V SA/Wa 511/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak (spr.), Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Protokolant ref. staż. - Magdalena Walkowiak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi O. Sp. z o.o. w Warszawie na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych oddala skargę. Przedmiotem skargi "O." Sp. z o.o. w W. (dalej: skarżąca, strona lub spółka) jest decyzja Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej (dalej: Minister Pracy, organ odwoławczy lub II instancji) z [...] stycznia 2016 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (dalej: Prezes PFRON) z [...] grudnia 2014 r., znak: [...] odmawiającą wypłaty miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za miesiąc marzec 2014 r. Decyzja została podjęta w następującym stanie faktycznym i prawnym. Skarżąca przekazała za pośrednictwem Systemu Obsługi Dofinansowań i Refundacji do PFRON wniosek Wn-D o wypłatę dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za ww. miesiąc. Decyzją z [...] grudnia 2014 r. Prezes Zarządu PFRON odmówił wypłaty dofinansowania. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie stwierdził, że analiza przesłanych przez stronę sprawozdań finansowych wykazała, że zgodnie z art. 48a ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2011 r., nr 127, poz. 721 ze zm., dalej: ustawa o rehabilitacji), pomoc ze środków Funduszu (w formie dofinansowania do wynagrodzeń zatrudnionych pracowników niepełnosprawnych) nie może zostać stronie udzielona ze względu na jej trudną sytuację ekonomiczną. Organ I instancji wskazał, że z przedstawionych przez stronę dokumentów wynika, że na dzień złożenia wniosku Wn-D strona spełniła przesłanki wynikające z art. 1 ust. 7 lit. a) rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólnego rozporządzenia w sprawie wyłączeń blokowych) – Dz. Urz.WE L 214 z 9.08.2008, str. 3 (dalej: rozporządzenie 800/2008). Zatem pomoc nie mogła zostać jej udzielona. Rozpoznając sprawę na skutek złożonego odwołania Minister Pracy decyzją z [...] stycznia 2016r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu podniósł, iż pomoc ze środków Funduszu nie może zostać udzielona lub wypłacona pracodawcy wykonującemu działalność gospodarczą i znajdującemu się w trudnej sytuacji ekonomicznej według kryteriów określonych w przepisach prawa Unii Europejskiej dotyczących udzielania pomocy publicznej. Wynika to z treści art. 48a ust. 3 ustawy o rehabilitacji. Z kolei kryteriów niezbędnych dla ustalenia, czy pracodawca znajduje się w trudnej sytuacji ekonomicznej należy szukać w rozporządzeniu 800/2008 oraz Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (Dz. U. UE.C z 2004 r. Nr 244, poz. 2, ze zm.). Wyjaśniono, że z załączonej do sprawy dokumentacji wynika, że skarżąca jest małym przedsiębiorstwem, gdyż średni stan zatrudnienia za 12 miesięcy poprzedzających okres sprawozdawczy wynosi ogółem [...] etatów. Wobec powyższego, przy ocenie jej sytuacji finansowej zastosowanie będzie miała uproszczona definicja przedsiębiorstwa zagrożonego określona w rozporządzeniu 800/2008. Organ odwoławczy podniósł, że zasadnicze znaczenie w sprawie ma również fakt, że organ rozpatrujący sprawę bada sytuację ekonomiczną strony na dzień złożenia przez nią wniosku o udzielenie pomocy - wskazuje na to przepis art. 37 ust. 5 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 1808 ze zm., dalej: ustawa z 30 kwietnia 2004r.), zgodnie z którym podmiot ubiegający się o pomoc inną niż pomoc de minimis lub pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie jest zobowiązany do przedstawienia podmiotowi udzielającemu pomocy, wraz z wnioskiem o jej udzielenie, informacji dotyczących wnioskodawcy i prowadzonej przez niego działalności gospodarczej oraz informacji o otrzymanej pomocy publicznej, zawierających w szczególności wskazanie dnia i podstawy prawnej jej