VI SA/Wa 3385/13

WyrokWSA w Warszawie2014-06-10

Skład orzekający: Izabela Głowacka – Klimas, Ewa Frąckiewicz, Dariusz Zalewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Urząd Patentowy RP prawidłowo oddalił sprzeciw wobec decyzji o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy słowno-graficzny, uznając brak podobieństwa między znakiem spornym a znakami przeciwstawionymi oraz brak ryzyka wprowadzenia konsumentów w błąd?
Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, stwierdzając, że Urząd Patentowy RP dopuścił się naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, w szczególności art. 7, 77 § 1, 80 i 107 § 3 k.p.a. Uchybienia te polegały na niewyjaśnieniu wszystkich istotnych okoliczności sprawy, przyjęciu dowolnych ustaleń faktycznych, wadliwej i niepełnej analizie materiału dowodowego, a w konsekwencji na dokonaniu błędnych ustaleń stanowiących podstawę odmowy uwzględnienia sprzeciwu. Sąd wskazał na konieczność uwzględnienia specyfiki towarów tytoniowych i warunków ich sprzedaży (sprzedaż za pośrednictwem sprzedawcy), co nadaje większą wagę podobieństwu fonetycznemu znaków, a także na wadliwą ocenę znaku spornego.
Stan faktyczny
Skarżąca P. S.A. wniosła sprzeciw wobec decyzji Urzędu Patentowego RP o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy słowno-graficzny "Slims e a Rosé". Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 132 ust. 2 pkt 2 Prawa własności przemysłowej, twierdząc, że znak jest podobny do jej wspólnotowych znaków towarowych EVE i istnieje ryzyko wprowadzenia w błąd. Urząd Patentowy RP oddalił sprzeciw, uznając brak podobieństwa znaków i ryzyka konfuzji. Skarżąca wniosła skargę do WSA w Warszawie, zarzucając naruszenie przepisów postępowania administracyjnego oraz prawa materialnego. WSA uchylił decyzję Urzędu Patentowego RP.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej, stwierdził, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu, oraz zasądził od Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka – Klimas Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędzia WSA Dariusz Zalewski (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Karolina Pilecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi P. S.A. z siedzibą w [...], Szwajcaria na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia sprzeciwu wobec decyzji o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy słowno-graficzny 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz skarżącej P.S.A. z siedzibą w [...], Szwajcaria kwotę 1617 (jeden tysiąc sześćset siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. I. Stan sprawy przedstawia się następująco: 1. W dniu [...] stycznia 2011 r. do Urzędu Patentowego RP wpłynął sprzeciw P. S.A. z siedzibą w N., Szwajcaria – dalej: "Skarżąca" lub "Spółka" wobec decyzji o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy słowno-graficzny Slims e a Rosé o numerze [...] na rzecz A. z siedzibą w S., Bułgaria – dalej: "Uprawniony". Znak ten przeznaczony został do oznaczania takich towarów jak: tytoń surowy, przetworzony, z domieszkami; produkty tytoniowe; papierosy; cygara; cygaretki; filtry do papierosów; papier do papierosów; artykuły dla palaczy; zapałki; zapalniczki i popielniczki nie z metali szlachetnych z klasy 34. Skarżąca podniosła, że udzielenie prawa ochronnego na sporny znak towarowy nastąpiło z naruszeniem art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 z późniejszymi zmianami) – dalej: "p.w.p." bowiem sporny znak jest podobny do wspólnotowego znaku towarowego EVE o numerze [...], do którego jest uprawniona. Stwierdziła, że znak przeciwstawiony i sporny przeznaczone są do oznaczania identycznych towarów, same zaś znaki są podobne oraz, że zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów. 2. Uprawniony w piśmie z dnia [...] lutego 2012 r. wniósł o oddalenie sprzeciwu. Stwierdził, że wykazy towarów do oznaczania których przeznaczone są porównywane znaki nie są identyczne, bowiem w znaku uprawnionego nie występuje kategoria przybory dla palaczy, same zaś znaki nie są podobne. Podniósł, że różnice wizualne, fonetyczne i znaczeniowe między tymi znakami są na tyle istotne, że eliminują ryzyko wprowadzenia w błąd odbiorców co do źródła pochodzenia towarów, w tym skojarzenia pomiędzy znakami. 3. Na rozprawie w Urzędzie Patentowym w dniu [...] września 2012 r. strony podtrzymały swoje twierdzenia i argumenty. Skarżąca przeciwstawiła dodatkowo spornemu znakowi dwa znaki wspólnotowe EVE Super Slims o numerze [...] i EVE o numerze [...]. 4. W piśmie z dnia [...] października 2012r. Skarżąca podkreśliła, że w segmencie papierosów "slim" czyli długich i cienkich, motyw graficzny w postaci kwiatów występuje bardzo często. Ponadto kolor "różowy (rosé)" wskazuje na małą zawartość nikotyny. Stwierdziła także, że wyrazy slims i rosé znajdujące się w znaku spornym są opisowe. Zarzuciła ponadto, że Uprawniony dokonał zgłoszenia spornego znaku w sposób manipulacyjny. Zamiast oznaczenia SLIMS EVA ROSÉ zgłosił do ochrony oznaczenie SLIMS E A ROSÉ. Podniósł, że w bazie WIPO i OHIM wszystkie znaki uprawnionego zostały zapisane w rejestrze jako "eva". Podobnie w wyszukiwarce Google - wpisując "slims e a" brak jest odniesienia do papierosów uprawnionego, natomiast po wpisaniu "slims eva" wyniki najczęściej odnoszą się do opakowań papierosów Uprawnionego. Wskazała również, że Uprawniony na swojej stronie internetowej opisuje papierosy jako "eva" a nie "e a". Podniosła ponadto, że sprzedaż papierosów odbywa się tylko i wyłącznie za pośrednictwem sprzedawcy, więc klient musi sam wymienić nazwę papierosów które chce zakupić i w konsekwencji poprosi o papierosy "eva". 5. W piśmie z dnia [...] stycznia 2013r. Uprawniony podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko. Stwierdził, że argumenty Skarżącej zawarte w piśmie z dnia [...] października 2013r. pozostają poza przedmiotem niniejszej sprawy i są nieprzydatne do orzekania. Podniósł, że argumenty zawarte w tym piśmie odnoszą się do innego nieistniejącego znaku towarowego. Podkreślił także, że w spornym znaku nie występuje litera "v". Podniósł ponadto, że rozważania na temat kolorystyki są zbędne, bowiem sporny znak jest znakiem czarno-białym. Zarzucił, że przeciwstawiony znak towarowy EVE nie występuje w znaku spornym, podobnie słowo slim, zaś słowo slims nie posiada charakteru informacyjnego ale jest fantazyjne, a także, że ani słowo Rosé, ani element graficzny w postaci róży nie występuje w znaku przeciwstawionym. Zauważył także, że słowo Rosé nie występuje w języku angielskim. Podkreślił również szczególny charakter towarów oznaczanych porównywanymi znakami. 6. Na rozprawie przeprowadzonej w dniu [...] lutego 2013 r. strony podtrzymały swoje dotychczasowe stanowiska. Skarżąca wskazała, że podstawą sprzeciwu są trzy znaki towarowe: EVE [...], EVE Super Slims [...] i EVE [...] oraz, że dominującym elementem znaku spornego jest element słowny EVA. Podniosła, że słowa "eve" i "eva" odnoszą się do tego samego imienia żeńskiego, słowo slims w znaku spornym pozostaje określeniem opisowym, rodzajowym, a słowo Rosé również opisowe wskazuje na lekkość, łagodność papierosów. Podkreśliła także, że towary oznaczane porównywanymi znakami nie są sprzedawane w systemie samoobsługowym. Natomiast Uprawniony zarzucił, że Skarżąca podważa zdolność ochronną spornego znaku towarowego, porównuje znaki przeciwstawione do jakiegoś znaku towarowego wykreowanego przez niego i nie będącego przedmiotem sporu, a także, że nie przeprowadziła odrębnej analizy porównawczej znaku spornego i przeciwstawionych tylko dokonał kumulacji cech różnych znaków towarowych. 7. W piśmie z dnia [...] marca 2013 r. Uprawniony podniósł, że materiał dowodowy złożony przez Skarżącą na rozprawie w dniu [...] lutego 2013r. jest poza przedmiotem niniejszej sprawy. Zarzucił, że Skarżąca dokonała porównania nieistniejącego znaku towarowego do znaku sztucznie wykreowanego. Wskazał, że przymiotnik "rosé" w znaczeniu "różowy" dotyczy jedynie rodzaju wina i w tym znaczeniu występuje wyłącznie z tym słowem, a podstawowym znaczeniem słowa "rosé" pozostaje "róża". Podkreślił, że sporny znak jest znakiem czarno-białym. Zarzucił, że Skarżąca bezpodstawnie przypisuje konsumentom własną percepcję znaku towarowego przyjętą na użytek niniejszej sprawy. 8. Na rozprawie przeprowadzonej w dniu [...] lipca 2013 r. strony podtrzymały swoje dotychczasowe argumenty. Uprawniony podniósł, że Skarżąca rozszerzyła podstawę sprzeciwu po upływie 6 miesięcznego terminu określonego w p.w.p. o dwa nowe znaki towarowe oraz o art. 129 p.w.p. Podkreślił, że w przedmiotowej sprawie należy dokonać porównania spornego słowno-graficznego znaku Slims e a Rosé o numerze [...] do słownego znaku EVE o numerze [...]. Zdaniem Uprawnionego niewłaściwe jest porównanie przez Skarżącą fragmentu spornego znaku do znaku przeciwstawionego. Zwrócił uwagę na rolę grafiki w znaku spornym oraz wskazał, że znak słowno-graficzny należy oceniać w całości, a nie jedynie przez jeden z jego elementów - konkretnie literę "E" występującą w obu porównywanych znakach. Wskazał, że ww. oznaczenia jako całość różnią się w warstwie wizualnej, fonetycznej i koncepcyjnej. Zarzucił, że wnoszący sprzeciw próbuje zawłaszczyć literę "E" w odniesieniu do towarów zawartych w klasie 34. Podkreślił również, że w znaku spornym nie występuje litera "v" tylko element graficzny w postaci serca. 9. Urząd Patentowy RP decyzją z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] oddalił sprzeciw Skarżącej. W uzasadnieniu powołał się na treść art. 132 ust.2 pkt 2 p.w.p. i zaznaczył, że dokonując oceny podobieństwa na podstawie tego artykułu w pierwszej kolejności poddawane jest ocenie podobieństwo samych towarów. Wskazał, że znak towarowy EVE o numerze [...] został przeznaczony do oznaczania następujących towarów z klasy 34: tytoń surowy lub przetworzony; papierosy, cygara, cygaretki; tytoń do palenia i do żucia; przybory dla palaczy; zapałki. Znak EVE o numerze [...] został przeznaczony do oznaczania następujących towarów z klasy 34: tytoń surowy lub przetworzony; papierosy, cygara, cygaretki, tytoń do palenia i do żucia; przybory dla palaczy; zapałki. Znak EVE Super Slims o numerze [...] został przeznaczony do oznaczania następujących towarów z klasy 34: Tytoń, surowy lub przetworzony; wyroby tytoniowe, w tym cygara, papierosy, cygaretki, tytoń do skręcania papierosów, tytoń do fajek, tytoń do żucia, tabaka, kretki (papierosy ziołowe); substytuty tytoniu (nie do celów medycznych); artykuły dla palaczy, w tym bibułki i gilzy, filtry do papierosów, humidory, papierośnice i popielniczki; fajki, przyrządy kieszonkowe do skręcania papierosów, zapalniczki; zapałki. Natomiast sporny znak towarowy "Slims e a Rose" o numerze [...] został przeznaczony do