VI SA/Wa 1307/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Agnieszka Jendrzejewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 stycznia 2025 r. sprawy ze skargi E. M. na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z dnia [...] września 2022 r. nr [...] w przedmiocie przymusowej restrukturyzacji postanawia odrzucić skargę. E. M., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika - radcę prawnego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego (dalej: BFG) w przedmiocie przymusowej restrukturyzacji Getin Noble Bank S.A. z siedzibą w Warszawie. W wykonaniu zarządzenia z 10 czerwca 2024 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie oryginału bądź uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi, nadesłania trzech odpisów skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 200 złotych – w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone adresatowi 17 lipca 2024 r. (k. 23). Pismem z 22 lipca 2024 r. nadanym tego dnia w placówce operatora wyznaczonego pełnomocnik skarżącej oświadczył, że: "Skarżąca ostatecznie nie udzieliła mi pełnomocnictwa do występowania w tej sprawie. Wnoszę zatem o wystąpienie przez tut. Sąd bezpośrednio do skarżącej z zobowiązaniem do zajęcia stanowiska czy bezpośrednio podtrzymuje przedmiotową skargę wraz z wezwaniem do uiszczenia wpisu do skargi". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.), jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. stosuje się także do braków skargi, stosownie bowiem do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 46 § 1 p.p.s.a.), a ponadto zawierać pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem (art. 46 § 3 p.p.s.a.).Do skargi należy także dołączyć jej odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich pozostałym stronom (art. 47 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie natomiast z brzmieniem art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., w przypadku gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd odrzuca skargę. Jednocześnie, zasadą wynikającą wprost z art. 220 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a. jest, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. W myśl § 3 cytowanego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Pełnomocnik skarżącego - poinformowany o skutkach niewykonania wezwania Sądu – w zakreślonym terminie, który upłynął 24 lipca 2024 r., nie uzupełnił wskazanych powyżej braków formalnych skargi. Dodatkowo, z notatki służbowej (k. 24 akt) sporządzonej przez pracownika tutejszego Sądu po sprawdzeniu w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych wynika, że do 22 grudnia 2024 r. wpis również nie został uiszczony. Odnosząc się natomiast do kwestii wezwania skarżącej do zajęcia stanowiska czy podtrzymuje skargę w przypadku nieuzyskania umocowania przez pełnomocnika, należy zwrócić uwagę, że art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w sposób jednoznaczny przewiduje obowiązek sądu odrzucenia skargi ("sąd odrzuca skargę") w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd nie ma kompetencji do uznania, że nieuzupełniony istotny brak formalny skargi (jakim jest brak pełnomocnictwa dla sporządzającego skargę radcy prawnego (adwokata) może stać się innego rodzaju brakiem formalnym (brakiem podpisu strony pod skargą), który w dalszym ciągu podlegałby uzupełnieniu (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach m.in. z 9 lutego 2018 r. sygn. I OZ 103/18, z 18 maja 2018 r. sygn. II GZ 175/18 oraz z 27 lutego 2019 r. sygn. I OZ 156/19; www.orzeczenia.nsa.gov.pl, a także R. Hauser. M. Wierzbowski (red.). Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wydanie 3. Warszawa 2015 r., str. 362). W dalszej kolejności należy zauważyć, że przypadku nieuzupełnienia braków skargi przez skarżącą - reprezentowaną przez profesjonalnego pełnomocnika - nie zrodził się prawny obowiązek ponownego wezwania o uzupełnienie braku bezpośrednio przez stronę. Z treści skargi wynika, że na etapie postępowania przed sądem skarżąca nie występuje osobiście, lecz w jej imieniu działa pełnomocnik, (który sporządził skargę i przesłał ją do sądu), jednocześnie nie przedstawiając dokumentu potwierdzającego swoje umocowanie do działania przed sądem (ani z własnej inicjatywy, ani w ramach sądowego wezwania). To rolą pełnomocnika jest uzupełnienie braków w terminie wyznaczonym na dokonanie tej czynności, jako że zakomunikował on sądowi złożoną skargą, że działa nie w imieniu własnym, lecz w imieniu skarżącej. Ponadto, ewentualne wezwanie osobiście strony do podpisania skargi prowadziłoby do naruszenia art. 32 Konstytucji RP, a więc zasady równości wobec prawa. Nie ulega bowiem wątpliwości, że w przypadku stron, które występują przed sądem administracyjnym bez pełnomocnika profesjonalnego, skarga, której brak formalny nie zostanie uzupełniony w wyznaczonym terminie, zostanie odrzucona w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. bez ponownego wezwania. Strona korzystająca z usług profesjonalnego pełnomocnika nie powinna z tego tytułu korzystać z dodatkowych przywilejów. Przywilejem takim byłoby wezwanie strony do uzupełnienia braków skargi wobec niewykonania wezwania przez jej pełnomocnika (tak NSA w postanowieniu z 9 marca 2022 r. sygn. I OZ 71/22). Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz z art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.