VI SA/Wa 323/18

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Warszawie Andrzej Siwek po rozpoznaniu w dniu 19 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego M. W. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi Ł. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych postanowił: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego M. W. koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 480 złotych (czterysta osiemdziesiąt złotych) powiększonej o kwotę 110,40 złotych (sto dziesięć złotych czterdzieści groszy) stanowiącą 23% podatku VAT tytułem opłaty za czynności wykonane w ramach zastępstwa prawnego. W dniu 20 grudnia 2016 r. wpłynął do Sądu sporządzony na urzędowym formularzu wniosek L. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego z urzędu w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt I SO/Wa 1585/16. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 11 stycznia 2017 r. przyznano L. M. prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego oraz umorzono postepowanie w przedmiocie zwolnienia z kosztów sądowych. W piśmie z dnia 16 lutego 2017 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w W. poinformowała o wyznaczeniu radcy prawnego M. W. pełnomocnikiem z urzędu dla L. M.. Radca prawny M. W. w imieniu L. M. w dniu 20 marca 2017 r. wniosła do Sądu (Wydział I) skargę na ww. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2016 r., w której zawarła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt I SA/Wa 603/17. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 września 2017 r. odmówiono skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia skargi Skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu, pismem z dnia 23 października 2017 r. złożył zażalenie na powyższe postanowienie, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 20 grudnia 2017 r. sygn. akt II GZ 910/17 oddalił ww. zażalenie. Z związku ze zmianą symbolu sprawny przez Naczelny Sąd Administracyjny, akta sprawy przekazano według właściwości do Wydziału VI WSA w Warszawie, gdzie sprawę zarejestrowano pod sygn. akt VI SA/Wa 323/18. Postanowieniem z dnia 13 czerwca 2018 r. odrzucono przedmiotową skargę ze względu na wniesienie jej po terminie. Od postanowienia przysługiwało stronie prawo do wniesienia zażalenia. Radca prawny M. W. w dniu 9 lipca 2018 r. złożyła do Sądu opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za postępowanie zażaleniowe, pierwszoinstancyjne oraz za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Ponadto wniosła o zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków, tj. kosztów korespondencji. W myśl art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W dniu 2 listopada 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1715). W przedmiotowej sprawie ustanowiona z urzędu radca prawny M. W.: - reprezentowała skarżącego w postępowaniu z zażalenia od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 września 2017 r. sygn. akt I SA/Wa 603/17, - reprezentowała skarżącego w postępowaniu pierwszej instancji przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie o sygn. akt VI SA/Wa 323/18, zakończonym wydaniem postanowienia z dnia 13 czerwca 2018 r. odrzucającego skargę, - po doręczeniu jej ww. postanowienia z dnia 13 czerwca 2018 r. złożyła do Sądu opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Odnosząc się do reprezentacji skarżącego w postępowaniu z zażalenia od postanowienia z dnia 29 września 2017 r. sygn. akt I SA/Wa 603/17, wskazać należy, że zgodnie natomiast z § 21 ust. 1 pkt 2) ppkt d) cyt. rozporządzenia opłata w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w postępowaniu zażaleniowym wynosi 120 zł, przy czym w myśl § 4 ust. 3 ww. rozporządzenia kwotę tę należy podwyższyć o stawkę 23 % podatku od towarów i usług, tj. kwotę 27,60 zł. Odnosząc się do reprezentowania skarżącego w postępowaniu pierwszej instancji przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie o sygn. akt VI SA/Wa 323/18, zakończonym wydaniem postanowienia z dnia 13 czerwca 2018 r. odrzucającego skargę, wskazać należy, że z § 21 ust. 1 pkt 1) ppkt c) cyt. rozporządzenia opłata w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynosi 240 zł, przy czym w myśl § 4 ust. 3 ww. rozporządzenia kwotę tę należy podwyższyć o stawkę 23 % podatku od towarów i usług, tj. kwotę 55,20 zł. Wskazać także należy, że postanowieniem z dnia 13 czerwca 2018 r. odrzucono przedmiotową skargę ze względu na wniesienie jej po terminie, a radca prawny M. W. w dniu 9 lipca 2018 r. złożyła do Sądu pismo zatytułowane "Opinia prawna w przedmiocie niestwierdzenia podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia (...) z dnia 13 czerwca 2018 r. (...)". W związku z tym, że od postanowienia odrzucającego skargę ze względu na wniesienie jej po terminie, przysługuje prawo do wniesienia zażalenia, powyższe pismo należy potraktować jako opinię o braku podstaw do wniesienia zażalenia od postanowienia z dnia 13 czerwca 2018 r. Zauważyć należy, że cytowane rozporządzenie nie przewiduje możliwości przyznania wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia zażalenia, natomiast dopuszcza przyznanie wynagrodzenia za udział pełnomocnika w postępowaniu zażaleniowym. Wobec tego w taki sposób należało zakwalifikować pismo pełnomocnika z opinią o braku podstaw do wniesienia zażalenia. W niniejszej sprawie zatem pełnomocnikowi skarżącego należało przyznać wynagrodzenie za pomoc prawną udzieloną w powyższym postępowaniu zażaleniowym w kwocie 120 zł i stosownie do § 4 ust. 3 rozporządzenia podwyższyć tę opłatę o stawkę podatku od towarów i usług, tj. kwotę tj. kwotę 27,60 zł. Brak jest natomiast przesłanek do przyznania wnioskodawczyni kosztów korespondencji Trzeba bowiem podkreślić, iż zgodnie z utrwalonym stanowiskiem orzecznictwa, który rozpoznający wniosek w pełni podziela, zakres wydatków profesjonalnego pełnomocnika nie może być rozszerzany na wydatki drobne i zwykle występujące przy okazji prowadzenia procesu sądowego, do których zaliczają się między innymi koszty korespondencji. Przyjmuje się, że tego typu wydatki są rekompensowane pełnomocnikowi w ramach przyznanego mu wynagrodzenia (por. między innymi postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 13 marca 2012 r., sygn. akt II FZ 30/12 i z dnia 19 maja 2017 r., sygn. akt II GZ 357/17 oraz postanowienia Wojewódzkich Sądów Administracyjnych: w Opolu z dnia 28 września 2005 r., sygn. akt I SA/Op 73/05 i w Gdańsku, z dnia 19 lutego 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 663/14 - wszystkie orzeczenia dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Reasumując, za ww. czynności w postępowaniu w pierwszej instancji oraz w postępowaniach zażaleniowych, reprezentującej skarżącego z urzędu radcy prawnemu M. w., należy przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 5400 złotych, powiększonej o kwotę 1242 złotych, stanowiącą 23% podatku VAT tytułem opłaty za czynności wykonane w ramach zastępstwa prawnego, Podkreślić należy, że w niniejszej sprawie nie zaistniały przy tym przesłanki, wymienione w § 4 ust. 2 rozporządzenia, które uzasadniałyby przyznanie wynagrodzenia według wyższej opłaty, gdyż, w ocenie rozpoznającego wniosek, czynności pełnomocnika miały charakter czynności standardowych. W związku z powyższym, w myśl art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.