczestników w przypadku, gdy większa liczba uczestników otrzyma taką samą ilość punktów. Nie jest jasne, w jaki sposób będzie można uzyskać maksymalne noty za spełnienie kryteriów i jak ocena rozkłada się na poszczególne elementy podlegające ocenie. W tej części IP zgodziła się z oceniającym 1, że precyzyjne ustalenie wag poszczególnych kryteriów jest niezwykle istotne z punktu widzenia przejrzystości stosowanych procedur naboru uczestników. W związku z powyższym, w opinii IP ocena w tym punkcie została dokonana częściowo prawidłowo. Dokonano zmiany punktacji oceniającego 1 w części 3.2 karty oceny merytorycznej z 5 na 8 pkt. Odnośnie zarzutów do punktacji oceniającego 2, w skazano, że częściowo pokrywają się one z oceniającym 1. Nadto stwierdzono - co do zarzutu dot. opisu procesu rekrutacji we wniosku o dofinansowanie - że rzeczywiście nie uwzględnia zasad tworzenia listy rezerwowej, wskazuje wyłącznie na fakt jej sporządzenia w trakcie rekrutacji. Z opisu nie wynika, kto i na jakich zasadach będzie wpisywany na listę rezerwową, na jakiej podstawie uczestnicy z listy rezerwowej będą przenoszeni na listę właściwą, gwarantującą udział w projekcie. Brak precyzyjnego opisu procedur rekrutacyjnych, w tym zasad tworzenia listy rezerwowej sprawia, że proces rekrutacji jest nieprzejrzysty, tym samym uwaga oceniającego wg IP jest uzasadniona. Mając na uwadze fakt, że w projektach złożonych w odpowiedzi na konkurs "Sukcesja w firmach rodzinnych" od właściwie przeprowadzonej rekrutacji zależy sukces projektu, oceniający miał prawo oczekiwać wskazania osoby odpowiedzialnej za działania rekrutacyjne tym bardziej, że od doświadczenia tej osoby, jej kwalifikacji i predyspozycji zależy skuteczność procesu rekrutacji. IP podkreśliła, że oceniający nie zażądał wskazania osoby z imienia i nazwiska, wystarczające byłoby wskazanie stanowiska - osoby wchodzącej w skład personelu projektu np. specjalista ds. rekrutacji/ kierownik projektu. Na podstawie treści wniosku o dofinansowanie wskazano, że Wnioskodawca nie zawarł we wniosku informacji nt. wiedzy i wykształcenia uczestników w kontekście zaplanowanej wstępnej sesji doradczej, o których napisał w uzasadnieniu protestu. Wpływ wstępnej sesji doradczej na określenie wiedzy i wykształcenia potrzebnych do rozpoczęcia szkolenia nie został uwzględniony w opisie rekrutacji, ani w opisie działań. W pkt 4.1 zamieszczono wyłącznie skopiowane z Regulaminu konkursu wymogi, sformułowane w kryterium dostępu nr 10, zgodnie z którym celem wstępnej analizy jest ustalenie wsparcia do skutecznego przeprowadzenia sukcesji. Natomiast Instrukcja wypełniania wniosku definiuje następujące wymaganie: W kryteriach naboru uczestników projektu należy uwzględnić wykształcenie i posiadaną przez uczestników/uczestniczki wiedzę umożliwiające rozpoczęcie szkolenia /.../. W przypadku, gdy oceniający nie znajduje w treści całego wniosku stosownych zapisów, ma podstawę do podjęcia decyzji o obniżeniu punktacji za ich brak. W odniesieniu do czynników decydujących o przyjęciu uczestnika do projektu Wnioskodawca podkreślił, że przyjęte kryteria rekrutacji nie świadczą o tym, że kluczowym kryterium jest kolejność zgłoszeń. Zgodnie z zapisami wniosku zaplanowano dwa kryteria rekrutacji: 1. posiadanie statusu przedsiębiorcy rodzinnego; 2. podmiot ubiegający o dofinansowanie musi być mikro, małym lub średnim przedsiębiorstwem. Zerojedynkowy charakter każdego z kryteriów sprawia, że nie różnicują one w żaden sposób potencjalnych uczestników między sobą i nie pozwalają na tworzenie rankingu. Wnioskodawca nie zaplanował kryteriów rozstrzygających, które w sytuacji, gdy do projektu zgłosi się jednocześnie 100 firm rodzinnych z sektora MMŚP (każda spełnia oba kryteria rekrutacji na tym samym poziomie), zadecydują o ich kolejności w dostępie do wsparcia. Na podstawie braku kryteriów różnicujących pozycję na liście rekrutacyjnej wnioskować można, że w wyżej opisanym przypadku o przyjęciu uczestnika do projektu zadecyduje kolejność zgłoszenia. Takie rozwiązanie, zgodnie z uwagą oceniającego 2, jest niezgodne z Instrukcją wypełniania wniosku: Wnioskodawca powinien wziąć pod uwagę fakt, że opisane we wniosku potrzeby, oczekiwania i bariery uczestników/uczestniczek projektu powinny korespondować z opisem sposobu rekrutacji tych uczestników. Dlatego też po wskazaniu określonych potrzeb, oczekiwań i barier, uczestników/uczestniczek przy opisywaniu kryteriów rekrutacji wnioskodawca nie powinien podawać kolejności zgłoszeń do projektu jako jedynego, bądź kluczowego czynnika decydującego o przyjęciu danego uczestnika do projektu. Wskazano też, że prowadzenie rekrutacji w podziale na województwa jest w tym aspekcie kwestią bez znaczenia. W związku z powyższym, w opinii IP, ocena w tym punkcie została dokonana częściowo prawidłowo. Dokonano zmiany punktacji oceniającego 2 w części 3.2 karty oceny merytorycznej z 6 na 8 pkt. Odnośnie oceny projektu wg kryterium 3.3 "Trafność opisanej analizy ryzyka nieosiągnięcia założeń projektu'' IP wskazała, że zapisy wniosku o dofinansowanie dowodzą, że ryzyka zdiagnozowane przez Wnioskodawcę skupiają się wokół liczby uczestników, czyli na problemach z rekrutacją i przerwaniem udziału w projekcie. Przyczyny problemów Wnioskodawca dostrzega przede wszystkim w braku świadomości nt. korzyści z udziału w projekcie i znaczeni właściwego przygotowania do sukcesji. Wnioskodawca pomija w przeprowadzonej diagnozie ryzyka, które mogą pojawić się w trakcie realizacji projektu w ramach udzielanego wsparcia jak np. niedostosowanie treści merytorycznych (i/lub form) wsparcia do potrzeb uczestników pomimo wstępnej diagnozy, zbyt duża ilość działań - brak czasu na udział w projekcie zwłaszcza w firmach mikro i małych; brak opracowania strategii sukcesji mimo udziału we wsparciu; obawa o nieuzasadnione wnikanie w kwestie rodzinne; problemy natury 'delikatnej' jak np. wewnętrzne konflikty; zbyt emocjonalny stosunek do przekazania uprawnień zarządczych następcom. Ponadto nie można zgodzić się z uproszczeniem przyjętym przez Wnioskodawcę, że ryzyko przerwania udziału w projekcie jest jednoznaczne z ryzykiem niewdrożenia planu sukcesji. Przerwanie udziału w projekcie niezależnie od etapu jego realizacji rzeczywiście spowoduje niewdrożenie planu, jednak działania, które będą miały zapobiec wystąpieniu ryzyka i jakie będą mogły zostać podjęte, aby zminimalizować skutki wystąpienia ryzyka w przypadku przerwania udziału po zakończeniu etapu wstępnej diagnozy będą całkiem inne, niż w przypadku przerwania udziału po otrzymaniu wsparcia i opracowaniu planu, a przed jego wdrożeniem. Biorąc powyższe pod uwagę IP stwierdziła, że ocena dokonana przez oceniającego 1 została przeprowadzona prawidłowo. Oceniający nr 2 przeprowadził ocenę indywidualnie i mógł w tej części przyznać maksymalną liczbę punktów. W związku z powyższym, w opinii IP, ocena w tym punkcie została dokonana prawidłowo Odnośnie oceny projektu wg kryterium 4.1 "Spójność zadań przewidzianych do realizacji w ramach projektu oraz trafność doboru i opisu tych zadań /..,/", IP - zgodziła się z oceniającymi - biorąc pod uwagę zapisy całego wniosku o dofinansowanie - że Wnioskodawca nie dokonał opisu zadań zgodnie z Instrukcją wypełniania wniosku V. SPOSÓB REALIZACJI PROJEKTU ORAZ POTENCJAŁ I DOŚWIADCZENIE WNIOSKODAWCY I PARTNERÓW. W ramach opisu w pkt. 4.1 i w uzasadnieniach pod budżetem szczegółowym nie znalazły się informacje nt. charakteru udzielanego wsparcia ze wskazaniem liczby osób, które otrzymają dane wsparcie w ramach projektu. Opis planowanych zadań nie uwzględnia terminów i osób odpowiedzialnych za ich realizację. W przypadku organizacji szkoleń wskazane jest podanie najważniejszych informacji, o ile są one znane wnioskodawcy już na etapie opracowywania wniosku o dofinansowanie - dotyczących sposobu ich organizacji (miejsce prowadzenia zajęć. liczba edycji kursu, liczba grup, warunki do jego rozpoczęcia, planowane terminy rozpoczęcia i zakończenia, planowane harmonogramy szkolenia z liczbą godzin szkoleniowych, zaangażowana kadra. ramowy opis programu nauczania, materiały szkoleniowe, jakie zostaną przekazane uczestnikom) oraz z odpowiednim uwzględnieniem ich w harmonogramie realizacji projektu. Z uwagi na wymogi Regulaminu konkursu, w szczególności zapisy załącznika nr 11 "Minimalny zakres usług świadczonych przedsiębiorcom i ich pracownikom w ramach projektu" należy oczekiwać szczegółowych informacji, ponieważ służą one ocenie zgodności wsparcia z Regulaminem konkursu, adekwatności oferty projektowej do standardów rynkowych oraz ich kwalifikowalności. Wobec powyższych ustaleń nie potwierdzono, że opis zadań jest szczegółowy i zawiera wszystkie wymagane informacje. Wnioskodawca nie przedstawił zakresu tematycznego działań szkoleniowych i doradczych oraz nie opisał sposobu ich realizacji. We wniosku przytoczono zapisy regulaminu konkursu i wymieniono etapy w ramach zadania 2 i 3. Tym samym uwaga oceniającego 1 w opinii IP jest uzasadniona. Wskazano też, że treść wniosku o dofinansowanie w zakresie równości szans płci jest niespójna. Analiza sytuacji kobiet i mężczyzn świadczy o istniejących nierównościach, natomiast Wnioskodawca w opisie każdego zadania każdorazowo oświadcza, że przewiduje działania zmierzające do przestrzegania zasady równości kobiet i mężczyzn tak, aby na żadnym etapie realizacji projektu te bariery się nie pojawiły. Zasadne jest zatem oczekiwanie oceniającego, że Wnioskodawca powinien zaplanować konkretne działania w celu przeciwdziałania nierównościom. W związku z powyższym, w opinii IP, ocena w tym punkcie została dokonana prawidłowo. Co do zarzutów Wnioskodawcy, że cel projektu zgodnie z Regulaminem konkursu i Instrukcją wypełniania wniosku przyczyni się do osiągnięcia celu szczegółowego PO WER, IP podkreśliła, że oceniający nie zakwestionował poprawności zapisów wniosku w tym zakresie, tym samym można przyjąć, że uzasadnienie, w jaki sposób cel główny projektu przyczyni się do osiągnięcia celu szczegółowego PO WER zostało ocenione pozytywnie. Nie można w opinii IP zgodzić się z Wnioskodawcą, że formułując cel powinien kierować się wyłącznie celem szczegółowym PO WER oraz, że cel projektu nie musi być mierzalny za pomocą wskaźników projektowych. W ocenie IP w rozstrzygnięciu przytoczono wymogi Instrukcji wypełniania wniosku potwierdzające zasadność oceny w tym zakresie. IP natomiast przyznała rację Wnioskodawcy, że informacje na temat zapewnienia dostępności dla osób niepełnosprawnych zostały zamieszczone w pkt 3.2 wniosku. Wnioskodawca zaplanował dostosowanie sal szkoleniowych, infrastruktury komputerowej, materiałów szkoleniowych do indywidualnych potrzeb osób z niepełnosprawnościami. W związku z powyższym w opinii IP ocena w tej części nie została przeprowadzona prawidłowo. Wnioskodawca odwołał się do karty oceny merytorycznej, zgodnie z którą w ramach kryterium 4.1 ocenia się "SPÓJNOŚĆ ZADAŃ PRZEWIDZIANYCH DO REALIZACJI W RAMACH PROJEKTU ORAZ TRAFNOŚĆ DOBORU I OPISU TYCH ZADAŃ, w tym opis ...". Zdaniem Wnioskodawcy sformułowanie "w tym opis" zamyka katalog elementów podlegających ocenie w pkt 4.1, a tym samym świadczy o tym, że oceniający bezprawnie dokonał oceny opisu zadań w kontekście załącznika nr 11 do Regulaminu konkursu. W przedmiotowej kwestii IP nie zgodziła się z Wnioskodawcą, że ocenie podlegają wyłącznie kwestie wyliczone w karcie oceny merytorycznej po sformułowaniu: "w tym opis". Na podstawie interpretacji Wnioskodawcy należałoby wykluczyć również wymagania, określone w Instrukcji wypełniania wniosku, których nie wylistowano w karcie oceny merytorycznej np. określenie charakteru wsparcia, wskazanie terminów, osób odpowiedzialnych za realizację zadań itp. IP wskazała nadto, że Wnioskodawca podkreśla w proteście, że całość kryteriów i informacji powinna być znana na etapie przygotowywania wniosku. Sugestia, że pełne informacje dotyczące wymogów konkursu nie były znane na etapie opracowywania wniosku jest bezpodstawna. Kompletna dokumentacja konkursowa tj. Regulamin wraz ze wszystkimi załącznikami, znajdowała się na stronie internetowej PARP, w Regulaminie wskazano wszystkie kryteria oraz informację, że wniosek powinien zostać złożony w systemie SOWA i przygotowany zgodnie z Instrukcją wypełniania wniosku. IP wskazała też, że kryterium to dotyczy oceny spójności zadań i trafności doboru i opisu tych zadań. Zgodnie z Instrukcją V. SPOSÓB REALIZACJI PROJEKTU ORAZ POTENCJAŁ I DOŚWIADCZENIE WNIOSKODAWCY I PARTNERÓW wnioskodawca w opisie działań powinien uwzględnić rodzaje działań kwalifikowalnych możliwych do realizacji zgodnie z regulaminem konkursu. /.../ Opis planowanych zadań powinien być możliwie szczegółowy, z uwzględnieniem terminów i osób odpowiedzialnych za ich realizację. W przypadku organizacji szkoleń wskazane jest podanie najważniejszych informacji /.../. Biorąc pod uwagę, że opis powinien uwzględniać rodzaje działań zgodnie z Regulaminem konkursu, a w załączniku nr 11 do Regulaminu "Minimalny zakres usług świadczonych przedsiębiorcom i ich pracownikom w ramach projektu" określono wymagania dotyczące działań w projekcie, w szczególności dotyczące realizowanych szkoleń i doradztwa, należało oczekiwać, że opis działań we wniosku o dofinansowanie będzie na tyle wyczerpujący, że pozwoli na jednoznaczną ocenę merytoryczną planowanego wsparcia. W związku z powyższym ocena w tym punkcie została przeprowadzona prawidłowo. IP zaakcentowała, że Regulamin konkursu bardzo precyzyjnie wskazuje wymagania dotyczące obszarów tematycznych wsparcia oraz kwestii organizacyjnych związanych ze wsparciem doradczo-szkoleniowym (kryterium dostępu nr 10 oraz załącznik nr 11 do regulaminu). Dla oceny zgodności zaplanowanych działań z wymaganiami konkursu, oceniający musi znaleźć we wniosku informacje potwierdzające spełnienie określonych warunków, również ściśle związanych z tą kwestią programów nauczania i materiałów szkoleniowych. Charakter konkursu faktycznie zakłada przeprowadzenie wstępnej sesji doradczej, na podstawie której ustalany będzie rodzaj szkoleń i doradztwa koniecznego do skutecznego przeprowadzenia procesu sukcesji, jednakże wnioskodawca planując np. szkolenie w formie e-learningu i szacując jego koszt znał liczbę zakupywanych kont dostępu oraz materiałów e-learningowych, tym samym był w stanie wskazać we wniosku planowaną liczbę edycji szkolenia i rodzaju materiałów e-learningowych. Oczywistym jest, że założenia przyjęte na etapie opracowywania wniosku mogą ewoluować w trakcie jego faktycznej realizacji, po wstępnej sesji doradczej, ale bez przyjęcia pewnych założeń w fazie planistycznej niemożliwe staje się przygotowanie projektu. W opinii IP w sytuacji, gdy Wnioskodawca podaje we wniosku minimalne informacje, nie powinien oczekiwać maksymalnej punktacji. Na podstawie wniosku o dofinansowanie ustalono, że wnioskodawca nie określił terminów działań, nie wynikają one również z harmonogramu projektu, w którym wnioskodawca zaznaczył wszystkie pola przez cały okres realizacji projektu. Opis kadry w pkt 4.3 i 4.5 nie zawiera danych nt. kompetencji / doświadczenia / wykształcenia tej kadry adekwatnie do przewidzianego wsparcia oraz w kontekście załącznika nr 14 do Regulaminu konkursu "Zestawienie standardu i cen rynkowych wybranych wydatków". IP wyraziła stanowisko, że oceniający nie znajdując informacji w powyższym zakresie w treści całego wniosku o dofinansowanie zgłosił zasadne zastrzeżenie do przedmiotowej kwestii. Brak terminów realizacji działań oraz brak opisu kadry merytorycznej i zarządzającej odpowiedzialnej za ich realizację nie pozwoliły na ocenę merytoryczną zawartości planowanego wsparcia (np. szkolenia, doradztwo) w odniesieniu do standardów realizacji tego rodzaju przedsięwzięć, ich zakresu oraz do potrzeb, barier i problemów uczestników/uczestniczek projektu, a także właściwą ocenę kwalifikowalności budżetu projektu. Oceniający nie mógł również ocenić efektywności działań tj. ich racjonalnego ulokowania w czasie, tak by nie podnosić kosztów stałych projektu np. poprzez jego nieuzasadnione wydłużanie (Instrukcja). Tym samym w opinii IP oceniający - nie znajdując informacji w tym zakresie w treści całego wniosku o dofinansowanie - zgłosił zasadne zastrzeżenie do przedmiotowej kwestii. W związku z powyższym, ocena w tym punkcie została dokonana częściowo prawidłowo. Dokonano zmiany punktacji oceniającego 2 w części 4.1 karty oceny merytorycznej z 9 na 10 pkt. Odnośnie oceny projektu wg kryterium 4.3 "Zaangażowanie potencjału wnioskodawcy i partnerów /.../" IP zgodziła się z Wnioskodawcą, że z dokumentacji konkursowej nie wynika, żeby zakup sprzętu musiał zostać zapewniony przez Wnioskodawcę. Niemniej jednak IP zwróciła uwagę, że zastrzeżenie oceniającego rozpoczyna się od sformułowania: Potencjał techniczny, w tym sprzętowy częściowo zapewniony, co oznacza, że uwaga odnosi się do opisu potencjału technicznego. Dalsza część uzasadnienia stanowi kontynuację rozpoczętej uwagi, natomiast uwagę dotyczącą kwalifikowalności zakupu sprzętu oceniający zamieścił w V kategorii oceny. Na podstawie zapisów całego wniosku, w którym przedstawiono w części 4,3 zapis dotyczący posiadanego sprzętu oraz w uzasadnieniu pod budżetem szczegółowym informacje nt. planowanego zakupu sprzętu, oceniający ustalił, że Wnioskodawca częściowo zapewnia potencjał techniczny. Wnioskodawca może w ramach projektu zaplanować zakup sprzętu, jeśli jednak planuje dokonywać zakupów w ramach projektu, jest to jednoznaczne, że posiadany przez niego potencjał techniczny nie jest wystarczający do realizacji projektu. Powyższe uprawnia do stwierdzenia, że Wnioskodawca zapewnia potencjał techniczny do realizacji projektu częściowo, i jest to podstawa do obniżenia punktacji. Wnioskodawca wyjaśnił, że: "w celu zachęcenia firm do udziału w projekcie przewiduje się możliwość spotkania w wynajętej sali na spotkania indywidualne". Zacytowany fragment wniosku nie znajduje odzwierciedlenia w budżecie projektu, gdzie zaplanowano wynajem sal na spotkania indywidualne w zadaniach merytorycznych 1-3. Na tej podstawie stwierdzić można, że sala wynajmowana w zadaniu 2 "Działania doradcze" lub zadaniu 3 "Wdrożenie zmian w firmie rodzinnej przyczyniających się do skutecznego przeprowadzenia procesu sukcesji" zostanie wynajęta w celu realizacji działania tj. świadczenia wsparcia, a nie w celu zachęcenia firm do udziału w projekcie. Jednocześnie nadmieniono, że zgodnie z "Wytycznymi w zakresie kwalifikowalności wydatków ..." w ramach kosztów bezpośrednich wnioskodawca nie może kwalifikować wynajmu sal do celów informacyjno-promocyjnych zachęcających do udziału w projekcie. W związku z powyższym, w opinii IP, ocena w tym punkcie została dokonana prawidłowo. Odnośnie oceny projektu wg kryterium 4.4 "Adekwatność opisu potencjału społecznego wnioskodawcy i partnerów (o ile dotyczy) do zakresu realizacji projektu" IP wskazała, że dokumentacja konkursowa nie określa wymogów co do podmiotów, które powinny wystawić referencje, tym samym uwaga oceniającego dotycząca braku autorytetu jednoosobowych działalności gospodarczych jest bezpodstawna. IP zgodziła się z Wnioskodawcą, że ocena autorytetu jednoosobowych działalności jest bezpodstawna, niemniej jednak obniżenie punktacji nastąpiło za brak wystarczającego potencjału społecznego. W tym przypadku IP zauważyła, że Wnioskodawca w swoim stanowisku odniósł się do kryterium dostępu nr 1, które podlega ocenie w części B karty oceny merytorycznej i jest kryterium zerojedynkowym. Ocena spełnienia przez Wnioskodawcę kryterium dotyczącego doświadczenia dokonana przez oceniającego 1 jest pozytywna, co świadczy o tym, że została dokonana wg wymogów regulaminowych, Oprotestowana uwaga oceniającego 1 została zgłoszona w części D karty oceny merytorycznej tj. kryteria merytoryczne punktowe, do której zastosowania nie mają wytyczne opisujące kryterium dostępu. W tej części oceniający wydawał opinię nt. adekwatności potencjału społecznego wnioskodawcy do zakresu realizacji projektu. W ocenie IP oceniający niesłusznie podjął próbę oceny potencjału społecznego na podstawie załączonych referencji. Niemniej jednak biorąc pod uwagę wskazanie Okręgowej Rady Adwokackiej w [...] oraz Naczelnej Rady Adwokackiej jako instytucji potwierdzających potencjał społeczny Wnioskodawcy w opisie pkt 4.4 Doświadczenie wnioskodawcy, IP wskazała, że nie można przyjąć, że są to właściwe podmioty w świetle zapisów Instrukcji wypełniania wniosku VI. POTENCJAŁ WNIOSKODAWCY I PARTNERÓW. Wymienione instytucje nie są organizacjami, z którymi Wnioskodawca podejmował współpracę w zakresie wsparcia firm rodzinnych, na rzecz których podejmowane będą działania w ramach projektu. Działania o charakterze wsparcia w przedmiotowym projekcie nie leżą w kompetencjach Okręgowej Rady Adwokackiej w [...] oraz Naczelnej Rady Adwokackiej. Jednocześnie nie są to podmioty, które mogą zapewnić alternatywne kanały dotarcia do potencjalnych uczestników projektu. IP wskazała, że zapisy we wniosku w kontekście doświadczenia Wnioskodawcy mówią bardzo ogólnie: "Wnioskodawca prowadzi również szkolenia oraz doradza mikro i małym przedsiębiorstwom, w tym m.in. firmom rodzinnym, w kwestiach istotnych z punktu widzenia sukcesji w firmach rodzinnych. /.../ Jednocześnie szkolenia i doradztwo udzielane przez Wnioskodawcę, opisane wyżej, prowadzone było na rzecz na rzecz mikro, małych i średnich przedsiębiorstw, w tym m.in. firm rodzinnych, pochodzących z województw." Zacytowane zapisy mają charakter deklaratywny. Wnioskodawca twierdzi, że prowadzi szkolenia i doradztwo, jednakże nie podaje konkretnych danych jakościowych i ilościowych, których wymaga Instrukcja wypełnienia wniosku: "We wniosku o dofinansowanie nie wystarczy wskazać, że powyższe warunki są spełnione poprzez np. ogólnikowe przytoczenie zrealizowanych przedsięwzięć. Opis dotyczący potencjału społecznego Wnioskodawcy powinien ukazywać konkretne i weryfikowalne doświadczenie, pokazując w sposób jasny, iż Wnioskodawca i partnerzy (o ile dotyczy) mają wystarczający potencjał do realizacji działań dla konkretnej grupy wsparcia, w konkretnym obszarze tematycznym i na konkretnym terytorium. Dlatego w celu potwierdzenia informacji wskazanych w punkcie 4.4 należy wskazać informacje pozwalające zidentyfikować wskazywane przedsięwzięcia (dokładny numer i tytuł przedsięwzięcia /projektu realizowanego przez Wnioskodawcę)". Zakres działań Wnioskodawcy w poszczególnych województwach dotyczy szeroko pojętych "różnych aspektów działalności gospodarczej"; z czego tylko trzy firmy zostały wskazane jako firmy rodzinne, w przypadku dwóch innych wskazano, że udzielano doradztwa z elementami sukcesji. W strukturze Wnioskodawcy funkcjonuje zespół, którego obszar działania obejmuje bardzo szeroki zakres zagadnień, niekoniecznie związanych z firmami rodzinnymi. Wnioskodawca nie odniósł się szczegółowo do doświadczenia na obszarze, którego będzie dotyczyć projekt. Doświadczenie w poszczególnych województwach makroregionu 1 wydaje się być skromne, np. w województwie kujawsko-pomorskim doradztwo i szkolenia dla jednej firmy, w województwie warmińsko-mazurskim wsparcie szkoleniowo-doradcze dwóch spółek. Opis bazuje przede wszystkim na lakonicznych informacjach bez potwierdzenia doświadczenia konkretnymi działaniami. Doświadczenie nie zostało precyzyjnie przedstawione w kontekście działań zaplanowanych do realizacji w projekcie. Wnioskodawca z pewnością wspierał firmy rodzinne w swojej działalności, niemniej jednak na podstawie treści wniosku nie można ocenić, czy to doświadczenie jest adekwatne do złożonego wniosku o dofinansowanie i czy Wnioskodawca rzeczywiście podoła realizacji projektu o tak dużej skali. W świetle przedstawionych zapisów, uwagi oceniającego 2 co do braku wykazania doświadczenia zgodnego z obszarem wsparcia oraz zasięgiem terytorialnym w mniemaniu IP są trafne, gdyż w przedmiotowym wniosku nie wskazano precyzyjnie takich informacji. W związku z powyższym, w opinii IP, ocena w tym zakresie została przeprowadzona poprawnie. Ocena projektu wg kryterium V. "Prawidłowość sporządzenia budżetu projektu w ocenie IP również została przeprowadzona prawidłowo. Wnioskodawca zaplanował zakup sprzętu na potrzeby spotkań indywidualnych z firmami rodzinnymi tj. usług doradczych, a na poparcie swojego stanowiska powołał się na zapisy załącznika dotyczące usług szkoleniowych. W załączniku nr 11 do Regulaminu odnośnie do usług doradczych nie wskazano wymogów dotyczących warunków lokalowych i wyposażenia sal z uwagi na fakt, że zgodnie z Regulaminem konkursu Podrozdział 5.5 Dofinansowanie projektu oraz na podstawie Rozporządzenia MIR z dnia 9 listopada 2015 r. w sprawie udzielania przez PARP pomocy finansowej w ramach PO WER 2014-2020 kwalifikowalne są wyłącznie koszty usług doradczych. Biorąc pod uwagę standardy rynkowe koszt wynajmu sali szkoleniowej obejmuje wynajem pomieszczenia wraz z wyposażeniem. Taki standard został przedstawiony w załączniku nr 14 do Regulaminu konkursu "Zestawienie standardu i cen rynkowych wybranych wydatków wnioskodawca". Tym samym w przypadku wynajmu sali szkoleniowej rzutnik powinien znajdować się na wyposażeniu sali. Na podstawie wielu brakujących informacji we wniosku oraz treści protestu, w którym Wnioskodawca odpiera uwagi oceniających wskazując, że na etapie opracowania wniosku nie był w stanie określić kwestii organizacyjnych zaplanowanych usług tj. ilość edycji, terminy oraz osoby odpowiedzialne i zaangażowane do realizacji działań można mieć uzasadnione wątpliwości co do ilości zaplanowanego zakupu 8 sztuk laptopów. W opisie potencjału technicznego wnioskodawca deklaruje posiadanie: "ponad 25 zestawów komputerowych i laptopów, jak również dwa urządzenia wielofunkcyjne do druku i innych zastosowań biurowych". Wnioskodawca nie zawarł we wniosku informacji na temat ilości zaangażowanego personelu, formy jego zaangażowania i wymiaru etatu, tym samym nie ma podstaw do potwierdzenia kwalifikowalności zakupu komputerów. W kwestii wynajmu sal na doradztwo ponownie wskazano, że zgodnie z Regulaminem konkursu oraz na podstawie Rozporządzenia MIR z dnia 9 listopada 2015 r. w sprawie udzielania przez PARP pomocy finansowej w ramach PO WER 2014-2020 kwalifikowalne są wyłącznie koszty usług doradczych. Tym samym ocena budżetu została przeprowadzona przez oceniającego 1 prawidłowo. Wskazano też, że zgodnie z rozstrzygnięciem pierwszego zarzutu - zgodnie z załącznikiem nr 14 do Regulaminu - rzutnik powinien stanowić wyposażenie wynajmowanej sali szkoleniowej, przy czym wynajem sali jest wydatkiem kwalifikowalnym tylko w przypadku