VI SA/Wa 3986/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Dorota Wdowiak Sędziowie: Sędzia WSA Piotr Borowiecki Sędzia WSA Aneta Lemiesz (spr.) Protokolant: ref. staż. Piotr Czyżewski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 marca 2015 r. sprawy ze skargi J. J. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 1584/08 dotyczącej skreślenia biegłego rewidenta postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego U Z A D N I E N I E N I E Skarżąca - w piśmie z dnia [...] listopada 2014 r. skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - wniosła o przywrócenie terminu na wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego m.in. w sprawie VI SA/Wa 1584/08 dotyczącej skreślenia biegłego rewidenta. W ww. piśmie zawarto także wniosek o wznowienie ww. postępowania. Do ww. pisma Skarżąca załączyła "Wniosek - Prośbę" z dnia [...] listopada 2014 r., z którego wynika, że kwestionuje ona stanowisko Krajowej Rady Biegłych Rewidentów o wykreśleniu jej z listy podmiotów uprawnionych do badania sprawozdań finansowych. Wskazała na nieprawidłowości w przeprowadzeniu kontroli jej działalności w latach 2006-2007 m.in. poprzez niesporządzenie przez Krajową Komisję Nadzoru protokołu z tej czynności, o którym to protokole mowa w art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1994 r. o biegłych rewidentach i ich samorządzie (Dz. U. z 2001 r. Nr 31, poz. 359 ze zm.). Wyrok Krajowego Sądu Dyscyplinarnego uznała zaś za sfałszowany. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Przepis art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") dopuszcza możliwość wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego prawomocnym wyrokiem. W pierwszej kolejności skarga o wznowienie postępowania sądowego podlega badaniu przez Sąd pod kątem dopuszczalności o dwojakim charakterze, a mianowicie dopuszczalności samej skargi i dopuszczalności wznowienia postępowania. Przy czym o dopuszczalności skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego decyduje zachowanie ustawowego terminu oraz oparcie skargi na ustawowych podstawach wymienionych w przepisach ustawy regulującej postępowanie przed sądami administracyjnymi. Nadzwyczajny charakter środka prawnego, jakim jest skarga o wznowienie postępowania sprawia, że wznowienie postępowania sądowego, mogące prowadzić do wzruszenia prawomocnego orzeczenia sądu może nastąpić wyłącznie z powodów ściśle określonych w ustawie. Warunkiem dopuszczalności skargi o wznowienie postępowania jest oparcie jej na ustawowej przesłance wznowienia wymienionej w art. 271 - 273 p.p.s.a. oraz zachowanie terminu do jej wniesienia (art. 280 § 1 p.p.s.a). Niespełnienie choćby jednego z tych warunków powoduje niemożność rozpoznania skargi, co w konsekwencji skutkuje jej odrzuceniem. Wskazać również należy, że skarga o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego podlega odrzuceniu nie tylko wtedy, gdy powołana w niej postawa wznowienia została sformułowana w sposób nie dający się podciągnąć pod przewidzianą w ustawie podstawę, ale także wówczas gdy w rzeczywistości podstawa taka nie występuje (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 maja 2007 r. sygn. akt III CSK 56/07, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 października 2007 r., sygn. akt II FSK 1201/06, publ. Lex 401621, postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 3 czerwca 2004 r., sygn. akt OW 87/04, publ. Lex 15896, z dnia 17 kwietnia 2007 r., sygn. akt I FSK 607/06, publ. Lex nr 341337, z dnia 23 lutego 2011 r., sygn. akt II OSK 257/11, publ. Lex nr 1071226; z dnia 28 września 2010 r., sygn. akt I FSK 1051/09). Uzasadnienie podstaw wznowienia powinno zawierać w szczególności powołanie okoliczności powodujących istnienie wskazanej podstawy wznowienia. W badanej sprawie przedmiotem skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego jest wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 listopada 2008 r., wydany w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 1584/08. Powyższe orzeczenie uzyskało walor prawomocności w dniu 19 lutego 2009 r. (por. postanowienie o stwierdzeniu prawomocności z dnia 24 listopada 2010 r.). Sąd w ww. wyroku oddalił skargę na decyzję z dnia [...] kwietnia 2008 r., którą Krajowa Rada Biegłych Rewidentów, działając na podstawie art. 25 ust. 2 pkt 9, pkt 12, pkt 15 w związku z art. 15 ustawy z dnia 13 października 1994 r. o biegłych rewidentach i ich samorządzie (Dz. U. z 2001 r. Nr 31, poz. 359 z późn. zm.) oraz art. 104 k.p.a. w związku z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymała w mocy swoją decyzję z [...] marca 2008 r. o skreśleniu z listy podmiotów uprawnionych do badania sprawozdań finansowych biegłego rewidenta J. J. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowił przepis art. 14a ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 13 października 1994 r. o biegłych rewidentach i ich samorządzie (Dz. U. z 2001 r. Nr 31, poz. 359 z późn. zm.). Stosownie do jego treści skreślenie biegłego rewidenta z listy następuje w przypadku prawomocnego orzeczenia Krajowego Sądu Dyscyplinarnego o zawieszeniu w czynnościach zawodowych. Sąd uznał, że bezsporną w sprawie jest okoliczność, że w stosunku do skarżącej zapadł w dniu [...] października 2007 r. prawomocny wyrok o zawieszeniu w czynnościach zawodowych na okres jednego roku. Zdaniem Sądu trafne było więc stanowisko Krajowej Rady Biegłych Rewidentów, że w wypadku prawomocnego skazania biegłego rewidenta na karę dyscyplinarną zawieszenia w czynnościach zawodowych skreślenie biegłego z listy podmiotów uprawnionych do badania sprawozdań finansowych skutkuje wydaniem decyzji o skreśleniu. Jak wskazał Sąd - art. 14a ust. 3 pkt 3 ustawy o biegłych rewidentach i ich samorządzie nie pozostawia wątpliwości co do tego, że decyzja o skreśleniu nie jest decyzją wydawaną w granicach uznania administracyjnego, ale decyzją o charakterze związanym, co oznacza, iż organ przy zaistnieniu sytuacji przewidzianej przepisami prawa zobligowany jest wydać decyzję określonej treści, nie kierując się przy tym innymi względami i zasadami współżycia społecznego. W skardze rozpoznawanej przez Sąd w niniejszym postępowaniu nie powołano konkretnej podstawy prawnej żądania wznowienia ww. postępowania sądowego. W takiej sytuacji konieczna stała się ocena Sądu, czy mimo to z samej treści skargi o wznowienie postępowania sądowego można odczytać, że strona oparła tę skargę na którejkolwiek z ustawowych przesłanek wznowienia. W tym zakresie wskazać należy, że skarżąca w swoim piśmie z dnia [...] listopada 2014 r. powołała się na okoliczność nieprawidłowości w przeprowadzeniu kontroli jej działalności w latach 2006-2007 m.in. poprzez niesporządzenie przez Krajową Komisję Nadzoru protokołu z tej czynności, o którym to protokole mowa w art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1994 r. o biegłych rewidentach i ich samorządzie. Wyrok Krajowego Sądu Dyscyplinarnego uznała zaś za sfałszowany. Zdaniem Sądu żadna z podanych okoliczności nie stanowi ustawowej podstawy wznowienia wymienionej w art. 271 - 273 p.p.s.a. Podkreślić należy, że skarga o wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem kontroli orzeczeń sądowych w tym sensie, że służy weryfikacji takich wadliwych orzeczeń, które z uwagi na przymiot prawomocności nie mogą być zaskarżone czy też wzruszone środkami prawnymi przysługującymi w zwykłym trybie. Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego uzasadniają tylko te przesłanki, które są następstwem zdarzeń powstałych w samym postępowaniu sądowym, nie zaś w postępowaniu administracyjnym, w którym ostatecznie rozstrzygnięto co do istoty sprawę administracyjną (vide: wyrok NSA z dnia 8 lipca 2014r., II GSK 690/13, LEX nr 1519183, czy wyrok NSA z dnia 9 maja 2006 r., II FSK 743/05, LEGALIS). Postępowanie wywołane skargą o wznowienie postępowania sądowego nie jest drogą prawną do sanowania uchybień, braków postępowania administracyjnego czy też zaniechań odwołania, skargi, czy skargi kasacyjnej. W każdym bądź razie skarga o wznowienie postępowania nie służy korygowaniu błędów popełnionych przez stronę przy prowadzeniu sprawy we wcześniejszym postępowaniu. Konkludując powyższe rozważania stwierdzić należy, że wniesiona skarga nie została oparta na ustawowej podstawie wznowienia. Z kolei brak ustawowej podstawy wznowienia, skutkujący odrzuceniem skargi o wznowienie postepowania sądowego, czyni zbędnym czynienie ustaleń w zakresie zachowania terminu do wniesienia takiej skargi. W takim stanie rzeczy Sąd odstąpił od rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania. Zgodnie bowiem z postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 stycznia 2015 r., sygn. akt I OZ 1214/14, skoro złożona skarga dotknięta jest brakami niepozwalającymi na jej merytoryczne rozpoznanie, bezzasadnym i bezprzedmiotowym będzie rozstrzyganie przez Sąd I instancji w przedmiocie wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - działając na podstawie art. 281 p.p.s.a. - odrzucił skargę.