V SA/Wa 265/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska (spr.), Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Marek Krawczak, Protokolant st. specjalista - Anna Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2018 r. sprawy ze skargi I. Sp. z o.o. z siedzibą w P. na rozstrzygnięcie Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu oddala skargę. Przedmiotem skargi złożonej przez I. Spółka z o.o. z siedzibą w P. (dalej: "Skarżąca", "Spółka", "Wnioskodawca" lub "Strona") jest informacja Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (dalej jako "PARP", "Instytucja Pośrednicząca", "IP", "Organ") z dnia [...] 2018 r., wydana w przedmiocie rozstrzygnięcia protestu, wydanego po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego w wyniku złożonego przez I. Sp. z o.o. protestu w sprawie oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie nr [...], złożonego w ramach Działania [...] Wsparcie na rzecz zarządzania strategicznego przedsiębiorstw oraz budowy przewagi konkurencyjnej na tynku, typ projektu 2. Zaskarżone rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym. Skarżąca spółka złożyła w dniu [...] 2017 r. wniosek o dofinansowanie nr [...], w ramach konkursu nr [...] Program Operacyjny Wiedza Edukacja Rozwój 2014 – 2020 Działanie 2.2 Wsparcie na rzecz zarządzania strategicznego przedsiębiorstw oraz budowy przewagi konkurencyjnej na rynku, typ projektu 2. Pismem z dnia [...] 2017 r. Skarżąca została poinformowana, iż wniosek nie został rekomendowany do dofinansowania. W wyniku oceny merytorycznej projekt został pozytywnie oceniony, jednak liczba uzyskanych punktów (75,5 punktu) nie była wystarczająca, ażeby uzyskać dofinansowanie, dlatego ostatecznie projekt uzyskał ocenę negatywną. W załączeniu przesłano wyciągi z kart oceny merytorycznej. W dniu [...]2018 r. do PARP wpłynął protest od oceny merytorycznej z dnia [...]2017 r. wniosku o dofinansowanie nr [...]. W ramach protestu Wnioskodawca odwołał się od przeprowadzonej oceny w następujących punktach karty oceny merytorycznej: 1) Ocena projektu wg. kryterium 3.2 "Adekwatność doboru grupy docelowej do właściwego celu: szczegółowego PO WER oraz jakości diagnozy specyfiki tej grupy /.../"; 2) Ocena projektu wg. kryterium 4.1 "Spójność zadań przewidzianych do realizacji w ramach projektu oraz trafność doboru i opisu tych zadań /.../"; 3) Ocena projektu wg. kryterium 4.3 "Zaangażowanie potencjału wnioskodawcy i partnerów/.../"; 4) Ocena projektu wg. kryterium 4.5 "Adekwatność sposobu zarządzania projektem do zakresu zadań w projekcie", 5) Ocena projektu wg. kryterium V. "Prawidłowość sporządzenia budżetu projektu". Podstawą wniesienia protestu były następujące zarzuty: 1. Na czynność oceny merytorycznej, w zakresie kryteriów merytorycznych przez Eksperta oznaczonego akronimem [...], polegającą na nie uwzględnieniu i nie zastosowaniu "Kryteriów merytorycznych zatwierdzonych przez Komitet Monitorujący PO WER" zawartych w Załączniku nr 14 do Regulaminu Konkursu - Kryteria zatwierdzone przez Komitet Monitorujący PO WER oraz informacji zawartych we wniosku, co skutkowało w nieprawidłowej ocenie merytorycznej wniosku; 2. Na czynność oceny merytorycznej, w zakresie kryteriów merytorycznych przez Eksperta oznaczonego akronimem [...], polegającą na nie uwzględnieniu i nie zastosowaniu "Kryteriów merytorycznych zatwierdzonych przez Komitet Monitorujący PO WER" zawartych w Załączniku nr 14 do Regulaminu Konkursu - Kryteria zatwierdzone przez Komitet Monitorujący PO WER oraz informacji zawartych we wniosku, co skutkowało w nieprawidłowej ocenie merytorycznej wniosku; 3. Na czynność oceny merytorycznej Eksperta oznaczonego akronimem [...], polegającą na nie uwzględnieniu istotnych elementów zawartych w dokumentach: wniosku i załączonych rekomendacjach; 4. Na czynność oceny merytorycznej Eksperta oznaczonego akronimem [...], polegającą na nie uwzględnieniu istotnych elementów zawartych w dokumentach: Wniosku i załączonych rekomendacjach; 5. Na czynność Przewodniczącego Komisji Oceny Projektów polegającą na zaniechaniu działania rekomendowania Projektu do wsparcia w ramach konkursu [...], na podstawie obarczonych błędami oceną merytoryczną Ekspertów, z pominięciem istotnych elementów zawartych w dokumentach: wniosku i załączonych rekomendacjach; 6. Na czynność polegającą na umieszczeniu i wskazaniu projektu Wnioskodawcy na Liście projektów podlegających ocenie w ramach konkursu nr [...]jako projektu ocenionego negatywnie w rozumieniu art. 53 ust. 2 ustawy i nie wybranego do dofinansowania. Jednocześnie wniesiono o przywrócenie wniosku do udziału w przedmiotowym postępowaniu poprzez uchylenie dotychczasowej decyzji Komisji Oceny Projektów, a w szczególności wniesiono o: I. Uchylenie dotychczasowej decyzji o negatywnej ocenie Projektu na etapie oceny merytorycznej, II. Przeprowadzenie ponownej oceny merytorycznej w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów, w szczególności z uwzględnieniem zastrzeżeń zgłoszonych w uzasadnieniu niniejszego protestu, III. Rekomendowanie Projektu do dofinansowania w ramach wsparcia w ramach konkursu [...] IV. Unieważnienie czynności umieszczenia Projektu na Liście projektów podlegających ocenie w ramach konkursu nr [...] jako projektu ocenionego negatywnie w rozumieniu art. 53 ust. 2 ustawy i nie wybranego do dofinansowania. Wskazano też, że czynność w bezpośredni sposób narusza uzasadniony interes prawny Wnioskodawcy poprzez bezzasadne umieszczenie Projektu na liście projektów ocenionych negatywnie i nierekomendowanych do dofinansowania w ramach konkursu [...]. W uzasadnieniu protestu wskazano, jaka ilość punktów we wskazanych kryteriach winna zostać przyznana Skarżącej, odnosząc się do poszczególnych ocen wystawionych przez ekspertów. W ocenie Wnioskodawcy weryfikacja wniosku odbyła się z rażącym naruszeniem art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej poprzez brak oceny wniosku w sposób przejrzysty i rzetelny, a w konsekwencji naruszający prawo, co miało istotny wpływ na wynik oceny i niezakwalifikowanie projektu do dofinansowania. Ocena wniosku została przeprowadzona w sposób całkowicie dowolny, nierzadko w całkowitym oderwaniu od jego treści. Wnioski sformułowane w kartach oceny są całkowicie bezpodstawne, brak jednoznacznych uzasadnień do weryfikowanych danych. Arbitralny jest także sposób przyznawania i odejmowania punktacji w ramach poszczególnych kryteriów. Przyznawanie punktacji projektowi zgłoszonemu przez Wnioskodawcę odbyło się nie tylko na podstawie błędnej oceny treści wniosku, lecz również bez jakiegokolwiek wyjaśnienia uzasadnienia, dlaczego za poszczególne uchybienia odjęto określoną liczbę punktów. Nierzadko ocena punktowa sprowadza się bowiem wyłącznie do lakonicznego stwierdzenia "minus 2 pkt". Nie wiadomo przy tym, co jest przyczyną odjęcia aż dwóch punktów, a nie np. mniejszej ich liczby. W kartach oceny odejmuje się wielokrotnie punkty za to samo, co nie powinno mieć miejsca. Widać to wyraźnie, szczególnie u Eksperta 1. W ocenie wnoszącego protest, przy tak niewielkiej różnicy punktowej (zaledwie 1,5 pkt.) pomiędzy projektem zgłoszonym przez Wnioskodawcę, a projektem zakwalifikowanym do dofinansowania, wymaga to szczegółowego uzasadnienia. Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości w piśmie z dnia [...] 2018 r., poinformowała Skarżącą o rozstrzygnięciu protestu stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w części prawidłowo. W wyniku ponownej oceny projekt uzyskał 76 punktów. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia PARP odniosła się do zarzutów w zakresie negowanych kryteriów: W odniesieniu do pierwszego zarzutu (kryterium 3.2.) wskazano, że - zgodnie z wyjaśnieniem Wnioskodawcy - wskaźnik wskazany w pkt. 3.2 na poziomie 800 osób odnosi się do wszystkich osób objętych wsparciem tj.: szkoleniami i doradztwem, natomiast wykazany w części 3.1.1 wskaźnik 720 osób odnosi się jedynie do osób objętych szkoleniami. Po przeanalizowaniu zapisów wniosków zauważono - zgodnie z uwagą Wnioskodawcy - że w części 3.1.1 nazwa wskaźnika odnosi się do osób objętych wsparciem w postaci działań szkoleniowych. Niemniej jednak wartości wskaźników wykazane w części 3.1.1. jak również w innych częściach wniosku, u tym w części 3.2 powinny być ze sobą spójne. W celu dokonania poprawnej weryfikacji wniosku Oceniający nie powinien mieć żadnych wątpliwości co do ich wartości. Jest to bardzo istotne z punktu widzenia oceny wniosku, jak również bieżącego i końcowego rozliczania projektu, które opiera się między innymi o dane wykazane w części 3.1.1 wniosku. Oceniający musi mieć pewność, że wsparcie zostanie rozliczone zgodnie z założoną liczbą przedsiębiorców i pracowników delegowanych w odniesieniu do konkretnych ścieżek wsparcia (oddzielnie szkolenia i oddzielnie doradztwo). Zapisy Załącznika nr 4 do Regulaminu konkursu (pkt 4 ust. 4) wyraźnie wskazują, że uczestnikiem projektu w przypadku doradztwa jest przedsiębiorca, a nie jego pracownicy (osoby) biorący udział w doradztwie. Tym samym wskaźnik osób biorących udział w doradztwie nie powinien być wykazywany w polu "Przewidywana liczba osób objętych wsparciem". Należy też zauważyć, iż wyjaśnienie Wnioskodawcy zawarte w proteście rodzi kolejną niekonsekwencję w wykazywanych we wniosku wartościach wskaźników. Zgodnie z wyjaśnieniem Wnioskodawcy u polu "Przewidywana liczba osób objętych wsparciem" wskazano osoby korzystające zarówno ze szkoleń, jak i z doradztwa. Jeśli więc 720 osób weźmie udział w szkoleniach, nasuwa się oczywisty wniosek, iż pozostałe 80 osób skorzysta z doradztwa. Natomiast we wskaźnikach wskazanych w opisie zadania 2 (Zorganizowanie i przeprowadzenie działań doradczych) nie wykazano osób korzystających z doradztwa, zaś wskazano 200 MMSP, których pracownicy zostaną objęci wsparciem w zakresie zamówień publicznych, co po zestawieniu z wyliczoną liczbą osób korzystających z doradztwa daje średnio 0,4 osoby na firmę. PARP wskazał przy tym, że oczywiście Wnioskodawca mógł założyć, iż część osób skorzysta zarówno ze szkoleń, jak i weźmie udział w doradztwie, jednakże w żadnym punkcie wniosku nie zawarto wyjaśnień i przyjętych przez Wnioskodawcę założeń nt. ścieżek projektowych i przyporządkowanych do nich wskaźników zarówno w odniesieniu do przedsiębiorców, jak i ich pracowników. Tym samym Oceniający mając na uwadze zapisy Załącznik nr 4 mógł mieć uzasadnione wątpliwości, co do spójności wskaźników wykazanych we wniosku o dofinasowanie projektu. W związku z powyższym, w opinii IP, ocena w tym zakresie została przeprowadzona prawidłowo. Odnośnie drugiego zarzutu (cd. kryterium 3.2.) wskazano, że przytoczony w proteście zapis, mimo, iż opatrzony nagłówkiem "POTRZEBY", wyraźnie odnosi się do barier uczestników, o czym świadczy zdanie "Do głównych barier związanych z korzystaniem z zamówień publicznych przedsiębiorcy MSP zaliczają /.../". Należy więc zgodzić się z Oceniającym, iż przedstawione informacje w tej części wniosku nie odnoszą się bezpośrednio do potrzeb i oczekiwań uczestników, czyli nie wskazano, jakie konkretnie potrzeby i oczekiwania zidentyfikowane lub wyartykułowane zostały przez przedsiębiorców oraz jakie konkretnie potrzeby mogą zostać zaspokojone dzięki realizacji przedmiotowego projektu. Wskazano też, że Wnioskodawca w proteście przytacza także inny fragment wniosku, który w jego opinii wskazuje na potrzeby grupy docelowej z województwa m. i l. PARP wskazał, iż opis pokrótce charakteryzuje region m. oraz l. ze wskazaniem barier, jakich doświadczają przedsiębiorcy w odniesieniu do podejmowanych działań w obszarze zamówień publicznych. Jednakże zapis ten nie wskazuje, jakie konkretne potrzeby ma grupa docelowa objęta projektom. W związku z powyższym, w opinii IP, ocena w tym zakresie została przeprowadzona prawidłowo. Odnośnie trzeciego zarzutu (cd. kryterium 3.2.) PARP wskazał, iż zgodnie z założeniami przedmiotowego wniosku, działania projektowe obejmują makroregion, w skład którego wchodzą dwa województwa: m. i l.. Zgodnie z zapisami Regulaminu konkursu na realizację projektów