usług szkoleniowych. Jednocześnie w kwestii standardu i cen rynkowych Instrukcja wypełniania wniosku VII. SZCZEGÓŁOWE WYDATKI określa: "IOK w dokumentacji konkursowej określa standard i ceny rynkowe dla najczęściej finansowanych wydatków w ramach danego konkursu, dlatego też istotnym jest przy tworzeniu budżetu projektu przeanalizowanie przez wnioskodawcę, czy w ramach projektu planuje finansować wydatki, których standard i maksymalne ceny zostały określone przez IOK. Należy zaznaczyć, że wnioskodawca nie może wykazać wyższych cen jednostkowych ani niższego standardu dla wydatków już określonych przez IOK". Co do zakupu laptopów zauważono, że Wnioskodawca nie uzasadnił wystarczająco tego wydatku w zakresie ilości sprzętu oraz parametrów technicznych tj. konieczności zakupu laptopów z ekranem dotykowym. Fakt wykorzystania laptopów na spotkania indywidualne do prezentacji, wyświetlania filmów, analizy skanów dokumentów nie stanowi uzasadnienia dla konieczności zakupu laptopów z ekranami dotykowymi. Do wymienionych we wniosku celów z powodzeniem mogą zostać wykorzystane tradycyjne laptopy. Oceniający na podstawie zapisów wniosku o dofinansowanie, w szczególności w kontekście opisu potencjału technicznego, w ocenie IP słusznie zatem zakwestionował ten wydatek. IP nie uznała też zarzutu odnośnie uwagi oceniającego 2 co do wątpliwości, które budzi wynagrodzenie eksperta odpowiedzialnego za przeprowadzenie wstępnej sesji doradczej w firmie rodzinnej (wynagrodzenie jest uśrednione - wynosi 239 zł za godzinę, przekracza maksymalną stawkę przewidzianą w załączniku 14 dla psychologa; nie podano dokładnej kalkulacji stawki w budżecie; odjęto 2 punkty). Wnioskodawca wyjaśnił, że wstępna sesja doradcza nic będzie prowadzona przez psychologa lecz przez eksperta prawnika, dlatego stawka nie jest zawyżona. IP zaznaczyła, że oceniający dokonuje oceny wniosku o dofinansowanie na podstawie informacji zawartych w jego treści i nie dysponuje wyjaśnieniami, które Wnioskodawca zamieścił w przesłanym do PARP piśmie. W związku z powyższym oceniający nie znajdując we wniosku informacji potrzebnych do oceny kwalifikowalności wydatku w założonej wysokości, miał prawo obniżyć punktację w danym kryterium. W związku z powyższym, w opinii IP, ocena w tym punkcie została dokonana prawidłowo. Podsumowując PARP zauważyła, iż oceniający dokonują oceny wniosku o dofinansowanie w oparciu o kryteria wskazane w karcie oceny merytorycznej analizując zapisy całego wniosku oraz załączników (jeśli są wymagane). Instrukcja wypełniania wniosku o dofinansowanie projektu w ramach PO WER wyraźnie wskazuje, jakie informacje, jako minimum, powinny znaleźć się we wniosku. Brak i niespójność informacji wskazanych w instrukcji, co w opinii IP zostało kilkakrotnie wykazane w rozstrzygnięciu - skutkuje obniżeniem punktów w poszczególnych kategoriach oceny. Zaznaczono też, iż przyznawane na realizację projektu środki są środkami publicznymi, a co za tym idzie ocena projektu, w tym ocena kosztów, musi być wnikliwa i racjonalna. Organ podsumował, że pomimo uznania częściowej zasadności protestu w odniesieniu do oceny merytorycznej dokonanej w ramach kryterium 3.1, 3.2 i 4.1 oraz przywróceniu 5 punktów w przypadku oceniającego 1 oraz 3 punktów w przypadku oceniającego 2, wniosek o dofinansowanie nr [...] nie zmienił swojej pozycji na liście rankingowej i w dalszym ciągu posiada status oceny negatywnej. Pismem z dnia [...] października 2018 r. Spółka [...] i [...] Sp. k. wniosła skargę na powyższe rozstrzygnięcie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, domagając się na podstawie art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (dalej: ustawy wdrożeniowej) stwierdzenia, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia PARP. Dodatkowo wniesiono o zwrot na rzecz Skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zaskarżone rozstrzygnięcie zaskarżono w zakresie: 1) nieuwzględnienia protestu w zakresie oceny kryterium horyzontalnego poprzez skierowanie przez jednego z oceniających Projektu do negocjacji w zakresie kryterium 3 (brak sposobów eliminacji nierówności szans); 2) nieuwzględnienia protestu w zakresie w jakim Skarżący zarzucił brak dokonania przez jednego z oceniających jakiejkolwiek oceny punktowej następującego kryterium: Wskaźniki realizacji projektu zostały podane w podziale na płeć i/lub został umieszczony opis tego, w jaki sposób rezultaty przyczynią się do zmniejszenia barier równościowych, istniejących w obszarze tematycznym interwencji i/lub zasięgu oddziaływania projektu (Kryterium horyzontalne, 4); 3) nieuwzględnienia protestu w zakresie w jakim Skarżący zarzucił błędną ocenę przez oceniającego 2 Kryterium merytorycznego punktowego, tj.: 3.1 Adekwatność doboru i opisu wskaźników realizacji projektu (w tym dotyczących właściwego celu szczegółowego PO WER) oraz sposobu ich pomiaru; 4) nieuwzględnienie protestu w zakresie w jakim Instytucja Pośrednicząca nie uwzględniła zarzutów Skarżącego w zakresie oceny przez oceniającego 1 oraz oceniającego 2 Kryterium merytorycznego punktowego, tj.: 3.2 Adekwatność doboru grupy docelowej do właściwego celu szczegółowego PO WER oraz jakości diagnozy specyfiki tej grupy; 5) nieuwzględnienia protestu w zakresie w jakim Skarżący zarzucił błędną ocenę przez oceniającego 1 Kryterium merytorycznego punktowego 3.3 Trafność opisanej analizy ryzyka nieosiągnięcia założeń projektu; 6) nieuwzględnienia protestu w zakresie w jakim Skarżący zarzucił błędną ocenę przez oceniającego 1 Kryterium merytorycznego punktowego 4.1 Spójność zadań przewidzianych do realizacji w ramach projektu oraz trafność doboru i opisu tych zadań oraz w zakresie w jakim Instytucja Pośrednicząca nie uwzględniła zarzutów Skarżącego w zakresie oceny przez oceniającego 2 Kryterium merytorycznego punktowego 4.1 Spójność zadań przewidzianych do realizacji w ramach projektu oraz trafność doboru i opisu tych zadań; 7) nieuwzględnienia protestu w zakresie w jakim Skarżący zarzucił błędną ocenę przez oceniającego 1 Kryterium merytorycznego punktowego 4.3 Zaangażowanie potencjału Wnioskodawcy i partnerów (o ile dotyczy); 8) nieuwzględnienia protestu w zakresie w jakim Skarżący zarzucił błędną ocenę przez oceniającego 1 oraz oceniającego 2 Kryterium merytorycznego punktowego 4.4. Adekwatność opisu potencjału społecznego wnioskodawcy i partnerów (o ile dotyczy) do zakresu realizacji projektu, w tym uzasadnienie dlaczego doświadczenie wnioskodawcy i partnerów (o ile dotyczy) jest adekwatne do zakresu realizacji projektu, z uwzględnieniem dotychczasowej działalności wnioskodawcy i partnerów (o ile dotyczy) prowadzonej: • w obszarze wsparcia projektu, • na rzecz grupy docelowej, do której skierowany będzie projekt oraz • na określonym terytorium, którego będzie dotyczyć realizacja projektu oraz wskazanie instytucji, które mogą potwierdzić potencjał społeczny wnioskodawcy i partnerów (o ile dotyczy). 9) nieuwzględnienia protestu w zakresie w jakim Skarżący zarzucił błędną ocenę przez oceniającego 1 oraz oceniającego 2 Kryterium merytorycznego punktowego V Prawidłowość sporządzenia budżetu projektu. Zaskarżonemu w powyższym zakresie rozstrzygnięciu zarzucono naruszenie: 1) art. 37 ust. 2 Ustawy wdrożeniowej poprzez dokonanie oceny Projektu opisanego we Wniosku o dofinansowanie w sposób sprzeczny z uregulowaniami Regulaminu konkursu, Załącznika nr 1 do Regulaminu konkursu stanowiącego Wzór karty oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie projektu konkursowego w ramach PO WER, Załącznika nr 7 do Regulaminu konkursu stanowiącego Wzór wniosku o dofinansowanie projektu, Załącznika nr 8 do Regulaminu konkursu stanowiącego Listę sprawdzającą do wniosku o dofinansowanie PO WER, Załącznika nr 9 do Regulaminu konkursu stanowiącego Kryteria zatwierdzone przez Komitet Monitorujący PO WER, Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie projektu w ramach, co doprowadziło do dokonania błędnej, wadliwej oceny Projektu, na skutek czego: a) Projekt, przez jednego z oceniających, został skierowany do negocjacji w zakresie kryterium 3 (brak sposobów eliminacji nierówności szans); b) jeden z oceniających nie dokonał jakiejkolwiek oceny punktowej następującego kryterium: Wskaźniki realizacji projektu zostały podane w podziale na płeć i/lub został umieszczony opis tego, w jaki sposób rezultaty przyczynią się do zmniejszenia barier równościowych, istniejących w obszarze tematycznym interwencji i/lub zasięgu oddziaływania projektu (Kryterium horyzontalne, 4); c) Projekt uzyskał niższą, niż powinien, liczbę punktów w zakresie oceny kryteriów merytorycznych numer: 3.1., 3.2., 3.3., 4.1., 4.3., 4.4., V.; 2) art. 39 ust. 2 Ustawy wdrożeniowej poprzez dokonanie wadliwej, nieprawidłowej oceny Projektu opisanego we Wniosku o dofinansowanie w sposób sprzeczny z uregulowaniami Regulaminu konkursu, Załącznika