V SA/Wa 866/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński (spr.), Sędzia WSA - Joanna Zabłocka, Protokolant - ref. staż. Justyna Gadzialska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 maja 2012 r. sprawy ze skargi "A." S.A. z siedzibą w W. na informację Ministra Rozwoju Regionalnego zawartą w piśmie z dnia [...] marca 2012 r., nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie projektu; postanawia pozostawić skargę bez rozpatrzenia "A." S. A. z siedzibą w W. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na informację Ministra Rozwoju Regionalnego (dalej: Minister), zawartą w piśmie z dnia [...] marca 2012 r. o negatywnym rozpatrzeniu środka odwoławczego w sprawie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu ze środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej. Skarga z 10 kwietnia 2012 r. została przesłana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przesyłką listową, nadaną w urzędzie pocztowym w tym samym dniu. Do skargi załączono: 1) odpis skargi z załącznikami – oznaczony jako załącznik nr 1; 2) pełnomocnictwo procesowe z 5 kwietnia 2012 r. wraz z wydrukiem potwierdzenia przelewu opłaty od pełnomocnictwa – oznaczone jako załącznik nr 2; 3) wydruk potwierdzenia przelewu wpisu sądowego w wysokości 200 zł – oznaczona jako załącznik nr 3; 4) potwierdzona przez pełnomocnika strony skarżącej za zgodność z oryginałem kserokopia odpisu aktualnego z Rejestru Przedsiębiorców z 20 marca 2012 r. – oznaczona jako załącznik nr 4; 5) dokumentację w sprawie – oznaczoną jako załącznik nr 5 – na którą składały się: a) wydrukowany wniosek o dofinansowanie z 1 listopada 2011 r. bez podpisu; b) potwierdzona przez pełnomocnika strony skarżącej za zgodność z oryginałem kserokopia pierwszej strony wniosku o dofinansowanie ze wskazaniem daty złożenia w siedzibie Narodowego Centrum Badań i Rozwoju w dniu 2 listopada 2011 r.; c) kserokopia pisma Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z dnia [...] grudnia 2011 r. wraz z kserokopią koperty; d) potwierdzona przez pełnomocnika strony skarżącej za zgodność z oryginałem kserokopia pisma strony skarżącej z 27 grudnia 2011 r., stanowiącego protest wraz z potwierdzoną przez pełnomocnika strony skarżącej za zgodność z oryginałem kserokopia potwierdzenia nadania przesyłki kurierskiej; e) potwierdzona przez pełnomocnika strony skarżącej za zgodność z oryginałem kserokopia pisma Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z dnia [...] stycznia 2012 r. wraz z potwierdzoną przez pełnomocnika strony skarżącej za zgodność z oryginałem kserokopia koperty; f) potwierdzona przez pełnomocnika strony skarżącej za zgodność z oryginałem kserokopia pisma strony skarżącej z 21 lutego 2012 r. zatytułowanego "Odwołanie"; g) potwierdzona przez pełnomocnika strony skarżącej za zgodność z oryginałem kserokopia pisma Ministerstwa Rozwoju Regionalnego z dnia [...] marca 2012 r. wraz z potwierdzoną przez pełnomocnika strony skarżącej za zgodność z oryginałem kserokopia koperty. Skarga wraz z pełnomocnictwem, odpisem z KRS i potwierdzeniami uiszczenia opłat została włączona do akt sądowych sprawy, zaś pozostałe załączniki – jako dokumentacja załączona do skargi – zostały pozostawione przy aktach sądowych. Odpis skargi przesłano Ministrowi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 30c ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tj. Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712), dalej: u.z.p.p.r., po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), dalej: p.p.s.a. U.z.p.p.r. wprowadziła szczególny tryb składania skargi do sądu administracyjnego, odmienny od trybu uregulowanego w p.p.s.a. Stosownie do przepisu art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r., skarga wnoszona jest przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4. Jednocześnie w myśl art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r., wniesienie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. Powołany przepis nie precyzuje pojęcia skargi niekompletnej. Jednakowoż w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. ustawodawca zawarł sformułowanie, że skarga, o której mowa w ust. 1 jest wnoszona bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją wymienioną w tym przepisie. Powyższe prowadzi do wniosku, że "niekompletność" w