szkoleniowo-doradczych z zakresu zamówień publicznych skierowanych do przedsiębiorców zainteresowanych ubieganiem się o zamówienia publiczne na terenie Polski (zwanym dalej Regulaminem) w części 4.5 "Podział na makroregiony" pkt. 4 "Składane w ramach konkursu projekty będą gromadzone i oceniane w odniesieniu do makroregionu, którego dotyczą". Oznacza to, że ocenie podlegał cały projekt ( wniosek oraz załączniki) w odniesieniu do dwóch wskazanych województw. Zgodzono się z Wnioskodawcą, iż w części 4.4 wniosku widnieje informacja, iż zarówno Lider jak i Partner świadczyli usługi szkoleniowe i doradcze dla MMSP z terenu województwa m. i l., niemniej jednak zapisy wniosku w tym zakresie są bardzo ogólne i nieprecyzyjne, zaś instrukcja wypełniania wniosku o dofinansowanie wyraźnie wskazuje, iż "...we wniosku o dofinansowanie nie wystarczy wskazać, że powyższe warunki są spełnione poprzez np. ogólnikowe przytoczenie zrealizowanych przedsięwzięć. Opis dotyczący potencjału społecznego Wnioskodawcy i partnerów (o ile dotyczy) powinien ukazywać konkretne i weryfikowalne doświadczenie, pokazując w sposób jasny, iż wnioskodawca i partnerzy (o ile dotyczy) mają wystarczający potencjał do realizacji działań dla konkretnej grupy wsparcia, w konkretnym obszarze tematycznym i na konkretnym terytorium. Dlatego w celu potwierdzenia informacji wskazanych w punkcie 4.4 należy wskazać informacje pozwalające zidentyfikować wskazywane przedsięwzięcia (dokładny numer i tytuł przedsięwzięcia /projektu realizowanego przez Wnioskodawcę). W opisie należy skupić się na efektach jakościowych, a nie ilościowych, zrealizowanych przedsięwzięć. Wnioskodawca i partnerzy (jeśli dotyczy) zobligowani są do uwiarygodnienia posiadanego potencjału poprzez wskazanie we wniosku możliwie szczegółowych potwierdzających realizację działań ściśle związanych z tematyką konkursu, w ramach którego aplikują o uzyskanie dofinansowania. /.../ W celu potwierdzenia informacji wskazanych w punkcie 4.4 należy również wskazać podmioty, które w sposób wiarygodny mogą potwierdzić opisany potencjał społeczny (np. organizacje pozarządowe, instytucje publiczne). Informacja powinna wskazać możliwie dokładnie nazwę podmiotu (ze wskazaniem odpowiedniej komórki organizacyjnej), z którym Wnioskodawca współpracował. Jednocześnie instytucja, w której dokonywana jest ocena wniosku może w ramach procedury wyboru projektu do dofinansowania zweryfikować prawdziwość podanych informacji np. poprzez kontakt ze wskazanym przez wnioskodawcę podmiotem. ". PARP wskazał, iż zapisy wniosku w przypadku doświadczenia partnera skupiają się na wskazaniu, iż kancelaria obsługiwała liczne postępowania o udzielenie zamówień publicznych dla podmiotów z woj. m. i l., przy czym nie można wszystkich wymienionych podmiotów (Sąd Okręgowy w Warszawie, Szkoła Główna Handlowa, Krajowa Szkoła Sądownictwa i Prokuratury, Centrum Systemów Informatycznych Ochrony Zdrowia, Centralny Ośrodek Informatyki, Poczta Polska S.A.) zaliczyć do grupy MMSP, do których projekt jest kierowany. W ocenie organu należało też wziąć pod uwagę, iż ocenie podlegały zarówno zapisy wniosku, jak i złożone do niego załączniki. Analiza złożonego przez partnera Wykazu zrealizowanych projektów usług szkoleniowych lub doradczych wskazuje, iż zrealizował on jedną usługę na rzecz przedsiębiorcy z województwa l., natomiast lider projektu nie wykazał żadnej usługi/projektu zrealizowanej w odniesieniu do przedsiębiorców z województwa l. Załączone do wniosku referencje pochodziły głównie od podmiotów z województwa m., dlatego też Oceniający miał podstawy do sformułowania uwagi w tym zakresie i poddania u wątpliwość potencjału społecznego Wnioskodawcy w odniesieniu do przedsiębiorców z województwa l., z którego powinien pozyskać zdecydowaną większość grupy docelowej. W związku z powyższym, w opinii IP ocena w tym zakresie została przeprowadzona prawidłowo. Podkreślono też, iż odjęcie punktów za powyższe uchybienie miało miejsce jedynie w części 3.2 karty oceny merytorycznej. Odnośnie kryterium 4.1. PARP wskazał, iż - co do pierwszego zarzutu - należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że w części 4.3 wskazano personel merytoryczny, tj. doradców i trenerów, którzy będą realizować działania merytoryczne w ramach projektu, zarówno po stronie Lidera jak i Partnera. W opisie zadań wskazano także, za jaką część odpowiadają poszczególni Partnerzy. Dlatego też częściowo można uznać argumenty Wnioskodawcy, niemniej jednak tylko w odniesieniu do personelu merytorycznego (trenerów i doradców). Natomiast w przypadku zadania pn. "Monitorowanie udziału przedsiębiorców objętych projektem u rynku zamówień publicznych u Polsce" należy zgodzić się z Oceniającym, iż Wnioskodawca, w opisie zadań, nie wskazał terminów i osób odpowiedzialnych za ich realizację. Zgodnie z zapisami Instrukcji wypełniania wniosku " Opis planowanych zadań powinien być możliwie szczegółowy, z uwzględnieniem terminów i osób odpowiedzialnych za ich realizację ". Z racji tego, że działania związane z monitorowaniem przedsiębiorców są działaniami obligatoryjnymi, opis w tej części powinien być precyzyjny i zawierać wszystkie niezbędne do oceny informacje. Nadto stwierdzono, iż pomimo wskazania, że badanie będzie uwzględniało 3 poziomy, nie wskazano, który poziom zostanie wykorzystany w celu pozyskania konkretnych danych nt. postępowań przetargowych, w których uczestniczyli przedsiębiorcy objęci projektem. Dodatkowo nie wskazano osoby odpowiedzialnej za cały proces monitoringu, tj. osoby, która będzie wszystkie działania w ramach zadania spinać. Wprawdzie w budżecie przewidziane są środki dla Specjalisty ds. zbierania danych, niemniej jednak nie wskazano do którego momentu w proces monitoringu angażuje się przedmiotowy pracownik tj. czy w jego kompetencjach leży przygotowanie raportu podsumowującego, czy z badań będą przygotowywane jakieś raporty cząstkowe w odniesieniu do każdego badanego podmiotu i czy przygotowanie tych dokumentów będzie znajdować się w jego obowiązkach, czy też jego