oznaczania następujących towarów z klasy 34: tytoń surowy, przetworzony, z domieszkami; produkty tytoniowe; papierosy; cygara; cygaretki; filtry do papierosów; papier do papierosów; artykuły dla palaczy; zapałki; zapalniczki i popielniczki nie z metali szlachetnych. W ocenie Organu z powyższego zestawienia wynika, że zarówno sporny znak towarowy [...] jak i przeciwstawione mu znaki towarowe przeznaczone są do oznaczania identycznych towarów, tj. tytoniu i różnego rodzaju wyrobów tytoniowych takich jak: papierosy, cygara, cygaretki, zapałek, a także innych artykułów dla palaczy, które są pojęciem bardzo szerokim obejmującym m.in. różnego rodzaju przybory dla palaczy. Wobec stwierdzenia identyczności towarów do oznaczania których przeznaczone są porównywane znaki należało przeprowadzić ocenę podobieństwa oznaczeń. Organ wyjaśnił, że sporny znak towarowy jest oznaczeniem słowno-graficznym utrzymanym w kolorystyce czarno-szaro-białej. Składa się on z motywu graficznego w kształcie nierozwiniętego kwiatu róży otoczonego "licznymi światłocieniami" oraz umieszczonych obok, jeden pod drugim wyrazów i liter Slims e a Rose wykonanych fantazyjną czcionką. Pomiędzy literami "e" i "a" został umieszczony motyw graficzny w kształcie serca. Przeciwstawiony mu znak towarowy [...] jest znakiem słownym składającym się ze słowa EVE. Przeciwstawiony mu znak towarowy [...] jest oznaczeniem słowno- graficznym składającym się z pionowego paska z motywami graficznymi w postaci różnych kwiatów i liści oraz napisu EVE. Kolejny przeciwstawiony mu znak towarowy [...] jest również oznaczeniem słowno-graficznym. Składa się on z motywu graficznego w postaci rozwiniętego kwiatu i jego łodygi. Poniżej tego kwiatu został umieszczony napis EVE Super Slims. Znak ten został skomponowany w kolorach brązowym, beżowym, różowym, fioletowym i białym. Z powyższego zestawienia wynika, że sporny znak "Slims e a Rose" posiada bogatą szatę graficzną, na którą składa się zarówno motyw graficzny w kształcie nierozwiniętego kwiatu róży, cieniowane tło, motyw graficzny w kształcie serca oraz napis "Slims e a Rosé" wykonany oryginalną czcionką. Wszystkie te elementy łącznie tworzą oryginalną całość, która w warstwie wizualnej różni się istotnie od przeciwstawionych znaków. Znak [...] składa się bowiem z paska składającego się z różnego rodzaju kwiatów i liści obok którego umieszczony jest napis EVE wykonany prostą czcionką. Z kolei znak [...] składa się z rozwiniętego kwiatu oraz umieszczonego poniżej napisu EVE wykonanego prostą czcionką, pod którym umieszczono wykonany znacznie mniejszą, niestandardową czcionką napis Super Slims. Znak [...] jest natomiast oznaczeniem słownym, nie posiadającym żadnej grafiki. W związku z powyższym Organ stwierdził, że sporny znak nie jest podobny w warstwie wizualnej do żadnego z przeciwstawionych znaków. W warstwie fonetycznej porównywane znaki towarowe także nie są podobne. Znak sporny składa się bowiem z dwóch słów Slims i Rosé oraz liter "e" i "a", podczas gdy przeciwstawione mu znaki [...] oraz [...] składają się zaledwie z jednego słowa EVE, zaś znak [...] składa się ze słów EVE SUPER SLIMS. W ocenie Organu nawet jeżeli w znaku spornym motyw graficzny w kształcie serca przez pewną grupę odbiorców zostanie odczytany jako litera "v", a całe zestawienie liter e i a pomiędzy którymi umieszczony jest ten motyw graficzny zostanie odczytany jako słowo "ewa", to jest to zaledwie jeden z elementów spornego znaku, którego wymowa nie jest tożsama z wymową zasadniczego elementu przeciwstawionych znaków, tj. słowa EVE. Słowo EVE może być wymówione przez polskich odbiorców dwojako - zgodnie z jego zapisem jako EWE, bądź zgodnie z wymową angielską jako IW, podczas gdy słowo "eva" będzie wymawiane przez polskich odbiorców jako "ewa". Porównywane znaki składają się w znacznej części ze słów nie należących do języka polskiego. Stanowiące zasadniczy element przeciwstawionych znaków słowo EVE pochodzi z języka angielskiego, w którym oznacza "wieczór", "wigilia", "przeddzień", a także imię żeńskie "EWA". Także słowo "Rosé" oraz słowo "Slims" stanowiące zarówno element spornego znaku jak i znaku wnoszącego sprzeciw [...] pochodzą z języka angielskiego. Słowo "Rosé" w języku angielskim oznacza "róża", "różany", "róż" oraz "różowe" lecz tylko w odniesieniu do wina, co znajduje potwierdzenie w przedłożonej przez wnoszącego sprzeciw do akt sprawy kopii wielkiego słownika angielsko-polskiego załączonej przez wnoszącego sprzeciw (karta 182). Natomiast słowo "Slims" stanowiące w języku angielskim liczbę mnogą od słowa "Slim" oznacza m.in. "smukłe", "cienkie", "szczupłe", jak też "nieistotne". Natomiast słowo "Super" stanowiące element znaku wnoszącego sprzeciw [...] zarówno w języku polskim jak i angielskim oznacza m.in. "wspaniałe", "wyborne". Mając na uwadze powyższe Organ stwierdził, że porównywane są także w dostatecznym stopniu zróżnicowane w warstwie znaczeniowej, nawet gdyby w spornym znaku motyw graficzny w kształcie serca przez pewną grupę odbiorców został odczytany jako litera "v", a całe zestawienie liter e i a pomiędzy którymi umieszczony jest ten motyw graficzny jako słowo "eva". W znaku tym umieszczony jest bowiem element słowny "Rosé", który nie występuje w znakach przeciwstawionych. Słowo to, nie oznacza "różowy" w odniesieniu do takich towarów jak wyroby tytoniowe i artykuły dla palaczy, a jedynie w odniesieniu