udzielenia, formy i przeznaczenia, albo oświadczenia o nieotrzymaniu pomocy. Wszelkie informacje dotyczące sytuacji ekonomicznej strony są więc składane w dniu złożenia wniosku o udzielenie pomocy, i na podstawie tych dokumentów dokonywana jest ocena, czy podmiot jest pracodawcą znajdującym się w trudnej sytuacji ekonomicznej według kryteriów określonych w przepisach prawa Unii Europejskiej dotyczących udzielania pomocy publicznej. Tym samym ewentualna poprawa sytuacji ekonomicznej strony po dniu złożenia przez stronę wniosku nie ma wpływu na dokonane rozstrzygnięcie. Minister Pracy przywołał treść art. 1 ust. 7 lit. a rozporządzenia 800/2008, która stanowi, że za zagrożone przedsiębiorstwo uznaje się przedsiębiorstwo spełniające następujące warunki a) w przypadku spółki z ograniczoną odpowiedzialnością - jeżeli ponad połowa jej zarejestrowanego kapitału została utracona, w tym ponad jedna czwarta w okresie poprzedzających 12 miesięcy. Organ odwoławczy wskazał, że z przedstawionych dokumentów wynika, że zarejestrowany kapitał spółki na dzień wystąpienia z wnioskiem Wn-D za miesiąc marzec 2014 r. składał się tylko z kapitału zakładowego o wartości [...] zł, natomiast niepokryte straty z lat ubiegłych wynosiły [...] zł (co stanowi [...] % kapitału spółki). W okresie 12 miesięcy poprzedzających dzień wystąpienia z wnioskiem Wn-D za miesiąc marzec 2014r. tj. w okresie kwiecień 2013 r. - marzec 2014 r. strona odnotowała stratę w wysokości [...] zł (co stanowi [...]% kapitału spółki). W związku z tym organ II instancji stwierdził, że skarżąca spełnia przesłanki wynikające z art. 1 ust. 7 lit. a rozporządzenia 800/2008 i pomoc nie może zostać jej udzielona. Odnosząc się do zarzutu strony, organ wyjaśnił, że analiza finansowa realizowana jest głównie na podstawie danych ilościowych i obejmuje ocenę relacji między wielkościami ekonomicznymi oraz zmiany w czasie tych wielkości i relacji między nimi. Wyjaśnił także, że fakt regulowania zobowiązań nie ma znaczenia, gdyż na dzień złożenia wniosku Wn-D strona spełniła przesłanki wynikające z art. 1 ust. 7 lit. a rozporządzenia 800/2008. Odpowiadając na argument spółki, że podjęto uchwałę o pokryciu zatwierdzonych strat z lat 2011-2013 z dochodów przyszłych okresów, zaś w roku 2014 strona zaczęła osiągać zysk, organ II instancji podkreślił, że powyższe nie ma wpływu na rozstrzygnięcie, gdyż uchwała o pokryciu straty zapadła w dniu [...] czerwca 2014 r., a jak już wyżej wskazano sytuacja finansowa strony badana jest na dzień złożenia wniosku. Na powyższą decyzję skarżąca złożyła skargę wnosząc o uchylenie decyzji organów obydwu instancji i zasądzenie kosztów postępowania. Spółka zarzuciła decyzji naruszenie przepisów ustawy o rehabilitacji. Nie zgodziła się z twierdzeniami organów, że należy do podmiotów znajdujących w trudnej sytuacji ekonomicznej według kryteriów wskazanych w ustawie o rehabilitacji i rozporządzenia 800/2008. W jej ocenie użycie przez ustawodawcę unijnego sformułowania "kapitał utracony" należy tłumaczyć jako kapitał, który spółka utraciła. Skarżąca natomiast nie utraciła kapitału, a jedynie ze względu na rozwijanie działalności ponosi znaczne koszty i wykazuje w związku z tym straty, których odniesienie do posiadanych kapitałów wynosi ponad połowę kapitałów ogólnie oraz jednocześnie ponad jedną czwartą w okresie 12 miesięcy poprzedzających złożenie wniosku, ale jednocześnie wykazuje znaczne kwoty w pozycji bilansu - zaliczki otrzymane na dostawy, które w określonym okresie przekształcą się w przychody i zniwelują przejściowo wykazywane straty. Strona wyjaśniła także, że wobec powyższego podjęto uchwałę o pokryciu zatwierdzonych strat z lat 2011-2013 z dochodów przyszłych okresów, zaś w roku 2014 spółka zaczęła już osiągać zysk. Stwierdziła również, że sytuacja spółki nie jest zagrożona. Terminowo reguluje wszelkie zobowiązania, zarówno budżetowe, jak też wobec pracowników i kontrahentów. Posiada stabilną sytuację finansową, na co dowody przedstawiła w toku postępowania. Samo matematyczne spełnianie wskaźników określonych w części B punkcie 1 - Informacji przedstawianych przy ubieganiu się o pomoc ... de minimis – przy niejednoznacznym sformułowaniu tego formularza - nie uprawnia do wniosków, że niepokryte straty w określonej wysokości opisane w formularzu oznaczają utracony kapitał opisany w przepisach unijnych. W jej ocenie nawet spełnianie matematycznych wskaźników nie nakłada na instytucję obowiązku odmowy wypłaty dofinansowania. Instytucja winna ocenić wystąpienie wskaźników kapitałów wraz z całokształtem okoliczności świadczących o kondycji finansowej przedsiębiorstwa, w szczególności winna ocenić okoliczności opisane w części B punkcie 5 informacji przedstawianych przez spółkę wraz z wnioskiem o dofinansowanie. Zauważyła, że z załączonych przez nią dokumentów wynika, iż spółki nie dotyczy żadna z wymienionych w formularzu - w podpunktach od a do i punktu 5 bloku B - okoliczności potwierdzających występowanie w jednostkach trudności finansowych. Kondycja spółki jest dobra a wskaźniki strat wynikają ze specyfiki działalności a nie trudności ekonomicznych, czy finansowych. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest niezasadna. Stosownie do treści art. 48a ust. 3 pkt 1 ustawy o rehabilitacji, pomoc ze środków Funduszu nie może zostać udzielona lub wypłacona pracodawcy wykonującemu działalność gospodarczą, znajdującemu się w trudnej sytuacji ekonomicznej według kryteriów określonych w przepisach prawa Unii Europejskiej dotyczących udzielania pomocy publicznej. Jak wynika z art. 48a ust. 2 ustawy o rehabilitacji pomoc ze środków PFRON stanowiąca dofinansowanie dla pracodawców do wynagrodzeń zatrudnianych przez nich osób niepełnosprawnych stanowi pomoc na zatrudnianie pracowników niepełnosprawnych w rozumieniu rozporządzenia 800/2008, a dofinansowanie to powinno być zgodne z postanowieniami tego rozporządzenia. Do uznania, że przedsiębiorstwo znajduje się w trudnej sytuacji ekonomicznej należy więc stosować kryteria określone w tym rozporządzeniu. Wypłacanie podmiotom gospodarczym dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych stanowi pomoc publiczną, która co do zasady jest niedozwolona. Niektóre rodzaje pomocy publicznej zostały jednak uznane za zgodne ze wspólnym rynkiem i jako takie dozwolone. Są to rodzaje pomocy do których zastosowanie mają regulacje ujęte w rozporządzeniu 800/2008. Kategorie dozwolonej pomocy publicznej zostały określone w art. 1 tego rozporządzenia, gdzie w ust. 1 lit. i) wskazano, że rozporządzenie ma zastosowanie do pomocy dla pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji lub niepełnosprawnych. W powołanym akcie zostały również określone sytuacje, w których nie ma on zastosowania, pomimo że dana kategoria pomocy została nim objęta. W przypadku zaistnienia takiej sytuacji pomoc, jako pomoc publiczna niezgodna ze wspólnym rynkiem nie może być udzielona. Zgodnie z motywem 15 preambuły rozporządzenia 800/2008, pomoc przyznawana przedsiębiorstwom zagrożonym w rozumieniu Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw powinna być oceniana na podstawie tych Wytycznych, aby uniknąć ich obchodzenia. Pomoc na rzecz tych przedsiębiorstw należy zatem wyłączyć z zakresu obowiązywania rozporządzenia. Państwa członkowskie przyznając pomoc dla małych i średnich przedsiębiorstw, do której stosuje się rozporządzenie, powinny zastosować uproszczoną definicję zagrożonego przedsiębiorstwa. Natomiast do dużych przedsiębiorstw jako przedsiębiorstw zagrożonych stosuje się pełną definicję zawartą w Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw. Z akt sprawy wynika, że strona jest mały przedsiębiorstwem, gdyż spełnia przesłanki z definicji zawartej w art. 2 ust. 1 załącznika I do rozporządzenia 800/2008 