I OZ 103/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S.H. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 listopada 2017 r., sygn. akt II SA/Kr 1147/17 odrzucające skargę S.H. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 17 lipca 2017 r. ([...]) w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 9 listopada 2017 r., sygn. akt II SA/Kr 1147/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2017 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – zwanej dalej: "P.p.s.a."), odrzucił skargę S.H. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 17 lipca 2017 r. ([...]) w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości. Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że w dniu 18 sierpnia 2017 r. (data wpływu do organu) S.H. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 17 lipca 2017 r. Skarga została podpisana przez r. pr. A.R. - jak podano pełnomocnika skarżącego. Do skargi nie dołączono stosownego pełnomocnictwa. W dniu 6 września 2017 r. (data wpływu do organu) S.H. złożył pismo zatytułowane "skarga" na ww. decyzję Wojewody Małopolskiego. Pismo nie było opatrzone oryginalnym podpisem skarżącego. W dniu 28 września 2017 r. (data doręczenia wezwania) wezwano pełnomocnika skarżącego r. pr. A.R. do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 2 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych oraz złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, a także do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. W dniu 5 października 2017 r. uiszczono wpis od skargi. W tym też dniu złożone zostało pismo podpisane przez L.R.W. jako pełnomocnika skarżącego, do którego dołączono dwa egzemplarze "skargi" złożonej w dniu 6 września 2017 r. z oryginalnymi podpisami skarżącego. Nie nadesłano natomiast pełnomocnictwa dla r. pr. A.R. i nie dołączono odpisów skargi przez niego wniesionej. W dniu 20 października 2017 r. S.H. powiadomił sąd o wypowiedzeniu w dniu 5 października 2017 r. pełnomocnictwa r. pr. A.R. Odrzucając skargę Sąd I instancji podkreślił, iż mimo skutecznego doręczenia wezwania, r. pr. A.R. nie przedłożył pełnomocnictwa do działania w imieniu S.H. nie złożono też odpowiedniej liczby egzemplarzy skargi (odpisów). Sąd wskazał przy tym, że z obowiązku uzupełnienia braków formalnych skargi nie zwalniał pełnomocnika fakt wypowiedzenia mu pełnomocnictwa w dniu 5 października 2017 r. Zgodnie bowiem z art. 42 § 2 P.p.s.a. adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy, który wypowiedział pełnomocnictwo, jest obowiązany działać za stronę jeszcze przez dwa tygodnie, chyba że mocodawca zwolni go od tego obowiązku. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył S.H., zaskarżając je w całości zarzucił Sądowi I instancji naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. poprzez jego bezpodstawne zastosowanie i odrzucenie skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 37 § 1 P.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Oznacza to, że w aktach sprawy winien znaleźć się pisemny dokument potwierdzający istnienie pełnomocnictwa uprawniającego do reprezentowania strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Braki w tym zakresie podlegają uzupełnieniu na wezwanie, w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. Przepis art. 49 P.p.s.a. odnoszący się do braków pisma stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (§ 1). W przypadku nieuzupełnienia we wskazanym wyżej terminie braków formalnych skargi sąd stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. odrzuca skargę. W niniejszej sprawie podstawą odrzucenia przez Sąd I instancji skargi S.H., było nieuzupełnienie w terminie jej braków formalnych przez r. pr. A.R. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego powyższe stanowisko należy uznać za prawidłowe. W rozpoznawanej sprawie skarga została sporządzona i wniesiona przez pełnomocnika skarżącego, przy czym obarczona była ona brakami formalnymi w postaci braku złożenia pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącego w tym postępowaniu oraz brakiem dołączenia wymaganej liczby odpisów skargi. Powyższa skarga została wniesiona w dniu 18 sierpnia 2017 r. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi z dnia 20 września 2017 r. doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 28 września 2017 r. Z kolei pismem z dnia 20 października 2017 r. (data wpływu do sądu) skarżący poinformował Sąd I instancji o wypowiedzeniu pełnomocnictwa r. pr. A.R. w dniu 5 października 2017 r. Mając na uwadze zarówno datę wypowiedzenia pełnomocnictwa, jak i datę, w której powziął o tym informację Sąd I instancji, jak i regulację art. 42 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym wypowiedzenie pełnomocnictwa przez mocodawcę odnosi skutek prawny w stosunku do sądu od dnia zawiadomienia go o tym, stwierdzić należy, że wezwanie pełnomocnika strony skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi było usprawiedliwione. Z kolei nieuzupełnienie braku formalnego skargi, w sytuacji gdy brak był istotny, a wezwanie precyzyjne i prawidłowo doręczone obliguje wojewódzki sąd administracyjny do odrzucenia skargi, nie dając sądowi żadnego w tym względzie wyboru (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). Odnosząc się do zarzutów przedstawionych w zażaleniu, Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że skierowanie przez stronę skarżącą przesyłki zawierającej osobiście przez niego podpisaną skargę z dnia 6 września 2017 r., nie stanowi prawidłowego uzupełnienia braku skargi w rozumieniu przepisu art. 49 P.p.s.a. Wskazać przy tym należy, że zgodnie z art. 40 § 1 k.p.a. pisma doręcza się stronie, a gdy strona działa przez przedstawiciela - temu przedstawicielowi. Jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. (art. 40 § 2 k.p.a.). W świetle powołanego przepisu doręczenie pisma stronie postępowania wywołuje taki skutek, że strona jest poinformowana o treści aktu administracyjnego, natomiast terminy procesowe do wykonywania przez nią czynności, w tym wnoszenia środków odwoławczych, w tym skargi do sądu administracyjnego należy liczyć od daty doręczenia pisma pełnomocnikowi. W związku z powyższym Sąd rozpoznający tę sprawę podziela pogląd o braku podstaw do uznania, że nieuzupełniony istotny brak formalny skargi (jakim jest brak pełnomocnictwa dla sporządzającego skargę radcy prawnego) może stać się innego rodzaju brakiem formalnym (brakiem podpisu strony pod skargą), który w dalszym ciągu podlegałby uzupełnieniu (postanowienia NSA z dnia: 25 października 2010 r., I FSK 916/10; 13 marca 2012 r., I FSK 628/11; 11 lutego 2014 r., II GSK 138/14; 12 czerwca 2014 r., I FSK 426/14; 14 października 2014 r., II GSK 2009/14; 17 listopada 2014 r., I FSK 1509/14; 17 listopada 2014 r., I FSK 1505/14; 22 kwietnia 2015 r., II OSK 825/15). Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 184 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.