nr 1 do Regulaminu konkursu stanowiącego Wzór karty oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie projektu konkursowego w ramach PO WER, Załącznika nr 7 do Regulaminu konkursu stanowiącego Wzór wniosku o dofinansowanie projektu, Załącznika nr 8 do Regulaminu konkursu stanowiącego Listę sprawdzającą do wniosku o dofinansowanie PO WER, Załącznika nr 9 do Regulaminu konkursu stanowiącego Kryteria zatwierdzone przez Komitet Monitorujący PO WER, Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie projektu w ramach PO WER, co doprowadziło do dokonania błędnej, wadliwej oceny Projektu, na skutek czego: a) Projekt, przez jednego z oceniających, został skierowany do negocjacji w zakresie kryterium 3 (brak sposobów eliminacji nierówności szans); b) jeden z oceniających nie dokonał jakiejkolwiek oceny punktowej następującego kryterium: Wskaźniki realizacji projektu zostały podane w podziale napleć i/lub został umieszczony opis tego, w jaki sposób rezultaty przyczynią się do zmniejszenia barier równościowych, istniejących w obszarze tematycznym interwencji i/łub zasięgu oddziaływania projektu (Kryterium horyzontalne, 4); c) Projekt uzyskał niższą, niż powinien, liczbę punktów w zakresie oceny kryteriów merytorycznych numer: 3.1., 3.2., 3.3., 4.1., 4.3., 4.4., V.; 3) art. 41 ust. 1 Ustawy wdrożeniowej poprzez dokonanie oceny Projektu opisanego we Wniosku o dofinansowanie w sposób sprzeczny z uregulowaniami Regulaminu Konkursu, Załącznika nr 1 do Regulaminu konkursu stanowiącego Wzór karty oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie projektu konkursowego w ramach PO WER, Załącznika nr 7 do Regulaminu konkursu stanowiącego Wzór wniosku o dofinansowanie projektu, Załącznika nr 8 do Regulaminu konkursu stanowiącego Listę sprawdzającą do wniosku o dofinansowanie PO WER, Załącznika nr 9 do Regulaminu konkursu stanowiącego Kryteria zatwierdzone przez Komitet Monitorujący PO WER, Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie projektu w ramach PO WER, co doprowadziło do dokonania błędnej, wadliwej oceny Projektu, na skutek czego: a) Projekt, przez jednego z oceniających, został skierowany do negocjacji w zakresie kryterium 3 (brak sposobów eliminacji nierówności szans); b) jeden z oceniających nie dokonał jakiejkolwiek oceny punktowej następującego kryterium: Wskaźniki realizacji projektu zostały podane w podziale napleć i/lub został umieszczony opis tego, w jaki sposób rezultaty przyczynią się do zmniejszenia barier równościowych, istniejących w obszarze tematycznym interwencji i/łub zasięgu oddziaływania projektu (Kryterium horyzontalne, 4); c) Projekt uzyskał niższą, niż powinien, liczbę punktów w zakresie oceny kryteriów merytorycznych numer: 3.1., 3.2., 3.3., 4,1., 4.3., 4,4., V.; 4) art. 37 ust. 1 i 2 Ustawy wdrożeniowej poprzez przeprowadzenie oceny i wyboru projektów do dofinansowania z pogwałceniem zasady przejrzystości, a w konsekwencji również w sposób nierzetelny i nieobiektywny. W obszernym uzasadnieniu Skarżąca uzasadniła poszczególne zarzuty postawione w skardze. W odpowiedzi na skargę PARP wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 61 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020 (Dz. U. z 2017 r., poz. 1460 ze zm., obecnie Dz. U. z 2018 r., poz. 1431 ze zm.) – dalej: "ustawa wdrożeniowa", "ustawa" - w zw. z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) - dalej: p.p.s.a. W myśl art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego, skoro w przepisach tych przewidziano uwzględnienie skargi w wypadku stwierdzenia, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1. Wprowadzając w art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 50 tej ustawy, że do postępowań w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Wyklucza to weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w k.p.a. Praktyka sądów administracyjnych wskazuje, że przy interpretacji przepisów ustawy wdrożeniowej przyjąć należy stanowisko, które dopuszcza możliwość posługiwania się, w ramach sądowej kontroli ocen projektów ubiegających się o dofinansowanie – postanowieniami systemu realizacji programu, łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego. Uznać należy, że prawo jako wzorzec kontroli sądowej, wedle którego badana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy ustawy, ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego. Kontrolując zatem legalność oceny projektu dokonanej przez PARP, jak również legalność działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w zaskarżonej informacji, stwierdzić trzeba, iż odpowiadają one prawu. Ocena sądu sprowadza się do zbadania zgodności postępowania organu oceniającego (KOP) oraz organu rozpoznającego protest z prawem powszechnie obowiązującym, w tym zgodności z: - rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz. Urz. UE. L 347 str. 320); - rozporządzeniem Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014r. uznającym niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz. Urz. UE. L 187 str. 1); - rozporządzeniem Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis (Dz. Urz. UE L 352 z 24.12.2013, str. 1); - ustawą z dnia 11 lipca 2014r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 – 2020; - Wytycznymi ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego w zakresie trybu wyboru projektów na lata 2014 – 2020 (wydanymi na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy wdrożeniowej); - rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 9 listopada 2015 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój 2014-2020 (Dz. U. z 2015 r. poz. 2026); - porozumienia w sprawie realizacji Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój 2014-2020 z dnia 13 stycznia 2015 r. zawartego pomiędzy Ministrem Infrastruktury i Rozwoju a Polską Agencją Rozwoju Przedsiębiorczości z późniejszymi zmianami. Działanie to realizowane jest w szczególności zgodnie z następującymi regulacjami krajowymi: 1) Programem Operacyjnym Wiedza Edukacja Rozwój 2014-2020, zatwierdzonym decyzją Komisji Europejskiej z dnia 17 grudnia 2014r., zwanym "POWER"; 2) Szczegółowym opisem osi priorytetowych Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój 2014-2020, zwanym "SZOOP"; 3) Rocznym Planem Działania na rok 2018 dla II Osi Priorytetowej PO WER, 4) umową Partnerstwa przyjętą przez Radę Ministrów w dniu 8 stycznia 2014 r. zatwierdzoną przez Komisję Europejską w dniu 23 maja 2014 r.; 5) ustawą z dnia 9 listopada 2000 r. o utworzeniu Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (tj. Dz. U. z 2018 r., poz. 110). Przy czym wskazać należy, że dokumenty określające warunki i procedury obowiązujące w programach operacyjnych są wydawane na podstawie upoważnienia ustawowego, tj. art. 6, art.7, art. 41 ustawy wdrożeniowej. Dokonując oceny zaskarżonej informacji należy zauważyć, że projekt Skarżącej spółki po rozpatrzeniu protestu - mimo uzyskania 72,5 pkt - nie zmienił swojej pozycji na liście rankingowej i posiada status oceny negatywnej. Przechodząc do zarzutu naruszenia art. 37 ust. 1 i 2 w zw. pozostałymi przepisami ustawy wdrożeniowej - Sąd uznał, iż przy ocenie projektu nie doszło do naruszenia art. 37 ustawy wdrożeniowej poprzez brak zapewnienia przejrzystości i rzetelności stosowanych reguł. Należy przy tym podkreślić, że ustawa wdrożeniowa nie definiuje żadnego z tych pojęć. Zasady przejrzystości i rzetelności zostały zdefiniowane w Rozdziale 4 - Ogólne warunki wyboru projektów, pkt 1 lit. a i b Wytycznych w zakresie trybów wyboru projektów na lata 2014 - 2020, za pomocą których na podstawie art. 5 ustawy wdrożeniowej minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego określa ujednolicone warunki i procedury wdrażania funduszy strukturalnych. Zgodnie z Wytycznymi, przejrzystość rozumiana jest jako zapewnienie dostępu do informacji związanych z przebiegiem wyboru projektów. Zasada ta jest realizowana co najmniej poprzez udzielanie na wniosek wnioskodawcy informacji o postępowaniu, jakie toczy się w odniesieniu do jego projektu, a także poprzez bieżące zamieszczanie na stronie internetowej instytucji organizującej konkurs informacji o etapie, na którym znajduje się dany konkurs lub innych informacji związanych z jego przebiegiem. W ramach konkursu PARP na bieżąco informuje wnioskodawców w drodze komunikatów na stronie internetowej o tym, na jakim etapie znajduje się konkurs, oraz udziela odpowiedzi na indywidualne pytania zadawane przez wnioskodawców. Zgodnie z Wytycznymi, rzetelność rozumiana jest jako obowiązek zgodnej z ustanowionymi regułami oceny każdego projektu. Zasada ta jest realizowana co najmniej poprzez pisemne uzasadnienie wyniku oceny spełniania każdego z kryteriów, które zostało ocenione negatywnie oraz w przypadku kryterium punktowego nie przyznano maksymalnej możliwej do uzyskania liczby punktów. Każde uzasadnienie