do takich towarów jak wina. Wobec powyższego, w ocenie Organu, w odniesieniu do wyrobów tytoniowych i artykułów dla palaczy jest ono fantazyjne i jako takie, wbrew twierdzeniom Skarżącej, nadaje się do odróżniania tych towarów. W związku z powyższym Organ uznał, że porównywane znaki towarowe jako całość różnią się istotnie zwłaszcza w warstwach graficznej i słownej, ale także znaczeniowej. Biorąc pod uwagę charakter towarów do oznaczania których przeznaczone są porównywane znakami towarowymi oraz brak podobieństwa pomiędzy tymi znakami Organ stwierdził, że nie istnieje ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd. Co prawda krąg odbiorców towarów oznaczanych porównywanymi znakami jest ten sam, a mianowicie są to osoby palące papierosy i tytoń zarówno nałogowo jak i okazjonalnie jednak osoby te, a zwłaszcza palące nałogowo zwracają szczególną uwagę na oznaczenie towaru. Wobec powyższego pomimo, że towary te sprzedawane są w tych samych miejscach, mianowicie kioskach ruchu, sklepach spożywczych, super i hipermarketach czy stacjach benzynowych, odbiorcy ci nie są narażeni na ryzyko pomyłki. Są to osoby dobrze poinformowane i uważne, które świadomie dokonują wyboru pomiędzy towarami. Dlatego też Organ nie podzielił stanowiska Skarżącej, że w rozpatrywanej sprawie najistotniejsza jest warstwa słowna porównywanych znaków. W przedmiotowej sprawie bowiem warstwa graficzna jest równie istotna co słowna. 10. Pismem z dnia [...] listopada 2013 r. Skarżąca wniosła skargę na powyższą decyzję zarzucając jej naruszenie: 1) art. 7 i 8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity - Dz. U. z 2013 r., poz. 267) dalej: "k.p.a." polegające na sprzeczności w zakresie treści uzasadnienia ustnego decyzji ogłoszonego [...] lipca 2013 r. z treścią uzasadnienia pisemnego decyzji doręczonej [...] października 2013 r., 2) art. 7 i 8 k.p.a. poprzez brak spójności i logiczności w rozstrzygnięciu organu polegające na uznaniu, że znaki EVE Super Slims nr [...] i EVE nr [...] nie mogą być przedmiotem jakiejkolwiek oceny w sprawie, przy jednoczesnym przeprowadzeniu w uzasadnieniu pisemnym decyzji oceny podobieństwa tych znaków do znaku spornego, 3) art. 107 § 3 k.p.a. polegające na sprzeczności treści uzasadnienia ustnego z treścią uzasadnienia pisemnego w zakresie obowiązku badania podobieństwa spornego znaku do znaków towarowych EVE Super Slims nr [...] i EVE nr [...]; 4) art. 110 k.p.a. polegające na zmianie decyzji po jej ogłoszeniu poprzez przedstawienie pisemnego uzasadnienia sprzecznego z uzasadnieniem ustnym pomimo związania organu wydaną decyzją od dnia jej ogłoszenia; 5) art. 7, 77 §1, 80 i 107 § 3 k.p.a. polegające na przeprowadzeniu postępowania w oparciu o wadliwe ustalenia faktyczne polegające na identyfikowaniu w treści decyzji spornego znaku towarowego jako Slims e a Rosé, podczas gdy przedmiotem oceny jest znak towarowy Slims e (znak graficzny w kształcie serca) a Rosé i nieprawidłowe uzasadnienie decyzji w tym zakresie; 6) art. 7, 77 §1, 80 i 107 § 3 k.p.a. polegające na braku całościowej i wszechstronnej oceny materiału dowodowego przedłożonego do akt sprawy i nieprawidłowym uzasadnieniu decyzji w tym zakresie; 7) art. 7, 77 §1, 80 i 107 §3 k.p.a. polegające na dokonaniu wadliwych ustaleń istotnych okoliczności faktycznych sprawy i nieprawidłowym uzasadnieniu decyzji w tym zakresie poprzez: a) dokonanie błędnej oceny oznaczeń przy pominięciu konieczności zbadania siły odróżniającej poszczególnych elementów i ich wpływu na ocenę konfuzji, b) wadliwe przyjęcie analogicznej dystynktywności elementów Slims i Rosé w odniesieniu do "wyrobów tytoniowych" jak elementów e (znak graficzny w kształcie serca) a i Eve w całościowej ocenie podobieństwa oznaczeń, c) przypisanie nadmiernej wagi elementom graficznym występujących w spornym znaku, d) wadliwe ustalenia odnośnie braku podobieństwa oznaczeń e (znak graficzny w kształcie serca) a i Eve, e) zmarginalizowanie znaczenia płaszczyzny fonetycznej w odniesieniu do wyrobów tytoniowych, f) wadliwe akcentowanie różnic w warstwie znaczeniowej porównywanych znaków, g) wadliwe odniesienie się do zagadnienia inkorporacji, bez wyjaśnienia dlaczego nie występuje ono w stanie sprawy, h) pominięcie reguł i zasad wynikających z zachowań konsumenckich w odniesieniu do wyrobów tytoniowych, i) wadliwe ustalenia odnośnie sposobu oferowania i ekspozycji wyrobów tytoniowych na rynku; pominięcie reguł i zasad postrzegania wyrazów zapisanych w części w postaci graficznej i dokonanie ustaleń w sprzeczności z przyjętymi regułami psychologii zachowań konsumenckich, j) wadliwe uznanie, że okoliczności związane z identyfikowaniem spornego znaku Slims e (znak graficzny w kształcie serca) a Rosé na rynku dotyczą okoliczności związanych z zachowaniem uprawnionego, podczas gdy dotyczą one istotnych zagadnień związanych ze sposobem jego postrzegania, k) pominięcie sposobu postrzegania i komunikowania oznaczenia "e (znak graficzny w kształcie serca)a" jako "eva" przez samego uprawnionego, l) pominięcie sposobu postrzegania i komunikowania oznaczenia "e (znak graficzny w kształcie serca) a" jako "eva" przez WIPO, OHIM, UP RP, Google. 