działania mają ograniczyć się do przeprowadzenia badania i dostarczanie Wnioskodawcy jego wyniku. Ostatecznie wskazano, że brak powyższych informacji sprawia, że Oceniający może mieć wątpliwości co do sprawnego przebiegu działań w tym zakresie. Z kolei odnosząc się do zarzutu Oceniających dotyczącego braku "miejsca realizacji zajęć, liczby edycji kursów, liczba grup, warunków do jego rozpoczęcia, planowanych terminów rozpoczęcia i zakończenia, planowanych harmonogramów szkoleń z liczbą godzin szkoleniowych" – wskazano, że sam opis działań szkoleniowych nie jest precyzyjny. Z przytoczonego opisu wynika, że będą realizowane 3 ścieżki szkoleń, z czego każda, pod względem zawartości merytorycznej, odpowiada wymaganiom zawartym u Regulaminie konkursu. Niemniej jednak Wnioskodawca nie przedstawił, w jaki sposób dany uczestnik projektu (przedsiębiorca/pracownik) może w zaproponowanych szkoleniach uczestniczyć tj.: czy każdy uczestnik ma obowiązkowo przejść cały cykl szkoleń (3 ścieżki), a jeśli tak to jakie należy spełnić wymagania aby zakwalifikować się do kolejnej ścieżki, ilu pracowników może wydelegować przedsiębiorca z jednej firmy, czy przedsiębiorca może wybrać jakąkolwiek ścieżkę szkoleniową dla swojego pracownika, czy przed przystąpieniem do szkoleń będzie przeprowadzony test celem weryfikacji wiedzy i ewentualnego przyporządkowania do grup, czy też grupy będą tworzone poprzez kolejność zgłoszeń. Nie wskazano także w jakich okresach będą przeprowadzone szkolenia itd. W ocenie PARP wskazanie informacji, iż w ramach każdej edycji założono 22 szkolenia w ciągu roku jest sformułowaniem zbyt ogólnym i nie uwzględnia specyfiki grupy szkoleniowej przedsiębiorców. Brak powyższych informacji zdecydowanie mógł utrudnić ocenę w tym punkcie karty oceny merytorycznej. Ponadto braki te uniemożliwiały zweryfikowanie budżetu projektu pod kątem poprawności i racjonalności wydatków założonych na działania szkoleniowe w budżecie. W związku z powyższym, w opinii IP ocena w tym zakresie została przeprowadzona prawidłowo. Zaznaczono przy tym, że zakres uwag dotyczący zadania związanego z monitoringiem udziału przedsiębiorców objętych projektem w rynku zamówień publicznych w Polsce i organizacją szkoleń jest na tyle znaczący, iż uznanie argumentu Wnioskodawcy w odniesieniu do personelu odpowiadającego za działania szkoleniowe nie wpływa na wskazaną przez Oceniającego punktację. Odnośnie drugiego zarzutu (cd. kryterium 4.1.) PARP wskazał, iż opis zadań powinien jasno i precyzyjnie odnosić się do zasady równości szans kobiet i mężczyzn, zwłaszcza biorąc pod uwagę, że "Zasada równości szans kobiet i mężczyzn jest w przypadku funduszy unijnych jedną z naczelnych i podstawowych zasad horyzontalnych, obowiązujących w całej UE" (Wytyczne w zakresie realizacji zasady równości szans i niedyskryminacji, w tym dostępności dla osób z niepełnosprawnościami oraz zasady równości szans kobiet i mężczyzn w ramach funduszy unijnych na lata 2014-2020). Po przeanalizowaniu zapisów wniosku o dofinansowanie, należy zgodzić się z uwagą Oceniającego, iż w części opisującej Zadania (cześć 4.1 wniosku), brak jest informacji odnoszących się do działań na rzecz realizacji zasady równości szans i niedyskryminacji. Widnieje jedynie informacja, że zadania merytoryczne będą realizowane w miejscach z dostępem dla osób niepełnosprawnych. PARP wskazał przy tym na zapis zawarty we wniosku: "kobiety pracujące w MMSP chętniej niż mężczyźni biorą udział w szkoleniach (69%) niż mężczyźni - 57%. Jednocześnie kobiety częściej deklarują udział w szkoleniach w przewidywanej przyszłości (12 miesięcy) niż mężczyźni - 35 do 29 %. Na podstawie powyższych danych proponuje się, by w projekcie wzięło udział 55% mężczyzn, bowiem Ci relatywnie rzadziej wyrażają chęć podnoszenia kompetencji niż kobiety". Przytoczone zapisy - w ocenie IP - dotyczą opisu sytuacji grupy docelowej na rynku, wymaganej standardem minimum, natomiast nie odnoszą się wprost do zadań, jakie będą w ramach projektu realizowane. Z deklaracji Wnioskodawcy wynika wprawdzie, iż większa liczba mężczyzn zostanie objęta szkoleniami, niemniej jednak nie opisano w części 4.1, w jaki sposób realizacja działań szkoleniowo-doradczych wpłynie na ich podejście do uczestnictwa w szkoleniach i czy działania te będą miały na to jakikolwiek wpływ. Ponadto nasuwa się pytanie, czy objęcie szkoleniami większej liczby mężczyzn jedynie ze względu na ich niechęć do podnoszenia kwalifikacji, poprzez uczestnictwo w szkoleniach, jest wyrównywaniem szans na rynku, zwłaszcza w kontekście opisu grupy docelowej sektora MMSP, zgodnie z którą kobiety jako pracodawcy i samozatrudnieni są w mniejszości. Wskazano również na brak informacji, w jaki sposób będą przygotowane i prowadzone szkolenia oraz działania doradcze w odniesieniu do osób z niepełnosprawnościami, oraz czy i jak materiały przygotowane dla uczestników uwzględnią potrzeby tych osób. W związku z powyższym, w opinii IP, ocena w tym zakresie została przeprowadzona prawidłowo. Odnośnie oceny projektu wg kryterium 4.3. PARP wskazała, że należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że w części 4.5 wniosku wskazano, kto będzie odpowiedzialny za monitoring. Jednak biorąc pod uwagę, iż monitoring będzie prowadzony w oparciu o dane uzyskane od kierowników szkoleń i doradztwa, zapis ten wyraźnie odnosi się do bieżącego monitoringu realizacji projektu tj.: kontrola wskaźników, harmonogramu szkoleń/doradztwa czy wydatków. Gdyby przedmiotowy zapis dotyczył monitoringu udziału przedsiębiorców w rynku zamówień publicznych, logicznym byłoby, aby praca koordynatora projektu opierała się o współpracę ze specjalistą ds. zbierania danych o aktywności przedsiębiorców wskazanym w Zadaniu nr 3. Wskazano też, że przedstawiony zakres obowiązków koordynatora projektu w części 4.5 wniosku nie zawiera informacji, iż będzie on odpowiedzialny za monitoring udziału przedsiębiorców: "Koordynator ze strony lidera ponosi odpowiedzialność za prawidłową realizację projektu oraz zarządzanie ryzykiem, pełni nadzór nad