VII SA/Wa 1035/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, , Sędzia WSA Joanna Gierak – Podsiadły, Sędzia WSA Małgorzata Miron (spr.), Protokolant spec. Sylwia Kruszyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 października 2013 r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w W. J. S. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej "P." w P. na postanowienie M. Wojewódzkiego Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie nakazu przedstawienia oceny technicznej wykonanych robót budowlanych skargę oddala Sygnatura akt VII SA/Wa 1035/13 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] lutego 2013 r., Nr [...], M. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego - po rozpatrzeniu zażalenia Wspólnoty Mieszkaniowej "P." w P. utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. Nr [...], z dnia [...] stycznia 2013 r. nakazujące Wspólnocie Mieszkaniowej "P." przedstawienie w terminie 150 dni licząc od dnia, kiedy postanowienie stanie się ostateczne, 2 egzemplarzy oceny technicznej wykonanych robót wraz z opinią dotyczącą warunków ochrony przeciwpożarowej budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. S. [...] i [...] w P. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał na następujące ustalenia faktyczne i prawne: W związku z wnioskiem M. — H. N. Sp. z o.o. o udzielenie pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego wielorodzinnego "P." na terenie działek nr ew. [...],[...],[...],[...] obr. [...] przy ul. S. [...] i [...] w P. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. decyzją Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r. udzielił pozwolenia na użytkowanie ww. budynku oraz nałożył obowiązek wykonania w terminie do 30 maja 2004 r. przejazdu z kostki brukowej i uporządkowanie terenów przyległych. M. WINB decyzją Nr [...] z dnia [...] stycznia 2006 r. stwierdził nieważność ww. rozstrzygnięcia organu powiatowego w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie. Następnie M. WINB postanowieniem Nr [...] z dnia [...] czerwca 2005 r. wyłączył Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. od udziału w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym i przekazał prowadzenie postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego wielorodzinnego "P." na terenie działek nr ew. [...],[...],[...],[...] obr. [...] przy ul. S. [...] i [...] w P. Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w P. Wobec konieczności ponownego rozpatrzenia wniosku z dnia 26 marca 2004 r. o udzielenie pozwolenia na użytkowanie omawianego budynku mieszkalnego, PINB w P. postanowieniem Nr [...] z dnia [...] lutego 2010 r. nałożył na M. — H. N. Sp. z o.o. obowiązek uzupełnienia wniosku o dodatkowe dokumenty zgodnie z art. 57 ust. 4 Prawa budowlanego. W związku z niewykonaniem ww. obowiązku PINB w P., decyzją Nr [...] z dnia [...] marca 2010 r., odmówił M. — H.N. Sp. z o.o. udzielenia pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego wielorodzinnego "Po." na terenie działek nr ew. [...],[...],[...],[...]obr. [...] przy ul. S. [...] i [...] w P. W wyniku postępowania odwoławczego M. WINB decyzją Nr [...] z dnia [...] czerwca 2010 r. uchylił ww. rozstrzygnięcie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji wskazując, że wszelkie obowiązki związane z obiektem budowlanym, w którym funkcjonuje Wspólnota Mieszkaniowa, winny być nałożone właśnie na ten podmiot, a nie na spółkę z. o. o. M. — H.N., która po zbyciu lokali mieszkalnych przestała być podmiotem obowiązków związanych z przedmiotową inwestycją. Wspólnota Mieszkaniowa "P." stała się podmiotem właściwym do wykonywania praw i obowiązków dotychczasowej strony postępowania. W związku z koniecznością przeprowadzenia postępowania naprawczego dotyczącego budowy przedmiotowego obiektu, postanowieniem Nr [...] z dnia [...] października 2010 r., PINB w P. zawiesił postępowanie administracyjne w sprawie pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego jednorodzinnego "P.". Następnie decyzją Nr [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. organ I instancji nałożył na Wspólnotę Mieszkaniową "P." obowiązek sporządzenia i przedłożenia trzech egzemplarzy inwentaryzacji omawianego budynku jednorodzinnego M. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją Nr [...] z dnia [...] września 2011 r. uchylił decyzję organu powiatowego i orzekł na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego o nałożeniu na Wspólnotę Mieszkaniową "P." obowiązku sporządzenia i przedłożenia trzech egzemplarzy dokumentacji powykonawczej budynku mieszkalnego jednorodzinnego "P." w terminie 8 miesięcy od dnia, w którym decyzja stanie się ostateczna. W związku ze skierowaną do WSA skargą Wspólnoty Mieszkaniowej "P." na ww. decyzję tut. organu, Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 3 kwietnia 2012 r., w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 2503/11, uchylił decyzję MWINB Nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję PINB w P. Nr [...]. Wobec powyższego postanowieniem Nr [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. nakazano Wspólnocie Mieszkaniowej "P." przedstawienie w terminie 150 dni licząc od dnia kiedy postanowienie stanie się ostateczne, 2 egzemplarzy oceny technicznej wykonanych robót wraz z opinią dotyczącą warunków ochrony przeciwpożarowej budynku mieszkalnego wielorodzinnego. Zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie złożyła Wspólnota Mieszkaniowa "P.". Rozpoznając ww. zażalenie organ odwoławczy stwierdził, że organ I instancji dokonał właściwej analizy stanu faktycznego i prawnego sprawy. Zaskarżone postanowienie jest prawidłowe, a argumenty podnoszone w zażaleniu pozostają bez wpływu na kształt podjętego rozstrzygnięcia. Organ przywołał treść art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 157, dalej: p.p.s.a.) i wskazał, że przez ocenę prawną należy rozumieć sąd o prawnej wartości sprawy. Ocena prawna może dotyczyć stanu faktycznego, wykładni przepisów prawa materialnego i procesowego, prawidłowości korzystania z uznania administracyjnego, jak i kwestii zastosowania określonego przepisu prawa jako podstawy do wydania decyzji. W pojęciu "ocena prawna" mieści się przede wszystkim wykładnia przepisów prawa materialnego i prawa procesowego. Związanie samego sądu administracyjnego, w rozumieniu komentowanego przepisu, oznacza, iż nie może on formułować nowych ocen prawnych - sprzecznych z wyrażonym wcześniej poglądem, lecz zobowiązany jest do podporządkowania się mu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania w razie stwierdzenia braku zastosowania się do wskazań w zakresie dalszego postępowania przed organem administracji publicznej. W omawianej sprawie zapadł wyrok sądu z dnia 3 kwietnia 2012 r. w sprawie sygn. akt VII SA/Wa 2503/11, w którym WSA w Warszawie wskazał, iż: " W ocenie sądu w sytuacji braku materiałów dowodowych niezbędnych dla dokonania oceny stanu faktycznego z wymogami wynikającymi z norm prawa budowlanego i wydania decyzji mającej na celu usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości organ nadzoru budowlanego winien skorzystać z uprawnienia jakie daje mu art. 81 c prawa budowlanego i nałożyć w drodze postanowienia (dowodowego) obowiązek dostarczenia niezbędnych dokumentów, a po ich uzyskaniu i ocenie podjąć rozstrzygnięcie na podstawie art. 51 Prawa budowlanego". Powyższe wskazania stały się podstawą do wydania inkryminowanego rozstrzygnięcia organu powiatowego Nr [...], które zostało wydane na podstawie art. 81 c ust. 2 ustawy Prawo budowlane. Powołując się na orzecznictwo sądowoadministracyjne organ stwierdził ponadto, że postanowienie wydane na podstawie art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego ma charakter dowodowy, co oznacza, że postępowanie, w którym jest ono podejmowane, stanowi część innego, już toczącego się postępowania przewidzianego w ustawie Prawo budowlane, bądź jest elementem wyjaśnienia przez organ okoliczności, które mogłyby uzasadniać wszczęcie takiego postępowania. MWINB zauważył, że na obecnym etapie postępowania