V SA/Wa 372/13

PostanowienieWSA w Warszawie2015-04-15

Skład orzekający: Anna Nasiłowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, który nie zawiera oświadczenia o braku zapłaty opłat w całości lub części, może stanowić podstawę do przyznania wynagrodzenia pełnomocnikowi?
Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, który nie zawiera oświadczenia o braku zapłaty opłat w całości lub części, nie może stanowić podstawy do przyznania wynagrodzenia pełnomocnikowi. Brak takiego oświadczenia ma skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpatrywał wniosek adwokata o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Wniosek dotyczył zastępstwa prawnego wykonanego na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek. Sąd pierwszej instancji oddalił skargę, a następnie przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym, ustanawiając adwokata. Pełnomocnik wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wraz ze skargą kasacyjną, w której wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania adwokatowi K. L. wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Anna Nasiłowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 15 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi G. B. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia (...) listopada 2012 r. Nr (...) w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy p o s t a n a w i a: odmówić przyznania adwokatowi K. L. wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy Wyrokiem z dnia 9 maja 2013 r. Sąd oddalił skargę G. B. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy. Postanowieniem z dnia 14 czerwca 2013 r. sygn. akt V SA/Wa 372/13 G. B. przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym, poprzez ustanowienie adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu adw. K. L. W dniu 14 sierpnia 2013 r. pełnomocnik wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wraz ze skargą kasacyjną od wyroku wydanego przez Sąd pierwszej instancji. W skardze kasacyjnej pełnomocnik wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W dniu 20 stycznia 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny wydał wyrok oddalający skargę kasacyjną (sygn. akt II GSK 2164/13). Z protokołu rozprawy przed NSA wynika, że obecna na rozprawie adwokat poparła skargę kasacyjną. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270), dalej p.p.s.a., wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wynagrodzenie pełnomocnika ustanowionego z urzędu, należne od Skarbu Państwa przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258 - 261 p.p.s.a. Zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zmianami). Stosownie natomiast do treści § 20 powołanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub części. Z brzmienia tego przepisu wynika, że sama treść żądania zawierająca ustawowe sformułowanie: "nieopłaconej pomocy prawnej" nie może być utożsamiana ze złożeniem oświadczenia, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Ponadto nie ulega wątpliwości, że aby Skarb Państwa mógł wypłacić wynagrodzenie wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi konieczne jest złożenie oświadczenia o wskazanej treści, gdyż pozwala to w istocie określić zakres, w jakim wynagrodzenie musi zostać pokryte przez Skarb Państwa (postanowienie NSA z dnia 30 czerwca 2009 r., sygn. akt II GZ 133/09). Wymaga przy tym podkreślenia, że brak stosownego oświadczenia nie stanowi uchybienia formalnego, które podlegałoby uzupełnieniu na wezwanie w trybie art. 49 p.p.s.a. W orzecznictwie przyjmuje, że oświadczenie, że opłaty z tytułu udzielenia pomocy prawnej nie zostały zapłacone w całości lub w części jest nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów, stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że praca pełnomocnika nie została już wynagrodzona. Brak takiego oświadczenia wywołuje zaś skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia (por.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 grudnia 2009 r., sygn. akt II GZ 273/09; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 marca 2009 r., sygn. akt II FZ 90/09; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 sierpnia 2008 r., sygn. akt I OZ 615/08; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 390/08; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl). Jak wynika z akt niniejszej sprawy, wyznaczony na zasadzie prawa pomocy adwokat – K. L. we wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie zawarł oświadczenia, o którym mowa w § 20 powołanego rozporządzenia. Wobec powyższego, skoro rozpatrywany wniosek nie zawierał oświadczenia, będącego warunkiem przyznania wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu, to mając na uwadze wyżej powołane przepisy, należało odmówić przyznania wynagrodzenia wyznaczonemu pełnomocnikowi. W związku z powyższym na podstawie art. 250 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło