V SA/Wa 931/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA -Irena Jakubiec-Kudiura, Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska (spr.), Sędzia WSA - Michał Sowiński, Protokolant specjalista - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lipca 2018 r. sprawy ze skargi B. W. na rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z dnia ... maja 2018 r. nr ... w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; oddala skargę. Przedmiotem skargi złożonej przez B. W., prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą B. – B. W. z siedzibą w P. (dalej: "Skarżący", "Wnioskodawca" lub "Strona") jest informacja Narodowego Centrum Badań i Rozwoju (dalej: "NCBR", "IP", "Instytucja Pośrednicząca", "Organ") z dnia [...] 2018 r. nr [...] w sprawie nieuwzględnienia protestu z dnia [...] 2018 r. od wyniku oceny wniosku o dofinansowanie projektu nr [...] w zakresie Konkursu I. [...], Działanie 1.2: Sektorowe programy B+R, złożonego w ramach Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014-2020 (POIR). Zaskarżone rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym. Pismem z dnia [...] 2018 r. NBCR zawiadomił Stronę, że ocenę merytoryczną wniosku zakończono z wynikiem negatywnym - projekt został umieszczony na Liście projektów niewybranych do dofinansowania – na podstawie § 11 ust. 4 pkt 3 Regulaminu Przeprowadzania Konkursu nr 7/1.2/2017, z uwagi na niespełnienie warunków określonych w dwóch kryteriach dostępu, nieuzyskanie wymaganego progu punktowego w dwóch kryteriach oraz nieuzyskanie minimalnej łącznej liczby punktów (zgodnie z § 10 ust. 4 pkt 2 Regulaminu Przeprowadzania Konkursu nr 7/1.2/2017). Organ w piśmie wyjaśnił, że projekt nie spełnił kryterium Nr 3 – Zgodność z zakresem tematycznym konkursu oraz Nr 5 – Kadra zarządzająca oraz sposób zarządzania w projekcie umożliwia jego prawidłową realizację. Projekt uzyskał łącznie 14 punktów, uzyskując w kryterium punktowanym Nr 1 – 2 pkt, Nr 2 – 3 pkt, Nr 3 – 2 pkt Nr 4 – 4 pkt oraz Nr 5 – 3 pkt. Strona skarżąca pismem z dnia [...] 2018 r. wniosła protest od wyniku oceny merytorycznej. Strona w szczegółowo uzasadnionym proteście nie zgodziła się zarówno z oceną kryterium dostępu Nr 3 oraz Nr 5, jak też podważyła ilość punktów, które uzyskała przy ocenie jej projektu. Skarżący nie podniósł zarzutów o charakterze proceduralnym w zakresie przeprowadzanej oceny. Zaskarżonym pismem z dnia [...] 2018 r. NCBR powiadomił Skarżącego o nieuwzględnieniu protestu. Odnosząc się do oprotestowanych kryteriów poinformowano, że dokonano zmiany pierwotnej oceny w kryterium punktowym Nr 3 - Nowość rezultatów projektu – z 2 na 3 punkty. Jednocześnie podtrzymano pierwotną ocenę odnośnie kryterium dostępu: 1. Nr 3 - Zgodność z zakresem tematycznym konkursu - NIE. 2. Nr 5 - Kadra zarządzająca oraz sposób zarządzania w projekcie umożliwia jego prawidłową realizację - NIE. Co do kryterium punktowanego Nr 1 - Zaplanowane prace B+R są adekwatne do osiągnięcia celu projektu, a ryzyka z nimi związane zostały zdefiniowane – podtrzymano ocenę 2 punktów. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia NCBR odniósł się do poszczególnych zarzutów podniesionych w proteście. I tak stwierdzono, że zgodnie z regulaminem konkursu za innowację produktową - nowość rezultatów projektu jest rozumiana jako znacząca zmiana, w oparciu o wskaźniki jakościowe i ilościowe, które odróżniają ten produkt od występujących na rynku produktów o podobnej funkcji podstawowej. W oparciu o powyższe wnioski można uznać proponowane przez Wnioskodawcę rozwiązanie (nowe elementy a ulepszone po wskazaniu parametrów docelowych oraz parametrów odniesienia) za innowację produktową. Zarzut uznano zatem za zasadny. Ponadto wskazano, iż wg definicji innowacja produktowa może być traktowana jako znaczące ulepszenie produktu w stosunku do rozwiązań istniejących na rynku, przy takim założeniu nic nie stoi na przeszkodzie, by istniejące rozwiązanie było rozwiązaniem pierwotnie oferowanym przez Wnioskodawcę. Istotnym jest by rozwiązanie spełniało wymogi nowości (modułowe elementy wykończeniowe pokryć dachowych, nieciągłe panele dachowe na rąbek stojący) lub znaczącego ulepszenia w stosunku do istniejących produktów. Zarzut uznano tym samym za zasadny. Po przeanalizowaniu treści dokumentacji aplikacyjnej, a w szczególności przytoczone przez Wnioskodawcę w treści protestu zapisy z wniosku. Członkowie Pre-Panelu Odwoławczego uznali oba zarzuty w ramach kryterium "Nowość rezultatów projektu" za zasadne. W związku z powyższym to kryterium uznano za spełnione w stopniu dobrym i zdecydowano o podwyższeniu punktacji do 3 pkt. Odnośnie zarzutu co do kryterium dostępu Nr 3, w którym Wnioskodawca nie zgadza się z twierdzeniem, iż projekt nie jest zgodny z zakresem merytorycznym konkursu ponieważ dotyczy produktów stalowych a nie wyrobów stalowych do których zdaniem oceniających odnosi się Plan Badawczy Programu Sektorowego, wskazano, że zarzut należy uznać za bezzasadny. W uzasadnieniu wskazano, że treść Planu Badawczego Programu dla Sektorowego I. należy analizować jako całość. Program Sektorowy I. w całości dedykowany jest dla Sektora/Przemysłu stalowego. Produkty opracowywane w ramach proponowanego przez Wnioskodawcę projektu, jak i ich produkcja należy do Sektora Budowlanego. Produkty opracowywane w projekcie powstają z blachy pokrytej odpowiednimi powłokami i są kształtowane w procesach tłoczenia oraz gięcia. Jednakże jedyny związek z przemysłem stalowym istnieje przez materiał źródłowy, czyli arkusze blachy. Natomiast prace zaplanowane w projekcie nie dotyczą procesu produkcji tychże blach stalowych przez walcowanie, nakładanie na nie powłok czy doskonalenie procesu produkcyjnego w celu ograniczenia energochłonności. Zatem produktem finalnym realizacji tego projektu nie będzie, np. nowa ulepszona blacha a dachówka do której produkcji wykorzystano blachę ogólnie-dostępną na rynku (efekt końcowy projektu dotyczył będzie Sektora Budowlanego, a nie Stalowego). Dodatkowo stwierdzono, że przeprowadzona przez Wnioskodawcę w proteście analiza znaczenia słów: "wyrób" i "produkt" należy uznać za drugorzędną w stosunku do oceny projektu pod kątem jego przynależności do Sektora Stalowego albo Sektora Budowlanego. Odnośnie zarzutu co do niespełnienia kryterium dostępu Nr 5 – organ wskazał, że Wnioskodawca opisał metodykę zarządzania oraz wskazał osoby odpowiedzialne za zarządzanie projektem, jednak na podstawie Wniosku nie jest możliwa ocena ról poszczególnych osób zaangażowanych w zarządzanie projektem. Stwierdzenie, że "Struktura projektu zostanie podzielona na obszary odpowiadające poszczególnym obszarom badawczo-rozwojowym, a zadania badawczo- rozwojowe oraz poszczególne funkcje kontrolne zostaną w niej przypisane" potwierdza brak planu zarządzania i radzenia sobie z sytuacjami kryzysowymi w projekcie. Członkowie Pre-panelu Odwoławczego podtrzymali również opinię, że deklarowane 10% zaangażowania czasu pracy (co przekłada się na 4h tygodniowo) w przypadku Kierownika Projektu nie jest wystarczające do sprawnego zarządzania projektem o tak znacznym stopniu złożoności. IP stwierdziła również, że Kierownik Projektu wskazany we wniosku posiada właściwe wykształcenie do zarządzania projektem (ukończone studia MBA), natomiast obecnie w firmie Wnioskodawcy pełni rolę Dyrektora ds. Sterowania Jakością w Dziale Innowacji Produktowej, a jego rola w projektach realizowanych wcześniej przez Wnioskodawcę z projektów EU nie została sprecyzowana. W pozycji pozwalającej na opisanie doświadczenia poszczególnych członków Kadry Zarządzającej wpisano jedynie doświadczenie w realizacji projektów z funduszy europejskich bez podania jakichkolwiek szczegółów tych projektów czy roli poszczególnych osób w tychże projektach. Co prawda Wnioskodawca w pozycji "Description of the Applicant/Consortium members business activity" zamieścił projekty z funduszy unijnych realizowane przez Przedsiębiorstwo, trudno jednak z tego spisu wnioskować, jakie funkcje pełnili w nich (lub czy pełnili) poszczególni członkowie Kadry Zarządzającej Projektem. Nie jest zatem możliwa weryfikacja czy też dokładna ocena kompetencji poszczególnych osób w zakresie zarządzania tak dużym projektem. Należy zatem uznać, że staż pracy kadry zarządzającej w firmie B.nie może być główną informacją o doświadczeniu kadry zarządzającej w projekcie. Warto zauważyć, że prowadzenie bieżącej działalności nawet dużej firmy nie stanowi wystarczającej kwalifikacji do zarządzania projektem o takim wysokim stopniu złożoności i poziomie dofinansowania. W związku z powyższym zarzut uznano za bezzasadny. Podsumowując Członkowie Pre-Panelu Odwoławczego uznali dwa zarzuty szczegółowe za niezasadne. a zarzut dotyczący całego kryterium dostępu nr 5 (Kadra zarządzająca oraz sposób zarządzania w projekcie umożliwia jego prawidłowa realizacje) za niezasadny i postanowili podtrzymać ocenę w danym kryterium. Odnośnie kryteriów punktowanych IP wskazał, rozpoznając zarzuty podniesione w proteście, że w projekcie wyróżniono 12 zadań oraz zaplanowano zatrudnienie Podwykonawcy, który na etapie przedprojektowym nie został jeszcze wybrany. Stwierdzono również, że jego udział nie jest dla projektu kluczowy. W budżecie przeznaczono dla niego ponad 10 mln PLN (całkowity budżet projektu to około 17 mln PLN) i z opisu jego zadań (w WP3, WP6, WP9, WP12) wynika, że będzie on odpowiedzialny za pracę koncepcyjną, analityczną (obliczenia wytrzymałościowe) oraz wykonanie prototypowych maszyn służących do produkcji przedmiotów projektu. Wnioskodawca wdroży te maszyny do rozpoczęcia produkcji na skale przemysłową. Oznacza to, że określenie Podwykonawcy jako udziałowca nie mającego kluczowego wpływu na realizację projektu jest błędne. W konsekwencji należy stwierdzić, że prawdziwe jest twierdzenie: "Nie udowodniono, czy Wnioskodawca skoncentruje się na pracach badawczo - rozwojowych niezbędnych do zapewnienia rozwiązania zmieniającego grę rynkową", gdyż prace B+R w dużej części mają być wykonane przez nieznanego Podwykonawcę, a więc także ryzyko niepowodzenia projektu jest przeniesione na nieznanego z nazwy Podwykonawcę. Dodatkowo w projekcie nie przedstawiono specyfiki prac badawczych, a sposób opisu prac w projekcie może sugerować, że mają one charakter prac rutynowych. WP dedykowane dla każdej grupy elementów obejmują dokładnie te same czynności tj. modelowanie komputerowe, druk 3D prototypu, wykonanie elementu prototypowego, a następnie jego walidację. Natomiast zgodnie z definicją prace rozwojowe nie obejmują prac rutynowych, czyli rutynowych zmian wprowadzanych do produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych, istniejących usług oraz innych operacji w toku, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. W związku z powyższym zarzut uznano za bezzasadny. Odnośnie zarzutu nr 2, nr 3 oraz nr 5 IP wskazała, że są one zasadne. Za niezasadny uznano zarzut nr 6 w zakresie oceny: Zidentyfikowano i precyzyjnie opisano najistotniejsze ryzyka związane z pracami B+R (w tym ewentualne inne niż technologiczne ryzyka/zagrożenia/wymogi prawno- administracyjne). Wnioskodawca nie zgodził się z twierdzeniem, iż zidentyfikowano pewne zagrożenia. W przypadku niektórych pakietów roboczych podano niewystarczające szczegóły, aby dowiedzieć się, czy uwzględniono wszystkie potencjalne pułapki. Nie można powiedzieć, że zidentyfikowano najważniejsze zagrożenia. Zagrożenia, które są opisane w różnych grupach komponentów w równoległych pakietach roboczych są prawie takie same. Wnioskodawca nie bierze pod uwagę specyficznych cech każdej grupy. Zagrożenia nie są opisane w sposób pozwalający na ich ilościowe określenie. W ocenie Wnioskodawcy negatywne tezy sformułowane przez osoby oceniające w tym zakresie nie znajdują oparcia w treści wniosku o dofinansowanie. IP wskazała, że Wnioskodawca wskazał niektóre ryzyka, które mogą występować na poszczególnych etapach, jednakże brak mierzalnych kamieni milowych uniemożliwia również identyfikację ryzyk z nimi związanych. Nadto ryzyka nie zostały opisane ilościowo, nie oceniono również wagi ich wpływu na realizację projektu. Powyższy zarzut uznano zatem za bezzasadny. Jednocześnie NCBR wskazał, że uznano spośród zarzutów dotyczących powyższego kryterium 3 zarzuty za zasadne oraz 3 zarzuty za bezzasadne. W ogólnej ocenie tego kryterium uznano, że zarzuty podniesione w proteście nie mają takiej samej wagi i na niekorzyść Wnioskodawcy przemawiają następujące argumenty - w projekcie właściwie nie zaplanowano prac o charakterze badawczym oraz większość kluczowych zadań zostało przeznaczonych do realizacji przez Podwykonawcę, który na etapie przedprojektowym nie został wyłoniony. W związku z powyższym w kryterium "Zaplanowane prace B+R są adekwatne do osiągnięcia celu projektu, a ryzyka z nimi związane zostały zdefiniowane" zdecydowano się podtrzymać ocenę na poziomie 2 pkt. Podsumowując organ stwierdził, że po rozpatrzeniu protestu zgodnie z Regulaminem przeprowadzania konkursu w ramach Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014-2020, projekty, które nie spełniły kryterium dostępu lub liczba punktów przyznanych w każdym kryterium punktowanym nie jest równa lub wyższa od wymaganego minimalnego progu punktowego oraz suma punktów przyznanych w ramach kryteriów punktowanych nie jest równa lub wyższa od 15, są nierekomendowane do dofinansowania. W związku z powyższym Instytucja Pośrednicząca uznała, że protest od wyniku oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie projektu [...] został rozstrzygnięty negatywnie, a tym samym projekt nie został zakwalifikowany do dofinansowania. W związku z nieuwzględnieniem protestu Strona skarżąca wniosła na rozstrzygnięcie NCBR z dnia [...] 2018 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Organowi wydającemu zaskarżone rozstrzygnięcie Strona zarzuciła naruszenie: 1. Art. 7 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej przez przeprowadzenie oceny wniosku o dofinansowanie z naruszeniem powszechnie obowiązującego prawa i naruszenie podstawowej zasady działania organów państwa wyrażonej w rzeczonym przepisie iż "Organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa."; 2. Art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020 (Dz. U. z 2017 r. poz.1460, ze zm.) (dotyczy wszystkich negatywnie ocenionych kryteriów ) poprzez: a. przeprowadzenie oceny i wyboru projektów do dofinansowania w sposób nieprzejrzysty, nierzetelny i stronniczy (dotyczy wszystkich negatywnie ocenionych kryteriów: dostępu nr 3 i 5 oraz punktowanego nr 1 ), b. a także ze względu na nieprawdziwe i nieobiektywne tezy i argumentacje prezentowane w zaskarżonej informacji (nie mające podstaw w dokumentacji konkursu, tj. Regulaminie Konkursu i Załącznikach do niego, wzorcu wniosku o dofinansowanie i Instrukcji jego wypełniania oraz samej treści wniosku o dofinansowanie) także w sposób dyskryminujący i niezapewniający równego dostępu do pomocy dla wszystkich beneficjentów (dotyczy wszystkich negatywnie ocenionych kryteriów: dostępu nr 3 i 5 oraz punktowanego nr 1), co miało istotny wpływ na wynik przeprowadzonej oceny; 3. Art. 37 ust. 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020 (Dz. U. z 2017 r. poz.1460, ze zm.) poprzez: a. nieprawidłową ocenę wniosku polegającą, w szczególności na, swobodnej, błędnej odbiegającej od rzeczywistego stanu faktycznego, a także fałszywej interpretacji przez oceniających zapisów wniosku o dofinansowanie i jego istotnych elementów (dotyczy wszystkich negatywnie ocenionych kryteriów: dostępu nr 3 i 5 oraz punktowanego nr 1), b. pominięciu zawartych we wniosku o dofinansowanie informacji (dotyczy wszystkich negatywnie ocenionych kryteriów: dostępu nr 3 i 5 oraz punktowanego nr 1), c. łączeniu ocen odrębnych elementów (dotyczy kryterium punktowanego nr 1), d. prowadzeniu ocen Kryteriów w sposób wewnętrznie sprzeczny w zakresie elementów oceny danego kryterium, a także prowadzący do sprzeczności oceny poszczególnych Kryteriów wyboru (dotyczy wszystkich negatywnie ocenionych kryteriów: dostępu nr 3 i 5 oraz punktowanego nr 1), e. wprowadzeniu nieokreślonego i nie ujętego w Kryteriach wyboru projektów twierdzenia o wadze i znaczeniu poszczególnych elementów oceny (dotyczy kryterium punktowanego nr 1), a w efekcie ( i przez co ) przeprowadzeniu oceny w sposób niezgodny z Załącznikiem nr Załącznik nr 4. do Regulaminu Konkursu - Kryteria wyboru finansowanych operacji w ramach POIR - Działanie 1.2 Sektorowe programy B+R oraz niezgodnie z ust. 3 Regulaminu konkursu, co miało istotny wpływ na wynik przeprowadzonej oceny. 4. Art. 58 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2017 r. poz.1460, ze zm.) poprzez: a. przekazanie Wnioskodawcy Informacji o nieuwzględnieniu protestu - znak pisma [...] z dnia [...] 2018 r., która nie zawiera wymaganych elementów ustawowych, tj. nie zawiera uzasadnienia negatywnej oceny Kryteriów wyboru projektów, a wskazane w to miejsce tezy są lakonicznymi, swobodnymi opiniami osób rozpatrujących protest (dotyczy wszystkich negatywnie ocenionych kryteriów: dostępu nr 3 i 5 oraz punktowanego nr 1), b. bezpodstawnym wprowadzeniu nowej w stosunku do pierwotnej oceny argumentacji, której to argumentacji nie można przypisać przymiotu kontynuacji uzasadnienia z oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie - przez co Skarżący nie mógł się do niej odnieść i uniemożliwiło to Wnioskodawcy - Skarżącemu przedstawienie swoich racji i ich oceny przez organ (dotyczy wszystkich negatywnie ocenionych kryteriów: dostępu nr 3 i 5 oraz punktowanego nr 1), co miało istotny wpływ na wynik przeprowadzonej oceny; 5. Art. 58 ust. 1 pkt. 3 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2017 r. poz.1460, ze zm.), poprzez nieprawidłową i naruszająca prawo ponowną ocenę wniosku poprzez: a. brak odniesienia się rozpatrujących protest do szeregu elementów zarzutów sformułowanych przez Wnioskodawcę w Proteście (dotyczy wszystkich negatywnie ocenionych kryteriów: dostępu nr 3 i 5 oraz punktowanego nr 1), b. wprowadzenie nowej