V SA/Wa 2300/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński (spr.), Sędzia WSA - Beata Blankiewicz – Wóltańska, Sędzia NSA - Piotr Piszczek, , Protokolant sekretarz sądowy - Marcin Woźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 października 2012 r. sprawy ze skargi S. Sp. z o.o. we W. na rozstrzygnięcie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej; postanawia: pozostawić skargę bez rozpatrzenia S. Sp. z o.o. z siedzibą we W. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wskazując, iż dotyczy ona informacji Ministra Administracji i Cyfryzacji, zawartej w piśmie z dnia [...] września 2012 r., doręczonym skarżącej stronie w dniu 21 września 2012 r. Skarga z 4 października 2012 r. została przesłana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przesyłką listową, nadaną w urzędzie pocztowym w dniu 5 października 2012 r. Do skargi załączono: 1) wygenerowaną elektronicznie (skanowaną) kopię wniosku o dofinansowanie z [...] grudnia 2011 r. – oznaczoną jako załącznik nr 1; 2) wygenerowaną elektronicznie (skanowaną) kopię pisma [...] Agencji Rozwoju Regionalnego SA we [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. o numerze [...] – oznaczoną jako załącznik nr 2; 3) wygenerowaną elektronicznie (skanowaną) kopię pisma [...] Agencji Rozwoju Regionalnego SA we [...] z dnia [...] lutego 2012 r. o numerze [...] – oznaczoną jako załącznik nr 3; 4) wygenerowaną elektronicznie (skanowaną) kopię protestu z dnia 9 marca 2012 r. – oznaczoną jako załącznik nr 4; 5) wygenerowaną elektronicznie (skanowaną) kopię pisma zatytułowanego "Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa" z dnia 9 marca 2012 r. – oznaczoną jako załącznik nr 5; 6) wygenerowaną elektronicznie (skanowaną) kopię pisma Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] sierpnia 2012 r. o numerze [...] – oznaczoną jako załącznik nr 6; 7) odpis pełnomocnictwa procesowego z dnia 3 października 2012 r. – oznaczony jako załącznik nr 9; 8) wydruk z Krajowego rejestru Sądowego nr [...] – oznaczony jako załącznik nr 10; 9) wydruk potwierdzenia przelewu tytułem opłaty od skargi w wysokości 200 zł – oznaczony jako załącznik nr 11; Skarga wraz z dokumentem pełnomocnictwa, wydrukiem z KRS i potwierdzeniem opłaty sądowej została włączona do akt sądowych sprawy, zaś pozostałe załączniki – jako dokumentacja załączona do skargi – zostały pozostawione przy aktach sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 30c ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tj. Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712), dalej: u.z.p.p.r., po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), dalej: p.p.s.a. U.z.p.p.r. wprowadziła szczególny tryb składania skargi do sądu administracyjnego, odmienny od trybu uregulowanego w p.p.s.a. Stosownie do przepisu art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r., skarga wnoszona jest przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4. Jednocześnie w myśl art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r., wniesienie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. Powołany przepis nie precyzuje pojęcia skargi niekompletnej. Jednakowoż w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. ustawodawca zawarł sformułowanie, że skarga, o której mowa w ust. 1 jest wnoszona bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją wymienioną w tym przepisie. Powyższe prowadzi do wniosku, że "niekompletność" w rozumieniu art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. oznacza braki w zakresie dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 zd. 1 u.z.p.p.r. Innymi słowy rzecz ujmując, kompletność skargi odnosi się do kompletności dokumentacji w sprawie, która to dokumentacja szczegółowo została przez ustawodawcę określona w art. 30c ust. 2 tej ustawy. Kwestia "kompletności dokumentacji" – jako pojęcia