zawiera przynajmniej wskazanie wszystkich okoliczności, które przesądziły o negatywnym wyniku oceny spełniania danego kryterium lub wskazanie okoliczności uniemożliwiających przyznanie maksymalnej możliwej do uzyskania liczby punktów lub wskazanie okoliczności, które zdecydowały o negatywnej ocenie merytorycznej. Informacja dot. oceny wniosku Strony skarżącej zawiera pisemne uzasadnienie wyniku oceny spełnienia spornych kryteriów oraz wskazanie wszystkich okoliczności, które przesądziły o negatywnej ocenie merytorycznej. Tym samym informacja spełnia wymogi rzetelności określone w Wytycznych. Sąd pragnie przy tym podkreślić, że ocena projektu jest dokonywana tylko i wyłącznie na podstawie treści wniosku, jak i załączników do niego dołączonych, przy czym treść wniosku nie podlega zmianom ani modyfikacjom, chyba że organ wezwie Wnioskodawcę do dokonania uzupełnienia braków formalnych. Sąd dokonując oceny dokumentów przedłożonych przez Skarżącego: wniosku, oceny projektu, protestu oraz rozstrzygnięcia protestu, stwierdził, iż należy zgodzić się z organem, iż zapisy zawarte we wniosku potwierdzają prawidłowość przeprowadzenia oceny projektu. Sąd – dokonując oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia – wskazuje na wstępie, że projekt Skarżącego nie uzyskał odpowiedniej liczby punktów, co przełożyło się na ocenę negatywną. Sąd w uzasadnieniu wyroku (w części historycznej) specjalnie przytoczył obszerne stanowisko zawarte w rozstrzygnięciu protestu, aby umożliwić dokładne prześledzenie sposobu oceny organu. Dokonując oceny rozstrzygnięcia protestu pod kątem wskazanym w przepisach prawa, należy stwierdzić, iż organ odniósł się do wszystkich zarzutów, szczegółowo je opisując i odpowiadając na nie. Oceniający dokonali innej oceny projektu, niż oczekiwana przez Stronę skarżącą, co z kolei spowodowało brak uzyskania satysfakcjonującej Skarżącego liczby punktów. Sąd nie jest przy tym uprawniony do dokonywania oceny merytorycznej wniosku, albowiem uprawnienia do tego posiadają eksperci, powoływani do oceny projektów w danym konkursie. Sąd nie dysponuje specjalistyczną wiedzą niezbędną do rzetelnej i szczegółowej oceny projektów w ich warstwie merytorycznej. Uprawnieniem Sądu jest dokonanie oceny, czy organy prawidłowo dokonały oceny protestu w świetle art. 58 ustawy wdrożeniowej i przepisów właściwych dla danego konkursu, zawartych w Regulaminie konkursu. Sąd rozpatrując skargę sprawdza, czy ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, i czy naruszenie to miało istotny wpływ na wynik tej oceny, nie jest natomiast jego zadaniem dokonywanie oceny merytorycznej tj. weryfikacji, dlaczego oceniający wniosek eksperci ocenili wniosek jako spełniający dane kryterium, czy też nie, ani czy ilość punktów za dane kryterium została prawidłowo przyznana. Dokonując kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia Sąd uznał, iż PARP w szczegółowy sposób odniósł się do wszystkich zarzutów zawartych w proteście. W wyniku ponownej oceny Skarżąca nadal nie uzyskała zadowalającego wyniku punktowego. Organ wskazał przy tym, że mimo uznania częściowej zasadności protestu, wniosek został oceniony na wskazaną liczbę punktów, co w myśl Regulaminu konkursu spowodowało jego ocenę negatywną. W ocenie Sądu z przedstawionej dokumentacji projektu, która podlegała ocenie IP, na podstawie przytoczonych powyżej zapisów Regulaminu konkursu, organ wywiódł prawidłową ocenę, której nie można zarzucić dowolności i braku zasadności. Jednostka prawidłowo wskazała też, że ocena treści wniosku o dofinansowanie w kontekście spełniania określonych kryteriów i przyznawanej punktacji odbywa się wyłącznie na podstawie jego treści (oraz załączników). Późniejsze dodatkowe informacje, w szczególności przekazywane w proteście, nie mogą być brane pod uwagę na etapie rozpatrywania protestu. Należy też zauważyć, że z Regulaminu konkursu i załączników do niego wynika, jakie kryteria będą oceniane, czemu mają one służyć i w związku z tym, co należy zamieścić we wniosku, aby dane kryterium mogło zostać pozytywnie dla wnioskodawcy ocenione. Ustawodawca w art. 41 ust. 2 ustawy wdrożeniowej postanowił, że regulamin konkursu zawiera wzór wniosku o dofinansowanie projektu. Wniosek o dofinansowanie stanowi jeden z podstawowych dokumentów dotyczących procedury dofinansowywania unijnego i nie można uznać go w okolicznościach faktycznych sprawy za dokument niemający wiążącego charakteru (por. wyrok NSA z 25 września 2014 r. sygn. akt II GSK 2113/14, odnoszący się analogicznie do art. 29 ust. 2 pkt 8 u.z.p.p.r.; wszystkie powołane orzeczenia dostępne na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych: www.orzeczenia.gov.pl). Na wnioskodawcy ubiegającym się o dofinansowanie w ramach danego konkursu spoczywa obowiązek rzetelnego i wyczerpującego wypełnienia wniosku (por. wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r. sygn. akt. II GSK 1500/11). Podkreślić wypada także, że Strona skarżąca przystępując do konkursu winna znać jego zasady, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich w jednakowy sposób. Każdy uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać pomoc musi się do tych zasad precyzyjnie stosować. Obowiązek starannego przygotowania dokumentacji aplikacyjnej, zgodnie z wymogami konkursu, ciąży zawsze na wnioskodawcy. Brak podanej informacji lub też podanie informacji w sposób niejednoznaczny winien zostać oceniony negatywnie. Organ w żaden sposób nie naruszył art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, który stanowi, że właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Postanowienia Regulaminu konkursu obowiązują w równym stopniu wszystkich beneficjentów. Nie można więc zasadnie twierdzić, aby zastosowanie wspomnianych postanowień Regulaminu konkursu względem Strony skarżącej, do czego obowiązany był organ, naruszyło powołany przepis (podobnie NSA w wyroku z 9 stycznia 2014r., II GSK 2322/13). Oceniając, co będzie stanowić wzorzec kontroli sądowej, uznać należy, że prawo, wedle którego oceniana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy ustawy ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego. Zatem, kontrolując zgodność z prawem dokonanej przez organ oceny projektu, sąd administracyjny ma na względzie zgodność z prawem powszechnie obowiązującym, a także z postanowieniami aktów wydanych na podstawie prawa powszechnie obowiązującego przez właściwe podmioty i w granicach ich kompetencji. Wzorzec kontroli stanowią zatem postanowienia ustawy, postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego oraz postanowienia regulaminu konkretnego konkursu. Dokumenty określające warunki i procedury obowiązujące w programach operacyjnych są wydawane na podstawie upoważnienia ustawowego, tj. art. 5, art.6, art. 41 ustawy wdrożeniowej. Z upoważnienia nie wynika, że akty te mogą regulować pewne kwestie odmiennie niż ustawa wdrożeniowa. Dotyczy to przede wszystkim przepisów z art. 45 ust.4 ustawy wdrożeniowej (właściwa instytucja przekazuje wnioskodawcy pisemną informację o zakończeniu oceny projektu i jej wyniku wraz z uzasadnieniem oceny i podaniem liczby punktów otrzymanych przez projekt lub informacji o spełnieniu albo niespełnieniu kryteriów wyboru projektu) oraz art. 58 ust. 1 pkt. 1 tej ustawy (właściwa instytucja, o której mowa w art. 55, informuje wnioskodawcę na piśmie o wyniku rozpatrzenia jego protestu. Informacja ta zawiera w szczególności treść rozstrzygnięcia polegającego na uwzględnieniu albo nieuwzględnieniu protestu, wraz z uzasadnieniem). Zgodnie z zacytowanym przepisem ustawowym obie informacje dotyczące oceny projektu i rozstrzygnięcia protestu muszą zawierać uzasadnienie. Uzasadnienie to musi odzwierciedlać zasadę zawartą w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej stanowiącą, że właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Skoro ww. informacje kierowane do wnioskodawcy zgłoszonego projektu stanowią o dwustopniowym postępowaniu konkursowym kontrolowanym również przez sąd administracyjny, to nie ulega wątpliwości, że wymagane przez ustawodawcę uzasadnienie tych informacji musi spełniać element rzetelnego wyjaśnienia przyjętej oceny. Wskazać należy, jak słusznie zaakcentował Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 4 lipca 2013 r. (sygn. akt II GSK 1051/13): "uzasadnienie informacji o wynikach oceny musi zawierać taką treść, aby spełnić swoją ustawową rolę, tzn. umożliwić stronie wniesienie umotywowanego protestu od oceny, która jej nie satysfakcjonuje. Uzasadnienie zatem musi być zrozumiałe dla strony i wyraźnie wskazywać na przyczyny negatywnej oceny, a więc wymieniać uchybienia wraz z ich wyjaśnieniem. Strona powinna bowiem wiedzieć dokładnie dlaczego jej projekt został oceniony negatywnie. Jeżeli uzasadnienie zawiera taką treść i umożliwia stronie podjęcie polemiki z dokonaną oceną, trzeba uznać je za odpowiadające prawu.". Natomiast w wyroku z dnia 11 lipca 2013 r. (sygn. akt II GSK 1113/13) NSA zaakcentował, iż: "...instytucja rozpatrująca protest powinna przeprowadzić szczegółową analizę środka procesowego z uwzględnieniem zarzutów podniesionych zarówno przez ekspertów w kartach ocen merytorycznych jak i skarżącą Spółkę w treści złożonego protestu. Podkreślić należy, że nie jest dopuszczalne "mechaniczne" odwoływanie się do ocen recenzentów, czy wcześniej do ocen ekspertów.". Kontrolując w takim zakresie legalność oceny projektu dokonanej przez Instytucję Pośredniczącą, jak również legalność jego działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w zaskarżonym rozstrzygnięciu, wypada stwierdzić, że odpowiadają one prawu. Odnosząc się zaś do poprawności oceny projektu to należy wskazać, że w tym zakresie możliwości sądu administracyjnego są ograniczone do zbadania, czy ocena została sformułowana w postępowaniu wolnym od naruszeń prawa, w szczególności odpowiadającym zasadom wynikającym z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. W ocenie Sądu takich błędów IP nie popełniła. Przeprowadzona ocena nie jest obarczona ewidentnymi błędami logicznymi, zawiera spójne i logiczne wyjaśnienie stanowisk oceniających, argumenty na ich poparcie. Analizując treść wniosku, pisma informującego o negatywnej ocenie merytorycznej, protestu oraz pisma zawierającego odpowiedź na protest, należy stwierdzić, iż oceniający w sposób trafny wskazali na powody negatywnej oceny merytorycznej wniosku. Ocena zawiera szczegółowe wyjaśnienie zasad oceny i uzasadnienie negatywnej oceny merytorycznej. Zarzuty protestu jak i skargi nie podważają skutecznie prawidłowości dokonanej oceny. W szczególności należy tu – w ocenie Sądu – wskazać na prawidłową odpowiedź Instytucji Pośredniczącej w zakresie rozpoznania protestu Skarżącej odnośnie zarzutu dot. rozbieżności pomiędzy oceniającymi, że rozbieżnością nie jest zgłaszanie różnych uwag do tych samych kryteriów oceny. IP zasadnie wskazała, że ocena dokonywana przez oceniających ma charakter indywidualny. Każdy z oceniających dokonuje oceny uczciwie, bezstronnie i rzetelnie na podstawie własnego rozumienia zapisów wniosku, posiadanej wiedzy i doświadczenia. Brak obniżenia punktacji za konkretne uchybienie przez jednego z oceniających, nie powinien być automatycznie utożsamiany z pozytywną oceną danej kategorii, przez drugiego z oceniających. Odmienność uwag świadczy o tym, że ocena jest niezależna i nie jest wspólnie uzgadniana przez oceniających. Nie można również przyjąć, że odmienność uwag oceniających świadczy o braku weryfikacji kart przez przewodniczącego KOP pod kątem rozbieżności. Rozbieżność w ocenie zgodnie z Regulaminem konkursu w pkt 8 podrozdziału 8.5 to sytuacja, w której: 1) wniosek od jednego z oceniających uzyskał co najmniej 60% punktów w każdym z poszczególnych punktów oceny merytorycznej i został przez niego rekomendowany do dofinansowania, a od drugiego oceniającego uzyskał poniżej 60% punktów w co najmniej jednym punkcie oceny merytorycznej i nie został przez niego rekomendowany do dofinansowania, 2) wniosek od każdego z obydwu członków oceniających uzyskał co najmniej 60% punktów w każdym z poszczególnych punktów oceny merytorycznej oraz różnica w liczbie punktów przyznanych przez dwóch członków KOP za spełnianie ogólnych kryteriów merytorycznych wynosi co najmniej 30 punktów. Odnosząc się do zarzutu dot. kryterium horyzontalnego w zakresie "Standardu minimum", należy wskazać, że wniosek złożony przez Stronę skarżącą od każdego z oceniających uzyskał minimalną wymaganą liczbę punktów, zapewniającą pozytywną ocenę w tej kategorii. Biorąc pod uwagę podkreślane przez IP indywidualne podejście do oceny i jej niezależność - oceniający 1 przyznał łącznie 4 pkt, natomiast oceniający 2 przydzielił 5 pkt - nie można takiej ocenie zarzucić dokonania jej z naruszeniem prawa i obowiązujących w konkursie reguł. Należy przy tym podkreślić, że liczba punktów przyznanych w tym kryterium nie wpływa na ogólną punktację wniosku, a tym samym na jego miejsce na liście rankingowej i brak rekomendacji do dofinansowania. W ocenie Sądu niezasadnym jest też zarzut co do nieuwzględnienia protestu w zakresie w jakim Skarżący zarzucił błędną ocenę oceniającego 2 w kryterium 3.1 "Adekwatność doboru i opisu wskaźników realizacji projektu (w tym wskaźników dotyczących właściwego celu szczegółowego PO WER) oraz sposobu ich pomiaru". Należy bowiem zgodzić się ze stanowiskiem IP, iż co prawda Wnioskodawca słusznie wskazuje, że ocena dokonywana jest na podstawie treści całego wniosku, jednakże w pozostałych częściach wniosku nie wymieniono wskaźników umożliwiających zmierzenie świadomości uczestników, źródeł i sposobu ich pomiaru. Prawidłowym jest też stanowisko PARP w przedmiocie braku uwzględnienia protestu w zakresie, w jakim Skarżący zarzucił błędną ocenę oceniającego 1 i 2 w kryterium 3.2 "Adekwatność doboru grupy docelowej do właściwego celu szczegółowego PO WER oraz jakości diagnozy specyfiki tej grupy/.../". Zarówno KOP, jak i IP prawidłowo oceniły, że odwołanie się do ogólnodostępnych badań w opisie sytuacji kobiet i mężczyzn w grupie docelowej stanowi tylko częściowe spełnienie wymagań i nie jest wystarczające do pozytywnej oceny kryterium. Trzeba też wskazać, że w przypadku projektów o ograniczonym zasięgu terytorialnym - jak to miało miejsce w rozpatrywanym konkursie i wniosku - konieczne jest wykonanie także własnych analiz czy badań, na podstawie których można precyzyjniej przybliżyć specyfikę działających tam podmiotów, jak również potwierdzić potrzeby, oczekiwania i bariery uczestników w odniesieniu do tego regionu. Jak to zasadnie wskazał PARP, Wnioskodawca ma prawo bazować jedynie na ogólnych danych, jednak w przypadku projektu o charakterze regionalnym powinien liczyć się z tym, że ocena w tym zakresie może zostać obniżona, co miało miejsce w rozpatrywanej sprawie. Trzeba też zgodzić się z IP, że Wnioskodawca nie sformułował kryteriów rekrutacyjnych w taki sposób, aby były one mierzalne (np. nie określił wag punktowych dla przyjętych kryteriów, nie zróżnicował ich wagi w inny sposób), co mogło w ocenie KOP skutkować twierdzeniem, że nie wiadomo, co zadecyduje o ostatecznym zakwalifikowaniu uczestnika do projektu. Samo bowiem sformułowanie we wniosku, że kryteriami naboru uczestników jest posiadanie statusu przedsiębiorcy rodzinnego oraz wielkość przedsiębiorstwa, jak też pochodzenie z makroregionu 1, są kryteriami formalnymi zerojedynkowymi, które nie pozwalają na tworzenie rankingu uczestników. Należy zatem zgodzić się, że konkluzja, jaką wywiódł organ, że w takim rozwiązaniu o zakwalifikowaniu uczestnika do projektu decyduje kolejność zgłoszeń, co nie jest zgodnie z Instrukcją, jest jak najbardziej prawidłowa i zasadna. Trzeba też zgodzić się z zarzutami oceniających oraz IP, że opis procesu rekrutacji, zawarty we Wniosku, rzeczywiście nie uwzględnia zasad tworzenia listy rezerwowej, wskazując wyłącznie na fakt jej sporządzenia w trakcie rekrutacji. Z opisu nie wynika, kto i na jakich zasadach będzie wpisywany na listę rezerwową, na jakiej podstawie uczestnicy z listy rezerwowej będą przenoszeni na listę właściwą, gwarantującą udział w projekcie. Brak precyzyjnego opisu procedur rekrutacyjnych, w tym zasad tworzenia listy rezerwowej sprawia, że proces rekrutacji jest nieprzejrzysty, co również było zasadną podstawą obniżenia punktacji. PARP podkreślała przy tym, że w projektach złożonych w konkursie "Sukcesja w firmach rodzinnych" od właściwie przeprowadzonej rekrutacji zależy sukces projektu, a tym samym oceniający miał prawo oczekiwać wskazania osoby odpowiedzialnej za działania rekrutacyjne tym bardziej, że od doświadczenia tej osoby, jej kwalifikacji i predyspozycji zależy skuteczność procesu rekrutacji. Oceniający nie zażądał przy tym wskazania osoby z imienia i nazwiska, wystarczające byłoby wskazanie stanowiska - osoby wchodzącej w skład personelu projektu np. specjalista ds. rekrutacji/ kierownik projektu. IP słusznie wskazała, że Wnioskodawca mógł wskazać charakterystykę osoby odpowiedzialnej za rekrutację w pkt 4.1, 4.3. i 4.5 (zgodnie z Instrukcją V). Zasadnie też IP wskazała, że Wnioskodawca nie zawarł we wniosku informacji odnośnie wiedzy i wykształcenia uczestników w kontekście zaplanowanej wstępnej sesji doradczej, o których napisał w uzasadnieniu protestu. Wpływ wstępnej sesji doradczej na określenie wiedzy i wykształcenia potrzebnych do rozpoczęcia szkolenia nie został uwzględniony w opisie rekrutacji ani w opisie działań. W pkt 4.1 zamieszczono wyłącznie skopiowane z Regulaminu konkursu wymogi, sformułowane w kryterium dostępu nr 10, zgodnie z którym celem wstępnej analizy jest ustalenie wsparcia do skutecznego przeprowadzenia sukcesji. Jednocześnie zaś z Instrukcji wypełniania wniosku