8) naruszenie art. 246 p.w.p. polegające na jego błędnej wykładni poprzez wadliwe rozumienie pojęcia umotywowanego sprzeciwu i jego podstaw i uznanie, że powołanie się na znaki towarowe EVE Super Slims nr [...] i EVE nr [...] stanowiło niedopuszczalne rozszerzenie sprzeciwu i w konsekwencji jego niewłaściwe zastosowanie w stanie sprawy, 9) naruszenie art. 132 ust 2 pkt 2 p.w.p. polegające na jego nieprawidłowej wykładni w zakresie oceny przesłanki podobieństwa oznaczeń w zakresie: - konieczności oceny oznaczeń przez pryzmat elementów dominujących i odróżniających, - przyjęcia, że płaszczyzna fonetyczna jest mniej istotna z uwagi na fakt, że oznaczenie podlega późniejszej weryfikacji na płaszczyźnie wizualnej, - wpływu specyfiki warunków sprzedaży towarów na znaczenie elementów podobieństwa oznaczeń. 10) naruszenie art. 132 ust 2 pkt 2 p.w.p. polegające na jego nieprawidłowej wykładni w zakresie oceny przesłanki niebezpieczeństwa konfuzji w zakresie: - wpływu identyczności towarów na ustalenie ryzyka konfuzji; - rozumienia modelu przeciętnego odbiorcy. 11) naruszenie art. 132 ust 2 pkt 2 p.w.p. polegające na jego niewłaściwym zastosowaniu w stanie faktycznym przedmiotowej sprawy. Mając powyższe na uwadze Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości 10. W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy RP wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji . II. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 1. Na wstępie wyjaśnić należy, iż zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów, wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a.", sprawowana jest przez sądy administracyjne w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, lub ewentualnie ustalenie, że decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 lit. a-c p.p.s.a.). 2. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Wykładnia powołanego przepisu wskazuje, że Sąd ma nie tylko prawo, ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Z drugiej jednak strony, granicą praw i obowiązków Sądu, wyznaczoną w art. 134 § 1 p.p.s.a. jest zakaz wkraczania w sprawę nową. Granice te zaś wyznaczone są dwoma aspektami, mianowicie: legalnością działań organu oraz całokształtem aspektów prawnych tego stosunku prawnego, który był objęty treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia. 3. W sytuacji, kiedy skarga zarzuca naruszenie prawa materialnego oraz naruszenie przepisów postępowania, w pierwszej kolejności rozpoznaniu podlegają zarzuty naruszenia przepisów postępowania. Do kontroli subsumcji danego stanu faktycznego pod zastosowany przepis prawa materialnego można przejść dopiero wówczas, gdy okaże się, że stan faktyczny przyjęty w zaskarżonej decyzji bądź postanowieniu został ustalony z uwzględnieniem wymaganych przepisów postępowania, przez co ustalenie to nie było wadliwe albo nie zostało skutecznie podważone. 4. Skarżąca podniosła, że udzielenie prawa ochronnego na sporny znak towarowy nastąpiło z naruszeniem art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. bowiem sporny znak jest podobny do wspólnotowego znaku towarowego EVE o numerze [...], do którego jest uprawniona. Stwierdziła, że znak przeciwstawiony i sporny przeznaczone są do oznaczania identycznych towarów, same zaś znaki są podobne oraz, że zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów. Skarga jest zasadna jednakże należy na wstępie wyraźnie stwierdzić, że w ocenie Sądu w składzie orzekającym, nie wszystkie zarzuty w niej podniesione uznane zostały za trafne. W ocenie Sądu niezasadne są zarzuty sformułowane w skardze w pkt od 1 do 4, wszystkie związane generalnie z zarzutem naruszenia przepisów k.p.a, tj. : art. 7, 8, 107 i 110, polegające na sprzeczności w zakresie treści uzasadnienia ustnego decyzji ogłoszonego [...] lipca 2013 r. z treścią uzasadnienia pisemnego decyzji doręczonej Skarżącej. Skarżąca nie przedstawia bowiem w tym zakresie żadnych dowodów uzasadniających trafność podniesionych zarzutów. Postępowanie administracyjne oparte jest na zasadzie pisemności, a decyzja administracyjna (w tym przypadku decyzja Urzędu Patentowego z [...] lipca 2013 r.) traktowana powinna być jako dokument urzędowy, a co za tym idzie należy przyjąć domniemanie zgodności z prawdą. Może być ono obalone wszelkimi środkami dowodowymi, jednakże strona, która zaprzecza prawdziwości dokumentu urzędowego, powinna tę okoliczność udowodnić. Powyższy pogląd zgodny jest z poglądami judykatury wyrażonymi np. w wyroku wyrok NSA z 21 lipca 2011 r., II OSK 1228/10, LEX nr 1132063. Przepis art. 76 § 3 k.p.a. dopuszcza obalenie domniemania zgodności z prawdą dokumentu urzędowego w drodze przeprowadzenia dowodu przeciwko treści takiego dokumentu. Domniemanie takie może być obalone wszelkimi środkami dowodowymi, jednakże strona, która zaprzecza prawdziwości dokumentu urzędowego, powinna tę okoliczność udowodnić. W tej sprawie Skarżąca w żaden sposób stawianych zrzutów nie uzasadnia, powodując ich bezskuteczność. Niemniej, pomimo braku zasadności powyżej wskazanych zarzutów Sąd orzekający w niniejszej sprawie stwierdził, iż Urząd Patentowy RP, wydając zaskarżoną decyzję dopuścił się - mającego zasadniczy wpływ na wynik sprawy - naruszenia przepisów procedury administracyjnej, a w szczególności art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a., a także art. 107 § 3 k.p.a. - z uwagi na niewyjaśnienie wszystkich okoliczności istotnych dla prawidłowego i pełnego rozstrzygnięcia sprawy, a także na przyjęciu dowolnych ustaleń faktycznych oraz przeprowadzeniu wadliwej i niepełnej zarazem analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego, a w