VI SA/Wa 77/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. Sp. j. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] października 2016 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Decyzją z dnia [...] października 2016 r. Główny Inspektor Farmaceutyczny utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w W. z dnia [...] października 2015 r. cofającej P. Sp. j. zezwolenie na prowadzenie apteki ogólnodostępnej zlokalizowanej w W. przy ul. G. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji z uwagi na wyrządzenie znacznej szkody oraz niemożliwych do naprawienia skutków. Skarżąca wskazał, iż prowadzi tylko jeszcze jedną aptekę a wydanie zaskarżonej decyzji spowodowało zmniejszenie przychodów. Apteka przynosiła stronie średnio ok. 180 000 zł na miesiąc, natomiast wysokość średnich miesięcznych refundacji przyznanych przez Narodowy Fundusz Zdrowia wynosiła ponad 700 000 zł. Sprzedaż w ciągu ostatnich dziecięciu miesięcy wyniosła 10 ml zł. Ponadto dodała, iż wobec zamknięcia apteki spółce pozostały produkty lecznicze o łącznej wartości detalicznej 518,232,08 zł. Wskazała na prawdopodobieństwo utylizacji tych produktów i kosztów z tym związanych oraz konieczność zwolnienia wszystkich pracowników. W ocenie skarżącej skutki zamknięcia apteki odczują także inne podmioty, gdyż zamknięcie apteki spowoduje konieczność wypowiedzenia umowy najmu lokalu. Do skargi załączyła: fakturę zbiorczą [...], raport sprzedaży, sprzedaż wg. pracowników, zapisany kwotowy stan magazynowy, umowę najmu lokalu użytkowego. W ocenie organu, zawartej w odpowiedzi na skargę, wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji nie zasługuje na uwzględnienie albowiem skarżąca prowadzi jeszcze jedną aptekę ogólnodostępną położoną w tym samym budynku, co oznacza, że nie jest zagrożona płynność finansowa spółki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej cytowanej jako "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę skarżącą we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dla wykazania powyższego nie jest wystarczający sam wywód strony dotyczący okoliczności uzasadniających wstrzymanie. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Twierdzenia wnioskodawcy powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej. Nieodpowiednie uzasadnienie wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (zob. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wyd. 4, Warszawa 2010, s. 206, postanowienie NSA z dnia 19 stycznia 2017 r. sygn. akt II GSK 5622/16). W orzecznictwie przyjmuje się, że przez niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy rozumieć taki stan, w wyniku którego może zostać wyrządzona szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy jej pierwotnych cech (por. np. postanowienie NSA z dnia 4 grudnia 2012 r., sygn. akt II OZ 1054/12). W ocenie Sądu wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Nie ulega wątpliwości, że wykonanie decyzji cofającej zezwolenie na prowadzenie apteki ogólnodostępnej spowoduje dla skarżącej określone koszty finansowe. Jednakże wystąpienie tego rodzaju kosztów nie oznacza, że w każdym przypadku cofnięcie stosownego zezwolenia spowoduje znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Wskazać należy, iż rozmiar szkody i charakter skutków zależy przede wszystkim od zakresu prowadzonej przez spółkę działalności, jej zasięgu oraz możliwości zrekompensowania strat związanych z zamknięciem apteki dzięki przychodom uzyskiwanym z pozostałej działalności (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 sierpnia 2015 r. sygn. akt II GZ 384/15). Podkreślenia wymaga, iż skarżąca, jak sama wskazuje, prowadzi jeszcze jedną aptekę i sklep internetowy, co oznacza, że prowadzenie przez skarżącą apteki, której dotyczy zaskarżona decyzja, nie jest jedynym przedmiotem działalności spółki. Wobec powyższego nie można założyć, że likwidacja jednego z elementów jej działalności spowoduje zaprzestanie działalności spółki jako całości (por. postanowienie NSA z dnia 10 czerwca 2014 r., sygn. akt II GZ 275/14). Ponadto podkreślenia wymaga, że skarżąca nie przedłożyła żadnych informacji dotyczących stanu posiadanych środków finansowych na rachunku bankowym oraz w kasie czy też sprawozdania finansowego, osiągniętego dochodu, ale nie tylko z działalności związanej z prowadzeniem przedmiotowej apteki. Wskazanie wysokość środków finansowych jakimi dysponuje skarżąca, pozwoliłoby na ocenę, czy wykonanie zaskarżonej decyzji skutkowałoby niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, tym bardziej, iż z załączonego do skargi odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego wynika szeroko zakreślony przedmiot działalności spółki obejmujący m. in. produkcję i sprzedaż wyrobów kosmetycznych i toaletowych prowadzoną w wyspecjalizowanych sklepach, sprzedaż detaliczną pozostałej żywności prowadzonej w wyspecjalizowanych sklepach, reklamę, badanie rynku i opinii publicznej, sprzedaż hurtową niewyspecjalizowanej żywności, napojów i wyrobów tytoniowych. W ocenie Sądu, ewentualne przyszłe koszty utylizacji leków bez odniesienia do sytuacji finansowej spółki, nie uzasadniają wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Podkreślenia wymaga, iż w świetle art. 61 § 3 p.p.s.a. niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ma zagrażać skarżącej nie zaś osobom trzecim (por. postanowienie NSA z dnia 8 marca 2017 r. sygn. akt II GZ 130/17, postanowienie NSA z dnia 30 października 2014 r. sygn. akt II GZ 689/14). Wobec powyższego konieczność rozwiązania umowy z pracownikami oraz też negatywne skutki zamknięcia apteki, które odczują inne podmioty w związku z wypowiedzeniem umowy najmu, nie są przesłankami zastosowania ochrony tymczasowej. W ocenie Sądu, na podstawie przedstawionych dokumentów, czy twierdzeń skarżącej nie można jednoznacznie stwierdzić, w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji wpłynie na jej sytuację ekonomiczną, a zatem, czy sytuacja spółki uprawdopodabnia powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.