rozumieniu art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. oznacza braki w zakresie dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 zd. 1 u.z.p.p.r. Innymi słowy rzecz ujmując, kompletność skargi odnosi się do kompletności dokumentacji w sprawie, która to dokumentacja szczegółowo została przez ustawodawcę określona w art. 30c ust. 2 tej ustawy. Kwestia "kompletności dokumentacji" – jako pojęcia wprowadzonego przez u.z.p.p.r. – była również przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego w kontekście pojęcia "braków formalnych skargi" funkcjonującego w p.p.s.a. W świetle bogatego już orzecznictwa w tym przedmiocie, daje się sformułować jasne stanowisko, zgodnie z którym, braku dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r., nie można utożsamiać z brakami formalnymi skargi, podlegającymi uzupełnieniu na wezwanie sądu. Jak to bowiem podkreślono, skarga jako pismo procesowe naruszające wymagania określone w art. 46, 47 i 57 § 1 p.p.s.a. nie jest niekompletna w rozumieniu art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. Zatem a contrario, skarga podlegająca pozostawieniu bez rozpatrzenia na podstawie art. 30c ust. 5 u.z.p.p.r. – to skarga nie spełniająca wymagań określonych w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. (por. postanowienie NSA z 29 lipca 2009 r., sygn. akt II GSK 568/09; postanowienie NSA z 6 stycznia 2010 r., sygn. akt II GSK 1057/09; postanowienie NSA z 25 listopada 2009 r., sygn. akt II GSK 916/09; postanowienia dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl oraz www.nsa.gov.pl). Przypomnieć należy, iż tryb skłaniania skargi do sądu administracyjnego, przewidziany w u.z.p.p.r., jest trybem szczególnym. Jednym z odstępstw od ogólnych zasad (unormowanych w p.p.s.a) jest pominięcie przy składaniu skargi organu administracyjnego i wniesienie skargi przez stronę skarżącą bezpośrednio do sądu, a nie za pośrednictwem organu. Przepis art. 30e u.z.p.p.r. wprowadził odstępstwo nie tylko od powyższej reguły, ale co więcej wyłączył obowiązek organu wynikający z art. 54 § 2 p.p.s.a, tj. obowiązek przekazania skargi wraz z aktami administracyjnymi sprawy. W konsekwencji oznacza to, iż Sąd rozpoznaje sprawę tylko w oparciu o dokumentację złożoną przez stronę skarżącą, która to dokumentacja zastępuje akta administracyjne. Mając na uwadze, że kontrola sądowoadministracyjna obejmuje również ocenę wymogów formalnych jakim winno czynić zadość zaskarżone rozstrzygnięcie, przyjąć należy, iż dokument taki winien być tym samym dokumentem, który pochodził od organu i który został przesłany do strony. Oceny legalności skarżonego pisma można bowiem dokonać tylko wówczas, gdy bez wątpliwości wiadomym jest, że kontroli poddany zostaje dokument odpowiadający jego oryginałowi. Należy zauważyć, iż zgromadzenie kompletnej dokumentacji obejmującej wniosek wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopiami wniesionych środków odwoławczych oraz kopię informacji o wynikach procedury odwoławczej, nie powinno stanowić trudności, bowiem dokumenty te winny znajdować się w posiadaniu strony. Strona otrzymuje pochodzące od organu informacje o wynikach poszczególnych etapów procedury, powinna także posiadać swoje egzemplarze wniesionych środków odwoławczych (kopie, drugie egzemplarze), kopie załączników dołączonych do wniosku oraz swój egzemplarz wniosku. Jest przy tym oczywiste, że jeżeli wniosek został wygenerowany elektronicznie i nadano mu identyfikator, to wszystkie egzemplarze wniosku opatrzone tym samym identyfikatorem gwarantują tę samą wersję wniosku, a podpisane i parafowane mają przymiot oryginalnego dokumentu. Wskazać też należy, że wniosek jest dokumentem pochodzącym od strony i strona podpisując go i dołączając do skargi, jako dokument tej samej treści, co dokument złożony organowi w toku konkursu, składa oświadczenie, że jest to dokument tej samej treści co dokument oceniany przez organ, ze wszystkimi prawnymi konsekwencjami rzetelności tego oświadczenia (por. postanowienie NSA z 30.09.2010 r., sygn. akt II GSK 1051/10, dostępne na ww. stronie internetowej). W niniejszej sprawie strona skarżąca wniosła skargę, do której załączyła wygenerowany elektronicznie egzemplarz wniosku. Dokument ten nie został jednak ani podpisany ani potwierdzony za zgodność z oryginałem, w