jakością wsparcia oraz rozwiązuje sytuacje problemowe. Pozostaje on w ciągłym kontakcie i sprawozdaje on postęp w projekcie grupie sterującej. Koordynator utrzymuje kontakt z pers. merytorycznym lidera i partnera poprzez spotkania min. raz w tygodniu, e- mail oraz telefony ". Tym samym w ocenie IP należy stwierdzić, iż brak jest informacji nt. specjalisty ds. zbierania danych o aktywności przedsiębiorców w rynku zamówień publicznych w Polsce, co też mieli na myśli oceniający formułując zarzut, w związku z powyższym, w opinii IP, ocena w tym zakresie została przeprowadzona poprawnie. Natomiast w przypadku personelu merytorycznego planowanego do zaangażowania do działań szkoleniowo-doradczych, po przeanalizowaniu zapisów wniosku, zgodzono się z argumentacją Wnioskodawcy, że w części 4.3 projektu wskazano wyraźnie, zarówno po stronie Lidera jak i Partnera, osoby, które będą stanowić personel merytoryczny realizujący działania szkoleniowo-doradcze. Wprawie brak precyzyjnych zapisów, iż wskazany katalog trenerów jest katalogiem zamkniętym, niemniej jednak biorąc pod uwagę dodatkowo zapisy budżetu, który nie przewiduje "zadań zleconych" w przedmiotowym zakresie, protest w tym zakresie zostaje uznany i przywrócony zostaje jeden punkt. W związku z powyższym, w opinii IP, ocena w tym punkcie została dokonana częściowo prawidłowo, dokonano zmiany punktacji Oceniającego w części 4.3 karty oceny merytorycznej z 10 na 11 pkt. Dokonując oceny protestu odnośnie zarzutów co do kryterium 4.5. PARP wskazał, iż ocena w tym zakresie została przeprowadzona prawidłowo. Uzasadniono to stanowisko wskazując, iż zgodnie z zapisami wniosku o dofinansowanie, w ramach projektu zatrudnieni będą: koordynator projektu, specjalista ds. rozliczeń, personel prowadzący działania informacyjno- promocyjne oraz kierownicy (bądź kierownik) szkoleń i doradztwa (w części 4.5 wskazano, ze będą to kierownicy, natomiast część 4.3 sugeruje że będzie to jedna osoba). Zapisy projektu wyraźnie wskazują, że jedyną osobą, co do której określono ogólnie zakres obowiązków i wskazano posiadane doświadczenie jest koordynator projektu. Niemniej jednak nie można stwierdzić, czy doświadczenie pracownika wskazanego na koordynatora projektu dotyczy pracy na tym stanowisku, co oznacza, że nie można także stwierdzić z całą pewnością, że jest to osoba posiadająca odpowiednie kwalifikacje. Nie jest także jasny zapis iż jest "specjalistą wz zarządzania i procesów" czy dotyczy to doświadczenia, czy też wykształcenia i w jakim dokładnie zakresie. Zapisy wniosku nie wskazują także czym dokładnie zajmować się będą kierownicy szkoleń (poza wskazaniem na 2-letnie doświadczenie w realizacji projektów doradczych i szkoleniowych - jednak bez opisania jakie konkretnie działania wykonywał w ramach swoich obowiązków). Zakres zadań specjalisty ds. rozliczeń oraz personelu zajmującego się zadaniami informacyjno-promocyjnymi został zaś jedynie zasygnalizowany. Ostatecznie organ stwierdził, iż wymaganych zgodnie z instrukcją informacji zabrakło, dlatego też Oceniający mieli podstawy do sformułowania zastrzeżeń w tym zakresie i odjęcia punktów. PARP wskazała też, że ocena w zakresie zarzutu Ad. 5) została przeprowadzona prawidłowo. Odnosząc się do uwagi Wnioskodawcy, iż powyższe zastrzeżenie powiela uwagę w kryterium 4.3 i dwukrotnie odjęto punkty za to samo, zaznaczono, iż uwaga w pkt 4.3 odnosi się do braku szczegółowych informacji nt. specjalisty ds. zbierania danych /.../, zaś uwaga w pkt V odnosi się do braku uzasadnienia zatrudnienia specjalisty ds. zbierania danych /..../ w wymiarze 1 etatu. Tym samym zastrzeżenie Wnioskodawcy w tym zakresie należy uznać za niezasadne. Również odnośnie drugiego zarzutu co do nieuzasadnionej dużej liczby materiałów szkoleniowych, wskazano, że zgodnie z zapisami wniosku o dofinansowanie w pozycjach 7, 14 i 21 założono: 3 ścieżki szkoleń, po 22 szkolenia rocznie dla każdej ze ścieżki, 2 lata realizacji projektu oraz 16 uczestników na każdym szkolenie. Zgodnie więc z powyższym z przeliczeń wynika, iż w ramach projektu ma zostać rozdysponowana liczba 2 112 szt. materiałów szkoleniowych. Natomiast z przedstawionych w projekcie wskaźników wynika, przy założeniu, iż liczba uczestników i osób jest tożsama, że planowana liczba osób do objęcia działaniami szkoleniowymi to 720 osób. Liczba materiałów szkoleniowych powinna więc oscylować w granicach 720 sztuk. Jeśli Wnioskodawca przyjął inne założenia, powinien to jasno i precyzyjnie wskazać we wniosku o dofinasowanie, tak aby oceniający nie mieli żadnych wątpliwości. W związku z powyższym, w opinii IP, ocena w tym zakresie została przeprowadzona prawidłowo. Podsumowując zarzuty protestu PARP – odnosząc się do stwierdzenia Skarżącego, iż w kartach oceny odejmuje się wielokrotnie punkty za to samo, co nie powinno mieć miejsca - wskazał, że nie ma możliwości odniesienia się do tego zarzutu, gdyż Wnioskodawca niestety nie wskazał precyzyjnie, które zapisy kart oceny merytorycznej wskazują na wielokrotne odjecie punktów z tej samej przyczyny, zaś do uwag w zakresie podniesionym w proteście, odniesiono się we wcześniejszych punktach niniejszego pisma. W związku z nieuwzględnieniem protestu Skarżąca wniosła na rozstrzygnięcie PARP skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Spółka wniosła o stwierdzenie, iż ocena projektu, zawarta w informacji z dnia [...] 2018 r., została przeprowadzona przez PARP w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Instytucję Pośredniczącą oraz o zasądzenie od organu administracji na jej rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Przedmiotowemu rozstrzygnięciu zarzucono naruszenie prawa materialnego tj. art. 37 ust. 1 i 2 w zw. z art. 53 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej na lata 2014-2020, poprzez brak rzetelnej i obiektywnej oceny projektu, niezgodnej z zasadami zawartymi w "Wytycznych w zakresie trybów wyboru projektów na lata 2014-2020" (rozdział 4 punkt 1. b Kryterium rzetelności) polegającej na błędnym i bezzasadnym nieprzyznaniu właściwej liczby punktów. Zarzucono również naruszenie przepisów postępowania administracyjnego poprzez naruszenie art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a. oraz art. 77 § 1 k.p.a. poprzez niewłaściwą i nierzetelną ocenę projektu, podczas gdy prawidłowo dokonana ocena projektu powinna skutkować przyznaniem w ramach poszczególnych kryteriów, następującej ilości punktów: A. Ocena projektu wg. kryterium 3.2. "Adekwatność doboru grupy docelowej do właściwego celu szczegółowego PO WER oraz jakości diagnozy specyfiki tej grupy /.../" -15 pkt; B. Ocena projektu wg. kryterium 4.1. "Spójność zadań przewidzianych do realizacji w ramach projektu oraz trafność doboru i opisu tych zadań /.../" - 20 pkt; C. Ocena projektu wg. kryterium 4.3. "Zaangażowanie potencjału wnioskodawcy i partnerów - 15 pkt; D. Ocena projektu wg. kryterium 4.5. "Adekwatność sposobu zarządzania projektem do zakresu zadań w projekcie" - 5 pkt; E. Ocena projektu wg. kryterium V. "Prawidłowość sporządzenia budżetu projektu - 20 pkt. W odpowiedzi na skargę PARP wniosła o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna i nie zasługuje na uwzględnienie. Uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 61 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020 (Dz. U. z 2014 r., poz. 1146, obecnie Dz. U. z 2016 r., poz. 217 ze zm.) – dalej: ustawa wdrożeniowa, u.z.r.p.s. - w zw. z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - dalej: p.p.s.a. W myśl art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego, skoro w przepisach tych przewidziano uwzględnienie skargi w wypadku stwierdzenia, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1. Wprowadzając w art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy wdrożeniowej kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 50 tej ustawy, że do postępowań w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Wyklucza to weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w k.p.a. Praktyka sądów administracyjnych wskazuje, że przy interpretacji przepisów ustawy wdrożeniowej przyjąć należy stanowisko, które dopuszcza możliwość posługiwania się, w ramach sądowej kontroli ocen projektów ubiegających się o dofinansowanie – postanowieniami systemu realizacji programu, łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego. Uznać należy, że prawo jako wzorzec kontroli sądowej, wedle którego badana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy ustawy, ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego. Kontrolując zatem legalność oceny projektu dokonanej przez PARP, jak również legalność działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w zaskarżonej informacji, stwierdzić trzeba, iż odpowiadają one prawu. Ocena Sądu sprowadza się do zbadania zgodności postępowania Instytucji Pośredniczącej z prawem powszechnie obowiązującym, w tym zgodności z cyt. ustawą o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 – 2020, a także postanowieniami systemu realizacji programu, w szczególności Regulaminem konkursu nr [...], w ramach Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój 2014 – 2020 Działanie 2.2 Wsparcie na rzecz zarządzania strategicznego przedsiębiorstw oraz budowy przewagi konkurencyjnej na rynku, typ projektu 2., zwanym dalej: Regulaminem konkursu. Dokonując oceny zaskarżonej informacji w pierwszej kolejności należy zauważyć, że – jak to wspomniano na wstępie - art. 50 ustawy wdrożeniowej wyraźnie wskazuje, że do postępowań w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Wyklucza to weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w k.p.a., a tym samym zarzuty skargi, odnoszące się do naruszenia art. 7, art. 8 oraz art. 77 § 1 k.p.a. nie mogły stanowić podstawy do uwzględnienia skargi. Przechodząc do kolejnych zarzutów - naruszenia art. 37 ust. 1 i 2 w zw. z art. 53 ust. 2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej - Sąd uznał, iż przy ocenie projektu nie doszło do naruszenia art. 37 ustawy wdrożeniowej poprzez brak zapewnienia przejrzystości i rzetelności stosowanych reguł. Należy przy tym podkreślić, że ustawa wdrożeniowa nie definiuje żadnego z tych pojęć. Zasady przejrzystości i rzetelności zostały zdefiniowane w Rozdziale 4 - Ogólne warunki wyboru projektów, pkt 1 lit. a i b Wytycznych w zakresie trybów wyboru projektów na lata 2014 - 2020, za pomocą których na podstawie art. 5 ustawy wdrożeniowej minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego określa ujednolicone warunki i procedury wdrażania funduszy strukturalnych. Zgodnie z Wytycznymi, przejrzystość rozumiana jest jako zapewnienie dostępu do informacji związanych z przebiegiem wyboru projektów. Zasada ta jest realizowana co najmniej poprzez udzielanie na wniosek wnioskodawcy informacji o postępowaniu, jakie toczy się w odniesieniu do jego projektu, a także poprzez bieżące zamieszczanie na stronie internetowej instytucji organizującej konkurs informacji o etapie, na którym znajduje się dany konkurs lub innych informacji związanych z jego przebiegiem. W ramach konkursu PARP na bieżąco informuje wnioskodawców w drodze komunikatów na stronie internetowej o tym, na jakim etapie znajduje się konkurs, oraz udziela odpowiedzi na indywidualne pytania zadawane przez wnioskodawców. Zgodnie z Wytycznymi, rzetelność rozumiana jest jako obowiązek zgodnej z ustanowionymi regułami oceny każdego projektu. Zasada ta jest realizowana co najmniej poprzez pisemne uzasadnienie wyniku oceny spełniania każdego z kryteriów, które zostało ocenione negatywnie oraz w przypadku kryterium punktowego nie przyznano maksymalnej możliwej do uzyskania liczby punktów. Każde uzasadnienie zawiera przynajmniej wskazanie wszystkich okoliczności, które przesądziły o negatywnym wyniku oceny spełniania danego kryterium lub wskazanie okoliczności uniemożliwiających przyznanie maksymalnej możliwej do uzyskania liczby punktów lub wskazanie okoliczności, które zdecydowały o negatywnej ocenie merytorycznej. Informacja dot. oceny wniosku Strony skarżącej zawiera pisemne uzasadnienie wyniku oceny