wynika, że w kryteriach naboru uczestników projektu należy uwzględnić wykształcenie i posiadaną przez uczestników/uczestniczki wiedzę umożliwiające rozpoczęcie szkolenia. IP nie naruszyła też przepisów odnośnie nieuwzględnienia protestu w zakresie, w jakim Skarżący zarzucił błędną ocenę oceniającego 1 w kryterium 3.3 "Trafność opisanej analizy ryzyka nieosiągnięcia założeń projektu". Tu też trzeba zgodzić się z organem, że z zapisów Wniosku wynika, że ryzyka zdiagnozowane przez Wnioskodawcę skupiają się wokół liczby uczestników, czyli na problemach z rekrutacją i przerwaniem udziału w projekcie. Przyczyny potencjalnych problemów Wnioskodawca dostrzega zatem przede wszystkim w braku świadomości nt. korzyści z udziału w projekcie i znaczenia właściwego przygotowania do sukcesji. Wnioskodawca tym samym pominął w przeprowadzonej diagnozie ryzyka, które mogą pojawić się już w trakcie realizacji projektu w ramach udzielanego wsparcia. Nie jest też słuszny zarzut odnoszący się do oceny Wniosku w zakresie kryterium 4.1 "Spójność zadań przewidzianych do realizacji w ramach projektu oraz trafność doboru i opisu tych zadań /.../". W ocenie Sądu nie potwierdziło się stanowisko Skarżącego, że opis zadań we Wniosku jest szczegółowy i zawiera wszystkie wymagane informacje. Wnioskodawca nie przedstawił zakresu tematycznego działań szkoleniowych i doradczych oraz nie opisał sposobu ich realizacji. We wniosku przytoczono w zasadzie zapisy regulaminu konkursu i wymieniono etapy w ramach zadania, bez podawania szczegółów. Również analiza sytuacji kobiet i mężczyzn w grupie docelowej w pkt 3.2, skąd wyraźnie wynika, że istnieją bariery równościowe w obszarze tematycznym interwencji, nie znajduje kontynuacji w dalszej części Wniosku. Brak jest określenia konkretnych działań na rzecz osłabiania lub niwelowania zdiagnozowanych barier równościowych, za wyjątkiem uświadamiania uczestnikom, że kobiety mogą zostać sukcesorami oraz że mogą w ramach projektu opracować plany umożliwiające godzenie prowadzenia firmy i życia rodzinnego. Tym samym treść wniosku o dofinansowanie w zakresie równości szans płci jest niespójna. Regulamin konkursu bardzo precyzyjnie wskazuje wymagania dotyczące obszarów tematycznych wsparcia oraz kwestii organizacyjnych związanych ze wsparciem doradczo- szkoleniowym (kryterium dostępu nr 10 oraz załącznik nr 11 do regulaminu). Dla oceny zgodności zaplanowanych działań z wymaganiami konkursu, oceniający musi znaleźć we wniosku informacje potwierdzające spełnienie określonych warunków, również ściśle związanych z tą kwestią programów nauczania i materiałów szkoleniowych. Jak to określił w zaskarżonym rozstrzygnięciu PARP, Wnioskodawca musiał bazować na konkretnych założeniach dotyczących działań, aby stworzyć budżet projektu - planując wydatki w poszczególnych latach w ramach konkretnego zadania musiał przyjąć przybliżone terminy realizacji jego etapów określając rodzaj potrzebnych wydatków, musiał zaplanować zakres merytoryczny działania, kalkulując cenę jednostkową musiał znać zakres działania, musiał także przyjąć określoną liczbę edycji/ godzin/ grup/ uczestników, żeby określić liczbę potrzebnych jednostek. Powyższe oznacza, że Wnioskodawca musiał szczegółowo planować działania, żeby na ich podstawie opracować racjonalny i efektywny budżet projektu, niemniej jednak przyjęte założenia nie zostały przedstawione w treści wniosku o dofinansowanie. Jednak na podstawie Wniosku ustalono, że Wnioskodawca nie określił terminów działań, nie wynikają one również z harmonogramu projektu, w którym Wnioskodawca zaznaczył wszystkie pola przez cały okres realizacji projektu. Opis kadry w pkt 4.3 i 4.5 nie zawiera danych nt. kompetencji/doświadczenia/wykształcenia tej kadry adekwatnie do przewidzianego wsparcia oraz w kontekście załącznika nr 14 do Regulaminu konkursu "Zestawienie standardu i cen rynkowych wybranych wydatków". Trzeba zatem zgodzić się ze stanowiskiem organu, że oceniający - nie znajdując informacji w powyższym zakresie w treści całego wniosku - zgłosili zasadne zastrzeżenie do tej kwestii. Kolejny zarzut dotyczy nieuwzględnienia protestu w zakresie, w jakim Skarżący zarzucił błędną ocenę oceniającego 1 w kryterium 4.3 "Zaangażowanie potencjału wnioskodawcy i partnerów. PARP wskazał, że Wnioskodawca może w ramach projektu zaplanować zakup sprzętu, jeśli jednak planuje dokonywać zakupów w ramach projektu, jest to jednoznaczne, że posiadany przez niego potencjał techniczny nie jest wystarczający do realizacji projektu. Powyższe uprawnia do stwierdzenia, że Wnioskodawca zapewnia potencjał techniczny do realizacji projektu częściowo i to jest podstawa do obniżenia punktacji. Jednocześnie IP stwierdziła, że zgodnie z "Wytycznymi w zakresie kwalifikowalności wydatków ..." w ramach kosztów bezpośrednich wnioskodawca nie może kwalifikować wynajmu sal do celów informacyjno-promocyjnych, zachęcających do udziału w projekcie. W ocenie Sądu takie stanowisko IP jest w zgodzie z regulacjami dot. konkursu. Odnośnie zaś do zarzutu wskazanego w treści protestu co do błędnych ocen w kryterium 4.4 "Adekwatność opisu potencjału społecznego wnioskodawcy i partnerów (o ile dotyczy) do zakresu realizacji projektu", również nie jest on zasadny. W ocenie Sądu wskazanie przez Wnioskodawcę Okręgowej Rady Adwokackiej w [...] oraz Naczelnej Rady Adwokackiej jako instytucji potwierdzających potencjał społeczny wnioskodawcy w opisie pkt 4.4 "Doświadczenie wnioskodawcy" nie spełniło wymogu określonych w Instrukcji wypełniania wniosku VI. POTENCJAŁ WNIOSKODAWCY I PARTNERÓW. Trzeba i w tym miejscu zgodzić się z IP, że instytucje te nie są organizacjami, z którymi Wnioskodawca podejmował współpracę w zakresie wsparcia firm rodzinnych, na rzecz których podejmowane będą działania w ramach projektu. IP wskazała również, że zakres działań Wnioskodawcy w poszczególnych województwach dotyczy szeroko pojętych "różnych aspektów działalności gospodarczej", jednakże tylko trzy firmy zostały wskazane jako firmy rodzinne, w przypadku dwóch innych wskazano, że udzielano doradztwa z elementami sukcesji, zaś w strukturze Wnioskodawcy funkcjonuje zespół, którego obszar działania obejmuje bardzo szeroki zakres zagadnień, niekoniecznie związanych z firmami rodzinnymi. Tym samym zasadnym było twierdzenie, że Wnioskodawca nie odniósł się szczegółowo do doświadczenia na obszarze, którego będzie dotyczyć projekt. Odnośnie zaś ostatniego zarzutu, odnoszącego się do oceny w zakresie kryterium V. "Prawidłowość sporządzenia budżetu projektu", należy wskazać, że Wnioskodawca zaplanował zakup sprzętu na potrzeby spotkań indywidualnych z firmami rodzinnymi tj. usług doradczych, a na poparcie swojego stanowiska powołał się na zapisy załącznika dotyczące usług szkoleniowych. Jednocześnie - zgodnie z Regulaminem konkursu Podrozdział 5.5 "Dofinansowanie projektu" oraz na podstawie Rozporządzenia MIR z dnia 9 listopada 2015 r. w sprawie udzielania przez PARP pomocy finansowej w ramach PO WER 2014-2020 - kwalifikowalne są wyłącznie koszty usług doradczych. Tym samym zarówno KOP, jak i IP zasadnie wskazały, że Wnioskodawca nie uzasadnił zakupu laptopów. Skarżący ponadto nie uzasadnił wystarczająco tego wydatku w zakresie ilości sprzętu oraz parametrów technicznych tj. konieczności zakupu laptopów z ekranem dotykowym. Fakt wykorzystania laptopów na spotkania indywidualne do prezentacji, wyświetlania filmów, analizy skanów dokumentów nie stanowi uzasadnienia dla konieczności zakupu laptopów z ekranami dotykowymi. Należy zgodzić się z oceniającymi, że do opisanych we wniosku celów mogą być wykorzystane tradycyjne laptopy, a tym samym oceniający słusznie zakwestionował ten wydatek. Na zakończenie Sąd zauważa, że PARP w swoim rozstrzygnięciu odniósł się szczegółowo do zarzutów protestu, które odnosiły się do wszystkich zakwestionowanych kryteriów. Organ odniósł się do wszystkich zarzutów Strony skarżącej zawartych w proteście, a tym samym w żaden sposób nie naruszył przepisów ustawy wdrożeniowej odnośnie stosowania procedury odwoławczej. Należy przy tym powtórzyć, że Sąd - orzekając na podstawie cyt. przepisu art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej - ocenia działania organu pod kątem przesłanki wskazanej w tym przepisie tj. czy organ oceniając projekt dokonywał tego w sposób naruszający prawo i czy naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny. Nie jest natomiast rolą Sądu dokonanie oceny merytorycznej projektu, bowiem nie jest do tego upoważnionym, nie ma też takich możliwości. W ocenie Sądu PARP tym samym nie naruszyła przepisów ustawy wdrożeniowej, zapisów Regulaminu konkursu, jak też mających zastosowanie w sprawie innych przepisów prawa, wskazanych w skardze. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na zasadzie przepisu art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy orzekł jak w sentencji.