VI SA/Wa 40/11

PostanowienieWSA w Warszawie2011-04-19

Skład orzekający: Sędzia WSA Andrzej Czarnecki

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego, złożony z powodu nagłej choroby pełnomocnika, powinien zostać uwzględniony?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego powinien zostać uwzględniony, ponieważ pełnomocnik strony skarżącej uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminu z powodu nagłej choroby, która uniemożliwiła mu podjęcie czynności procesowych. Spełnione zostały przesłanki z art. 86 § 1 PPSA, a interpretacja przepisów powinna umożliwiać stronie dochodzenie praw.
Stan faktyczny
Strona skarżąca złożyła skargę na decyzję Urzędu Patentowego RP. Została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wpis został uiszczony z opóźnieniem. Sąd odrzucił skargę. Pełnomocnik strony złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, uzasadniając go nagłą chorobą, która uniemożliwiła mu wykonanie czynności zawodowych.
Rozstrzygnięcie
Przywrócono termin do uiszczenia wpisu sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Czarnecki po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. S.A. z siedzibą w L. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego sprawy ze skargi S. S.A. z siedzibą w L. na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] czerwca 2010 r., Nr [...] w przedmiocie oddalenia wniosku o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy postanawia przywrócić termin do uiszczenia wpisu sądowego S. S.A. z siedzibą w L., dnia 2 grudnia 2010 r. (data nadania), złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skargę na decyzję na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] czerwca 2010 r., w przedmiocie oddalenia wniosku o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy. W wykonaniu zarządzenia z dnia 27 stycznia 2011 r., pismem z dnia 1 lutego 2011 r., strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 1000 złotych, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej dnia 8 lutego 2011 r. Wpis sądowy w sprawie niniejszej został uiszczony dnia 25 lutego 2011 r. Postanowieniem z dnia 4 marca 2011 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę S. S.A. z siedzibą w L., z uwagi na uchybienie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. W dniu 7 marca 2011 r., wpłynął do Sądu wniosek pełnomocnika strony skarżącej w przedmiocie przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu. W uzasadnieniu wniosku przywołano okoliczność nagłej choroby pełnomocnika procesowego strony, skutkującą niemożnością wykonywania obowiązków zawodowych. W uzasadnieniu szczegółowo opisano okoliczności i skutki jednostki chorobowej, potwierdzonej załączonym do wniosku zwolnieniem lekarskim, opiewającym na 11 dni niezdolności do pracy ze wskazaniem, iż chory powinien leżeć. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z ze zm. zwanej dalej p.p.s.a) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie zaś z treścią art. 87 § 1 cytowanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 powołanej ustawy). Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Artykuł 86 § 1 p.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne (postanowienie SN z 22 lipca 1999 r., I PKN 273/99, OSNAP 2000, nr 20, poz. 757). Mając na względzie przedstawione przez pełnomocnika strony skarżącej okoliczności w jakich doszło do uchybienia terminu, a także niezwłoczne (po ustaniu przyczyny jego uchybienia) dopełnienie czynności, dla której termin był wyznaczony uznać należy, że uprawdopodobnił on brak winy w uchybieniu terminu oraz spełnił pozostałe przesłanki warunkujące jego przywrócenie wskazane w ww. przepisach. Ponadto należy podnieść, iż wniosek o przywrócenie terminu została nadany w dniu 25 lutego 2011 r., zanim zostało wydane postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi, a jednocześnie ostatniego dnia zwolnienia lekarskiego pełnomocnika strony. Nadto należy zauważyć, iż wniosek wpłynął do Sądu dopiero w dniu 7 marca 2011 r., zatem Sąd nie posiadał wiedzy o okolicznościach wyłączających winę w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Rozważając zatem samą przesłankę choroby, jako okoliczności wyłączającej winę w niedochowaniu terminu w pierwszej kolejności należy wskazać, iż w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wielokrotnie wskazywano, że tylko nagła choroba stanowi przesłankę do przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności procesowej, jednak muszą zostać spełnione określone warunki. Przede wszystkim choroba musi mieć charakter niespodziewany (lub wystąpić musi nagłe pogorszenie stanu zdrowia, którego nie dało się przewidzieć). Poza tym musi zostać przedstawione zaświadczenie, że stan zdrowia w danym, określonym okresie uniemożliwiał prowadzenie spraw i dokonywanie czynności (np. postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2008 r., sygn. akt II FZ 111/08, postanowienie NSA z 11 kwietnia 2008 r. sygn. akt I OZ 246/08, postanowienie NSA z dnia 28 maja 2008 r., sygn. akt I GZ 143/08). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, gdzie pełnomocnik skarżącej we wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, wskazała, iż od dnia 15 lutego 2011 r. do dnia 25 lutego 2011 r., z powodu poważnej infekcji przebywała na zwolnieniu lekarskim, na którą to okoliczność załączyła do wniosku to zwolnienie, a który to okres zwolnienia obejmował końcową część terminu do uiszczenia wpisu, uznano, iż okoliczność braku winy w terminowym dokonaniu czynności została potwierdzona. Ponadto według oświadczenia pełnomocnika silne antybiotyki i leki przeciwgorączkowe wyłączały możliwość podjęcia działań zawodowych, w tym przekazania wytycznych. Należy ponadto podkreślić, iż zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 772/08, należało uznać, że strona, może dowolnie w ramach określonego terminu rozłożyć w czasie podjęcie działania w celu dokonania czynności, w tym również może z jej dokonaniem czekać do ostatniego dnia biegnącego terminu. Nie ma natomiast obowiązku, dokonywania czynności w początkowym okresie biegu terminu (por. orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 sierpnia 2010 r., sygn. akt II GZ 194/10). Podkreślić również należy, w ramach powyższego wywodu, że w sytuacji gdy zdarzenie uniemożliwiające uiszczenie wpisu od skargi nastąpiło w ostatnim dniu biegu terminu do dokonania tej czynności usprawiedliwia to przywrócenie terminu (orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lutego 2009 r., sygn. akt II OZ 178/09). W warunkach rozpoznawanej sprawy i okoliczności jej towarzyszących należało uznać, że spełnione zostały przesłanki uzasadniające przywrócenie stronie uchybionego terminu. Przepisy bowiem obowiązującego prawa należy zdaniem Sądu tak interpretować, aby nie zamykać stronie możliwości dochodzenia swych praw na drodze sądowej, o czym stanowi art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 6 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonej w Rzymie w dniu 4 listopada 1950 roku (Dz. U. z 1993 r., nr 61, poz. 284 ze zm.). Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 cytowanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło