V SA/Wa 2096/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia WSA Piotr Kraczowski po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej R. K. reprezentowanego przez przedstawiciela W. K. ([...]) od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28 sierpnia 2014 r. sygn. akt V SA/Wa 2096/14 w sprawie ze skargi R.K. reprezentowanego przez przedstawiciela W. K. ([...]) na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu grzywny postanawia: odrzucić skargę kasacyjną Postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie sądowe w sprawie ze skargi R. K. reprezentowanego przez przedstawiciela W. K. ([...]) na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu grzywny. Wskazane postanowienie wraz z uzasadnieniem i stosownym pouczeniem zostało doręczone przedstawicielowi strony skarżącej w dniu 8 września 2014 r. W dniu 23 sierpnia 2014. (data nadania pocztowego) strona skarżąca reprezentowana przez przedstawiciela wniosła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie z kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Postanowieniem Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 września 2014r. przyznano stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Pismem z dnia 20 listopada 2014 r. Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie poinformowała, iż pełnomocnikiem z urzędu skarżącego wyznaczono adwokata A.A. Pełnomocnik z urzędu wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę kasacyjną nadaną w placówce pocztowej w dniu 27 grudnia 2014r. Jednocześnie nie złożono wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.), środkiem odwoławczym od wyroku wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny lub postanowienia kończącego postępowanie jest skarga kasacyjna wnoszona do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem sądu I instancji. Stosownie do art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego z zastrzeżeniem § 2 i 3. Z tych ostatnich przepisów wynika, że obowiązek ten nie dotyczy jedynie sytuacji, w których skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (§ 2 art. 175 p.p.s.a.). Skarga może być sporządzona także przez doradcę podatkowego w sprawach z obowiązków podatkowych i rzecznika patentowego w sprawach własności przemysłowej (§ 3 art. 175 p.p.s.a.). Zgodnie z treścią art. 177 § 1 p.p.s.a.: "skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem." Z przywołanego przepisu jednoznacznie zatem wynika, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej rozpoczyna bieg w dacie doręczenia legitymowanemu podmiotowi odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W rozpatrywanej sprawie podmiotem tym był przedstawiciel strony skarżącej. Kwestionowane postanowienie z dnia 28 sierpnia 2014 r. został mu doręczone w dniu 8 września 2014 r. (data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru k. 27 akt sądowych). Od tego więc dnia zaczął biec przewidziany prawem termin do wniesienia skargi kasacyjnej, który licząc zgodnie z art. 83 p.p.s.a., upływał z dniem 8 października 2014 r. Przedmiotowa skarga kasacyjna została wniesiona 27 grudnia 2014r. (data stempla placówki pocztowej). Sąd pragnie podkreślić, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej jest terminem ustawowym. Oznacza to, że niedopuszczalne jest jego przerwanie, zawieszenie lub przedłużenie. Zawarta w art. 177 § 1 cytowanej ustawy regulacja prawna oznacza, że dzień doręczenia odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem jest początkiem terminu, natomiast jego koniec następuje w momencie upływu trzydziestego dnia. Wskazać należy, iż zarówno w orzecznictwie sądów administracyjnych jak i w literaturze przedmiotu podkreśla się, że wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (por. postan. NSA z dnia 24 czerwca 2005 r., II OZ 393/05 oraz z dnia 21 maja 2007r. sygn. akt IOZ 370/07). W szczególności nie powoduje jego przerwania, zawieszenia ani przedłużenia. Opóźnione przyznanie pełnomocnika może natomiast uzasadniać złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. (zob. postanowienia NSA w sprawach o sygn. akt II OZ 1266/06, II OZ 1267/06, II OZ 623/05, II OZ 235/07, II OZ 318/07, II OZ 488/07, II FZ 651/07). Pełnomocnik skarżącego nie wniósł jednakże wniosku o przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W takim stanie rzeczy skarga kasacyjna jest wniesiona z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 177 § 1 p.p.s.a. W związku z powyższym, na podstawie art. 178 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.