argumentacji, której nie można przypisać przymiotu kontynuacji uzasadnienia z oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie - przez co uniemożliwiono Wnioskodawcy- Skarżącemu przedstawienie swoich racji i ich oceny przez organ (dotyczy wszystkich negatywnie ocenionych kryteriów: dostępu nr 3 i 5 oraz punktowanego nr 1), c. ponowną ocenę oprotestowanych Kryteriów, która prowadzi do zakwestionowania Kryteriów wcześniej uznanych za spełnione i nie będących przedmiotem protestu - lub też odwrotnie, co świadczy wprost o nieprawidłowej ponownej ocenie Kryterium, ponieważ dowolne opinie osób ponownie oceniających pozostają w jawnej sprzeczności z wcześniej dokonaną oceną merytoryczną wniosku (dotyczy kryterium punktowanego nr 1), co miało istotny wpływ na wynik przeprowadzonej oceny; 6. § 7 ust. 3 Regulaminu konkursu poprzez nieprawidłową ocenę wniosku polegającą na pominięciu informacji zawartych we wniosku o dofinansowanie - (dotyczy wszystkich negatywnie ocenionych kryteriów: dostępu nr 3 i 5 oraz punktowanego nr 1), co miało istotny wpływ na wynik przeprowadzonej oceny. W uzasadnieniu skargi Strona skarżąca szczegółowo uzasadniła zarzuty zawarte w skardze. W odpowiedzi na skargę Narodowe Centrum Badań i Rozwoju wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna i nie zasługuje na uwzględnienie. Uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 61 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020 (Dz. U. z 2014 r., poz. 1146, obecnie Dz. U. z 2016 r., poz. 217 ze zm.) – dalej: ustawa wdrożeniowa, u.z.r.p.s. - w zw. z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - dalej: p.p.s.a. W myśl art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego, skoro w przepisach tych przewidziano uwzględnienie skargi w wypadku stwierdzenia, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1. Wprowadzając w art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy wdrożeniowej kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 50 tej ustawy, że do postępowań w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Wyklucza to weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w k.p.a. Praktyka sądów administracyjnych wskazuje, że przy interpretacji przepisów ustawy wdrożeniowej przyjąć należy stanowisko, które dopuszcza możliwość posługiwania się, w ramach sądowej kontroli ocen projektów ubiegających się o dofinansowanie – postanowieniami systemu realizacji programu, łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego. Uznać należy, że prawo jako wzorzec kontroli sądowej, wedle którego badana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy ustawy, ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego. Kontrolując zatem legalność oceny projektu dokonanej przez NCBR, jak również legalność działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w zaskarżonej informacji, stwierdzić trzeba, iż odpowiadają one prawu. Ocena Sądu sprowadza się do zbadania zgodności postępowania Instytucji Pośredniczącej z prawem powszechnie obowiązującym, w tym zgodności z cyt. ustawą o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 – 2020, a także postanowieniami systemu realizacji programu, w szczególności Regulaminem konkursu z dnia 7 sierpnia 2017 r. (aktualizowanego 14 lutego 2018 r.), w ramach Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014-2020, Priorytet I: Wsparcie prowadzenia prac B+R przez przedsiębiorstwa, Działanie 1.2 : Sektorowe programy B+R, Program sektorowy: INNOSTAL (dostępny na stronie internetowej NCBR: www.ncbr.gov.pl/programy/fundusze-europejskie/poir/konkursy/konkurs7122017innostal/), zwanym dalej: Regulaminem konkursu. Dokonując kontroli działania organu Sąd uznał, iż przy ocenie projektu nie doszło do naruszenia art. 37 ustawy wdrożeniowej poprzez brak zapewnienia przejrzystości i rzetelności stosowanych reguł. Należy przy tym podkreślić, że ustawa wdrożeniowa nie definiuje żadnego z tych pojęć. Zasady przejrzystości i rzetelności zostały zdefiniowane w Rozdziale 4 - Ogólne warunki wyboru projektów, pkt 1 lit. b Wytycznych w zakresie trybów wyboru projektów na lata 2014 - 2020, za pomocą których na podstawie art. 5 ustawy wdrożeniowej minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego określa ujednolicone warunki i procedury wdrażania funduszy strukturalnych. Zgodnie z Wytycznymi, przejrzystość rozumiana jest jako zapewnienie dostępu do informacji związanych z przebiegiem wyboru projektów. Zasada ta jest realizowana co najmniej poprzez udzielanie na wniosek wnioskodawcy informacji o postępowaniu, jakie toczy się w odniesieniu do jego projektu, a także poprzez bieżące zamieszczanie na stronie internetowej instytucji organizującej konkurs informacji o etapie, na którym znajduje się dany konkurs lub innych informacji związanych z jego przebiegiem. W ramach konkursu NCBR na bieżąco informuje wnioskodawców w drodze komunikatów na stronie internetowej o tym, na jakim etapie znajduje się konkurs, oraz udziela odpowiedzi na indywidualne pytania zadawane przez wnioskodawców. Zgodnie z Wytycznymi, rzetelność rozumiana jest jako obowiązek zgodnej z ustanowionymi regułami oceny każdego projektu. Zasada ta jest realizowana co najmniej poprzez pisemne uzasadnienie wyniku oceny spełniania każdego z kryteriów, które zostało ocenione negatywnie oraz w przypadku kryterium punktowego nie przyznano maksymalnej możliwej do uzyskania liczby punktów. Każde uzasadnienie zawiera przynajmniej wskazanie wszystkich okoliczności, które przesądziły o negatywnym wyniku oceny spełniania danego kryterium lub wskazanie okoliczności uniemożliwiających przyznanie maksymalnej możliwej do uzyskania liczby punktów lub wskazanie okoliczności, które zdecydowały o negatywnej ocenie merytorycznej. Informacja dot. oceny wniosku Strony skarżącej zawiera pisemne uzasadnienie wyniku oceny spełnienia spornych kryteriów oraz wskazanie wszystkich okoliczności, które przesądziły o negatywnej ocenie merytorycznej. Tym samym informacja spełnia wymogi rzetelności określone w Wytycznych. Dokonując oceny zaskarżonej informacji w pierwszej kolejności należy zauważyć, że projekt Skarżącej spółki - po rozpatrzeniu protestu - nie spełnił kryterium dostępu Nr I.3 – Zgodność z zakresem tematycznym konkursu oraz Nr I.5 – Kadra zarządzająca oraz sposób zarządzania w projekcie umożliwia jego prawidłową realizację. Projekt uzyskał łącznie 15 punktów, uzyskując w kryterium punktowanym Nr II.1 – 2 pkt, Nr II.2 – 3 pkt (w pierwszej ocenie 2 pkt), Nr II.3 – 3 pkt, Nr II.4 – 4 pkt oraz Nr II.5 – 3 pkt. NCBR w informacji o rozpatrzeniu protestu wskazał nadto, że odnośnie kryterium punktowanego Nr II.1 "Zaplanowane prace B+R są adekwatne do osiągnięcia celu projektu, a ryzyka z nimi związane zostały zdefiniowane" uznano 3 zarzuty za zasadne oraz 3 zarzuty za bezzasadne. W ogólnej ocenie tego kryterium uznano, że zarzuty podniesione w proteście nie mają takiej samej wagi i na niekorzyść Wnioskodawcy przemawiają następujące argumenty - w projekcie właściwie nie zaplanowano prac o charakterze badawczym oraz większość kluczowych zadań zostało przeznaczonych do realizacji przez Podwykonawcę, który na etapie przedprojektowym nie został wyłoniony. Skutkowało to podtrzymaniem oceny na poziomie 2 pkt. W związku z powyższym NCBR uznało, że protest od wyniku oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie projektu [...] został rozstrzygnięty negatywnie, a tym samym projekt nie został zakwalifikowany do dofinansowania, albowiem zgodnie z Regulaminem przeprowadzania konkursu w ramach Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014-2020, projekty, które nie spełniły kryterium dostępu lub liczba punktów przyznanych w każdym kryterium punktowanym nie jest równa lub wyższa od wymaganego minimalnego progu punktowego oraz suma punktów przyznanych w ramach kryteriów punktowanych nie jest równa lub wyższa od 15, są nierekomendowane do dofinansowania. W pierwszej kolejności należy zatem odnieść się do podniesionych przez Skarżącego zarzutów odnośnie wadliwej oceny wskazanych dwóch kryteriów dostępu Nr I.3 oraz Nr I.5. Kryterium Nr I.3 – Zgodność z zakresem tematycznym konkursu: Wnioskodawca nie zgodził się z twierdzeniem, iż projekt nie jest zgodny z zakresem merytorycznym konkursu ponieważ dotyczy produktów stalowych a nie wyrobów stalowych, do których zdaniem oceniających odnosi się Plan Badawczy Programu Sektorowego. NCBR, dokonując oceny w fazie protestu, wskazał, iż z treść Planu Badawczego Programu dla Sektorowego I. należy analizować jako całość. Program Sektorowy I. w całości dedykowany jest dla Sektora/Przemysłu stalowego. Oceniając projekt Skarżącego wskazano, że produkty opracowywane w ramach proponowanego przez Wnioskodawcę projektu, jak i ich produkcja należy do Sektora Budowlanego. Produkty opracowywane w projekcie powstają z blachy pokrytej odpowiednimi powłokami i są kształtowane w procesach tłoczenia oraz gięcia. W ocenie organu jedyny związek z przemysłem stalowym istnieje przez materiał źródłowy, czyli arkusze blachy. Jednocześnie wskazano, że prace zaplanowane w projekcie nie dotyczą procesu produkcji tychże blach stalowych przez walcowanie, nakładanie na nie powłok czy doskonalenie procesu produkcyjnego w celu ograniczenia energochłonności. Tym samym – w ocenie IP - produktem finalnym realizacji tego projektu nie będzie, np. nowa ulepszona blacha a dachówka do której produkcji wykorzystano blachę ogólnie dostępną na rynku (efekt końcowy projektu dotyczył będzie Sektora Budowlanego, a nie Stalowego). Dodatkowo stwierdzono, że przeprowadzona przez Wnioskodawcę w proteście analiza znaczenia słów: "wyrób" i "produkt" należy uznać za drugorzędną w stosunku do oceny projektu pod kątem jego przynależności do Sektora Stalowego albo Sektora Budowlanego. W ocenie Sądu należy zgodzić się z oceną tego kryterium, jakiej dokonał organ. Według dokumentów dot. przedmiotowego programu (opis programu dostępny na stronie internetowej NCBR) Program Sektorowy I. ma na celu zwiększenie konkurencyjności i innowacyjności polskiego przemysłu stalowego w perspektywie do 2026 roku. Program został zainicjowany przez Hutniczą Izbę Przemysłowo-Handlową (HIPH). W odpowiedzi na skierowane przez NCBR do podmiotów zrzeszających przedstawicieli poszczególnych sektorów gospodarki zaproszenie do składania ofert na przygotowanie studium wykonalności programu sektorowego, HIPH złożył w 2014 roku studium wykonalności programu sektorowego, będącego jednocześnie wnioskiem o ustanowienie programu sektorowego I.. Cele szczegółowe Programu to: 1. Pobudzenie aktywności badawczej sektora stalowego, 2. Zwiększenie liczby innowacji sektora stalowego, 3. Zmniejszenie negatywnego oddziaływania sektora stalowego na środowisko. Obszary tematyczne, na których skupiać się będą działania Programu będą dotyczyć: • Nowych i ulepszonych wyrobów stalowych oraz technologii ich wytwarzania, • Nowych i ulepszonych materiałów wsadowych i stopów do produkcji hutniczej, • Odzysku i recyklingu surowców z odpadów metalurgicznych i złomu, • Optymalizacji zużycia energii, materiałów wsadowych, mediów oraz narzędzi i osprzętu hutniczego, • Innowacyjnych systemów i technologii zmniejszających szkodliwe emisje do środowiska, • Innowacyjnych rozwiązań unowocześniających i wspomagających hutnicze procesy technologiczne. Według § 4 pkt 2 i 3 Regulaminu konkursu dofinansowanie udzielane jest na realizację projektu, który obejmuje badania przemysłowe i eksperymentalne prace rozwojowe albo eksperymentalne prace rozwojowe w rozumieniu art. 2 pkt 85, 86 rozporządzenia 651/2014 (projekt, w którym nie przewidziano eksperymentalnych prac rozwojowych nie uzyska dofinansowania). Projekt może obejmować dodatkowo prace przedwdrożeniowe, będące działaniami przygotowawczymi do wdrożenia wyników badań przemysłowych i eksperymentalnych prac rozwojowych w działalności gospodarczej, umożliwiające doprowadzenie rozwiązania będącego przedmiotem projektu do etapu, kiedy będzie można je skomercjalizować (w szczególności może to być opracowanie