V SA/Wa 2793/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura, Sędzia WSA - Olga Żurawska-Matusiak (spr.), Protokolant spec. - Mariusz Dzierzęcki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi L. Sp. z o.o. w C. na informację Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości w W. z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; postanawia: pozostawić skargę bez rozpatrzenia. "L." Sp. z o.o. z siedzibą w C. /dalej jako skarżąca/ złożyła w Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości wniosek o dofinansowanie projektu realizowanego w ramach programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka lata 2007-2013 Działanie1.4 Wsparcie projektów celowych – Działanie 4.1 Wsparcie wdrożeń wyników prac B+R. Wobec negatywnej oceny wniosku, po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego, skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na informację Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości o nieprzyznaniu dofinansowania na realizację zgłoszonego projektu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 30c ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712,zwanej dalej ustawą), po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w tym systemie, o której mowa w art. 30b ust. 4,wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3§ 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / dalej jako p.p.s.a./. Stosownie do art. 30e ustawy w zakresie nieuregulowanym w ustawie, do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, 150 i 152 tej ustawy. Opisany w art. 30e ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju zakres wyłączeń stosowania przepisów p.p.s.a., nie oznacza jednak, że wszystkie niewymienione w tym przepisie jednostki redakcyjne p.p.s.a. mają zastosowanie w postępowaniu sądowoadministracyjnym w sprawach uregulowanych ustawą o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. W art. 30e ustawy ustawodawca ustanowił zasadę, że przepisy p.p.s.a. mają zastosowanie w zakresie nieuregulowanym w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju i wprowadził szczególne regulacje wyłączające w niektórych przypadkach stosowanie niewymienionych w art. 30e jednostek redakcyjnych p.p.s.a., względnie powodując daleko idące modyfikacje w stosowaniu przepisów p.p.s.a. Zatem wszędzie tam, gdzie ustawodawca wprowadził w ustawie szczególne regulacje procesowe, przepisy p.p.s.a. regulujące tą samą problematykę nie mają zastosowania. Taka właśnie sytuacja ma miejsce, gdy chodzi o możliwości uzupełnienia dokumentacji sprawy i kompletowania akt. Z uwagi na niezbędną szybkość postępowania sądowego, którą to szybkość wymuszają terminy przewidziane w ustawie., braki dokumentacji wymienionej w ustawie dyskwalifikują skargę i nakładają na sąd obowiązek pozostawienia jej bez rozpatrzenia. Zgodnie z art. 30c ust. 2 ustawy skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4. Przepis art. 30c ust. 2 stanowi również, że skarga podlega opłacie sądowej. Powołany przepis nie precyzuje pojęcia skargi niekompletnej. Jednakże w art. 30c ust. 2ustawy ustawodawca wskazał, że skarga, o której mowa w ust. 1 jest wnoszona bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją wymienioną w tym przepisie. Oznacza to, że skarga kompletna została zdefiniowana w art. 30c ust. 2 ustawy. Powyższe prowadzi do wniosku, że skarga niekompletna w rozumieniu art. 30c ust. 5 pkt 2 ustawy oznacza braki w zakresie kompletności dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 zd. 1 ustawy. Innymi słowy kompletność skargi, o której stanowi art. 30c ust. 5 pkt 2 ustawy odnosi się do kompletności dokumentacji w sprawie, która to dokumentacja szczegółowo została przez ustawodawcę określona w art. 30c ust. 2 tej ustawy (por. postanowienie NSA z 17.12.2009 r., sygn. akt II GSK 969/09, dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Wskazać jednocześnie należy, że braku dokumentacji, o której mowa w powyższym przepisie nie można utożsamiać z brakami formalnymi skargi, podlegającymi uzupełnieniu na wezwanie sądu. Jak to bowiem podkreślono w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarga jako pismo procesowe naruszające wymagania określone w art. 46,47 i 57§1 p.p.s.a. nie jest niekompletna w rozumieniu art. 30c ust.5 pkt 2 ustawy. Zatem a contrario, skarga podlegająca pozostawieniu bez rozpatrzenia na podstawie art.30c ust.2 ustawy - to skarga nie spełniająca wymagań określonych w art. 30c ust.2 ustawy (por. postanowienie NSA z 6 stycznia 2010 r., sygn. akt II GSK 1057/09; postanowienie NSA z 25 listopada 2009 r., sygn. akt II GSK 916/09; postanowienia dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając na uwadze art. art. 30c ust. 2 ustawy Sąd stoi na stanowisku, iż wraz ze skargą strona winna załączyć oryginały: 1) wniosku o dofinansowanie wraz ze wszystkimi załącznikami (ewentualnie wniosek wygenerowany elektronicznie i następnie podpisany), 2) informacji w przedmiocie oceny projektu