tj. zatrudnia mniej niż 250 pracowników i jej roczny obrót nie przekracza 50 milionów EUR i jednocześnie nie spełnia przesłanek dla średniego przedsiębiorstwa lub mikroprzedsiębiorstwa. W myśl bowiem art. 2 ust. 2 tego załącznika w kategorii MŚP małe przedsiębiorstwo definiuje się jako przedsiębiorstwo zatrudniające mniej niż 50 pracowników i którego roczny obrót lub całkowity bilans roczny nie przekracza 10 milionów EUR. Zgodnie natomiast z wnioskiem Wn-D za marzec 2014 r. średni stan zatrudnienia za 12 miesięcy poprzedzających okres sprawozdawczy ogółem wynosił [...] etatów. Tym samym spółka należy do kategorii małych przedsiębiorstw. Przy ocenie sytuacji finansowej skarżącej zastosowanie znajduje zatem uproszczona definicja przedsiębiorstwa zagrożonego określona w rozporządzeniu 800/2008. Powołane rozporządzenie nie zawiera definicji przedsiębiorstwa w trudnej sytuacji ekonomicznej, określa natomiast kryteria uznania przedsiębiorstwa za "przedsiębiorstwo zagrożone", stanowiąc w art. 1 ust. 6 lit c), że rozporządzenie nie ma zastosowania do pomocy dla zagrożonych przedsiębiorstw, co oznacza, że pomoc dla zagrożonych przedsiębiorstw jest pomocą publiczną niezgodną ze wspólnym rynkiem i nie może być udzielona. Definicja zagrożonego MŚP (Małego, Średniego Przedsiębiorstwa) została sformułowana w art. 1 ust. 7 ww. rozporządzenia, który stanowi, że dla celów ust. 6 lit. c), MŚP uważa się za zagrożone przedsiębiorstwo, jeżeli spełnia następujące warunki: a) w przypadku spółki z ograniczoną odpowiedzialnością - jeżeli ponad połowa jej zarejestrowanego kapitału została utracona, w tym ponad jedna czwarta w okresie poprzedzających 12 miesięcy; lub b) w przypadku spółki, której przynajmniej niektórzy członkowie są w sposób nieograniczony odpowiedzialni za długi spółki - jeżeli ponad połowa jej kapitału według sprawozdania finansowego została utracona, w tym ponad jedna czwarta w okresie poprzedzających 12 miesięcy; lub c) bez względu na rodzaj spółki, jeżeli zgodnie z prawodawstwem krajowym podlega zbiorowemu postępowaniu w sprawie niewypłacalności. W ocenie Sądu organy obu instancji prawidłowo przyjęły, że w przypadku skarżącej wystąpiła ww. sytuacja, o której mowa w art. 1 ust. 7 lit. a rozporządzenia 800/2008. Stan ten bowiem wynika ze złożonych przez spółkę dokumentów. Skarżąca natomiast twierdzi, że powyższe ustalenia nie są wystarczające do stwierdzenia, że spółka znajduje się w "trudnej sytuacji ekonomicznej", gdyż "nie utraciła kapitału", a jedynie ze względu na rozwijanie działalności ponosi znaczne koszty i wykazuje w związku z tym straty. Wyjaśnia także, że podjęła uchwałę o pokryciu strat z przyszłych dochodów oraz że terminowo reguluje wszelkie zobowiązania. Powyższe jednak stanowisko spółki nie może znaleźć aprobaty Sądu, gdyż ewidentnie wynika z załączonych dokumentów, że na dzień wystąpienia z wnioskiem Wn-D zarejestrowany kapitał spółki składał się tylko z kapitału zakładowego o wartości [...] zł, natomiast niepokryte straty z lat ubiegłych wynosiły [...] zł, co jak prawidłowo wyliczyły organy obydwu instancji stanowi aż [...] % kapitału spółki. Co więcej spółka także spełnia drugą przesłankę wynikającą z art. 1 ust. 7 lit a rozporządzenia 800/2008, gdyż ponad jedna czwarta zarejestrowanego kapitału została utracona w okresie poprzedzających 12 miesięcy. W okresie bowiem 12 miesięcy poprzedzających dzień wystąpienia z wnioskiem Wn-D za miesiąc marzec 2014 r., tj. w okresie kwiecień 2013 r. - marzec 2014 r. strona odnotowała stratę w wysokości [...] zł (co stanowi [...] % kapitału spółki). W związku z powyższym należy stwierdzić, iż strona spełniła przesłanki wynikające z art. 1 ust. 7 lit. a rozporządzenia 800/2008 i pomoc nie może zostać jej udzielona. W tym miejscu Sąd wskazuje, że utrata kapitału wynikająca z art. 1 ust. 7 lit a rozporządzenia 800/2008 winna być rozumiana w ten sposób, że ponoszenie straty na działalności ma wpływ na kapitał spółki, mimo że formalnie nie jest on zmniejszany (zapis księgowy kapitału). Wystąpienie bowiem określonych strat winno doprowadzić udziałowców spółki do określonego przewidzianego prawem działania, np. dokapitalizowania spółki poprzez podwyższenie kapitału zakładowego (art. 257 kodeksu spółek handlowych), czy też dopłaty (art. 177 kodeksu spółek handlowych - Dopłaty mogą być wnoszone w związku z czasowymi trudnościami finansowymi spółki, potrzebą jej dokapitalizowania, koniecznością poniesienia dodatkowych nakładów inwestycyjnych - tak NSA w postanowieniu z 20 lutego 2014 r., II FZ 146/14, LEX nr 1426684, na temat funkcji dopłat zob. też L. Żyżylewski, Dopłaty w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, PPH 1997, nr 7, s. 18-19). Co więcej w myśl art. 233 § 1 kodeksu spółek handlowych jeżeli bilans sporządzony przez zarząd wykaże stratę przewyższającą sumę kapitałów zapasowego i rezerwowych oraz połowę kapitału zakładowego, zarząd jest obowiązany niezwłocznie zwołać zgromadzenie wspólników w celu powzięcia uchwały dotyczącej dalszego istnienia spółki. Tym samym to wspólnicy spółki mają wszelkie instrumenty aby uzdrowić sytuację finansową spółki lub ją zlikwidować. Zatem wystąpienie istnienie strat siedmiokrotnie przewyższających kapitał spółki w połączeniu z wystąpieniem strat przewyższających ¼ zarejestrowanego kapitału w okresie poprzedzających 12 miesięcy od złożenia wniosku jak najbardziej ma wpływ na przypisanie stronie znajdowania się w trudnej sytuacji ekonomicznej. Na koniec należy wskazać, że organy obu instancji prawidłowo przyjęły, że przy ustalaniu czy wnioskodawca nie podlega wykluczeniu od udzielenia pomocy publicznej, należy zbadać sytuację ekonomiczną na datę składania wniosku o dofinansowanie. Późniejsza poprawa sytuacji nie może mieć wpływu na tę ocenę. Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach z 28 listopada 2013 r. II GSK 1044/12 , II GSK 1107/12 i II GSK 1170/12 wyraził pogląd, że spółka, jako pracodawca niepełnosprawnych pracowników, po spełnieniu ustawowych wymogów, w tym m.in., że nie jest przedsiębiorstwem zagrożonym, mogła domagać się comiesięcznych transz dopłat ze środków Funduszu na dofinansowanie wynagrodzenia pracowników niepełnosprawnych. Na comiesięczny charakter tych środków wskazuje również tytuł rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 9 stycznia 2009 r., wykonawczego do ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych – jest to rozporządzenie "w sprawie miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych". Zatem, zdaniem NSA, zarówno względy logiki, jak i uwarunkowania gospodarcze, przemawiają za poglądem, iż ubiegając się o dofinansowanie do wynagrodzenia niepełnosprawnych pracowników, w odniesieniu do ściśle określonego miesiąca, spółka obowiązana była za ten właśnie miesiąc wykazać spełnienie ustawowych wymogów dla ubiegania się o wnioskowaną dopłatę. Decydujący jest więc tutaj stan faktyczny z daty złożenia wniosku. Wprawdzie dopiero w dacie wydania decyzji organ dokonuje oceny wniosku, a w szczególności, czy w dacie jego złożenia zostały spełnione wymogi dla ubiegania się o wspomnianą pomoc za konkretny miesiąc, jednak zawsze dla takiej oceny miarodajny jest stan faktyczny z daty złożenia wniosku, nie zaś w dacie późniejszej np. wydania decyzji przez organ. Powyższe także potwierdza - na co zasadnie zwrócił uwagę Minister Pracy - art. 26a ustawy o rehabilitacji, który wskazuje, że pomoc jest związana z zatrudnieniem pracownika w określonym miesiącu. Samo także rozporządzenie 800/2008 podaje w motywie 36 preambuły, że za datę przyznania pomocy należy uznać dzień w którym beneficjent nabył prawo do przyjęcia pomocy zgodnie z przyjętym krajowym systemem prawnym. Dlatego też uznać należy, że prawo do pomocy w postaci dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych jest nabywane z dniem złożenia kompletnego wniosku o jego wypłatę. Wobec powyższego ewentualna poprawa sytuacji ekonomicznej, np. poprzez podwyższenie kapitału zakładowego spółki, w późniejszym okresie następującym po dacie złożenia wniosku nie może mieć wpływu na dokonane rozstrzygnięcie. Tym samym, pozytywna prognoza odnośnie do poprawy kondycji przedsiębiorcy, czy też poprawa jego sytuacji ekonomicznej po dacie złożenia wniosku, nie ma znaczenia dla oceny spełniania warunków uprawniających do otrzymania dofinansowania do wynagrodzenia pracownika niepełnosprawnego (por. wyrok NSA z dnia 4 marca 2014 r., sygn. akt II GSK 2078/12 oraz wyrok NSA z 25 lutego 2015 r., sygn. akt II GSK 591/14). Powyższy pogląd uniemożliwia wzięcie pod uwagę możliwej poprawy kondycji spółki oraz uchwały spółki o pokryciu zatwierdzonych strat z lat 2011-2013 z dochodów przyszłych okresów. Uchwała ta została bowiem podjęta została [...] czerwca 2014r. Odnosząc się do twierdzeń strony dotyczących nierozpatrzenia całości materiału dowodowego i pominięcia znacznej jego części, wskazać należy, iż stanowisko to nie znajduje uzasadnienia z tego względu, iż organy obydwu instancji zebrały i rozpatrzyły całość zgromadzonego w sprawie materiału, jak również wskazały, jakie znaczenie miały dla jej rozstrzygnięcia przedstawione przez stronę skarżącą dowody z dokumentów. Jeszcze raz podkreślić należy, że ocena zasadności przyznania pomocy następuje na podstawie danych wynikających z wniosku oraz informacji do niego załączonych, według danych (w tym danych o sytuacji ekonomicznej) z dnia jego złożenia. Skoro, bowiem, pomoc publiczna w formie dofinansowania do wynagrodzeń osób niepełnosprawnych wiąże się z zatrudnieniem pracownika w określonym miesiącu, to prawo do tej pomocy jest nabywane z ostatnim dniem okresu sprawozdawczego, a pomoc jest udzielana, jeżeli od tej daty jest możliwe ustalenie, czy zostały spełnione warunki do wystąpienia o wypłatę pomocy. Bez znaczenia dla rozpoznania przedmiotowej sprawy są zarówno fakt regulowania innych zobowiązań spółki, jak również powody dla której spółka utraciła kapitał. To bowiem skarżąca podejmuje określone decyzje gospodarcze i za te decyzje bierze również odpowiedzialność. Nie może być bowiem zgody na takie działanie podmiotu, który podejmując określone decyzje gospodarcze (np. hipotetycznie kierując się optymalizacją podatkową) traci kapitał w sposób odpowiadający przepisom rozporządzenia 800/2008 dla przedsiębiorstwa zagrożonego i jednocześnie żąda dofinasowania stanowiącego pomoc publiczną, która może być udzielona w ściśle określonych przepisami wspólnotowymi warunkach. Skoro z akt sprawy wynika, że na dzień złożenia wniosku o wypłatę dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za miesiąc maj 2014 r. wobec skarżącej miały zastosowanie przesłanki przewidziane w art. 1 ust. 7 lit a rozporządzenia 800/2008, to stronie w sposób prawidłowy odmówiono wypłaty dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych. Podsumowując wskazać należy, że w realiach sprawy niniejszej pomoc publiczna w postaci dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za miesiąc marzec 2014 r. nie mogła być udzielona, a zatem zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Konkludując, zdaniem Sądu w toku kontrolowanego postępowania nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego, jak również przepisów i zasad ogólnych postępowania administracyjnego, w szczególności tych zasad, które nakazują organom administracji publicznej w toku prowadzonego postępowania należycie wyjaśnić stan faktyczny sprawy (art. 7 k.p.a.), w tym wyczerpująco rozpatrzyć zgromadzony materiał dowodowy (art. 77 § 1 k.p.a.). Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, uznając, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r., poz. 718), orzekł jak w sentencji wyroku, orzekł jak w sentencji wyroku.