dokumentacji wdrożeniowej, usługi rzecznika patentowego, testy, certyfikacja, badania rynku). Zgodnie zaś z Załącznikiem nr 1 do RPK - Zakres tematyczny konkursu 7/1.2/2017/POIR (dostępny tamże) został określony jako: 1. Obszar Badawczy I. Nowe i ulepszone wyroby stalowe oraz technologie ich wytwarzania; 1.1. Specjalistyczne wyroby stalowe dostosowane do specyficznych potrzeb poszczególnych sektorów/specjalnych zastosowań; 1.1.1. Opracowanie nowoczesnych wyrobów i/lub gatunków stali dla potrzeb budownictwa mieszkaniowego i przemysłowego, instalacji do przesyłu mediów płynnych i gazowych oraz zbiorników na gazy i ciecze. Innowacyjność projektu odnosi się do stworzenia nowego systemowego rozwiązania modułowego dla pokryć dachowych, a tym samym spowodowania łatwego i szybkiego montażu systemów dachowych, możliwości wieloletniego ich użytkowania itd. Analizując treść cyt. dokumentów należy wskazać, że organ prawidłowo ocenił, iż projekt Wnioskodawcy odnosi się do innowacyjnych produktów wykonywanych z tego samego produktu wyjściowego, jakim jest stal, z której wykonywane są produkty do pokrycia dachów, jednakże produkty objęte projektem nie odnoszą się do innowacyjności w samym produkcie, jakim jest stal, a to nie zawiera się w celach programu i konkursu. Kryterium Nr I.5 – Kadra zarządzająca oraz sposób zarządzania w projekcie umożliwia jego prawidłową realizację: Z protestu wynika, iż sformułowano dwa zarzuty. Pierwszy w zakresie oceny: "Czy zaproponowany podział ról i zadań w zespole zarządzającym projektem jest optymalny, pozwala na podejmowanie kluczowych decyzji w sposób efektywny i zapewnia właściwy monitoring i nadzór nad postępami w realizacji projektu." Wnioskodawca nie zgodził się z twierdzeniem, iż: "Podział ról i obowiązków w zespole zarządzającym projektem jest niejasno opisany, i za wyjątkiem Kierownika Projektu, inna kluczowa kadra zarządzająca projektem charakteryzuje się wyłącznie doświadczeniem zawodowym.". NCBR stwierdził, rozpatrując protest, iż Wnioskodawca opisał metodykę zarządzania oraz wskazał osoby odpowiedzialne za zarządzanie projektem, jednak na podstawie Wniosku nie jest możliwa ocena ról poszczególnych osób zaangażowanych w zarządzanie projektem. Stwierdzenie, że "Struktura projektu zostanie podzielona na obszary odpowiadające poszczególnym obszarom badawczo-rozwojowym, a zadania badawczo- rozwojowe oraz poszczególne funkcje kontrolne zostaną w niej przypisane" potwierdza brak planu zarządzania i radzenia sobie z sytuacjami kryzysowymi w projekcie. Członkowie Pre-panelu Odwoławczego podtrzymali również opinię, że deklarowane 10% zaangażowania czasu pracy (co przekłada się na 4h tygodniowo) w przypadku Kierownika Projektu nie jest wystarczające do sprawnego zarządzania projektem o tak znacznym stopniu złożoności. Kolejny zarzut odnosił się do oceny: "Czy wiedza i doświadczenie poszczególnych osób z zespołu zarządzającego w zakresie prowadzenie projektów B+R i wdrażaniu ich wyników jest adekwatna i zapewnia osiągnięcie zakładanych w projekcie celów", Wnioskodawca nie zgodził się z twierdzeniem, iż: "Wiedza i doświadczenie poszczególnych osób w zespole zarządzającym projektem są słabo opisane, zwłaszcza jeśli chodzi o doświadczenie w dziedzinie projektów badawczo-rozwojowych. Część poświęcona personelowi badawczo-rozwojowemu we wniosku jest lepszym wytłumaczeniem dla zarządzania pracami rozwojowymi.". Oceniono, że jest Kierownik Projektu, wspierany przez Dyrektora Finansowego, odniesiono się też do doświadczenia w zarządzaniu projektami UE, ale – w ocenie organu - nie podano żadnych szczegółów. Wskazano, że obaj członkowie zespołu pracują w firmie od kilkudziesięciu lat, ale brak szczegółów dotyczących ich doświadczenia w zarządzaniu publicznie finansowanymi projektami o takim stopniu złożoności. NCBR wskazał, że Kierownik Projektu posiada właściwe wykształcenie do zarządzania projektem (ukończone studia MBA), natomiast obecnie w firmie Wnioskodawcy pełni rolę Dyrektora ds. Sterowania Jakością w Dziale Innowacji Produktowej, a jego rola w projektach realizowanych wcześniej przez Wnioskodawcę z projektów EU nie została sprecyzowana. Z kolei w pozycji pozwalającej na opisanie doświadczenia poszczególnych członków Kadry Zarządzającej wpisano jedynie doświadczenie w realizacji projektów z funduszy europejskich bez podania jakichkolwiek szczegółów tych projektów czy roli poszczególnych osób w tychże projektach. Wnioskodawca w pozycji "Description of the Applicant/Consortium members business activity" zamieścił projekty z funduszy unijnych realizowane przez Przedsiębiorstwo, trudno jednak – w ocenie organu - z tego spisu wnioskować, jakie funkcje pełnili w nich (lub czy pełnili) poszczególni członkowie Kadry Zarządzającej Projektem. Nie jest zatem możliwa weryfikacja czy też dokładna ocena kompetencji poszczególnych osób w zakresie zarządzania tak dużym projektem. Organ uznał tym samym, że staż pracy kadry zarządzającej w firmie B. nie może być główną informacją o doświadczeniu kadry zarządzającej w projekcie. Podkreślono przy tym, że prowadzenie bieżącej działalności nawet dużej firmy nie stanowi wystarczającej kwalifikacji do zarządzania projektem o takim wysokim stopniu złożoności i poziomie dofinansowania. W ocenie Sądu również odnośnie oceny tego kryterium należy zgodzić się z organem. Z opisu zawartego we wniosku należy wywieść, iż zarówno kierownik projektu, jak i dwie osoby stanowiące kluczowy personel zarządzający będą zaangażowani w wymiarze 10% czasu pracy, przez okres 36 miesięcy realizacji projektu. Osoby te są pracownikami Wnioskodawcy. Dodatkowo IP wskazała, że z wniosku nie wynika szczegółowo, jak kształtuje się wiedza i doświadczenie poszczególnych osób. Należy zgodzić się z IP, iż deklarowane 10% zaangażowania nie jest wystarczające do sprawnego zarządzania tak dużym i skomplikowanym projektem (równolegle 7 i 6 pakietów roboczych), zważywszy, iż osoby wskazane w projekcie są stałymi pracownikami Wnioskodawcy i zajmują stanowiska odpowiedzialne i wiążące