oraz kopie wnoszonych środków zaskarżenia i informacji o wynikach procedury odwoławczej. W przedmiotowej sprawie – przyjmując, że wniosek o dofinansowanie został przez skarżącą wygenerowany elektronicznie i następnie podpisany – nie można uznać, że dołączona do skargi dokumentacja jest kompletna. Skarżąca nie załączyła bowiem do skargi oryginału informacji PARP z ... maja 2010r. w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu. Skarżąca spółka nadesłała jedynie fotokopię / skan / pisma, niewypełniając tym samym ustawowego obowiązku złożenia oryginału informacji. Podkreślić przy tym należy, że wskazane wyżej uregulowania wyłączają możliwość podjęcia korespondencji ze stroną i uzupełnienia braków skargi. Jest to uzasadnione założeniem jedynie 30-dniowego terminu na przeprowadzenie poszczególnych etapów postępowania sądowego. Zatem wywiązanie się z ustawowych obowiązków nałożonych na skarżącego, zależy wyłącznie od jego staranności i dokładności w kompletowaniu niezbędnej dokumentacji. W okolicznościach niniejszej sprawy wskazać także trzeba, że strona ma możliwość dołączyć wymaganą informację później, jednakże w nieprzekraczalnym terminie do złożenia skargi tj. w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust.4 ustawy bezpośrednio do sądu i bez wezwania. Skarżąca przy piśmie z ... grudnia 2010 r. nadesłała poświadczony przez notariusza odpis informacji PARP z ... maja 2010 r. Nastąpiło to jednak z uchybieniem 14 dniowego terminu na złożenie skargi, gdyż skarżąca otrzymała informację o wynikach procedury odwoławczej ... listopada 2010 r., a zatem ustawowy termin do złożenia skargi wraz z kompletną informacją rozpoczął bieg 18 listopada 2010 r. i upłynął 1 grudnia 2010 r. Nadto pismo to stanowi kserokopię duplikatu przedmiotowej informacji, a z poświadczenia notariusza nie wynika, że jest ono kopią oryginału pisma z ... maja 2010 r.. Sąd zaznacza również, że podniesione przez skarżącą zarzuty dotyczące zaskarżonego rozstrzygnięcia, nie mogą zostać merytorycznie rozpatrzone przez Sąd z uwagi na pozostawienie skargi bez rozpatrzenia. Jest to w istocie rozstrzygnięcie procesowe, będące odpowiednikiem odrzucenia skargi w zwykłym postępowaniu sądowoadministracyjnym, odmawiające tym samym merytorycznego zbadania zasadności skargi z przyczyn formalnych. W tym miejscu zaznaczyć również należy, iż Sąd – mając na uwadze przepis art. 30d ust. 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, zgodnie z którym na prawo wnioskodawcy do wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie wpływa negatywnie błędne pouczenie lub brak pouczenia, o którym mowa w art. 30b ust. 1 i 4 – dokonał analizy pouczenia zawartego w zaskarżonym piśmie z ... listopada 2010 r., które uznał za niewystarczające, poprzez odesłanie do przepisu ustawy. Jednakże, mając na uwadze omówione wyżej rozróżnienie pojęcia "braków formalnych" skargi podlegających uzupełnieniu na wezwanie oraz pojęcia "kompletności skargi", jak również i to że kwestia kompletności skargi oraz skutków braku tej kompletności została kompleksowo uregulowana w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, w ocenie Sądu brak jest podstaw do zastosowania art. 49 p.p.s.a., tj. wezwania skarżącej strony do nadesłania brakującego wniosku o dofinansowanie. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił w tym względzie, że wojewódzki sąd administracyjny, aby mógł prawidłowo ocenić legalność zaskarżonego aktu musi dysponować kompletną dokumentacją, która była przedmiotem oceny w toku procedury odwoławczej. W tym miejscu przywołać należy również pogląd wyrażony w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 stycznia 2010 r. o sygn. akt II GZ 7/10, zgodnie z którym brak prawidłowego (w pełnym zakresie) pouczenia przez organ nie może skutkować niezastosowaniem art. 30c ust. 5 omawianej ustawy (pozostawienie skargi bez rozpatrzenia), ale w związku z art. 30d ust. 3 tej ustawy może stanowić podstawę do przywrócenia terminu do wniesienia kompletnej skargi. Jednocześnie NSA zwrócił również uwagę, iż pozytywne rozpatrzenie wniosku o przywrócenie terminu, stosownie do treści art. 86 § 1 oraz art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a., wiąże się z wystąpieniem czterech przesłanek łącznie: złożenia wniosku o przywrócenie terminu, dochowania terminu do złożenia tego rodzaju wniosku, uprawdopodobnienia braku winy w niedokonaniu czynności procesowej w przewidzianym terminie oraz jednoczesnego dokonania wraz ze składanym wnioskiem o przywrócenie terminu czynności procesowej (postanowienie dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W tym stanie rzeczy, poddając ocenie załączone do skargi dokumenty i uznając je za niekompletne z uwagi na fakt, że skarżąca nie dostarczyła oryginału informacji PARP z ... maja 2010 r. dołączając jedynie jej fotokopię - Sąd postanowił o pozostawieniu skargi bez rozpatrzenia na podstawie art. 30c ust. 5 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.