konsekwencji tych uchybień - dokonanie błędnych ustaleń, które stanowiły podstawę odmowy unieważnienia prawa ochronnego na sporny znak towarowy [...], w oparciu o przepisy art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. Naruszenie wspomnianych przepisów procedury administracyjnej mogło mieć - w ocenie Sądu - istotny wpływ na ostateczny wynik sprawy, a więc stanowi dostateczną podstawę prawną do uchylenia przez sąd administracyjny spornej decyzji Urzędu Patentowego RP. 5. Przechodząc do merytorycznej oceny legalności zaskarżonej decyzji Urzędu Patentowego RP na wstępie należy zauważyć, że organ uznał w niej (zob. s. 5 skarżonej decyzji), że: "W toku postępowania wnoszący sprzeciw wskazał, że znak towarowy [...] jest podobny również do dwóch innych wspólnotowych znaków towarowych EVE o numerze [...] i EVE Super Slims o numerze [...]. Powyższe znaki towarowe zostały jednak wskazane przez wnoszącego sprzeciw jako przeciwstawienia dla spornego znaku towarowego dopiero na rozprawie w dniu [...] września 2012r., a więc po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia w Wiadomościach Urzędu Patentowego informacji o udzieleniu prawa ochronnego na sporny znak towarowy, stanowią więc one niedopuszczalne rozszerzenie sprzeciwu". Powyższe stanowisko nie jest zasadne, gdyż organ dokonał wadliwej interpretacji przesłanek wynikających z art. 246 p.w.p. jak również nieprawidłowo zinterpretował przywołane orzecznictwo. Zgodnie bowiem z treścią art. 246 p.w.p. sprzeciw musi być umotywowany i zawierać podstawę, którą stanowią okoliczności uzasadniające unieważnienie prawa ochronnego. W ocenie Sądu w sprawie można mówić jedynie o modyfikacji treści zarzutów i jego argumentacji, a nie o nieuprawnionym jego rozszerzeniu, wbrew normie wynikającej z przepisu art. 246 p.w.p. Uzupełnienie motywacji poprzez powołanie się na kolejne znaki Skarżącej było odpowiedzią na argumentację Uprawnionego. Skarżąca bowiem w sprzeciwie powołała się na znak towarowy EVA, który to będąc znakiem słownym daje jej najszerszy zakres ochrony. Uprawniony w odpowiedzi na sprzeciw jednakże, zdaniem Skarżącej nadmiernie pozycjonował grafikę w postaci kwiatów zawartych w znaku, co skłoniło Skarżącą do podważenia tej argumentacji poprzez powołanie się na kolejne znaki towarowe zawierające elementy graficzne przedstawiające również motywy kwiatów. W ocenie Sądu powyższe stanowiło w pełni uzasadnioną obronę interesów Skarżącej, a nie niedopuszczalne rozszerzenie sprzeciwu jak zdaje się twierdzić organ. Nie doszło w tej sprawie natomiast do zmiany treści sprzeciwu ani co do podstawy prawnej, ani co do znaku, którego rejestracji Skarżąca się przeciwstawia. W dalszym ciągu bowiem jest to sprzeciw wobec rejestracji znaku towarowego słowno-graficznego o numerze [...] i zarzut, że udzielenie prawa ochronnego na sporny znak towarowy nastąpiło z naruszeniem art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy p.w.p. Powyższe stanowisko, w zakresie uprawnionej modyfikacji sprzeciwu, można uznać za utrwalone w orzecznictwie sądów administracyjnych albowiem znajduje w znacznym zakresie oparcie w ocenach prawnych zawartych - między innymi - w wyroku NSA z dnia 20 grudnia 2012 r, sygn. akt: II GSK 1278/11 oraz z 20 lipca 2011, II GSK 647/10, orzeczenia.nsa.gov.pl). Przytoczone wyżej poglądy sądów administracyjnych w pełni podziela WSA w Warszawie w składzie orzekającym w niniejszej sprawie, a akceptacja tych poglądów oznacza równocześnie, że skarga i zarzuty w niej sformułowane co do braku naruszenia art. 246 p.w.p. przez Skarżącą zasługują na uwzględnienie. Strona może w ramach tej podstawy prawnej uzupełniać argumentację i składać dowody potwierdzające zawarte w sprzeciwie tezy. 6. Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi, to zasadny jest zarzut iż organ źle oceniał znak sporny na tle znaków przeciwstawionych w zakresie charakteru napisu: e"motyw w kształcie serca"a. Organ w sposób wadliwy ocenił całościową postać spornego znaku. W znaku tym nie występuje bowiem w sposób niezależny i samodzielny motyw serca - element ten został wpisany w słowo eva, gdzie litera v została zastąpiona elementem serca, który nawiązuje do graficznego sposobu zapisu tej litery. Organ konsekwentnie jednak próbuje oddzielać motyw serca od słowa e"serce"a, o czym świadczy przedstawianie go jako e a. A całość znaku jako: "napis Slims e a Rosé". Organ upatruje dalszych odmienności pomiędzy porównywanymi znakami w wykonanym oryginalną czcionką napisie Slims e a Rosé, Organ wyjaśnia, że znak sporny jest zbudowany z dwóch słów Slims i Rosé oraz liter "e" i "a". Ocena taka zaskakuje w kontekście formy przedstawieniowej spornego znaku, która oprócz szaty graficznej w postaci cieniowanego tła i elementu kwiaty zawiera trzy a nie dwa wyrazy tj. Slims e"serce"a Rosé. Brak dostrzeżenia tej okoliczności stanowi istotne uchybienie skarżonej decyzji i świadczy o błędnym ustaleniu stanu faktycznego przez organ. Powyższe stanowi w szczególności art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a., a także art. 107 § 3 k.p.a. - z uwagi na niewyjaśnienie wszystkich okoliczności istotnych dla prawidłowego i pełnego rozstrzygnięcia sprawy, a także na przyjęciu dowolnych ustaleń faktycznych oraz przeprowadzeniu wadliwej i niepełnej zarazem analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego, a w konsekwencji tych uchybień - dokonanie błędnych