się w dużym nakładem pracy (Dyrektor ds. Sterowania Jakością w Dziale Innowacji Produktowej, Dyrektor ds. Rozwoju i Inwestycji, Dyrektor Finansowy). Należy też wskazać, że w treści wniosku nie zostały opisane tak szczegółowo, jak to miało miejsce w odniesieniu do kadry B+R, wiedza i doświadczenie kadry zarządzającej, co mogło być podstawą wątpliwości odnośnie ich adekwatności i możliwości zapewnienia osiągnięcia zakładanych w projekcie celów. W opinii Sądu zasadnym zatem jest twierdzenie IP, iż wątpliwym było twierdzenie, że kadra zarządzająca w pełni umożliwi realizację projektu, co spowodowało brak pozytywnej oceny tego kryterium. W ocenie Sądu NCBR dokonał także prawidłowej oceny projektu odnośnie wskazanego kryterium punktowanego Nr II.1 "Zaplanowane prace B+R są adekwatne do osiągnięcia celu projektu, a ryzyka z nimi związane zostały zdefiniowane", w których nie uwzględnił zarzutów podniesionych w proteście. IP rozpoznając protest w tym zakresie stwierdziła, że uznano 3 zarzuty za zasadne oraz 3 zarzuty za bezzasadne. W ogólnej ocenie tego kryterium uznano, że zarzuty podniesione w proteście nie mają takiej samej wagi i na niekorzyść Wnioskodawcy przemawiają następujące argumenty - w projekcie właściwie nie zaplanowano prac o charakterze badawczym oraz większość kluczowych zadań zostało przeznaczonych do realizacji przez Podwykonawcę, który na etapie przedprojektowym nie został wyłoniony. Skutkowało to podtrzymaniem oceny na poziomie 2 pkt. W projekcie wyróżniono 12 zadań oraz zaplanowano zatrudnienie Podwykonawcy, który na etapie przedprojektowym nie został jeszcze wybrany. W budżecie przeznaczono dla Podwykonawcy ponad 10 mln PLN (całkowity budżet projektu to około 17 mln PLN) i z opisu jego zadań (w WP3, WP6, WP9, WP12) wynika, że będzie on odpowiedzialny za pracę koncepcyjną, analityczną (obliczenia wytrzymałościowe) oraz wykonanie prototypowych maszyn służących do produkcji przedmiotów projektu. Jednocześnie z projektu wynika, że udział Podwykonawcy nie jest dla projektu kluczowy. Sąd – dokonując oceny projektu w zakresie tego kryterium – stwierdza, że należy zgodzić się z twierdzeniem IP, iż określenie Podwykonawcy jako udziałowca nie mającego kluczowego wpływu na realizację projektu jest w takiej sytuacji błędne. Trzeba zatem zgodzić się ze stanowiskiem IP, że nie udowodniono, czy Wnioskodawca skoncentruje się na pracach badawczo-rozwojowych niezbędnych do zapewnienia rozwiązania zmieniającego grę rynkową, gdyż prace B+R w dużej części mają być wykonane przez nieznanego Podwykonawcę, a więc także ryzyko niepowodzenia projektu jest przeniesione na nieznanego z nazwy Podwykonawcę. Tak samo należy podzielić twierdzenie IP, iż Wnioskodawca wskazał tylko nieliczne ryzyka, które mogą występować na poszczególnych etapach, ryzyka nie zostały opisane ilościowo, nie dokonano też oceny wagi ich wpływu na realizację projektu. To samo odnosi się do zbyt ogólnie wskazanych efektów pracy w poszczególnych zadaniach. W ocenie Sądu ocena tego kryterium punktowanego również została dokonana prawidłowo. W ocenie Sądu z przedstawionej dokumentacji projektu, która podlegała ocenie IP, na podstawie przytoczonych powyżej zapisów Regulaminu konkursu, organ wywiódł prawidłową ocenę, której nie można zarzucić dowolności i braku zasadności. Jednostka prawidłowo wskazała też, że ocena treści wniosku o dofinansowanie w kontekście spełniania określonych kryteriów odbywa się wyłącznie na podstawie jego treści (oraz załączników). Późniejsze dodatkowe informacje, w szczególności przekazywane w proteście, nie mogą być brane pod uwagę na etapie rozpatrywania protestu. Należy też zauważyć, że z Regulaminu konkursu i załączników do niego wynika, jakie kryteria będą oceniane, czemu mają one służyć i w związku z tym, co należy zamieścić we wniosku, aby dane kryterium mogło zostać pozytywnie dla wnioskodawcy ocenione. Ustawodawca w art. 41 ust. 1 ustawy wdrożeniowej postanowił, że regulamin konkursu zawiera wzór wniosku o dofinansowanie projektu. Wniosek o dofinansowanie stanowi jeden z podstawowych dokumentów dotyczących procedury dofinansowywania unijnego i nie można uznać go w okolicznościach faktycznych sprawy za dokument niemający wiążącego charakteru (por. wyrok NSA z 25 września 2014 r. sygn. akt II GSK 2113/14, odnoszący się analogicznie do art. 29 ust. 2 pkt 8 u.z.p.p.r.; wszystkie powołane orzeczenia dostępne na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych: www.orzeczenia.gov.pl). Na wnioskodawcy ubiegającym się o dofinansowanie w ramach danego konkursu spoczywa obowiązek rzetelnego i wyczerpującego wypełnienia wniosku (por. wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r. sygn. akt. II GSK 1500/11). Podkreślić wypada także, że Strona skarżąca przystępując do konkursu winna znać jego zasady, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich w jednakowy sposób. Każdy uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać pomoc musi się do tych zasad precyzyjnie stosować. Obowiązek starannego przygotowania dokumentacji aplikacyjnej, zgodnie z wymogami konkursu, ciąży zawsze na wnioskodawcy. Brak podanej informacji lub też podanie informacji w sposób niejednoznaczny winien zostać oceniony negatywnie. Organ w żaden sposób nie naruszył art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, który stanowi, że właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Postanowienia Regulaminu konkursu obowiązują w równym stopniu wszystkich beneficjentów. Nie można więc zasadnie twierdzić, aby zastosowanie wspomnianych postanowień Regulaminu konkursu względem Strony skarżącej, do czego obowiązany był organ, naruszyło powołany przepis (podobnie NSA w wyroku z 9 stycznia 2014r., II GSK 2322/13). Oceniając, co będzie stanowić wzorzec kontroli sądowej, uznać należy, że prawo, wedle którego oceniana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy u.z.r.p.s. ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego. Zatem, kontrolując zgodność z prawem dokonanej przez organ oceny projektu, sąd administracyjny ma na względzie zgodność z prawem powszechnie obowiązującym, a także z postanowieniami aktów wydanych na podstawie prawa powszechnie obowiązującego przez właściwe podmioty i w granicach ich kompetencji. Wzorzec kontroli stanowią zatem postanowienia u.z.r.p.s., postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego oraz postanowienia regulaminu konkretnego konkursu. Dokumenty określające warunki i procedury obowiązujące w programach operacyjnych są wydawane na podstawie upoważnienia ustawowego, tj. art. 5, art.6, art. 41 ustawy wdrożeniowej. Z upoważnienia nie wynika, że akty te mogą regulować pewne kwestie odmiennie niż ustawa wdrożeniowa. Dotyczy to przede wszystkim przepisów z art. 46 ust. 3 ustawy wdrożeniowej (właściwa instytucja przekazuje wnioskodawcy pisemną informacje o zakończeniu oceny projektu i jej wyniku wraz z uzasadnieniem oceny i podaniem liczby punktów otrzymanych przez projekt lub informacji o spełnieniu albo niespełnieniu kryteriów wyboru projektu) oraz art. 58 ust. 1 pkt. 1 tej ustawy (właściwa instytucja, o której mowa w art. 55, informuje wnioskodawcę na piśmie o wyniku rozpatrzenia jego protestu. Informacja ta zawiera w szczególności treść rozstrzygnięcia polegającego na uwzględnieniu albo nieuwzględnieniu protestu, wraz z uzasadnieniem). Zgodnie z zacytowanym przepisem ustawowym obie informacje dotyczące oceny projektu i rozstrzygnięcia protestu muszą zawierać uzasadnienie. Uzasadnienie to musi odzwierciedlać zasadę zawartą w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej stanowiącą, że właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Skoro ww. informacje kierowane do wnioskodawcy zgłoszonego projektu stanowią o dwustopniowym postępowaniu konkursowym kontrolowanym również przez sąd administracyjny, to nie ulega wątpliwości, że wymagane przez ustawodawcę uzasadnienie tych informacji musi spełniać element rzetelnego wyjaśnienia przyjętej oceny. Wskazać należy, jak słusznie zaakcentował Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 4 lipca 2013 r. (sygn. akt II GSK 1051/13): "uzasadnienie informacji o wynikach oceny musi zawierać taką treść, aby spełnić swoją ustawową rolę, tzn. umożliwić stronie wniesienie umotywowanego protestu od oceny, która jej nie satysfakcjonuje. Uzasadnienie zatem musi być zrozumiałe dla strony i wyraźnie wskazywać na przyczyny negatywnej oceny, a więc wymieniać uchybienia wraz z ich wyjaśnieniem. Strona powinna bowiem wiedzieć dokładnie dlaczego jej projekt został oceniony negatywnie. Jeżeli uzasadnienie zawiera taką treść i umożliwia stronie podjęcie polemiki z dokonaną oceną, trzeba uznać je za odpowiadające prawu.". Natomiast w wyroku z dnia 11 lipca 2013 r. (sygn. akt II GSK 1113/13) NSA zaakcentował, iż: "...instytucja rozpatrująca protest powinna przeprowadzić szczegółową analizę środka procesowego z uwzględnieniem zarzutów podniesionych zarówno przez ekspertów w kartach ocen merytorycznych jak i skarżącą Spółkę w treści złożonego protestu. Podkreślić należy, że nie jest dopuszczalne "mechaniczne" odwoływanie się do ocen recenzentów, czy wcześniej do ocen ekspertów.". Kontrolując w takim zakresie legalność oceny projektu dokonanej przez Instytucję Pośredniczącą, jak również legalność jego działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w zaskarżonej informacji, wypada stwierdzić, że odpowiadają one prawu. Odnosząc się zaś do poprawności oceny projektu to należy wskazać, że w tym zakresie możliwości sądu administracyjnego są ograniczone do zbadania, czy ocena została sformułowana w postępowaniu wolnym od naruszeń prawa, w szczególności odpowiadającym zasadom wynikającym z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. W ocenie Sądu takich błędów IP nie popełniła. Przeprowadzona ocena nie jest obarczona ewidentnymi błędami logicznymi, zawiera spójne i logiczne wyjaśnienie stanowisko oceniającego, argumenty na jego poparcie. Analizując treść wniosku, pisma informującego o negatywnej ocenie merytorycznej, protestu oraz pisma zawierającego odpowiedź na protest, należy stwierdzić, iż oceniający w sposób trafny wskazali na powody negatywnej oceny merytorycznej wniosku. Ocena zawiera szczegółowe wyjaśnienie zasad oceny i uzasadnienie negatywnej oceny merytorycznej. Zarzuty protestu jak i skargi nie podważają skutecznie prawidłowości dokonanej oceny. Na zakończenie Sąd zauważa, że NCBR w swoim rozstrzygnięciu odniósł się szczegółowo do zarzutów protestu, które odnosiły się do nieuznanych dwóch kryteriów dostępu: Nr I.3 - Zgodność z zakresem tematycznym konkursu oraz Nr I.5 - Kadra zarządzająca oraz sposób zarządzania w projekcie umożliwia jego prawidłową realizację, jak też do kryterium punktowanego Nr II.1 - Zaplanowane prace B+R są adekwatne do osiągnięcia celu projektu, a ryzyka z nimi związane zostały zdefiniowane, gdzie podtrzymano ocenę 2 punktów. Organ odniósł się do wszystkich zarzutów Strony skarżącej zawartych w proteście, a tym samym w żaden sposób nie naruszył przepisów ustawy wdrożeniowej odnośnie stosowania procedury odwoławczej. Należy też wskazać, że Sąd - orzekając na podstawie cyt. przepisu art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej - ocenia działania organu pod kątem przesłanki wskazanej w tym przepisie tj. czy organ oceniając projekt dokonywał tego w sposób naruszający prawo i czy naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny. Nie jest natomiast rolą Sądu dokonanie oceny merytorycznej projektu, bowiem nie jest do tego upoważnionym, nie ma też takich możliwości. W ocenie Sądu niezasadnymi w powyższym kontekście są zarzuty Skarżącego odnoszące się do naruszenia zapisów art. 7 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej , jak też wskazywanych w skardze przepisów ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020 czy regulacji zawartych w Regulaminie konkursu. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na zasadzie przepisu art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy orzekł jak w sentencji.