właściciel obiektu nie legitymuje się tytułem prawnym do wykonania prac, dokumentacją budowlaną obiektu jak też pozwoleniem na użytkowanie, stąd zasadnym jest nałożenie obowiązku sporządzenia i przedstawienia oceny technicznej wykonanych robót budowlanych wraz z opinią dotyczącą warunków ochrony przeciwpożarowej budynku mieszkalnego wielorodzinnego. Przedłożenie ww. dokumentacji pozwoli na dokonanie oceny czy roboty budowlane zostały wykonane zgodnie z przepisami prawa budowlanego, przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a także oceny czy zostały naruszone usprawiedliwione interesy osób trzecich w obszarze oddziaływania obiektu. Po przedstawieniu dokumentów możliwe będzie rozstrzygnięcie, czy inwestycja kwalifikuje się do pozostawienia w stanie istniejącym, czy też konieczne jest wykonanie prac w celu jej doprowadzenie do stanu zgodnego z prawem. Ponadto koszty oceny ponosi osoba zobowiązana do jej dostarczenia. Jeżeli nie zostanie ona dostarczona w terminie lub też niedostatecznie wyjaśni sprawę, organ nadzoru budowlanego może zlecić wykonanie takiej oceny na koszt zobowiązanego. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w zażaleniu dotyczących nałożenia obowiązku sporządzania dokumentacji budowlanej na nieodpowiedni podmiot tj. Wspólnotę Mieszkaniową "P.", wskazać należy, iż kwestia ta została rozstrzygnięta decyzją MWINB z dnia [...] września 2011 r. Zgodnie z oświadczeniem M. — H. N. sp. z o.o. postępowanie w sprawie uzyskania pozwolenia na użytkowanie zostało zakończone decyzją PINB w P. Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r. i od tamtej pory nastąpiły przekształcenia w zakresie prawa własności — lokale zostały sprzedane, a zarząd nad nieruchomością przekazany innemu podmiotowi. Stosownie do art. 6 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład określonej nieruchomości tworzy Wspólnotę Mieszkaniową. Wspólnota powstaje ex lege, tzn. z mocy samego prawa z chwilą gdy w określonej nieruchomości powstają lokale zgodnie z regulacją ustawy o własności. lokali. Przeniesienie własności nieruchomości spowodowało, że nowi właściciele zobowiązani są do ponoszenia obowiązków (obciążeń) związanych z własnością tej nieruchomości oraz korzystają z praw związanych z tą nieruchomością. Zarząd Wspólnoty w myśl art. 21 ust. 1 cytowanej ustawy kieruje sprawami wspólnoty mieszkaniowej i reprezentuje ją na zewnątrz oraz w stosunkach między wspólnotą a poszczególnymi właścicielami lokali. Z tej właśnie przyczyny wszelkie obowiązki związane z obiektem budowlanym, w którym funkcjonuje Wspólnota Mieszkaniowa winny być nałożone właśnie na ten podmiot, a nie na spółkę z o.o. M. – H. N., która po zbyciu lokali mieszkalnych przestała być adresatem obowiązków. Wspólnota Mieszkaniowa "P." stała się podmiotem właściwym do wykonywania prawa i obowiązków dotychczasowej strony postępowania. Na powyższe wskazano w decyzji Nr [...] a sąd w wyroku, który zapadł w omawianej sprawie nie zanegował powyższego stanowiska organu odnośnie adresata obowiązków. Wspólnota Mieszkaniowa P. wniosła skargę na postanowienie M. WINB z dnia [...] lutego 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła: I. naruszenie przepisów prawa materialnego, mianowicie: - art. 81c ust. 2 ustawy - Prawo budowlane poprzez jego nieprawidłową wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, polegające na tym, że organ nałożył na Wspólnotę Mieszkaniową obowiązek przedstawienia oceny technicznej wykonanych robót wraz z opinią dotyczącą warunków ochrony przeciwpożarowej budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. S. [...] i [...] w P., podczas gdy obowiązek ten w okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy tj. w sytuacji istnienia Inwestora oraz możliwości wykonania przez ten podmiot obowiązków nałożonych zaskarżonym postanowieniem zgodnie z treścią normatywną ww. przepisu winien być w pierwszym rzędzie nałożony na Inwestora, jako uczestnika procesu budowlanego; II. naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na treść zapadłego