sposób zgodny z właściwymi przepisami prawa. Nie można przyjąć jednocześnie aby kopia załączonego wniosku uzyskała charakter kopii wierzytelnej tylko dlatego, iż dołączono do niej kserokopię pierwszej strony wniosku ze wskazaniem daty złożenia w siedzibie Narodowego Centrum Badań i Rozwoju, którą pełnomocnik strony potwierdził za zgodność z oryginałem. To samo dotyczy pisma Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z dnia [...] grudnia 2011 r., które zostało złożone jedynie w kserokopii i nie jest w żaden sposób uwierzytelnione. W tym stanie rzeczy stwierdzić należało, iż wskazane dokumenty nie stanowią ani oryginałów ani też dokumentów mających taki przymiot poprzez zgodne z prawem ich uwierzytelnienie. Oznacza to, że dokumentacja w sprawie jest niekompletna, bowiem nie spełnia omówionych wyżej wymogów jakie wprowadziła u.z.p.p.r. W tym stanie rzeczy Sąd nie może dokonać kontroli legalności postępowania organów w sprawie. Na marginesie tylko wskazać można, iż pozostała dokumentacja – wymagana stosownie do art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. – została złożona prawidłowo, tj. w kopiach potwierdzonych na każdej stronie za zgodność z oryginałami przez pełnomocnika strony, będącego radcą prawnym. Mając zatem na uwadze treść przywołanych regulacji stwierdzić należało, iż skarga jest niekompletna i jako taka podlega pozostawieniu bez rozpoznania. W tym miejscu wyjaśnić należy stronie skarżącej, iż nie jest dopuszczalne wzywanie przez Sąd do nadesłania kompletnej dokumentacji w sprawie. Jak to bowiem już wyżej omówiono, dokumentację skarżąca strona winna załączyć do skargi i złożyć wraz z nią, bądź też dołączyć taką dokumentację później, jednakże w nieprzekraczalnym terminie do złożenia skargi, tj. w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4 u.z.p.p.r. bezpośrednio do Sądu i bez wezwania. Wezwanie jest instytucją jaką Sąd stosuje wyłącznie do uzupełnienia braków formalnych skargi, zaś niekompletność dokumentacji – co jeszcze raz podkreślić należy – nie stanowi braku formalnego skargi. Na kwestię tę zwrócił uwagę Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 29 października 2010 r. o sygn. akt II GSK 1256/10 wskazując, że różne są [...] skutki prawne w przypadku złożenia skargi niekompletnej od skutków złożenia skargi zawierającej braki formalne. W przypadku wniesienia skargi obarczonej brakami formalnymi (to jest niespełniającej wymogów z art. 46, art. 47 § 1 lub art. 57 § 1 p.p.s.a.) – z uwagi na brak odmiennej regulacji w u.z.p.p.r. – przewodniczący winien wezwać stronę skarżącą do uzupełnienia tychże braków formalnych w trybie art. 49 p.p.s.a. Odmiennie natomiast uregulowane są skutki złożenia skargi niekompletnej (to jest niezawierającej dokumentacji określonej w art. 30c ust. 2 zd. 1 u.z.p.p.r.). W takim przypadku ustawodawca wyraźnie określił skutek w postaci pozostawienia skargi bez rozpatrzenia (art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r.). Z uwagi na to, że kwestia kompletności skargi oraz skutków braku tej kompletności została kompleksowo uregulowana w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, nie ma w tej sytuacji możliwości zastosowania art. 49 p.p.s.a. w celu uzupełnienia tego rodzaju braków. Na koniec wskazać należy, iż Sąd – mając na uwadze przepis art. 30d ust. 3 u.z.p.p.r., zgodnie z którym, na prawo wnioskodawcy do wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie wpływa negatywnie błędne pouczenie lub brak pouczenia, o którym mowa w art. 30b ust. 1 i 4 – dokonał analizy pouczenia zawartego piśmie Ministra z [...] marca 2012 r., które uznał za prawidłowe i kompletne. Treść pouczenia stanowi przywołanie właściwych przepisów u.z.p.p.r., z których jednoznacznie wynika jakie dokumenty należy dołączyć do skargi. Konkludując stwierdzić należy, iż spoczywający na organie obowiązek wynikający z omawianego art. 30d ust. 3 u.z.p.p.r. został spełniony, bowiem w piśmie [...] marca 2012 r. zawarto pouczenie o trybie i zasadach wnoszenia skargi, a pouczenie to nie jest błędne. Na marginesie już tylko zauważyć należy, że występująca ze skargą strona jest w niniejszym postępowaniu reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie radcy prawnego. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r., orzekł jak w sentencji postanowienia.