V SA/Wa 2481/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Mirosława Pindelska po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. O. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom" postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W dniu [...] lutego 2015 r. P. O. (dalej jako: "skarżący) wniósł skargę na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności finansowych z tytułu ułatwiania startu młodym rolnikom W treści skargi skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji przez organ, a na wypadek nie uwzględnienia wniosku przez organ o wstrzymanie wykonania ww. decyzji przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji skarżący wskazał, iż wydatkował kwotę przyznanej płatności na zakup niezbędnego wyposażenia gospodarstwa rolnego i w chwili obecnej nie jest w stanie zgromadzić całej kwoty ujętej w decyzji. Podkreślił, iż konieczność zebrania kwoty [...] zł przed prawomocnym rozstrzygnięciem skargi przez Sąd będzie skutkowało istotnym zachwianiem kondycji finansowej skarżącego – który jako młody, rozwijający się rolnik nie posiada wolnych środków w wysokości [...] zł i najpewniej będzie zmuszony do zaciągnięcia kredytu na ten cel. W piśmie procesowym z dnia [...] czerwca 2015 r. skarżący, stanowiącym uzupełnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji P. O. wskazał dodatkowo, iż poza maszynami rolniczymi zakupionymi za środki z tytułu programu "Ułatwianie startu młodym rolnikom" w wysokości [...] zł nie dysponuje żadnym innym majątkiem. Dodał, iż cała powyższa kwota została spożytkowana zgodnie z celem na modernizację gospodarstwa. Podkreślił, iż nie posiada żadnych nieruchomości. Skarżący do pisma dołączył kserokopie zaświadczenia z Urzędu Miejskiego w C. z którego wynika, iż na terenie gminy skarżący nie posiada gospodarstwa rolnego ani żadnych nieruchomości oraz kserokopie faktur zakupu maszyn rolniczych na łączną kwotę [...] zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie Sąd powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku skarżącej, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też nie wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Jednakże wykazanie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. np. post. NSA: z dnia 22 listopada 2004 r., sygn. akt FZ 474/04; z dnia 6 listopada 2009 r., sygn. akt II OZ 975/09; z dnia 25 sierpnia 2011 r., sygn. akt II OZ 692/11; z dnia 8 kwietnia 2012 r., sygn. akt II GZ 132/12; z dnia 31 lipca 2013 r. sygn. akt II OSK 1651/13 dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). W przedmiotowej sprawie podane przez skarżącego twierdzenia odnośnie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji powinny odwoływać się do materiałów źródłowych obrazujących jej sytuację materialną, każda bowiem decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym (post. NSA z dnia 28 stycznia 2011 r. II GSK 49/11 dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 29 maja 2009 r., I FZ 148/09 (dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl), w którym stwierdził, że uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń lub okoliczności, jednakże w taki sposób, aby sąd miał możliwość dokonania kontroli ich prawdziwości. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie – sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie skarżący nie wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby wyrządzić mu znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki, ponieważ wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie został dostatecznie uzasadniony. Skarżący stwierdził jedynie, iż nie posiada ruchomości poza maszynami zakupionymi w ramach otrzymanej płatności, nie jest właścicielem nieruchomości, zaś konieczność zebrania kwoty wskazanej w zaskarżonej decyzji przed prawomocnym rozstrzygnięciem skargi przez Sąd będzie skutkowało istotnym zachwianiem jego kondycji finansowej, bowiem nie posiada on wolnych środków w wysokości 75.000 zł i najprawdopodobniej będzie zmuszony do zaciągnięcia kredytu na ten cel. Jak już wcześniej wspomniano, to na wnioskodawcy ciąży obowiązek szczegółowego opisania swojej sytuacji majątkowej, która stanowi podstawę oceny zaistnienia zdarzeń uzasadniających uwzględnienie wniosku. Zgodnie bowiem z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych, wnioskodawca powinien uprawdopodobnić zaistnienie przesłanek wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Użyte do opisu przesłanek pojęcia nieostre, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wymagają skonkretyzowania w postaci argumentacji wnioskodawcy, a gdy okaże się to konieczne, zobrazowania opisanej we wniosku sytuacji za pomocą odpowiednich dokumentów. Zatem w celu wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających stwierdzić, że wstrzymanie decyzji jest zasadne. Twierdzenia te powinny być co najmniej uprawdopodobnione. O ile dana okoliczność z natury swojej może być udokumentowana, to należy przedłożyć stosowne dokumenty (por. post. NSA z 6 września 2013 r., sygn. akt II FZ 684/13 (dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). Podkreślenia wymaga fakt, iż w niniejszej sprawie skarżący nie przedłożył wraz z wnioskiem dokumentów źródłowych, które mogłyby zobrazować jego aktualną kondycję finansową oraz potwierdzających możliwość zaistnienia okoliczności wskazanych w uzasadnieniu wniosku. Z dokumentów nadesłanych przez skarżącego przy piśmie z dnia [...] czerwca 2015 r. wynika jedynie fakt, iż nie posiada on gospodarstwa rolnego ani żadnej nieruchomości w gminie C. oraz fakt zakupu maszyn rolniczych na łączną kwotę 65.591 zł. W ocenie Sądu dokumenty te nie są wystarczające dla rozstrzygnięcia przedmiotowego wniosku, bowiem w żaden sposób nie dokumentują wystąpienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Dodatkowo należy zauważyć, iż rodzaj obowiązku nałożony na skarżącego tj. zwrot kwoty nienależnie pobranych płatności nie wywołuje stanu, który byłby nieodwracalny, skoro chodzi o świadczenie pieniężne, których spełnienie z natury rzeczy jest odwracalne (por. post. NSA z dnia 28 kwietnia 2009 r., sygn. akt II GZ 80/09 dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). W sytuacji ewentualnego uwzględnienia skargi istnieje oczywista możliwość zwrotu skarżącemu kwoty pieniężnej orzeczonej w skarżonej decyzji. Reasumując, w ocenie Sądu, skarżący nie wykazał zaistnienia okoliczności, które mogłyby spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.