wprowadzonego przez u.z.p.p.r. – była również przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego w kontekście pojęcia "braków formalnych skargi" funkcjonującego w p.p.s.a. W świetle bogatego już orzecznictwa w tym przedmiocie, daje się sformułować jasne stanowisko, zgodnie z którym, braku dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r., nie można utożsamiać z brakami formalnymi skargi, podlegającymi uzupełnieniu na wezwanie sądu. Jak to bowiem podkreślono, skarga jako pismo procesowe naruszające wymagania określone w art. 46, 47 i 57 § 1 p.p.s.a. nie jest niekompletna w rozumieniu art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. Zatem a contrario, skarga podlegająca pozostawieniu bez rozpatrzenia na podstawie art. 30c ust. 5 u.z.p.p.r. – to skarga nie spełniająca wymagań określonych w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. (por. postanowienie NSA z 29 lipca 2009 r., sygn. akt II GSK 568/09; postanowienie NSA z 6 stycznia 2010 r., sygn. akt II GSK 1057/09; postanowienie NSA z 25 listopada 2009 r., sygn. akt II GSK 916/09; postanowienia dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl oraz www.nsa.gov.pl). Przypomnieć należy, iż tryb skłaniania skargi do sądu administracyjnego, przewidziany w u.z.p.p.r., jest trybem szczególnym. Jednym z odstępstw od ogólnych zasad (unormowanych w p.p.s.a) jest pominięcie przy składaniu skargi organu administracyjnego i wniesienie skargi przez stronę skarżącą bezpośrednio do sądu, a nie za pośrednictwem organu. Przepis art. 30e u.z.p.p.r. wprowadził odstępstwo nie tylko od powyższej reguły, ale co więcej wyłączył obowiązek organu wynikający z art. 54 § 2 p.p.s.a, tj. obowiązek przekazania skargi wraz z aktami administracyjnymi sprawy. W konsekwencji oznacza to, iż Sąd rozpoznaje sprawę tylko w oparciu o dokumentację złożoną przez stronę skarżącą, która to dokumentacja zastępuje akta administracyjne. Mając na uwadze, że kontrola sądowoadministracyjna obejmuje również ocenę wymogów formalnych jakim winno czynić zadość zaskarżone rozstrzygnięcie, przyjąć należy, iż dokument taki winien być tym samym dokumentem, który pochodził od organu i który został przesłany do strony. Oceny legalności skarżonego pisma można bowiem dokonać tylko wówczas, gdy bez wątpliwości wiadomym jest, że kontroli poddany zostaje dokument odpowiadający jego oryginałowi. Należy zauważyć, iż zgromadzenie kompletnej dokumentacji obejmującej wniosek wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopiami wniesionych środków odwoławczych oraz kopię informacji o wynikach procedury odwoławczej, nie powinno stanowić trudności, bowiem dokumenty te winny znajdować się w posiadaniu strony. Strona otrzymuje pochodzące od organu informacje o wynikach poszczególnych etapów procedury, powinna także posiadać swoje egzemplarze wniesionych środków odwoławczych (kopie, drugie egzemplarze), kopie załączników dołączonych do wniosku oraz swój egzemplarz wniosku. Jest przy tym oczywiste, że jeżeli wniosek został wygenerowany elektronicznie i nadano mu identyfikator, to wszystkie egzemplarze wniosku opatrzone tym samym identyfikatorem gwarantują tę samą wersję wniosku, a podpisane i parafowane mają przymiot oryginalnego dokumentu. Wskazać też należy, że wniosek jest dokumentem pochodzącym od strony i strona podpisując go i dołączając do skargi, jako dokument tej samej treści, co dokument złożony organowi w toku konkursu, składa oświadczenie, że jest to dokument tej samej treści co dokument oceniany przez organ, ze wszystkimi prawnymi konsekwencjami rzetelności tego oświadczenia (por. postanowienie NSA z 30.09.2010 r., sygn. akt II GSK 1051/10, dostępne na ww. stronie internetowej). W niniejszej sprawie strona skarżąca wniosła skargę, do której załączyła dokumentację, która nie jest kompletna w rozumieniu omówionych wyżej regulacji. Stwierdzić należy, iż brak jest dokumentu stanowiącego zaskarżoną "informację o sposobie rozpatrzenia protestu", która – zgodnie ze wskazaniem strony skarżącej – zawarta została w piśmie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] września 2012 r. Wśród załączników do skargi – w pozycji nr 7 – wymieniono wprawdzie pismo Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...].09.2012 r. sygn. [...], jednakże załącznik ten nie został złożony do Sądu wraz ze skargą, co zauważył Przewodniczący Wydziału V WSA w Warszawie w punkcie nr V. zarządzenia z dnia 8 października 2012 r. (k. 1 akt sądowych). Niezależnie od powyższego braku – który już sam w sobie stanowi samodzielną podstawę do pozostawienia skargi bez rozpatrzenia – wskazać należy, iż pozostała nadesłana przez stronę skarżącą dokumentacja stanowi kopie dokumentów wygenerowanych elektronicznie. Wprawdzie u.z.p.p.r. dopuszcza złożenie kopii środków odwoławczych (protestu), jednakże wniosek o dofinansowanie projektu oraz pismo zawierające informację w przedmiocie oceny projektu winny zostać złożone zgodnie z omówionymi wyżej regulacjami. Tymczasem zarówno wniosek z [...] grudnia 2011 r., jak też pismo [...] Agencji Rozwoju Regionalnego SA we [...] z dnia [...] lutego 2012 r. o numerze [...] stanowią wygenerowane elektronicznie kopie dokumentów, zawierające elektronicznie odwzorowane (zeskanowane) podpisy. Stwierdzić zatem należało, iż przedłożona Sądowi dokumentacja nie obejmuje oryginałów wymaganych dokumentów, bądź też ich kopii, które zostałyby uwierzytelnione zgodnie z obowiązującym prawem. Oznacza to, że dokumentacja w sprawie jest niekompletna, bowiem nie spełnia omówionych wyżej wymogów jakie wprowadziła u.z.p.p.r. W tym stanie rzeczy Sąd nie może dokonać kontroli legalności postępowania właściwych instytucji w sprawie. W tym miejscu wyjaśnić należy stronie skarżącej, iż nie jest dopuszczalne wzywanie przez Sąd do nadesłania kompletnej dokumentacji w sprawie, czy też jak to miało miejsce w niniejszej sprawie do uzupełnienia dokumentacji poprzez nadesłanie oryginału informacji w przedmiocie oceny projektu. Jak to bowiem już wyżej omówiono, dokumentację skarżąca strona winna załączyć do skargi i złożyć wraz z nią, bądź też dołączyć taką dokumentację później, jednakże w nieprzekraczalnym terminie do złożenia skargi, tj. w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4 u.z.p.p.r. bezpośrednio do Sądu i bez wezwania. Wezwanie jest instytucją jaką Sąd stosuje wyłącznie do uzupełnienia braków formalnych skargi, zaś niekompletność dokumentacji – co jeszcze raz podkreślić należy – nie stanowi braku formalnego skargi. Na kwestię tę zwrócił uwagę Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 29 października 2010 r. o sygn. akt II GSK 1256/10 wskazując, że różne są [...] skutki prawne w przypadku złożenia skargi niekompletnej od skutków złożenia skargi zawierającej braki formalne. W przypadku wniesienia skargi obarczonej brakami formalnymi (to jest niespełniającej wymogów z art. 46, art. 47 § 1 lub art. 57 § 1 p.p.s.a.) – z uwagi na brak odmiennej regulacji w u.z.p.p.r. – przewodniczący winien wezwać stronę skarżącą do uzupełnienia tychże braków formalnych w trybie art. 49 p.p.s.a. Odmiennie natomiast uregulowane są skutki złożenia skargi niekompletnej (to jest niezawierającej dokumentacji określonej w art. 30c ust. 2 zd. 1 u.z.p.p.r.). W takim przypadku ustawodawca wyraźnie określił skutek w postaci pozostawienia skargi bez rozpatrzenia (art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r.). Z uwagi na to, że kwestia kompletności skargi oraz skutków braku tej kompletności została kompleksowo uregulowana w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, nie ma w tej sytuacji możliwości zastosowania art. 49 p.p.s.a. w celu uzupełnienia tego rodzaju braków. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r., orzekł jak w sentencji postanowienia.