spełnienia spornych kryteriów oraz wskazanie wszystkich okoliczności, które przesądziły o negatywnej ocenie merytorycznej. Tym samym informacja spełnia wymogi rzetelności określone w Wytycznych. Sąd pragnie przy tym podkreślić, że ocena projektu jest dokonywana tylko i wyłącznie na podstawie treści wniosku, jak i załączników do niego dołączonych, przy czym treść wniosku nie podlega zmianom ani modyfikacjom, chyba że organ wezwie Wnioskodawcę do dokonania uzupełnienia braków formalnych. Sąd dokonując oceny dokumentów przedłożonych przez Skarżącą: wniosku, oceny projektu, protestu oraz rozstrzygnięcia protestu, stwierdził, iż należy zgodzić się z organem, iż ogólne i nieprecyzyjne zapisy zawarte we wniosku uniemożliwiły przeprowadzenie dokładnej oceny projektu. Jak na to wskazywali oceniający projekt, jak też wskazano na to w rozstrzygnięciu protestu, wiele braków w zapisach wniosku uniemożliwiło szczegółową jego weryfikację, również w odniesieniu do zweryfikowania budżetu projektu pod kątem poprawności i racjonalności wydatków założonych na działania szkoleniowe w budżecie. Sąd w uzasadnieniu wyroku (w części historycznej) specjalnie przytoczył obszerne stanowiska zawarte zarówno w rozstrzygnięciu protestu, jak i w treści samego protestu, aby umożliwić dokładne prześledzenie sposobu oceny organu. Sąd – ze względu na pewną chaotyczność zarzutów zawartych w proteście, które zostały przedstawione w nieczytelny sposób – spróbował je usystematyzować, stosując odniesienie się do nich w zaskarżonym rozstrzygnięciu PARP. Dokonując oceny rozstrzygnięcia protestu pod kątem wskazanym w przepisach prawa, należy stwierdzić, iż organ odniósł się do wszystkich zarzutów, szczegółowo je opisując i odpowiadając na nie. Jak to wcześniej podkreślono, nieprecyzyjne i ogólne zapisy spowodowały, iż oceniający mieli wątpliwości w ocenie wniosku, co spowodowało jego niższą niż oczekiwana przez Skarżącą ocenę, i co za tym idzie punktację. Sąd nie jest przy tym uprawniony do dokonywania oceny merytorycznej wniosku, albowiem uprawnienia do tego posiadają eksperci, powoływani do oceny projektów w danym konkursie. Sąd nie dysponuje specjalistyczną wiedzą niezbędną do rzetelnej i szczegółowej oceny projektów w ich warstwie merytorycznej. Uprawnieniem Sądu jest dokonanie oceny, czy organy prawidłowo dokonały oceny protestu w świetle art. 58 ustawy wdrożeniowej i przepisów właściwych dla danego konkursu, zawartych w Regulaminie konkursu. Sąd rozpatrując skargę sprawdza, czy ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, i czy naruszenie to miało istotny wpływ na wynik tej oceny, nie jest natomiast jego zadaniem dokonywanie oceny merytorycznej tj. weryfikacji, dlaczego oceniający wniosek eksperci ocenili wniosek w danej wysokości we wskazanej skali punktowej. Dokonując kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia Sąd uznał, iż PARP w szczegółowy sposób odniósł się do wszystkich zarzutów zawartych w proteście. Nadto - odnosząc się do stwierdzenia Skarżącej, iż w kartach oceny odejmuje się wielokrotnie punkty za to samo, co nie powinno mieć miejsca - wskazując, że nie ma możliwości odniesienia się do tego zarzutu, gdyż Wnioskodawca niestety nie wskazał precyzyjnie, które zapisy kart oceny merytorycznej wskazują na wielokrotne odjecie punktów z tej samej przyczyny, w ocenie Sądu działał prawidłowo. W wyniku ponownej oceny Skarżąca uzyskała jeden punkt więcej u Oceniającego 1, co dało łącznie 76 punktów. Organ wskazał przy tym, że mimo uznania częściowej zasadności protestu (w odniesieniu do oceny merytorycznej w ramach kryterium 4.3.) wniosek nie zmienił swojej pozycji na liście rankingowej i został oceniony negatywnie. W ocenie Sądu z przedstawionej dokumentacji projektu, która podlegała ocenie IP, na podstawie przytoczonych powyżej zapisów Regulaminu konkursu, organ wywiódł prawidłową ocenę, której nie można zarzucić dowolności i braku zasadności. Jednostka prawidłowo wskazała też, że ocena treści wniosku o dofinansowanie w kontekście spełniania określonych kryteriów odbywa się wyłącznie na podstawie jego treści (oraz załączników). Późniejsze dodatkowe informacje, w szczególności przekazywane w proteście, nie mogą być brane pod uwagę na etapie rozpatrywania protestu. Należy też zauważyć, że z Regulaminu konkursu i załączników do niego wynika, jakie kryteria będą oceniane, czemu mają one służyć i w związku z tym, co należy zamieścić we wniosku, aby dane kryterium mogło zostać pozytywnie dla wnioskodawcy ocenione. Ustawodawca w art. 41 ust. 2 ustawy wdrożeniowej postanowił, że regulamin konkursu zawiera wzór wniosku o dofinansowanie projektu. Wniosek o dofinansowanie stanowi jeden z podstawowych dokumentów dotyczących procedury dofinansowywania unijnego i nie można uznać go w okolicznościach faktycznych sprawy za dokument niemający wiążącego charakteru (por. wyrok NSA z 25 września 2014 r. sygn. akt II GSK 2113/14, odnoszący się analogicznie do art. 29 ust. 2 pkt 8 u.z.p.p.r.; wszystkie powołane orzeczenia dostępne na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych: www.orzeczenia.gov.pl). Na wnioskodawcy ubiegającym się o dofinansowanie w ramach danego konkursu spoczywa obowiązek rzetelnego i wyczerpującego wypełnienia wniosku (por. wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r. sygn. akt. II GSK 1500/11). Podkreślić wypada także, że Strona skarżąca przystępując do konkursu winna znać jego zasady, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich w jednakowy sposób. Każdy uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać pomoc musi się do tych zasad precyzyjnie stosować. Obowiązek starannego przygotowania dokumentacji aplikacyjnej, zgodnie z wymogami konkursu, ciąży zawsze na wnioskodawcy. Brak podanej informacji lub też podanie informacji w sposób niejednoznaczny winien zostać oceniony negatywnie. Organ w żaden sposób nie naruszył art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, który stanowi, że właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Postanowienia Regulaminu konkursu obowiązują w równym stopniu wszystkich beneficjentów. Nie można więc zasadnie twierdzić, aby zastosowanie wspomnianych postanowień Regulaminu konkursu względem Strony skarżącej, do czego obowiązany był organ, naruszyło powołany przepis (podobnie NSA w wyroku z 9 stycznia 2014r., II GSK 2322/13). Oceniając, co będzie stanowić wzorzec kontroli sądowej, uznać należy, że prawo, wedle którego oceniana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy u.z.r.p.s. ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego. Zatem, kontrolując zgodność z prawem dokonanej przez organ oceny projektu, sąd administracyjny ma na względzie zgodność z prawem powszechnie obowiązującym, a także z postanowieniami aktów wydanych na podstawie prawa powszechnie obowiązującego przez właściwe podmioty i w granicach ich kompetencji. Wzorzec kontroli stanowią zatem postanowienia u.z.r.p.s., postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego oraz postanowienia regulaminu konkretnego konkursu. Dokumenty określające warunki i procedury obowiązujące w programach operacyjnych są wydawane na podstawie upoważnienia ustawowego, tj. art. 5, art.6, art. 41 ustawy wdrożeniowej. Z upoważnienia nie wynika, że akty te mogą regulować pewne kwestie odmiennie niż ustawa wdrożeniowa. Dotyczy to przede wszystkim przepisów z art. 45 ust. 4 ustawy wdrożeniowej (właściwa instytucja przekazuje wnioskodawcy pisemną informacje o zakończeniu oceny projektu i jej wyniku wraz z uzasadnieniem oceny i podaniem liczby punktów otrzymanych przez projekt lub informacji o spełnieniu albo niespełnieniu kryteriów wyboru projektu) oraz art. 58 ust. 1 pkt. 1 tej ustawy (właściwa instytucja, o której mowa w art. 55, informuje wnioskodawcę na piśmie o wyniku rozpatrzenia jego protestu. Informacja ta zawiera w szczególności treść rozstrzygnięcia polegającego na uwzględnieniu albo nieuwzględnieniu protestu, wraz z uzasadnieniem). Zgodnie z zacytowanym przepisem ustawowym obie informacje dotyczące oceny projektu i rozstrzygnięcia protestu muszą zawierać uzasadnienie. Uzasadnienie to musi odzwierciedlać zasadę zawartą w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej stanowiącą, że właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Skoro ww. informacje kierowane do wnioskodawcy zgłoszonego projektu stanowią o dwustopniowym postępowaniu konkursowym kontrolowanym również przez sąd administracyjny, to nie ulega wątpliwości, że wymagane przez ustawodawcę uzasadnienie tych informacji musi spełniać element rzetelnego wyjaśnienia przyjętej oceny. Wskazać należy, jak słusznie zaakcentował Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 4 lipca 2013 r. (sygn. akt II GSK 1051/13): "uzasadnienie informacji o wynikach oceny musi zawierać taką treść, aby spełnić swoją ustawową rolę, tzn. umożliwić stronie wniesienie umotywowanego protestu od oceny, która jej nie satysfakcjonuje. Uzasadnienie zatem musi być zrozumiałe dla strony i wyraźnie wskazywać na przyczyny negatywnej oceny, a więc wymieniać uchybienia wraz z ich wyjaśnieniem. Strona powinna bowiem wiedzieć dokładnie dlaczego jej projekt został oceniony negatywnie. Jeżeli uzasadnienie zawiera taką treść i umożliwia stronie podjęcie polemiki z dokonaną oceną, trzeba uznać je za odpowiadające prawu.". Natomiast w wyroku z dnia 11 lipca 2013 r. (sygn. akt II GSK 1113/13) NSA zaakcentował, iż: "...instytucja rozpatrująca protest powinna przeprowadzić szczegółową analizę środka procesowego z uwzględnieniem zarzutów podniesionych zarówno przez ekspertów w kartach ocen merytorycznych jak i skarżącą Spółkę w treści złożonego protestu. Podkreślić należy, że nie jest dopuszczalne "mechaniczne" odwoływanie się do ocen recenzentów, czy wcześniej do ocen ekspertów.". Kontrolując w takim zakresie legalność oceny projektu dokonanej przez Instytucję Pośredniczącą, jak również legalność jego działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w zaskarżonym rozstrzygnięciu, wypada stwierdzić, że odpowiadają one prawu. Odnosząc się zaś do poprawności oceny projektu to należy wskazać, że w tym zakresie możliwości sądu administracyjnego są ograniczone do zbadania, czy ocena została sformułowana w postępowaniu wolnym od naruszeń prawa, w szczególności odpowiadającym zasadom wynikającym z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. W ocenie Sądu takich błędów IP nie popełniła. Przeprowadzona ocena nie jest obarczona ewidentnymi błędami logicznymi, zawiera spójne i logiczne wyjaśnienie stanowiska oceniającego, argumenty na jego poparcie. Analizując treść wniosku, pisma informującego o negatywnej ocenie merytorycznej, protestu oraz pisma zawierającego odpowiedź na protest, należy stwierdzić, iż oceniający w sposób trafny wskazali na powody negatywnej oceny merytorycznej wniosku. Ocena zawiera szczegółowe wyjaśnienie zasad oceny i uzasadnienie negatywnej oceny merytorycznej. Zarzuty protestu jak i skargi nie podważają skutecznie prawidłowości dokonanej oceny. Na zakończenie Sąd zauważa, że PARP w swoim rozstrzygnięciu odniósł się szczegółowo do zarzutów protestu, które odnosiły się do pięciu kryteriów punktowanych. Organ odniósł się do wszystkich zarzutów Strony skarżącej zawartych w proteście, a tym samym w żaden sposób nie naruszył przepisów ustawy wdrożeniowej odnośnie stosowania procedury odwoławczej. Należy przy tym powtórzyć, że Sąd - orzekając na podstawie cyt. przepisu art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej - ocenia działania organu pod kątem przesłanki wskazanej w tym przepisie tj. czy organ oceniając projekt dokonywał tego w sposób naruszający prawo i czy naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny. Nie jest natomiast rolą Sądu dokonanie oceny merytorycznej projektu, bowiem nie jest do tego upoważnionym, nie ma też takich możliwości, tym samym Sąd nie mógł przyznać Skarżącej punktów w takiej ilości, jak to podniesiono w treści skargi. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na zasadzie przepisu art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy orzekł jak w sentencji.