w sprawie postanowienia, mianowicie: - art. 7 i 77 k.p.a., o ile organ nałożył na Wspólnotę Mieszkaniową obowiązek przedstawienia oceny technicznej wykonanych robót wraz z opinią dotyczącą warunków ochrony przeciwpożarowej budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. S. [...] i [...], bez uprzedniego podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz załatwienia sprawy, w szczególności prawidłowego ustalenia wszystkich stron niniejszego postępowania; - art. 9 k.p.a. o ile organ naruszając treść dyspozytywną tego przepisu nie ustalił w sposób prawidłowy stron postępowania i nie zapewnił udziału w niniejszym postępowaniu wszystkim podmiotom będącym stronami niniejszego postępowania; - art. 11 oraz 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a., o ile organ nie wykazał zaistnienia okoliczności odnoszących się do spełnienia przesłanek zawartych w art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego, których wystąpienie jest elementem koniecznym dla zastosowania ww. przepisu, a nadto, o ile organ nie wyjaśnił zakresu znaczeniowego sformułowania "wykonane roboty", których ocenę techniczną zgadnie z sentencją postanowienia ma dostarczyć skarżąca, przez co niemożliwym jest prawidłowe ustalenie treści obowiązku, który został nałożony na skarżącą W konkluzji Wspólnota wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu pierwszej instancji w całości oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje": Skarga jest niezasadna. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy ma treść art. 153 p.p.s.a., zgodnie z którym ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Niniejsza sprawa była przedmiotem rozpoznania przez WSA w Warszawie, który wyrokiem z dnia 3 kwietnia 2012 r. w sprawie VII SA/Wa 2503/11 uchylił kontrolowaną wówczas decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia Sąd m.in. stwierdził, że w sytuacji braku materiałów dowodowych niezbędnych do dokonania oceny stanu faktycznego z wymogami wynikającymi z norm prawa budowlanego i wydania decyzji mającej na celu usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości organ nadzoru budowlanego winien skorzystać z uprawnienia jaki daje mu art. 81c Prawa budowlanego i nałożyć w drodze postanowienia dowodowego obowiązek dostarczenia niezbędnych dokumentów a po ich uzyskaniu i ocenie podjąć rozstrzygniecie na podstawie art. 51 Prawa budowlanego. Powyższą oceną prawną związane były organy administracji ponownie rozpoznające sprawę. Tym samym niezasadny jest zarzut naruszenia art. 11 oraz 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a., którego to naruszenia skarżąca upatruje w niewykazaniu zaistnienia okoliczności odnoszących się do spełnienia przesłanek zawartych w art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego, a których wystąpienie jest elementem koniecznym dla zastosowania ww. przepisu. Skoro Sąd wskazał na konieczność nałożenia obowiązków dostarczenia niezbędnych dokumentów w oparciu o ten właśnie przepis to organy zwolnione były od oceny zaistnienia wskazanych w tym przepisie przesłanek. Niezależnie od powyższego wskazać należy, że z treści art. 81 c ustawy – Prawo budowlane wynika, że przesłanką zastosowania tego przepisu jest powstanie uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych bądź też stanu technicznego obiektu budowlanego. Skoro właściciel obiektu w chwili obecnej nie posiada żadnej dokumentacji dotyczącej obiektu to niewątpliwie uzasadnia to stanowisko o wątpliwościach co do jakości robót budowlanych i stanu technicznego budynku. Podkreśla się przy tym w orzecznictwie sądów administracyjnych, że postanowienie, o którym mowa w art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego ma charakter dowodowy, nie kończy postępowania administracyjnego i nie przesądza kierunku rozstrzygnięcia zasadniczego (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 5 grudnia 2008 r., sygn. akt II SA/Lu 519/08, LexPolonica nr 2012013, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt VII SA/Wa 1368/08, LexPolonica nr 2079335). Wbrew twierdzeniom skarżącej Wspólnoty organ nałożył obowiązek w sposób niebudzący wątpliwości co do jego zakresu. Używając określenia " wykonanych robót" chodziło o wszelkie wykonane roboty skoro kwestionowane rozstrzygnięcie związane jest z koniecznością przeprowadzenia postępowania naprawczego w związku z wyeliminowaniem z obrotu prawnego decyzji udzielającej pozwolenia na budowę oraz pozwolenia na użytkowanie. Wbrew zarzutom skarżącego prawidłowo również zostały nałożone obowiązki wymienione w petitum postanowienia na Wspólnotę Mieszkaniową. Rację ma Wspólnota, iż z treści przepisu wynika, iż powyższy obowiązek może być nałożony nie tylko na właściciela, ale i innego uczestnika procesu budowlanego w tym inwestora. Wprawdzie ustawodawca nie wskazał żadnych kryteriów, jakimi powinien kierować się organ dokonując wyboru adresata omawianego obowiązku jednakże w sytuacji, gdy obowiązek może być nałożony na wiele podmiotów organ może kierować się względami praktycznymi, wynikającymi z oceny, który z tych podmiotów lepiej zapewni wykonanie obowiązku, lub wobec którego można skuteczniej wyegzekwować wykonanie (patrz wyrok WSA w Poznaniu z dnia 28 marca 2008 r., II SA/Po 384/07,). Nie ulega wątpliwości, że w okolicznościach niniejszej sprawy niezasadnym byłoby nałożenie stosownych obowiązków na spółkę M. – H. N. (inwestora). Bezspornym jest wszak, że po zrealizowaniu obiektu i uzyskaniu pozwolenia na użytkowanie (następnie wyeliminowanych z obrotu prawnego) Spółka sprzedała poszczególne lokale w wyniku czego wyodrębniła się z mocy prawa Wspólnota Mieszkaniowa. Tym samym Spółka utraciła jakikolwiek tytuł prawny do przedmiotowego budynku, a wszelkie prawa i obowiązki związane z prawem własności przeszły na Wspólnotę Mieszkaniową. Aktualne, w ocenie Sądu pozostaje stanowisko prezentowane w orzecznictwie sądów administracyjnych odnoszących się do adresata decyzji wydawanych w oparciu o art. 48, 49b, 50-51 Prawa budowlanego, w którym wskazuje się, że inwestor w pierwszej kolejności powinien być obciążony obowiązkami wymienionymi w tej ustawie jedynie w sytuacji, gdy w dacie orzekania posiada uprawnienia do władania obiektem budowlanych, które pozwoliłyby mu na wykonanie nakazu (tak m.in. syrton NSA z dnia 15 maja 2012 r. w sprawie II OSK 338/11 Lex 1219135). Z podobną sytuacją mamy do czynienia w okolicznościach niniejszej sprawy. Skoro inwestor nie legitymuje się żadnym prawem do dysponowania obiektem objętym postępowaniem nie może wykonać obowiązków sporządzenia ekspertyz, które mogą się wiązać z koniecznością dokonania kontroli (oględzin) obiektu i udzielania informacji uprawnionej do sporządzenia oceny technicznej osobie, których inwestor, jako nieposiadający prawa do obiektu nie będzie mógł wykonać. Skarżąca nie może także skutecznie zarzucić organowi, że w sposób wadliwy ustalił krąg stron postępowania. W orzecznictwie prezentowane jest wszak stanowisko, które w pełni podziela Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę, iż to strona, która została pominięta w postępowaniu administracyjnym ma prawo podnieść zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Takie stanowisko zaprezentował Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w wyroku z dnia 26 stycznia 2009 r. sygn. akt II OSK 51/08 (publik. http://orzeczenia.nsa.gov.pl) wskazując, że tylko podmiot, który uznaje, że bez swej winy nie brał udziału w postępowaniu, co powoduje zaistnienie przesłanki wznowieniowej określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., jest uprawniony do podnoszenia tego zarzutu. Inne podmioty nie mogą się skutecznie na tę okoliczność powoływać. W tym stanie rzeczy należało uznać, że zarzuty skargi nie znajdują oparcia w przepisach prawa a biorąc dodatkowo pod uwagę, że Sąd nie dostrzegł takich naruszeń przepisów prawa procesowego lub materialnego, które mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy - skargę należało oddalić. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - na podstawie art. 151 p.p.s.a. - orzekł jak w sentencji.