ustaleń, które stanowiły podstawę odmowy unieważnienia prawa ochronnego na sporny znak towarowy [...], w oparciu o przepisy art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. Naruszenie wspomnianych przepisów procedury administracyjnej mogło mieć - w ocenie Sądu na wynik sprawy poprzez błędne założenia organu przy porównaniu obu znaków w zakresie ich oceny i tego czy to podobieństwo wpływa na ryzyko konfuzji przy dokonywaniu przez konsumentów decyzji o zakupie towaru. Dopiero przy prawidłowym odczytaniu treści słownej i słowno-graficznej obu znaków, może dojść do prawidłowej oceny ryzyka konfuzji. Ponadto w ocenie Sądu okolicznością, która również nie została uwzględniona przez organ w toku oceny podobieństwa oznaczeń jest wpływ specyfiki towarów na znaczenie oceny podobieństwa na poszczególnych płaszczyznach badania. Wyroby tytoniowe są produktem o szczególnej specyfice, poddanym ściśle określonej kontroli w zakresie ich produkcji, znakowania, a także oferowania w obrocie. Stąd zwykłe warunki ich obrotu wyglądają zupełnie inaczej niż w przypadku innych towarów. W świetle przepisu art. 6 ust 5 ustawy z dnia 9 listopada 1995 r. o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 10, poz. 55) zabrania się sprzedaży detalicznej wyrobów tytoniowych w systemie samoobsługowym, z wyjątkiem sklepów wolnocłowych. Powyższe oznacza, że w Polsce papierosy kupowane są prawie wyłącznie za pośrednictwem sprzedawcy, wskutek czego klient, dokonując ich zakupu, zawsze powinien wymienić nazwę tych papierosów. W konsekwencji, powoduje to, iż przy badaniu podobieństwa znaków towarowych przeznaczonych dla papierosów, kluczowe znaczenie ma podobieństwo danych znaków na płaszczyźnie fonetycznej. Z tego powodu konsument, kupując papierosy oznaczone spornym znakiem Slims e"serce"a Rose, musi wymienić ich nazwę np. prosząc o papierosy "ewa" a nie o papierosy "e a". Powyższą tezę stawia w skardze Skarżąca i teza ta wydaje się być godna rozważenia. Takich rozważań w zakresie sprzedaży papierosów przez sprzedawcę organ w decyzji jednak nie czyni w zakresie dostatecznym. Konieczność zbadania tego rodzaju tezy znajduje potwierdzenie w orzecznictwie europejskim. W wyroku Sądu z dnia 15 grudnia 2010 r. T- 331/09 w sprawie TOLPOSAN v TONOPAN - pkt 61 wskazano w tym zakresie, że: Zgodnie z orzecznictwem w ramach całościowej oceny prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd aspekty wizualny, fonetyczny czy koncepcyjny kolidujących ze sobą oznaczeń nie zawsze są równie istotne, wobec czego należy badać obiektywne warunki, w jakich znaki towarowe mogą występować na rynku [wyroki Sądu: z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie T-129/01 Alejandro przeciwko OH IM - Anheuser-Busch (BUDMEN), Rec. s. 11-2251, pkt 57; z dnia 6 października 2004 r. w sprawach połączonych od T-117/03 do T-119/03 i T-171/03 New Look przeciwko OHIM - Naulover (NLSPORT, NLJEANS, NLACTIVE i NLCollection), Zb.Orz. s. 11-3471, pkt 49]. Znaczenie elementów podobnych lub różnych w kolidujących ze sobą oznaczeniach może zależeć w szczególności od samoistnych właściwości tych oznaczeń lub od warunków sprzedaży towarów lub usług nimi oznaczonych. Jeżeli towary oznaczone danymi znakami towarowymi są zwykle sprzedawane w sklepach samoobsługowych, gdzie konsument sam wybiera towar i jest zmuszony wobec tego ufać przede wszystkim wizerunkowi znaku towarowego znajdującemu się na tym towarze, podobieństwo wizualne oznaczeń będzie miało co do zasady największe znaczenie. Jeżeli natomiast dany towar jest sprzedawany przede wszystkim w drodze przekazu ustnego, większe znaczenie będzie zwykle przypisywane fonetycznemu podobieństwu oznaczeń. W ocenie Sądu, kierując się powyższą linią orzeczniczą organ miał obowiązek zbadać wpływ specyfiki towarów i warunków ich oferowania na znaczenie wagi oceny podobieństwa na poszczególnych płaszczyznach, i ocenić czy aspekt fonetyczny będzie miał zasadnicze znaczenie dla oceny podobieństwa oznaczeń. W orzecznictwie polskich sądów administracyjnych również obecna jest teza, że wyroby tytoniowe nie wymagają szczególnego poziomu uwagi przy ich zakupie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że: "Należy zgodzić się, że w stosunku dla towarów takich jak artykuły kosmetyczne i higieniczne, artykuły spożywcze, napoje alkoholowe i wyroby przemysłu tytoniowego, odbiorca najczęściej nie analizuje bliżej znaku i może być stosunkowo łatwo wprowadzony w błąd co do pochodzenia towarów" (wyrok WSA z dnia 1 czerwca 2005 r., sygn. akt VI SA/Wa 2258/04). Tymczasem organ w decyzji stawia tezę przeciwną: "Odnosząc się do przeciętnego odbiorcy w kontekście ryzyka wprowadzenia w błąd niewątpliwie należy uznać, że odbiorca ten powinien być dostatecznie uważny i poinformowany (zob. s. 11 decyzji). Nie mniej powyższe stwierdzenie organu nie jest w żaden sposób uzasadnione. Nie wiadomo z czego powyższe wynika. W ocenie Sądu w całościowej ocenie prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd aspekty wizualny, brzmieniowy lub koncepcyjny oznaczeń będących w konflikcie nie mają zawsze tego samego ciężaru. Należy więc dokonać analizy obiektywnych warunków, w jakich znaki towarowe mogą występować na rynku (zob. podobnie wyrok w sprawie BUDMEN, pkt 57). Znaczenie elementów podobieństwa lub różnicy oznaczeń może zależeć w szczególności od samoistnych właściwości tych oznaczeń lub od warunków sprzedaży towarów lub usług oznaczonych znakami towarowymi będącymi w konflikcie. Jeżeli towary oznaczone danymi znakami towarowymi są zwykle sprzedawane w sklepach samoobsługowych, gdzie konsument sam wybiera towar i jest zmuszony wobec tego ufać przede wszystkim wyglądowi znaku towarowego znajdującemu się na tym towarze, podobieństwo wizualne oznaczeń będzie miało co do zasady największe znaczenie. Powyższej pełnej analizy w skarżonej decyzji zabrakło. 9. W konsekwencji należy, zdaniem Sądu, uznać, iż Skarżąca słusznie zarzuciła, że organ w sposób dowolny przyjął w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji że sprzeciw jest nieuzasadniony i ryzyko konfuzji nie zachodzi. W ocenie Sądu w składzie orzekającym, powyższe stanowisko organu nie jest w niektórych elementach decyzji poparte konkretnymi rozważaniami. Brak jest przede wszystkim dokładnego ustosunkowania się przez organ do stanowiska Skarżącej, która w toku całego postępowania spornego wyraźnie wskazywała, że odbiorca najczęściej nie analizuje bliżej znaku i może być stosunkowo łatwo wprowadzony w błąd co do pochodzenia towarów gdyż może je nabywać prawie wyłącznie za pośrednictwem sprzedawcy, a więc wymieniając nazwę papierosów o które prosi. Pozostałe elementy odróżniające znaku mają więc wówczas mniejsze znaczenie. Tymczasem organ w decyzji stawia tezę przeciwną: "Odnosząc się do przeciętnego odbiorcy w kontekście ryzyka wprowadzenia w błąd niewątpliwie należy uznać, że odbiorca ten powinien być dostatecznie uważny i poinformowany (zob. s. 11 decyzji). Nie mniej powyższe stwierdzenie organu nie jest w żaden sposób uzasadnione. Nie wiadomo z czego powyższe wynika. Ponadto organ nie analizuje w sposób pełny nazwy obu znaków jednego z motywem serce a drugiego bez tego motywu. 10. Mając powyższe na względzie, należy - zdaniem Sądu - uznać, że Urząd Patentowy RP, oddalając sprzeciw, dokonał ustaleń z ewidentnym naruszeniem przepisu art. 80 k.p.a., albowiem powyższa ocena nie znajduje potwierdzenia ani w materiale dowodowym zgromadzonym w niniejszej sprawie, ani też w okolicznościach stanu faktycznego niniejszej sprawy. Z tej przyczyny należy uznać, iż uchybienia formalne poczynione w toku niniejszego postępowania przez organ, uniemożliwiły Sądowi prawidłowe ustosunkowanie się do wszelkich zarzutów skargi (zob. wyrok tut. Sądu z dnia 12 lutego 2014 r. w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 1935/13). W ocenie Sądu, aby rozstrzygnięcie organu administracji ocenić w sposób prawidłowy i odpowiedzialny, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie musi dysponować stanowiskiem organu zawierającym odniesienie do wszystkich istotnych elementów (przesłanek oceny), które należy sprawdzić, analizując, czy sprzeciw jest zasadny i czy w sprawie zachodzą podnoszone przez skarżącego przesłanki z art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. to znaczy sporny znak jest identyczny lub podobny do znaku towarowego, na który udzielono prawa ochronnego z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz Skarżącej i jej znaku identycznego lub podobnego, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym. Wyraźnie należy przy tym wskazać, że sąd administracyjny nie czyni własnych ustaleń w sprawie, a jedynie ocenia zaskarżony akt pod względem jego zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi. Taka kontrola jest jednak możliwa tylko w warunkach wyczerpującego dokonania przez organ ustaleń faktycznych. Sąd doszedł do przekonania, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie spełnia wymogów stawianych przez normę prawną zawartą w przepisie art. 107 § 3 k.p.a., albowiem nie zawiera wyjaśnień wszystkich ważnych okoliczności, które należy wziąć pod uwagę przy wydawaniu decyzji w przedmiocie rozstrzygnięcia sprzeciwu. 11. Mając powyższe na względzie, należy uznać, że w toku ponownego postępowania Urząd Patentowy RP zobowiązany będzie dokonać jeszcze raz pogłębionej analizy całego zgromadzonego dotychczas materiału dowodowego, w tym przede wszystkim szczegółowo odnieść się do przedstawionych przez Skarżącą dowodów na okoliczność podobieństw obu znaków, analizując ten materiał zgodnie z właściwą wykładnią przepisów art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p., a także biorąc pod uwagę zarówno percepcję właściwie poinformowanego, uważnego i racjonalnego przeciętnego nabywcy wyrobów tytoniowych, jak i uwarunkowania rynkowe i ustawowe oraz wynikające z tych uwarunkowań, dozwolone sposoby nabycia wyrobów tytoniowych jak i przyzwyczajenia owego konsumenta związane z ustawowymi ograniczeniami w sprzedaży papierosów. Z tej przyczyny należy uznać, że wskazane uchybienia formalne poczynione w toku niniejszego postępowania przez organ, uniemożliwiły Sądowi prawidłowe i pełne dokonanie oceny legalności zaskarżonej decyzji pod względem materialno-prawnym. 12. Podsumowując, należy stwierdzić, że wskazane powyżej uchybienia organ zobowiązany będzie sanować w toku ponownego postępowania, dokonując szczegółowego wyjaśnienia przyjętego stanowiska w uzasadnieniu decyzji administracyjnej, pamiętając jednocześnie o obowiązku wynikającym z przepisu art. 153 p.p.s.a. Biorąc powyższe pod rozwagę Sąd, na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku, o niewykonalności uchylonych decyzji orzekł w oparciu o art. 152 p.p.s.a., zaś o kosztach na zasadzie art. 200 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło